Tibetan
ཞིན་ཏེ་རྣམ་པས་འགྲོ་ བའི་གཉེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་སོ། ། དེ་ཡང་སྦོམ་དང་ཕྲ་བ་ཞེས་པ་ལ། ཁ་ཅིག་སྦོམ་པོ་ནི་ཁམས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་། སྒོ་དགུ་ ལས་བྱུང་བའི་རྫས་རྣམས་སོ། །ཕྲ་བ་ནི་དྭངས་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སྦོམ་དང་ཕྲ་བའི་རབ་དབྱེ་བས། །དངོས་པོར་གཏོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རགས་པའི་རྫས་ ནི་རྣམ་དགུ་སྟེ། །ཕྲ་མོའི་ཚིལ་བུ་གྲུབ་པའི་རྫས། །གཞན་པ་ཞུ་བྱེད་རྫས་དབྱེ་བས། །ཞེས་ སོ། །ཡང་སྦོམ་པོ་གཟུགས་ཕུང་དང་། ཕྲ་མོ་ཕུང་པོ་བཞི་ལ་བཤད་པ་དང་། སྦོམ་པོ་ཡུལ་དྲུག་ དང་ཐིག་ལེ། ཕྲ་མོ་རྣམ་ཤེས་དང་བདེ་བ་ལ་བཤད་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཞིག་བཤད་པའང་ སྤྱིར་མི་འགལ་མོད་ཀྱི། སྐབས་འདིར་སྦོམ་པོ་ཀུན་རྫོབ་དང་ཕྲ་མོ་དོན་དམ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་རང་མདངས་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས་འགྲོ་བའི་གཉེན་ནོ། །དེས་ན་ དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ 8-494 ཉིད་དུ་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གནས་ཚུལ་དང་རྣམ་པར་མཐུན་པར་ལམ་ལ་འབད་ནས་ གནས་ལུགས་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བྱེད་ལས། ཆོས་ཉིད་ལ་རྟེན་པའི་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་འདའ་བར་མི་ནུས་པས་དམ་ཚིག་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ བྱང་སེམས་ཏེ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་དོན་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་སྒོམ་པ་ འབྱུང་བ་དེས། སྐྱེ་བ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། འདི་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་ དག་དག་པས་སངས་རྒྱས་དང་། ཅི་རིགས་པ་དག་པས་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་དང་། དྲི་མ་ དངོས་མ་སྦྱངས་ཀྱང་། རང་བཞིན་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་ཀྱི་དགེ་བ་ཅུང་ཟད་བསྟེན་པས། འདི་ གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཤས་ལས། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ཆེན་པོ་རྣམས་འབྱུང་བར་ འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་ནི། ཤེས་རབ་མེ་ནི་ཆེར་འབར་ལ། །ནང་གི་ཁུ་བ་ ལ་སོགས་དང་། །དེ་བཞིན་ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས། །སྲེག་རྫས་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད། ། བདུད་རྩི་ལྔ་པོ་རྣམས་དང་། གཟུགས་སོགས་འདོད་ཡོན་ལྔ་དང་། སོགས་ཀྱི་སྒྲས་ཕུང་ ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཏུམ་མོའི་མེ་ལ་ཐིམ་པར་ བྱེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཏུམ་མོ་གང་ཞེ་ན། སྒོམས་པའི་གཏུམ་མོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ན། ཆོས་ ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཅན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ཤར
Chinese
因此，以慈悲的方式成为众生的朋友，其自性是利益众生的大慈悲。\\ 关于“粗”和“细”的说法，有些人认为粗的是由二十四界和九门产生的物质。细的是清净的菩提心。就像这样：\\ 粗细的区分是，属于物质的有两种。粗糙的物质有九种，细微的脂肪构成的物质。还有其他融化的物质的区分。就像这样。还有人说粗的是色蕴，细的是四蕴。还有人说粗的是六境和明点，细的是识和乐。虽然有各种各样的说法，但总的来说并不矛盾。这里，粗的是世俗，细的是胜义。大乐的自性光明是无缘的慈悲，因此是众生的朋友。因此，胜义菩提心具有空性和慈悲的本质。由于它安住于一切法的法性之中，因此努力在道上与实相和显现相符，从而使实相显现。这是不共的缘起作用，因为依赖于法性，所以任何人都无法超越，因此是誓言。诸佛菩萨，即蕴、界、处等的誓言之义，观修三轮坛城，由此，此生将获得成佛。完全清净这三者的垢染，即是成佛。相应地清净，即是声闻缘觉。即使没有真正地清净垢染，但稍微依止与自性和方向相同的善，由此，从这三者的功德分中，将产生梵天等大天。\\ 第二，真如的火供是：智慧之火炽燃，内部的精液等，以及外部的色等，进行焚烧供品的火供。五甘露等，以及色等五欲，以及“等”字所包括的蕴、界、处等一切，将这些融入智慧的拙火之火中。什么是智慧的拙火呢？当修习的拙火转化为其他时，法性智慧的光芒将完全显现。
English
Therefore, in a compassionate manner, it becomes the friend of beings, its nature being great compassion that benefits sentient beings. Regarding the terms "coarse" and "subtle," some say that the coarse refers to the substances arising from the twenty-four elements and the nine gates. The subtle refers to the pure Bodhicitta. It is also said: The distinction between coarse and subtle is that there are two types of things belonging to matter. Coarse matter is of nine types, and subtle matter is composed of fat. There are also distinctions of other dissolving substances. It is said like that. Also, some say that the coarse is the form aggregate, and the subtle is the four aggregates. Others say that the coarse is the six objects and bindu, and the subtle is consciousness and bliss. Although there are various explanations, generally they are not contradictory. Here, the coarse is the conventional, and the subtle is the ultimate. The self-luminosity of great bliss is objectless compassion, therefore it is the friend of beings. Therefore, the ultimate Bodhicitta has the essence of emptiness and compassion. Because it abides in the Dharmata of all dharmas, one strives on the path to be in accordance with reality and appearance, thereby manifesting reality. This is the uncommon function of dependent origination. Because it relies on Dharmata, no one can transcend it, therefore it is a samaya. The meaning of the samaya of Buddhas and Bodhisattvas, namely the aggregates, elements, and sense bases, is to meditate on the three mandalas. By this, one will attain Buddhahood in this life. By completely purifying the defilements of these three, one attains Buddhahood. By purifying accordingly, one becomes a Shravaka or Pratyekabuddha. Even if one does not truly purify the defilements, but slightly relies on virtues that are of the same nature and direction, then from the qualities of these three, great gods such as Brahma will arise. Secondly, the homa of Suchness is: The fire of wisdom blazes greatly, and the inner essence and so on, as well as the outer forms and so on, perform the homa of burning offerings. The five amritas and so on, as well as the five objects of desire such as forms, and all the aggregates, elements, and sense bases included by the word "etc.," are dissolved into the fire of the Tummo of wisdom. What is the Tummo of wisdom? When the Tummo of meditation is transformed into something else, the radiant light of Dharmata wisdom will fully dawn.
Tibetan
་བ་གཅིག་ཡིན་ལ། ཕུང་སོགས་ དེའི་དབུས་སུ་ཡལ་བ་ནི་སྲེགས་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་མཆོད་སྦྱིན་ནི། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་ ཁམས་རྣམས་དང་། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། །དེ་རྣམས་ལྷའི་གཟུགས་ཅན་ཏེ། ། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་རྣམས་དེས་ནི་མཆོད་པའི་ཕྱིར། །མཆོད་སྦྱིན་མཆོད་ པར་ཡང་དག་བཤད། །མཆོད་སྦྱིན་དང་མཆོད་པ་ཞེས་པ་ནི་མིང་གི་རྣམས་གྲངས་སོ། །སྐྱེ་ མཆེད་དྲུག་པོ་ནི་ཕྱུགས་སམ་གཏོར་མ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ 8-495 དཔའོ། །ཁམས་ལྔ་ནི་གཏོར་མ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཡུམ་ལྔ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གཏོར་མ། ཡེ་ཤེས་ནི་ སངས་རྒྱས་ལྔ། རྩ་རྣམས་ནི་གཏོར་མ་དེའི་རང་བཞིན། ཡེ་ཤེས་ནི་མཁའ་འགྲོ་སུམ་ཅུ་རྩ་ བདུན་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དེ་རྣམས་ཐིམ་པ་ནི་ཕྱུགས་སམ་གཏོར་མ་དེ་ དག་སོ་སོའི་ལྷ་ལ་ཕུལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་གཏུམ་མོ་འབར་བའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། ཧཾ་ ཡིག་འཛག་པའི་བཟའ་བཏུང་དེ་ཡིས་མཆོད་པ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གྱིས་ཞེས་པ་ ནི། སྐྱེ་མཆེད་སོགས་དང་ལྷ་སོ་སོར་སྦྱོར་བའི་དོན་ཡིན་ལ། ལྷའི་གཟུགས་ཅན་ནི་ལྷའི་རང་ བཞིན་ཅན་ནོ། ། བཞི་པ་གསང་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལ་མགོ་བོའི་ཐོད་པ་ཉིད། །སྲེག་རྫས་ སྣོད་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །བླུགས་གཟར་རོ་མ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །སྙིང་གའི་འཁོར་ལོ་རྐྱང་མ་དང་། ། དེ་ནི་བགང་གཟར་ཡིན་པར་བརྗོད། །ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐབ་ཁུང་ཉིད། །ལས་ཀྱི་རླུང་ གིས་སྦར་བ་ཡིས། །ཚངས་པའི་མེ་ནི་སུམ་མདོར་གནས། །སྤྱི་བོའི་རྩ་རྣམས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གནས་པ་ནི་སྲེག་རྫས་ཡིན་ལ། དེའི་སྣོད་མགོ་ཐོད་དོ། །རོ་མ་ལས་ གཏུམ་མོ་འབར་བས་ཁམས་རྣམས་ཞུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་སྲེག་རྫས་འཆུ་བར་བྱེད་ པའི་བླུགས་གཟར་དང་། སྙིང་གའི་འཁོར་ལོའི་དཔྱིད་དང་། རྐྱང་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ འབབ་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མར་ཁུ་འབབ་བྱེད་བགང་གཟར་རོ། །ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ ནི་སྲེག་རྫས་འབུལ་བའི་གནས་ཐབ་ཁུང་དང་། ལས་ཀྱི་རླུང་རླུང་ཡབས་ལྟ་བུས་སྦར་བའི་ ཚངས་པ་མེ་དབུ་མའི་མས་སྣ་ལྟེ་འོག་སོར་བཞི་ནས་སོར་བརྒྱད་ཀྱི་བར་སུམ་མདོ་ལ་གནས་ པ་ནི་ཐབ་ཀྱི་མེ་ཚང་ངོ་། །དེ་ལས་འབར་འཛག་བྱེད་པ་ནི་སྲེག་བླུགས་སོ། །འགྲེལ་ཆེན་དང་ བོད་སྔ་མ་རྣམས་སྦྱིན་སྲེག་གོང་འོག་གཉིས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་གསང་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ མ་རྟོགས་པར་
Chinese
是一个，蕴等在其（蕴）中消失是焚烧的意思。三、供施是：六处和界，以及蕴的差别。那些是天神的形象，空行母们也同样。为了用那些供养，正确宣说供施供养。供施和供养是名称的同义词。六处是牲畜或食子，它们的自性智慧是菩提心勇识。五界是食子，智慧是五母。五蕴是食子，智慧是五佛。脉是食子的自性，智慧是三十七空行母等。那些融入智慧的法界，就是将牲畜或食子献给各自的本尊。用拙火燃烧的等持和吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）字滴落的饮食来供养，就是供施。差别在于，将六处等与各自的本尊结合之意。天神的形象是具有天神自性者。 第四，宣说秘密的火供是：在此，头盖骨本身被说是火供的容器。倾倒用的勺子被说是红脉。心间的轮和独脉，被说是倾倒用的勺子。脐轮本身是火炉。以业风点燃，梵天的火位于三叉路口。顶轮的脉中，有三十二菩提心，那是火供的供品，它的容器是头盖骨。因为从红脉中拙火燃烧使界融化，所以那是倾倒火供品用的勺子。心轮的中央和独脉是菩提心降落的道路，所以是倾倒酥油的勺子。脐轮是献上火供品的地方，是火炉。像业风风扇一样点燃的梵天火，位于中脉下端，从脐下四指到八指之间的三叉路口，那是火炉的火。从中燃烧滴落的是火供的倾倒。大疏和前代藏人没有领悟到上下两种火供有真如和秘密的差别而
English
is one, and the disappearance of the aggregates, etc., within it (the aggregates) means burning. Third, offering is: the six sense bases and the elements, as well as the distinctions of the aggregates. Those are the forms of deities, and so are the dakinis. Because of offering with those, it is correctly proclaimed that offering is also worship. Offering and worship are synonyms. The six sense bases are livestock or torma, and their nature of wisdom is the Bodhicitta hero. The five elements are torma, and the wisdom is the five mothers. The five aggregates are torma, and the wisdom is the five Buddhas. The channels are the nature of that torma, and the wisdom is the thirty-seven dakinis, etc. The dissolving of those into the realm of wisdom is the offering of the livestock or torma to their respective deities. Offering with the samadhi of burning tummo and the food and drink dripping from the letter Hum (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, Chinese literal meaning: Hum) is offering. The difference lies in the meaning of combining the six sense bases, etc., with their respective deities. The form of the deity is one who possesses the nature of the deity. Fourth, the exposition of the secret fire offering is: Here, the skull itself is said to be the vessel for the fire offering. The pouring spoon is said to be the red vein. The heart chakra and the single vein are said to be the pouring spoon. The navel chakra itself is the hearth. Ignited by the wind of karma, the fire of Brahma resides at the crossroads. In the channels of the crown chakra, there are thirty-two bodhicittas, which are the offerings for the fire offering, and its vessel is the skull. Because the tummo burning from the red vein causes the elements to dissolve, it is the pouring spoon for extracting the fire offering. The center of the heart chakra and the single vein are the path for the bodhicitta to descend, so it is the spoon for pouring ghee. The navel chakra is the place for offering the fire offering, it is the hearth. The fire of Brahma, ignited like a fan by the wind of karma, resides at the lower end of the central channel, at the crossroads between four and eight fingers below the navel, that is the fire of the hearth. What burns and drips from it is the pouring of the fire offering. The great commentary and the earlier Tibetans did not realize that there is a difference between Suchness and secrecy in the upper and lower fire offerings, and