Tibetan
བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས། །སྟེང་སྒོར་གཡོ་ཞིང་གནས་པ་སྟེ། ། དེ་རྣམས་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་གནས། སྟེང་གིས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱེད། །རྣམ་སྣང་ལ་ སོགས་པའི་བརྡས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རླུང་རྣམས་སྟེང་གི་སྒོར་གཡོ་ཞིང་གནས་པ་ནི་ བཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་སྣ་སྒོ་ནས་ལྟེ་བའི་བར་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི། ལྷ་དེ་རྣམས་སྤྱན་ འདྲེན་པ་ཡིན་ཞིང་། འོག་ནས་སྟེང་གི་གནས་སུ་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་རིམ་པས་དབྱུང་བ་ནི་ཕུང་ ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དེ་རྣམས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའོ། ། དེ་ཡང་མེ་རླུང་ལྟ་བུ་ཞིག་རྩ་བ་ཐུགས་ཀྱི་སྒོ་སྙིང་གའི་མདུད་པ་ནས་བྱུང་། དངོས་སུ་ གསུང་གི་སྒོ་སྙིང་གའི་གཡས་ཀྱི་འདབ་མར་མངོན་དུ་གྱུར། ལུས་སྲོག་ཚེ་རྣམས་བརྟན་པར་ བྱེད། དེ་ཉིད་རོ་མས་དབང་བྱས་ཏེ། འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་འབྱུང་བ་ལུགས་ཟློག་ཏུ་རྒྱུས་ནས། སྣ་སྒོ་སོགས་སྐུའི་སྒོ་དགུ་ནས་སོང་བས། ཚེ་དང་མདངས་སྟོབས་སོགས་དྭངས་མ་ཅུང་ཟད་ ཅིག་ཉམས་ཤིང་ཟད། ཡང་སྣ་སྒོ་སོགས་སྐུའི་སྒོ་དགུ་ནས་ཞུགས། རྐྱང་མས་དབང་བྱས་ ནས་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་ལུགས་འབྱུང་གི་འོངས། ཚེ་དང་མདངས་སྟོབས་གསར་པ་ཅུང་ཟད་ སྐྱེས། དེའི་མཐར་རླུང་གནས་པའི་སྐབས། སྙིང་གའི་ལྟེ་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ་འདབ་མ་ལ་ཀུན་ཏུ་ སྤྱོད་དོ། །དེ་ཡང་གཞི་དུས་ན་རླུང་ནང་དུ་འོང་བས་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་སད་པར་བྱེད་ཅིང་། 8-435 ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྟོབས་དང་བདེ་བ་གསར་པ་འཕེལ་བ་དང་། གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིར་འགྲོ་བས་ནི། རྒ་ཤིའི་བག་ཆགས་གསོས་འདེབས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་ མཆེད་ཀྱི་ནུས་པ་སྔར་ཡོད་རྣམས་ཉམས་ཤིང་ཟད་པར་བྱེད། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་བསྐྱེད་ པ་དང་། རླུང་གནས་པས་ནི་གསར་པ་མི་བསྐྱེད་ལ་སྔར་ཡོད་མི་ཉམས་ཤིང་གནས་པ་དང་། སྐྱེ་འགག་དང་གཟུང་འཛིན་གྱི་ནུས་པ་བསྟན་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །ནང་དུ་ཡོང་བས་ལུས་ དང་། གནས་པའི་སེམས་དང་། ཕྱིར་འགྲོ་བས་ངག་གི་ཆོས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་རྣམས་ འཁྲུགས་པས་ནུས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཡང་འགྱུར་རོ། ། རླུང་འོང་བས་ཁམས་དྭངས་སྙིགས་གཉིས་ཀར་བསྐྱེད་ཀྱང་། སྙིགས་མ་འཕེལ་ཚབས་ ཆེ་ལ། འགྲོ་བས་གཉིས་ཀ་ཟད་པར་བྱེད་ཀྱང་། དྭངས་མ་ཟད་ཚབས་ཆེ་བས་རྒ་ནད་འཆི་ གསུམ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། ལམ་དུ་བྱས་པ་ན་སྐྱེ་ཤིའི་བག་ཆགས་{སྦྱོང་[མྱོང་]། གཟུང་འཛིན་ གྱི་རྣམ་རྟོག་འགག །རྣམ་པར་དག་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་འཆར། སྙིགས་མ་ ཟད་
Chinese
行矣。第四者： 毗卢等佛众， 上门动摇住， 彼等下处住， 上令请降临。毗卢等之喻，蕴界处之风，于上门动摇而住者，乃安住也。彼等自鼻孔至脐间下行者，乃迎请彼诸天也。自下至上处复行之次第遣除者，乃请蕴界之诸天降临也。 又如火风者，根本自心之门，心间之结生。实则语之门，心间右瓣显现。令身命寿等稳固。其由罗摩所控制，于四轮生起逆行之故，自鼻孔等身之九门行，寿命及光彩力量等精华少许损减。又自鼻孔等身之九门入，由惹那所控制，于四轮顺行而至。寿命及光彩力量新生少许。其末风住之时，入于心间之脐，而于瓣上普行也。又于基位时，风入内故，令生之习气苏醒，蕴界处之力及新乐增长，且生起所取之分别念也。向外行者，滋养老死之习气，蕴界处之能力，令先前所有者损减。生起能取之分别念也。风住者，不生新者，先前所有者不损减而住，亦显示生灭与能取所取之能力也。入内者生起身，住者生起心，向外行者生起语之法，彼等错乱故，能力亦颠倒转变也。 风来者，生起界之清浊二者，然浊物增长剧烈。行者，令二者耗尽，然清净物耗尽剧烈故，生起老病死三者。若作道用，则生死的习气{净[体验]。能取所取之分别念止息。极清净之身语意三之显现生起。浊物耗尽
English
It is done. The fourth is: The Buddhas such as Vairochana, Move and dwell in the upper gate, Those dwell completely below, Request them to descend from above. The metaphor of Vairochana and others: the winds of the aggregates, elements, and sense bases move and dwell in the upper gate, which is to abide. Those that go down from the nostrils to the navel are to invite those deities. The order of expelling them by returning from below to the upper place is to request those deities of the aggregates and elements to depart. Moreover, something like fire-wind arises from the knot of the heart at the door of the mind. In reality, it manifests at the right petal of the heart at the door of speech. It stabilizes the body, life, and lifespan. That itself is controlled by Roma, and because of the reversed occurrence in the four chakras, it goes out through the nine doors of the body, such as the nostrils, causing a slight decrease and depletion of the essence such as life, radiance, and strength. Again, it enters through the nine doors of the body, such as the nostrils, and controlled by Rasana, it comes in a forward manner to the four chakras. A little new life, radiance, and strength are born. At the end of that, when the wind stays, it enters the navel of the heart and pervades the petals. Moreover, at the base stage, the wind comes in, awakening the habits of birth, increasing the power and new bliss of the aggregates, elements, and sense bases, and generating the conceptual thought of what is to be grasped. By going out, it nourishes the habits of aging and death. It diminishes and depletes the previously existing powers of the aggregates, elements, and sense bases. It generates the conceptual thought of what is to be grasped. When the wind stays, it does not generate new ones, and the previously existing ones do not diminish but stay, and it also shows the ability of arising and ceasing, and what is to be grasped and what grasps. By coming in, it generates the dharma of the body. By staying, it generates the mind. By going out, it generates the dharma of speech. Because those are confused, the abilities also transform into the opposite. When the wind comes, it generates both the pure and impure elements of the realms, but the impure increases greatly. When it goes, it causes both to be depleted, but because the pure is depleted greatly, the three, old age, sickness, and death, arise. If it is made into a path, then the habits of birth and death {are purified [experienced]. The conceptual thoughts of what is to be grasped and what grasps cease. The appearance of the three, extremely pure body, speech, and mind, arises. The impure is depleted.
Tibetan
ཅིང་དྭངས་མ་འཕེལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་སྔགས་ བཟླས་པར་འགྲོ་བས་བྱིན་རླབས་འཇུག་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་ འདྲེན་པ་དང་། བཞུགས་ནས་མཆོད་པ་དང་། གཤེགས་སུ་གསོལ་བའི་ཆོ་གས་བཟླུམས་པ་ དང་། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སྤྲོ་བསྡུ་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འགྱུར་རོ། །སྤྱན་ འདྲེན་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཚུལ་དང་། །འགྲོ་འོང་རབ་ཏུ་འཇུག་རྣམས་ཀྱི། །དུས་གསུམ་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །མཁའ་འགྲོ་རྣལ་འབྱོར་མ་མོ་རྣམས། །འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་ པ་དང་། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་གྱི་རང་བཞིན་དང་། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་དུ། །ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ལས་གྲུབ། །ཅེས་པ་ནི་འགྲོ་འོང་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་ལས་སྟོན་པར་བཞེད་པ་ སྟེ། རླུང་ནང་དུ་འོང་བ་སྤྱན་འདྲེན་པ་དང་། ཕྱིར་འགྲོ་བ་གཤེགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རླུང་རྣམས་ 8-436 རབ་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་འཇུག་པའི་རིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས། འཁོར་བའི་གནས་འདིར་དུས་གསུམ་དུ་ སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། མཁའ་འགྲོ་དང་རྣལ་འབྱོར་ ཅན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་མ་མོ་ནི་ཁྲོ་མོ་སྟེ་འབྱུང་བ་དང་ཡུལ་ ལྔ་རྣམས་འཇུག་པ་སྟེ་རྒྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ལྡོག་པ་སྟེ་རྒུད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་རང་བཞིན་ ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་འཁོར་བ་འདི་བྱུང་ལ། དེ་ཡང་འཁོར་ བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། རང་བཞིན་གྱི་ངང་གིས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་གསར་བྱུང་མ་ཡིན་ཏེ་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ལས་གྲུབ་བོ་ཞེས་པ་སྤྱི་དོན་གྱི་བཤད་པའོ། །སྤྱན་འདྲེན་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཚིགས་བཅད་འདི་རྣམས་ཀྱིས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་དང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་རིག་མར་བཅས་པ་དང་། མཁའ་འགྲོ་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མའི་ ཚོགས་དང་བཅས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་མོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྐུ་གསུང་ ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་ ཆས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་། འཁོར་བ་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱོན་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ནི། གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་སྟེ་ལས་རླུང་རང་གར་ཤོར་བས། འཁྲུལ་སྣང་བསྐྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ ཡིན་ཞིང་། ལམ་སྒོམས་པས་འཁོར་བ་བཟློག་པ་ན་ཡོན་ཏན་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ནི། སྤྱན་འདྲེན་ ཏེ
Chinese
并且清净增上，所有佛的身体、语、意金刚的咒语念诵时加持融入，迎请所有坛城本尊，安住后供养，以遣送仪轨圆满，成为自续之佛自在摄受的缘起。迎请遣送之理，出入极其融入等，三时圆满之佛与空行瑜伽母等，融入以及退回，功德过失之自性，安乐与痛苦自性中，由俱生之方式成就。此乃欲示现出入二者的作用，风入内为迎请，向外出去为遣送之方式，以诸风极其运行融入的次第，于轮回此地三时对众生圆满之佛五蕴，空行与瑜伽士即菩提萨埵乃十二处，以及母即忿怒母乃五大与五境融入，即增长之功德，退回即衰败之过失自性，从本体自性中产生安乐与痛苦之自性轮回，而且轮回从无始以来，以自性之方式产生，因此并非新产生，乃由俱生之方式成就，此乃总义的解释。迎请等之这些偈颂，身语意三者安住于身语意金刚自性中，认为这是显示遮障与显现的差别，原始佛与明妃，以及空行勇士瑜伽母众眷属，金刚空行母母众眷属的坛城，具有身语意之体性，虽然以俱生大乐之方式对众生来说是自性成就，但以轮回融入之方式产生过失与痛苦是，遣送即业风任其散失，由产生错乱显现而产生，以道修持而遮止轮回时获得功德安乐即是，迎请。
English
And may purity increase, and when the mantras of the body, speech, and mind vajra of all Buddhas are recited, blessings enter, and all the deities of the mandala are invited, and after abiding, offerings are made, and the ritual of sending forth is completed, and it becomes an auspicious connection for mastering the gathering and dispersing of the Buddha of one's own continuum. The manner of inviting and sending forth, and the extreme absorption of going and coming, etc., the Buddhas who have perfected the three times, and the dakinis, yoginis, and mothers, the entering and the returning, and the nature of qualities and faults, and the nature of happiness and suffering, are accomplished from the manner of being co-emergent. This is said to show the function of the two, going and coming. The wind coming inward is the invitation, and the wind going outward is the manner of sending forth, and through the order of the winds running and absorbing extremely, in this place of samsara, for the beings in the three times, the five aggregates of the perfect Buddha, and the dakinis and yogis, that is, the bodhisattvas, are the twelve sources, and the mothers are the wrathful mothers, that is, the five elements and the five objects enter, that is, the qualities of increase, and the faults of decline are the nature, and from the nature of the essence, happiness and suffering, this nature of samsara arises. Moreover, samsara has been without beginning, and it arises in its own nature, so it is not newly arisen, but is accomplished from the manner of being co-emergent. This is the explanation of the general meaning. These verses, beginning with "invitation," etc., the three, body, speech, and mind, abide in the nature of body, speech, and mind vajra, and it is considered that this shows the difference between obscuration and manifestation. The primordial Buddha and consort, and the retinue of dakas, heroes, and yoginis, the mandala of the retinue of vajra dakinis and mothers, possessing the nature of body, speech, and mind, although it is naturally accomplished for beings in the manner of co-emergent great bliss, the arising of faults and suffering in the manner of entering samsara is, the sending forth, that is, the karma wind being lost on its own, arises from generating deluded appearances, and when samsara is reversed by practicing the path, the attainment of qualities and happiness is, the invitation.