Tibetan
སྟེ་ངལ་ཞིང་། ཤ་ཐང་ཆད་པ་བསྐྱེད་ཅིང་བླངས་ནས། རང་གི་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ ཡང་དག་པར་གནས་པ་མེད་པས་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇོམས་སོ། ། ཞེས་པ་ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་གྲུབ་ཀྱང་། འཁོར་བ་ལས་མ་ཐར་བས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུད་པ་ ཅན་ཡིན་ཞིང་། དོན་ཆུང་ངུ་ལ་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོས་ངལ་བ་ཐོབ་བོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཐ་ག་ནས་གཉིས་ཀར་མ་ཐོབ་པ་ལ་འཆད་པ་ནི། གོང་དུ་བཅོས་མའི་དགོས་པ་བསྟན་པའི་ སྐབས་དང་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཆོ་གའི་བྱ་ བ་ཡན་ལག་སྟེ་ཆ་ཤས་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་འབད་པ་ཀུན་ཀྱང་། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་ཐར་ པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅིང་འདྲེན་པ་མིན་པས། མཆོག་གི་ཕྱིར་དུ་སྤྲོས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་ལ་འབད་པ་ ནི་ངལ་བ་འབའ་ཞིག་གོ །ཡང་ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་ མེད་ཅིང་སྒོམ་པའང་མེད། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། །འདི་ནི་མདོར་ན་རྣམ་དཔྱད་ན། ། 8-400 སྔགས་ཀྱི་བཏགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །བྱང་ཆུབ་སྦྱོར་བ་བསྒོམས་པར་བྱ། །ཞེས་འདུས་པ་ ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པས། རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་བློས་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཐམས་ ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེར་མཉམ་ པར་གཞག་པ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྣམ་མི་རྟོག་ལས་སངས་ རྒྱས་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་འདྲ་འབག་ཙམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞིང་། ཆད་པའི་མཐའ་བརྟེན་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་ཉམས་པས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ པའི་ལམ་རྣལ་མ་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ལྷར་སྒོམ་པ་ལ་ སོགས་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དགེའམ་ཡང་ན་མི་ དགེ་བ་ཡང་རུང་། །གང་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། །མེ་དང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུར་ ནི། །དབྱེ་བའི་གཞི་མེད་ཕྱིར་ན་དབྱེར་ཡོད་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ཏེ། གང་གློ་བུར་བ་བཅོས་ མའི་སྒོམ་པ་ཡིན་ན། གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན། དགེ་བའི་རྟོག་པ་ཡང་བཅོས་མ་གློ་བུར་བ་ཡིན་ ནོ། །ཞེས་པའོ་དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤོང་ན། རྒྱུན་མཐའ་བར་ཆད་མེད་ལམ་མ་གཏོགས་གཞན་ཐམས་ཅད་སྦྱོང་དགོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་མཆོད་རྟེན་ལ་བསྐོ
Chinese
即是说，产生疲劳，身体疲惫，然后，自己的心没有真实安住在如是性中，所以再次被烦恼和痛苦摧毁。 以上说的是，即使获得了共同的果位，因为没有从轮回中解脱，所以是痛苦的延续，在小事情上花费巨大的努力而获得疲劳。这是以上所说的意思。 如果解释为最终两者都没有获得，那么就与前面所说的造作的必要性相违背。因此，生起次第的坛城等等仪轨的活动，所有的支分和部分上的努力，都不是引导获得从一切障碍中解脱的菩提，所以为了殊胜的菩提而努力成百上千的造作，仅仅是徒劳而已。还有一些人这样将咒语结合成形象，说：没有菩提也没有禅修，具有身语意金刚者，总而言之如果分析，咒语的假立的等持，应当修持菩提的结合。如《集经》等续部中所说，以分别的智慧完全舍弃一切相状的空性，在完全没有烦恼和分别的法界中安住，仅仅这样就能获得成佛，如果这样想，经中说：不是从无分别中成佛。这是在行持空性的相似品，依靠断灭的边，并且从福德资粮中退失，所以不是获得成佛的真实道路。同样，如月亮金刚等次第观想为本尊等等，所有这些有分别的观想也不能转变，如经中所说：无论是善或是不善，任何分别的差别，就像火和燃烧一样，因为没有差别的基础所以没有差别。就像这样，任何是暂时造作的禅修，就遍及不是显现原始佛陀的道路。例如平凡的分别念一样，善的分别念也是造作的暂时的。以上所说。对此有些人这样认为，因为不是佛陀的直接因所以舍弃，除了无间道之外，其他一切都需要净治，并且绕佛塔
English
That is to say, generating fatigue, exhausting the body, and then, one's own mind does not truly abide in suchness, so it is again destroyed by afflictions and suffering. What is said above is that even if one obtains common fruits, because one has not been liberated from samsara, it is a continuation of suffering, and one obtains fatigue by expending great effort on small matters. This is the meaning of what is said above. If it is explained as ultimately not obtaining either, then it contradicts what was said earlier about the necessity of fabrication. Therefore, all the efforts on the limbs and parts of the activities of rituals such as the mandala of the generation stage, etc., are not guiding to obtain the Bodhi that liberates from all obstacles, so striving for hundreds and thousands of fabrications for the sake of the supreme Bodhi is merely futile. There are also some who combine mantras into images in this way, saying: There is no Bodhi and no meditation, those who possess the Vajra of body, speech, and mind, in short, if analyzed, the Samadhi of the imputed mantra, one should meditate on the union of Bodhi. As it is said in the tantras such as the Compendium Sutra, with discriminating wisdom, completely abandoning all characteristics of emptiness, abiding in the Dharmadhatu that is completely free from afflictions and discriminations, thinking that one can attain Buddhahood merely in this way, the sutra says: One does not attain Buddhahood from non-discrimination. This is practicing a semblance of emptiness, relying on the extreme of annihilation, and falling away from the accumulation of merit, so it is not the true path to attaining Buddhahood. Similarly, all those with discriminations, such as visualizing oneself as a deity in the sequence of the Moon Vajra, etc., cannot transform either, as it is said in the sutra: Whether it is virtuous or non-virtuous, any difference of discrimination, just like fire and burning, because there is no basis for difference, there is no difference. Just like that, whatever is a temporary fabricated meditation, it pervades not being the path to manifesting the primordial Buddha. Just like ordinary discrimination, virtuous discrimination is also fabricated and temporary. That is what was said above. To this, some people think that because it is not the direct cause of the Buddha, one should abandon it, and everything other than the uninterrupted path needs to be purified, and circumambulating stupas
Tibetan
ར་བ་ཙམ་བྱས་པས་ཀྱང་། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིང་རྒྱུར་ འགྱུར་ན། བཅོས་མའི་སྒོམ་པ་འདི་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། ཞེས་སོགས་མང་དུ་བསམས་ མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས་སྤོང་དགོས་ཞེས་ཀྱང་མི་སྨྲ་ལ། རིང་ མོ་རིང་མོ་ནས་བརྒྱུད་པའི་ཐབས་སུ་མི་འགྱུར་ཞེས་ཀྱང་མ་ཡིན་མོད་བཅོས་མའི་ལམ་འདི་ དག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་ མིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོག་བཅས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་དང་རྟོག་མེད་ཡིན་ཀྱང་ 8-401 སྟོང་རྐྱང་ཙམ་ནི་ལམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀག་ནས། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ རིམ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་སྒོམ་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ནི། སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ པས། རིམ་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་རིམ་པ་གཅིག་པུ་ ནི། །ཐར་པའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། འདིར་ ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་རིམ་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་མང་པོ་ཞིག་གོང་གི་རྟོག་ བཅས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ལམ་གཉིས་ཚོགས་ཏེ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། སྐྱོན་ གཉིས་ཀར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མར་དོལ་ལོ་ཙཱ་བས་བདེན་པ་གཉིས་ཟུང་ དུ་འཇུག་པར་ཡོངས་སུ་ཀུན་ནས་ཤེས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་འདོད་པའི་ལྷའི་བདག་ ཉིད་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་ཤིན་ཏུ་གསལ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ནའོ། ། ཞེས་འཆད་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་སྣང་སྟེ། མདོར་ན་སྒྱུ་ལུས་དང་འོད་གསལ་ཟུང་དུ་ འཇུག་པའམ། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ ཟུང་དུ་འཇུག་པའམ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གམ་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དང་། སྟོང་ཉིད་ སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་དང་། རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་དང་། ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་ཞེས་ བྱ་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་གདོད་མའི་བདེ་བ་སྤྲོས་བྲལ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་གསལ་ སྣང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཐབས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱས་ནས། ངོས་བཟུང་སྟེ་སྒོམ་པ་ནི། ཤིན་ ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ། །བཞི་པ་ནི། བྱ་བའམ་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡོད། །བྱེད་པ་པོ་ ཡང་རང་བཞིན་ཉིད། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡི། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྤངས། ། རང་བཞིན་ཏེ་མ་བཅོས་པའི་ལམ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་དེ་ལ་ནི། དོན་དམ་པའི
Chinese
仅仅是稍微做一下，如果就能成为无上菩提的远因，那么这些人为的修行为什么不能成为远因呢？虽然这样想了很多，但也不会说因为不是获得佛果的直接原因就必须舍弃。也不会说不能成为长久以来传承的方法，但这些人为的道，对于获得佛果来说，不是不可或缺的原因，也不是不共的道。是这样说的。如果是这样，那么有分别的瑜伽士们，以及即使是无分别，8-401仅仅是空性，也不是正确的道，这样遮止之后，那些完全通达极其清净的次第并修行的智者们，必定会成佛。因此，那个次第是正确的道。就像这样说的那样：仅仅是极其清净的次第，是诸佛为了解脱而宣说的。这里，极其清净的次第是双运的道。对于这个，很多人认为将前面的有分别和无分别的两种道集合起来就是双运，这是非常不合理的，因为会陷入两种过失。这里，玛多译师完全通达了将二谛双运，就像这样，当显现为所欲之天神自性的时候，就在那个时候，非常清楚地知道那是大乐的体性。这样解释似乎是关键的要点。总之，就是将幻身和光明双运，或者将具足一切殊胜相的空性和不变的乐双运，或者将色身和智慧双运，或者将乐空无别，空性与慈悲无别，因果无别，方便与智慧双运的道，就是那个。也就是将心的原始的离戏的乐，以及那个的明相双运，用方便来象征，确定之后进行修行，就是极其清净的次第。第四个是：所作或者自性存在，作者也是自性，所作和作者的事物，舍弃自性的事物。自性，也就是不造作的道，对于极其清净的次第来说，是胜义的
English
Even just doing a little bit, if it can become a distant cause for unsurpassed Bodhi, then why can't these artificial practices become distant causes? Although I have thought about this a lot, I would not say that because it is not a direct cause for attaining Buddhahood, it must be abandoned. Nor would I say that it cannot become a method passed down from a long time ago, but these artificial paths are not indispensable causes for attaining Buddhahood, nor are they uncommon paths. That is what is said. If that is the case, then those yogis with conceptualization, and even those without conceptualization, 8-401 just emptiness alone, are not the correct path, thus blocking it. Those wise ones who fully understand the extremely pure stages and practice, will surely become Buddhas. Therefore, that stage is the correct path. As it is said: Only the extremely pure stage is taught by the Buddhas for the sake of liberation. Here, the extremely pure stage is the path of union. For this, many people think that combining the previous two paths of conceptualization and non-conceptualization is union, which is very unreasonable, because it will fall into two faults. Here, Mar Dol Lotsawa fully understands the union of the two truths, like this, when it appears as the nature of the desired deity, at that time, it is very clear to know that it is the nature of great bliss. This explanation seems to be the key point. In short, it is the union of the illusory body and clear light, or the union of emptiness with all the supreme aspects and unchanging bliss, or the union of the body and wisdom, or the inseparability of bliss and emptiness, the inseparability of emptiness and compassion, the inseparability of cause and effect, the path of the union of skillful means and wisdom, that is it. That is, the union of the mind's original, free from elaboration, bliss, and the clarity of that, symbolized by skillful means, and then identified and practiced, is the extremely pure stage. The fourth is: the action or nature exists, the actor is also nature, the objects of action and actor, abandon the objects of nature. Nature, that is, the uncreated path, for the extremely pure stage, is the ultimate