Tibetan
་དུ་ མར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི། འདུ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའམ་རབ་བོ། །ལམ་དུ་བྱས་པའི་དུས་སུ་ ནི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རང་བཞིན་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་ དུ་འཆར་བ་དང་། དུས་གསུམ་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་དང་། དངོས་པོ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། རྣམ་ པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་བྲལ་བའོ། དགའ་བ་བཞི་ནི། དགའ་བ་ དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། ། ཞེས་པ་བཞི་ཚན་གཉིས་ལ། འདི་ལྟར་གོ་དགོས་ཏེ། སྤྱིར་དང་རང་བཞིན་གྱི་གནས་པའི་ དགའ་བ་བཞི་དང་། སྐད་ཅིག་མའི་དགའ་བ་བཞི་དང་། ལམ་གྱི་དགའ་བ་བཞིའོ། །དང་པོ་ 8-332 ནི་གོང་མདོར་བསྟན་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི། རྡོ་རྗེ་བཞིའམ་དེ་ཉིད་བཞི་པོ་དེ་ཐམས་ ཅད་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གདོད་ནས་གནས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ལྷན་ སྐྱེས་བཞི་ལ། དགའ་བ་སོགས་བཞི་པོ་རིམ་ཅན་དུ་སྦྱར་རོ། །འདི་དག་ཀྱང་དཔྲལ་མགྲིན་ སྙིང་ག་ལྟེ་བ་བཞི་དང་སྦྱོར་ཏེ། བཞིའི་དུས་སུ་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་བཞི་ཡིན་པའི་ནུས་པས། འཁོར་བ་ལུས་ལ་རྩ་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་གྲུབ། ལམ་དུས་སུ་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ པས། ལམ་གྱི་དགའ་བ་བཞི་སྐྱེས། དེའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་དྲི་མ་དག་པས་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་ མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལམ་དུ་མ་བྱས་པ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་། ཆགས་རྟོག་ གཉིས་སྦྱོར་དང་འབྲེལ་བ་ན་སྐད་ཅིག་བཞི་དང་། དགའ་བཞི་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཡས་ བརྟན་དང་མས་བརྟན་ཞེས་བརྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་མེད་པས། ཡས་བབས་ཙམ་པོ་ཁོ་ན་ ཡིན་ནོ། །དབང་དང་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱས་པ་ལ་ནི། ཡས་བབས་ དང་མས་བརྟན་གྱི་ཆ་ཤས་གཉིས་ཀར་ཡོད་པའི། ཡས་བརྟན་ལ་ནི། དགའ་སོགས་བཞི་སྤྱི་ མགྲིན་སྙིང་ལྟེའི་རིམ་པས་འཆར་ལ། མས་བརྟན་ལ་ནི་ལྟེ་སྙིང་མགྲིན་སྤྱིའི་རིམ་པས་འབྱུང་ ཡང་། སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེར་ཤར་ཞིང་ནུབ་པར་བྱེད་ཀྱི། བདེ་བ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ནི་མ་ ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ཡང་། ཡས་བབས་དང་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་གཉིས་དང་། དེ་དག་ འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ཡིན་མོད་ཀྱི། སྤྱིར་བཏང་གི་དབང་དུ་ བྱས་ན་འདི་ནི་བྱ་རྩོལ་གྱི་རིམ་པ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། དགའ་བའི་ས་ སོ་སོ་གང་དང་
Chinese
于 向上增益是，大觉慧的大或最胜。于道用之时，则是种种显现于自性平等中觉悟，以及矛盾聚合无过失地显现，以及同时觉悟三时，以及同时知晓诸多不同事物等功德生起。四刹那为种种相，以及异熟，以及成熟，以及离特征。四喜为喜，以及胜喜，以及殊胜喜，以及俱生喜。 如是二四组，应如是理解：一般和自性安住的四喜，以及刹那的四喜，以及道的四喜。第一，如上文总说时所说，四金刚或彼性四者，皆为自性大乐，本初安住，即是身语意与俱生四者，四喜等次第配合。此等亦与额、喉、心、脐四者相合，于四之时，以彼性即四之能力，轮回于身成四脉轮。于道时，击中四轮之要害，生起道之四喜。彼四轮之垢染清净，故果位四身现前。 第二，未入道之轮回众生，亦于贪执分别二者结合关联时，生起四刹那与四喜，然此无上升稳固与下降稳固之稳固特征，故仅为上升降临而已。于灌顶与道之时，于善巧方便道用之时，则有上升降临与下降稳固二者之分。于上升稳固，则喜等四者按顶、喉、心、脐之次第显现，于下降稳固，则按脐、心、喉、顶之次第生起，然于每一刹那生起而灭，非恒常安住于彼乐。于第三者，亦有上升降临与下降稳固之二喜，及其与四轮结合之方式如前所述，然一般而言，此非于一次勤作次第中圆满生起，以及喜之各个地
English
To Adding upwards is: the great or supreme of great awareness. When used on the path, it is the realization that various appearances are equal in nature, and the appearance of contradictions and aggregates without fault, and the simultaneous realization of the three times, and the arising of qualities such as knowing many different things simultaneously. The four moments are various aspects, and maturation, and ripening, and devoid of characteristics. The four joys are joy, and supreme joy, and special joy, and innate joy. These two sets of four should be understood as follows: the four joys that are general and naturally abiding, and the four joys of the moment, and the four joys of the path. The first, as stated in the general introduction above, is that all four vajras or those four natures are naturally great bliss, abiding from the beginning, that is, the four of body, speech, mind, and innate, the four joys, etc., are sequentially combined. These are also combined with the four of forehead, throat, heart, and navel, and at the time of the four, by the power of that nature being four, the four chakras of the channels are formed in the body of samsara. When the key points of the four wheels are struck on the path, the four joys of the path arise. Because the impurities of those four wheels are purified, the four bodies of the result manifest. Secondly, even sentient beings in samsara who have not entered the path, when the two of attachment and discrimination are combined and related, the four moments and four joys arise, but this lacks the characteristic of stability of rising and stability of falling, so it is only rising and descending. At the time of empowerment and the path, when used on the path of skillful means, there are two parts of rising and falling and descending stability. In rising stability, the four joys, etc., appear in the order of crown, throat, heart, and navel, and in descending stability, they arise in the order of navel, heart, throat, and crown, but they arise and cease in each moment, and do not always abide in that bliss. In the third, there are also the two joys of rising and falling and descending stability, and the way they are combined with the four wheels is as described above, but in general, this is not fully generated in one effort sequence, and the various grounds of joy
Tibetan
གང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཤིང་གོམས་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི། མི་ཉམས་ཤིང་དེའི་རྒྱུན་ལ་ རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་བསལ་ལ་ནི། མདོ་ལམ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་མན་ཆད་ སྔོན་དུ་བྱས་པ་ཞིག་སྔགས་ཀྱི་ལམ་འདིར་ཞུགས་ན། ཡས་བབས་ཀྱི་དགའ་བཞིའི་ས་སྦྱོར་ 8-333 བ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ངེས་ཤིང་། བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཡན་ ཆད་ལ། དགའ་བའི་ས་བརྒྱད་ཐུན་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའང་ཡོད་ལ། གཞན་ཡང་དང་ པོ་ཉིད་ནས་སྔགས་ལམ་པ་ཡིན་ནམ། མདོ་ལམ་ནས་སྔགས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཡང་རུང་ཏེ་ དགའ་བའི་ས་ཐོབ་མ་ཐག ལེ་ལོའམ་གཡེང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ མ་བྱས་པ་རྣམས་ནི་རྟོགས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འཁོར་ལོ་བཞི་ དང་། སྐད་ཅིག་མ་དང་དགའ་བའི་སྦྱོར་ཚུལ་རགས་པ་ཙམ་གྲུབ་མོད་ཀྱི། གཞུང་འདིས་ཡས་ བབས་དང་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་གཉིས་ཀར་བསྟན་ནམ། ཡ་གྱལ་རེ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ནི། མས་བརྟན་ཁོ་ན་བསྟན་པར་བཞེད་ཀྱང་། གཉིས་ཀར་བསྟན་པར་ བྱས་ན་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདེ་བའི་ཉམས་མྱོང་རྣམ་འགྱུར་མི་འདྲ་བ་ཕྲ་མོ་སྣ་ཚོགས་ ཤར་བ་ནི། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། འབད་རྩོལ་ཆུང་ཡང་བདེ་བའི་ཉམས་ མྱོང་རིགས་གཅིག་པ། སྔར་ལས་འགྱུར་ཁྱད་མང་པོས་ཆེ་བ་ཤར་བ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ སྐད་ཅིག་མ་དང་། རྣམ་པ་དེ་ཉིད་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་སླར་ཡང་སྐྱར་གྱིན་འབྱུང་བའི། སྔ་མ་ལས་ཆེས་བོགས་ཆེ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པ་དང་། དཔེའམ་མཚོན་བྱེད་བྲལ་བའི་བདེ་བ་ ཆེན་པོ་རང་གི་རིག་ཅིང་། རྣམ་རྟོག་ཉུང་བས་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྤངས། བདེ་བ་རྒྱས་ པས་ཆགས་བྲལ་གྱི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མའོ། །ཞུ་ བདེའམ་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་གང་ཡིན་ཡང་རུང་ཏེ། བདེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུང་ངུ་ལ་ གནས་པ་ནི། དགའ་བ་དང་པོའོ། །བདེ་བ་རྒྱས་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཅི་རིགས་པར་ ནུབ་པ་ནི་མཆོག་དགའོ། །བདེ་བ་ཆེར་རྒྱས་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་ནུབ་ཅིང་ བྲལ་བ་ནི། བྲལ་བའི་དགའ་བའམ་དགའ་བ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་འགྱུར་ཁྱད་ལས་སྐབས་ འདིར་ཆེས་ལྷག་པའི་འགྱུར་ཁྱད་འབྱུང་བས་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བའོ། །བདེ་བ་མཐར་ཕྱིན་ 8-334 པ་རྫོགས་པ་ན། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པས། གནས་ལུགས་གདོད་མའི་ རང་བཞིན་གསལ་བའི་མཚོན་ནུས་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །མཚན་ཉིད་འདི་
Chinese
凡是在相续中生起并且串习的，就不会退失，而且恒常安住于那个相续中。特别的是，如果先修习了显宗道的加行道忍位以下，然后进入这个密宗道，那么必定要依靠上升的四喜的结合，才能现证。乃至安住于大忍位，也有可能在一个座上现证八喜的境地。此外，无论是最初就是密宗道行者，还是从显宗道进入密宗，一旦获得喜位，如果没有立即通过精进或不放逸的助缘来稳固它，那么证悟也有可能会退失。这样看来，虽然粗略地成就了四轮、刹那和喜的结合方式，但是这部论典是既阐述了上升和下降的喜，还是只阐述了其中之一呢？上师们认为，只是阐述了下降的喜。如果两者都阐述，那就更好了。其中，生起各种细微不同的安乐体验变化，是各种各样的刹那。虽然努力很小，但是安乐体验是同一种类，而且比以前的变化差异更大，这是成熟的刹那。与那个形态相同的一种智慧，再次重复出现，比之前更加强烈，这是极度增长。无法用比喻或象征来形容的巨大安乐，自己能够觉知，而且因为分别念很少，所以舍弃了贪著的特征；安乐增长，所以舍弃了贪著和不贪著的特征，这就是离特征的刹那。无论是融乐还是自性乐，安住在微小的安乐三摩地中，这是初喜。安乐增长，能取所取的显现以各种方式消失，这是胜喜。安乐极大增长，能取所取的显现完全消失和分离，这是离喜，或者说初喜的两种变化差异，此时会产生更加卓越的变化差异，所以是殊胜喜。当安乐达到究竟圆满时，所有能取所取的显现都消失，能够象征实相原始本性的显现，这就是俱生喜。这个特征
English
Whatever arises and becomes familiar in the continuum will not degenerate and will always remain in that continuum. In particular, if one first practices the path of the sutras up to the level of forbearance in the path of preparation, and then enters this path of tantra, then one will definitely rely on the union of the four joys of ascent to realize it. Up to the point of abiding in great forbearance, it is also possible to realize the eight joys in one session. Furthermore, whether one is initially a practitioner of the tantric path or enters tantra from the sutra path, as soon as one attains the stage of joy, if one does not immediately take steps to stabilize it through diligence or non-distraction, then realization may also degenerate. Thus, although the four wheels, moments, and the way of uniting joy are roughly accomplished, does this treatise explain both the ascending and descending joys, or does it explain only one of them? The previous lamas considered that only the descending joy was explained. It would be better if both were explained. Among them, the arising of various subtle and different changes in the experience of bliss is the various moments. Although the effort is small, the experience of bliss is of the same kind, and the changes are much greater than before, this is the maturing moment. A wisdom that is similar to that form appears again and again, and is more intense than before, this is extreme increase. The great bliss that cannot be described by metaphor or symbol, one can know for oneself, and because there are few conceptual thoughts, the characteristic of attachment is abandoned; bliss increases, so the characteristic of attachment and non-attachment is abandoned, this is the moment without characteristics. Whether it is melting bliss or natural bliss, abiding in a small samadhi of bliss is the first joy. As bliss increases, the appearance of grasper and grasped disappears in various ways, this is supreme joy. As bliss greatly increases, the appearance of grasper and grasped completely disappears and separates, this is separation joy, or the two different changes of the first joy, and at this time, a more excellent change difference arises, so it is special joy. When bliss reaches the ultimate perfection, all appearances of grasper and grasped disappear, and the manifestation of the original nature of reality can be symbolized, this is coemergent joy. This characteristic