Tibetan
པ་དང་ པོའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མྱང་འདས་ཡིན་ཡང་། དམིགས་བཅས་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་འཆར་བ་དེ་ནི། གློ་བུར་རྣམ་དག་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ རྣམས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་ཡང་མི་འཐད་ཅིང་། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ འདྲ་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་གི་སྐབས་ཡིན་པས། འཁོར་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འདི་འཁོར་འདས་ གཉིས་སུ་བཅད་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཟླས་དྲངས་པའི་འཁོར་བ་དེ་ཡིན་པས། འཁོར་བ་དངོས་ སམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་ལས་འོས་མེད་པའི་སོ་སྙམ་པའོ། །དང་པོའི་ལན་ནི། གང་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའི་ཆོས་སུ་གཏོགས་ཚད་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་མཐའ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲི་ མ་གསར་དུ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མ་ཐོབ་པ་གསར་དུ་ཐོབ་པར་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ 8-319 ཅད་དང་། གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་གིས་བསྡུས་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གློ་བུར་ གྱི་འཁྲུལ་པ་གནས་ལུགས་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་བས། དེ་སྤངས་པར་སྣང་བ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་ པ་མ་ཡིན། དེས་ན་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། དེ་རྣམས་ ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གཟུང་འཛིན་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཁྲུལ་པ་དེ་ སངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གནས་ལུགས་དེ་དང་གསར་ཐོབ་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཡང་། རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འབྲེལ་ཞིང་། དེ་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་དང་ ཆོས་ཉིད་དུ་བཞག་གོ །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཞག་པ་ཡང་། དོན་འདི་ཉིད་ཡིན་པས། ལུང་དེའི་དོན་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དངོས་ཡིན་ལ། གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་མྱང་འདས་ཀྱང་། ཆོས་ ཉིད་ལ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། གཉིས་པའི་ལན་ནི། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཆ་དང་། རང་རིག་བདེ་ཆེན་ཀྱི་ཆ་ནས། གཉིས་ཀ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་མེད་ལ། ལྡོག་ཆ་གཉིས་པོ་ནི་འཁོར་འདས་སོ་སོའི་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྲོ་ཚུལ་སོ་སོ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། དེས་ ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྡོག་ཆ་ནི་བློས་བཏགས་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆ་ ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་གྱི་ཆོས་ཉིད་ ཡིན་པ་ལ་ཉེ་རིང་མེད་ཀྱང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ སོང་བ་དང་། རང་རིག་བདེ་ཆེན་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཡང་རང་རིག་ བདེ་བའི་ལྡོག་ཆ་ནས། གསར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཙོ་བོར་སོང་བ་ཡིན་ ནོ། དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། འཁོར་ 8-320 བའོ་ཞེས་པ་ཡང་དེའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །ཡང་གོང་གི་དམིགས་བཅས་ངོས་འཛིན་པ་ན་ བདེ་གཤེགས་དབུགས་དབྱུང་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་འཆད་ཅིང་། མཚན་གཞི་ཆོས་ཅན་ཕུང་པོ་ ལྔ་སོགས་སུ་བཤད་ནས། འཁོར་བ་དངོས་སུ་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ གཉིས་མ་ཞེས་པའི་གཞུང་ཚིག་དང་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབུགས་དབྱུང་ བའི་དོན་ནི་སྡུག་བསྔལ་སངས་ཏེ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་ཏེ་ལམ་བསྒོམས་པའི་གཞིའི་གནས་ ལུགས་བདེ་བ་ལ་འཁོད་པའི་དོན་ནོ། །འོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་དུ་ཡང་ནས་ཡང་ དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་དེ་ནི་ངེས་པར་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མྱང་འདས་གོ་ཆོད་ པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་མྱང་འདས་ཁོ་ནར་ངེས་ལ། གསར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འཁོར་ བའི་ཟླས་དྲངས་པའི་སྐབས་མྱང་འདས་དངོས་སུ་འཇོག་དགོས་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི་སྤྱི་ལྡོག་ ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མྱང་འདས་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ནི། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་ བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་ སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་གྲུབ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ལྷ་མོ་བཞི་ནི། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ དྲུག་གོ །ཞེས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ནི། དོན་དམ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་ མཛད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བའི་ནི། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ནི་འོད་དཔག་ མེད་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ནི། དོན་དམ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ལྔའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ 8-321 ཞུགས་ཤིང་རང་གི་རིག་པ་ནི། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་ ཤིང་། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་བྱའི་རབ་དཔེ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་
Chinese
以及第一。 无有对境即是自性涅槃，然具有对境之坛城轮显现，唯是暂时的清净，因众生不具之故。二者体性亦不应是一，如是坛城乃是究竟果位之时，轮回如何转变？此乃是截断轮涅二者的涅槃，以譬喻所牵引之轮回，故而是轮回真实或世俗之分，除此之外别无他想。第一之答复是，凡是属于涅槃之法，并非皆为法性所遍及，如新断除垢染等等，以及未得新得之显现，所有这些，以及所化有情以他相所摄持之因与果等，皆是世俗如幻之故，且非法性之实相故。又，暂时的错乱于实相中从未存在，为何显现为断除彼者亦非错乱？因此，此处成为有法之涅槃，即是彼等，且彼等亦是因从无始以来未曾有能取所取之故，彼错乱即是清净之故。彼实相与新得之涅槃，亦以因之门径相联，且彼亦随其而行止之故，立为有法与法性。法性之差别安立为涅槃，亦是此义之故，彼经之义亦善说，自性涅槃乃是法性真实，然暂时的离垢涅槃，亦以因之门径与法性相关联而趣入之故。第二之答复是，从一切相之分，以及自证大乐之分而言，二者皆是轮回与涅槃二者之法性，故无有体性相异之过失，然二者之反体，虽是轮涅各自成为法性之行相各异，然彼不成为法性相异，因反体乃是分别假立与世俗相关联之分而已。因此，一切相乃是轮涅二者共同之法性，对此应作近取。
English
And the first. The absence of an object is the nature of nirvana, but the appearance of the mandala wheel with an object is only temporary purity, because sentient beings do not possess it. It is not appropriate for the two to be of the same essence, and since such a mandala is the time of ultimate fruition, how can samsara change? This is the nirvana that cuts off the two, samsara and nirvana, and the samsara that is drawn by the metaphor, so it is either the reality of samsara or the division of the conventional, and there is no other thought besides that. The answer to the first is that whatever belongs to the dharma of nirvana is not entirely pervaded by the nature of dharma, such as newly abandoning defilements, and the appearance of newly attaining what has not been attained, all of these, and the causes and effects, etc., that are gathered by the appearance of other beings to be tamed, are all like illusions of the conventional, and not the reality of the nature of dharma. Also, since temporary confusion has never existed in reality, why does it appear to be abandoned and not confused? Therefore, the nirvana that becomes a dharma here is those, and those are also because there has never been a grasper or grasped from the beginning, so that confusion is purified. That reality and the newly attained nirvana are also connected by the path of cause, and since it also goes and stops according to it, it is established as a dharma and a dharma nature. The difference of dharma nature is also established as nirvana, so this is the meaning, and the meaning of that sutra is also well explained, the nature of nirvana is the reality of dharma nature, but the temporary stainless nirvana also enters into the dharma nature in relation to the path of cause. The second answer is that from the point of view of all aspects, and from the point of view of self-awareness and great bliss, both are the dharma nature of both samsara and nirvana, so there is no fault of different essences, but the two opposites, although the appearances of samsara and nirvana becoming dharma nature are different, they do not become different dharma natures, because the opposite is only a part of the conceptual imputation related to the conventional. Therefore, all aspects are the common dharma nature of both samsara and nirvana, and one should approach this.
Chinese
即使没有，从所有方面的反面来说，也变成了轮回的法性，虽然自明大乐是轮回涅槃一切的法性，但从自明快乐的反面来说，主要变成了新入涅槃的法性。因此，所谓“涅槃”是涅槃的法性，所以，所谓“轮回”也成立为它的法性。还有，上面有执著的认定，说安乐逝者的呼吸是它的特征，并且说特征的基础是五蕴等，认为轮回是真实存在的，这是非常错误的，因为这与《智慧二元》的经文直接相违背。因此，呼吸的意义是痛苦消失而安住在快乐中，也就是修道之基安住在快乐中的意义。那么，涅槃不是在胜义谛中反复宣说的吗？如果这样想，那肯定是这样的。因此，涅槃最有意义的是，一定是自性涅槃，而新入涅槃，在轮回的伴随下，虽然有时需要将涅槃作为真实存在来安立，但从总的方面来说，称为随顺涅槃。 第二，五如来是：色、受、想、行、识。五智慧是：如镜智、平等性智、妙观察智、成所作智、法界体性智。四天女是：地、水、火、风。菩萨们是眼等六根。也就是说，色蕴的法性是：胜义谛遍虚空的毗卢遮那佛。同样，受蕴的是宝生佛，想蕴的是无量光佛，行蕴的是不空成就佛，识蕴的法性是：胜义谛遍一切的不动佛。这就是胜义谛遍一切的五如来。 同样，胜义谛遍一切的五智慧是：进入一切所知的法性，自己的觉性是如镜智，成为一切法的法性，虽然世俗所知的范例无边无际，但法性
English
Even without it, from the opposite aspect of all forms, it becomes the nature of samsara. Although self-awareness, great bliss, is the nature of all samsara and nirvana, from the opposite aspect of self-awareness and bliss, it mainly becomes the nature of newly entering nirvana. Therefore, the so-called "nirvana" is the nature of nirvana, so the so-called "samsara" is also established as its nature. Furthermore, in the above-mentioned identification with attachment, it is explained that the breath of the Sugata is its characteristic, and the basis of the characteristic is said to be the five aggregates, etc. To consider samsara as truly existing is a great mistake, because it directly contradicts the text of "Wisdom Non-Duality." Therefore, the meaning of breathing is that suffering ceases and one abides in happiness, that is, the meaning of the basis of the path being established in happiness. Then, isn't nirvana repeatedly proclaimed in the ultimate truth? If you think so, then it is certainly so. Therefore, the most meaningful nirvana is definitely the self-nature nirvana, and the newly entered nirvana, in the context of being accompanied by samsara, although it is sometimes necessary to establish nirvana as truly existing, from a general perspective, it is called concordant nirvana. Secondly, the five Tathagatas are: form, feeling, perception, formation, and consciousness. The five wisdoms are: mirror-like wisdom, equality wisdom, discriminating wisdom, accomplishing wisdom, and the wisdom of the pure realm of Dharma. The four goddesses are: earth, water, fire, and wind. The Bodhisattvas are the six faculties, such as the eye. That is to say, the nature of the aggregate of form is: the ultimate truth, all-pervading Vairochana. Similarly, the aggregate of feeling is Ratnasambhava, the aggregate of perception is Amitabha, the aggregate of formation is Amoghasiddhi, and the nature of the aggregate of consciousness is: the ultimate truth, all-encompassing Akshobhya. These are the five Tathagatas of the ultimate truth, all-encompassing. Similarly, the five wisdoms of the ultimate truth, all-encompassing, are: entering the nature of all knowable things, one's own awareness is like a mirror, becoming the nature of all dharmas, although the examples of conventional knowable things are infinite, but the nature