Tibetan
ད་པའི་ན་ད་སྒྲ་སྐད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའོ། ལས་ ཀྱི་མཐའ་ནི་གཞན་དོན་དུ་འཕྲིན་ལས་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ དུ་མཛད་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་མཐའ་ཡས་བསྟན་པ་དེའོ། །འཚོ་བ་ནི་རང་སྣང་དུ་ཞིང་ཁམས་དང་ མཆོད་པའི་སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོ་འབྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྩོལ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་བརྩོན་ འགྲུས་ཉིད་དེ། མཐའ་མེད་པའི་གཞན་དོན་དུས་ལས་མ་ཡོལ་བར་སྤྱོད་པའོ། །དྲན་པ་ནི་ སྔར་བཤད་པ་ཉིད་དེ། འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་སྲོག་ ཏུ་སོང་བའི་སྒོ་ནས་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའི་ གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ལྟ་རྩོལ་དྲན་གསུམ་ལ་ལྡོག་ཆ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྔར་གྱི་དང་མི་ ཟློས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་པུར་ འདུས་ཤིང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་། ཕྱོགས་བཅུ་རབ་འབྱམས་མུ་མེད་པའི་ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་ཡིན་ མོད་ཀྱི། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བའི་ཆ་ལ་ཡང་བསྐྲུན་པར་མི་ ནུས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རབ་འབྱམས་མཐའ་མེད་པ་དེ་དག་དོན་དམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ བདེ་ཆེན་གཅིག་པུའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དཔལ་ ཧེ་རུ་ཀར་བཞེངས་པའོ། །དེ་ཉིད་མཁའ་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་དག་པ་ཡང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བདེ་བ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས། །ལྔ་ པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར། ཞེས་པ་ལྟར། མཁའ་ཁམས་ཀྱི་དྭངས་མ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་དགེ་ཆོས་སྔར་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང་། སྔར་ཡོད་ བསྲུང་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྔར་མེད་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྔར་ཡོད་སྤོང་བ་སྟེ་བཞི་ 8-204 པོ་གང་ཡང་མི་དགོས་མོད། འགྲོ་དོན་སྤྱོད་པའི་ནུས་པ་ཅན་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་ ཆའི་དབྱེ་བ་བཞི་སྟེ། གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་འཇིག་རྟེན་པ་ཁམས་གསུམ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུད་ལ་{མ་}སྐྱེས་པ་ རྣམས་སྐྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་དེ་འདྲ་སྐྱེས་ཟིན་པ་རྣམས་མི་ཉམས་ཤིང་སྤེལ་ བས་ཡང་དག་པར་བསྲུང་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྒྲིབ་པར་གཏོགས་སོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ སྐྱེས་པ་རྣམས་ས་བོན་སྤོང་དུ་
Chinese
一切已逝之疾病音声之诸相。事业之边际，乃为利他而无量事业生起之基，即是诸佛于自显中，示现无量之幻化。生活乃是于自显中，生起刹土与供云之聚之智慧。勤奋即是上述之精进，乃为无尽之利他，不逾时而行持。忆念即是先前所说，然由真实义，成为一切法之法性或命脉之门，以及圣道乃为一切殊胜功德之基之故，于见、行、忆三者，由彼二差别之门，不与先前重复而安立。彼一切亦集于唯一之真实禅定中，如幻化与勇猛行等菩萨之禅定亦然，十方无量无边之刹土尘数虽有，然彼亦不能造作如来禅定之少分，故无量无边之禅定彼等安住于真实俱生大乐唯一之体性中，乃为真实之禅定，彼乃兴建于吉祥黑汝嘎。彼即是虚空界完全清净之法界智慧，故亦为金刚亥母之清净，如是云：『安乐虚空自性界，五者完全周遍绕。』如是，虚空界之精华乃是大乐之禅定。于佛陀自身，虽不需生起先前未生之善法，以及守护先前已生者，以及使先前未有之不善法不生，以及舍弃先前已生者等四者，然为利生而行之能力者，乃是成办事业之智慧之差别四者，为与所化之根器相符，将世间三界与出世间三乘之善法，于相续中未生者，令其生起，以及如是已生之善法，不令衰损且增广，而如实守护，以及一切属于不善法之障碍，已生者，令其舍弃种子
English
All aspects of past illnesses and sounds. The limit of activity is the basis for the arising of limitless activities for the benefit of others, which is the manifestation of limitless emanations by the Buddhas in their own appearances. Livelihood is the wisdom of the arising of fields and clouds of offerings in one's own appearance. Diligence is the aforementioned diligence itself, which is to practice for the endless benefit of others without delay. Mindfulness is what was said before, but because of the true meaning, it becomes the nature or lifeblood of all dharmas, and because the noble path is the basis of all special qualities, the three of view, effort, and memory are established through the two differences, not repeating the previous ones. All of them are also gathered in the only true Samadhi, such as the Samadhi of Bodhisattvas such as illusion and heroic conduct, and even though there are as many dust particles in the infinite and boundless fields of the ten directions, they cannot create even a small part of the Tathagata's Samadhi. Therefore, the infinite and boundless Samadhis abide in the only nature of the true co-emergent great bliss, which is the true Samadhi, which is built in glorious Heruka. It is the wisdom of the Dharmadhatu, the completely pure realm of space, so it is also the purity of Vajravarahi, as it is said: 'The realm of bliss is the nature of space itself, surrounded by the five.' Thus, the essence of the realm of space is the Samadhi of great bliss. In the Buddha himself, there is no need to generate good dharmas that have not arisen before, to protect those that have already arisen, to prevent unwholesome dharmas that have not existed before from arising, and to abandon those that have already arisen, but the ability to act for the benefit of beings is the four differences of the wisdom of accomplishing activities. In order to match the capacity of those to be tamed, the good dharmas of the three realms of the world and the three vehicles of the world-transcending are caused to arise in the minds of those who have not arisen, and such good dharmas that have already arisen are not diminished and expanded, but are truly protected, and all obstacles belonging to unwholesome dharmas that have arisen are caused to abandon their seeds.
Tibetan
གཞུག་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱང་སྤོང་དུ་ བཅུག་པས་མི་སྐྱེད་པའི་གནས་ལ་འགོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཡང་དག་སྤོང་བ་འདི་དག་སྐབས་ འདིར་གཞན་དོན་སྤྱོད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཞག་གོ ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་དག་པ་གཉིས་ལྡན་འབྲས་བུའི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་པོ་འདི་རྣམས་ ལ་རེ་རེ་བཞིན་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཆ་རེ་དང་། ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་ཆ་རེ་ཡོད་ལ། མཁའ་འགྲོ་ མ་ནས་གཤིན་རྗེ་འཇོམས་མའི་བར་རྣལ་འབྱོར་མ་སུམ་ཅུ་སོ་དྲུག་ལ་དག་པ་བརྗོད་པས་ ནི། རང་རང་གི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་དེའི་དག་པ་ཡིན་པར་གོ་དགོས་ཏེ། སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ མ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ནི། ཧེ་རུ་ཀ་རིགས་བཞིའམ། རྒྱལ་བ་རིགས་བཞི་སྟེ། མཆོད་པའི་ སྣོད་བཞིས་མཚོན་པ་དག་ཡིན་ལ། འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ལྷ་ལ་དངོས་སུ་གསལ་ཞིང་། སྒོ་ མ་རྣམས་ཀྱི་གདོང་བརྙན་ཉིད་ཁྲོ་བོ་རྣམ་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ཡབ་བཞི་སྦས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ པ་དང་། མཚམས་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱེད་གཟུགས་ལས་གཡས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་དབྱུག་སྔོན་ཅན་ལ་ སོགས་པ་ཡབ་བཞི་སྦས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡིན་ པ་བཞིན། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་སོ་བདུན་ལས་ཕྱེ་ནས། ཐབས་ཀྱི་ ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནི་ཡབ་སོ་བདུན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནི་ཡུམ་སོ་བདུན་ནོ། ། རབ་གཏུམ་མ་མན་ཆད་ལ་བྱང་ཕྱོགས་རྣམས་ལྷ་སོ་སོ་དེ་དང་དེར་དག་ཚུལ་སྦྱོར་བ་ལ་ལུང་ 8-205 གིས་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་དུ་མེད་དོ། །ཕྱིས་ཀྱི་བདེ་མཆོག་མཁན་ པོར་རློམ་པ་རྣམས་དགྱེས་རྡོར་རམ་གསང་འདུས་སོགས་རྒྱུད་གཞན་ལ་ཅུང་ཟད་སྦྱངས་པའི་ ལྟག་ཤེད་ཀྱིས་བདེ་མཆོག་འཆད་པར་སྣང་ལ། སྡོམ་པའི་གཞུང་ཉིད་ལ་རིང་དུ་སྦྱངས་པར་ མི་འདུག་ཅིང་། འགའ་ཞིག་རྒྱ་གཞུང་ཧལ་ལེ་བ་སྣ་ཚོགས་ནས་བསྡུ་བར་བྱེད་ལ། གཞན་ དག་མན་ངག་ཡིན་དུ་རེ་བས་བོད་ཀྱི་ངག་སྒྲོས་ཐན་ཐུན་གྱི་ཡིག་རིགས་ཙམ་འཚོལ་བར་བྱེད་ དོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་འཁྲིགས་མ་ཆུད་པས་ཆེད་ཆེར་མི་བྱེད་ པར་སྣང་། ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་ཅུང་ཟད་མཛད་མོད་ཀྱི་རྒྱས་པར་འཆད་ པའང་མེད་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མདོ་དང་ཐུན་མོང་བའི་རྣམ་གཞག་ལས་གཞན་མ་རྙེད་དོ། ། དེས་ན་སྡོམ་པའི་ཆོས་སྐོར་ལ་མཁས་པ་ཇོ་བོ་བདེ་མཆོག་རྡོ་རྗེ་དང་ཅོག་རོ་ཆོས་རྒྱལ་ལ་ སོགས་པ། སྔོན་གྱི་སྐྱེས་མཆོག་འགའ་ཞིག་གིས་ཆེ་ཐང་དུ་མཛད་དེ། ལམ་གྱི་ཆོས་སོ་བདུན་
Chinese
也令舍弃未来和未生者之习气，以安置于不生之位的智慧，即此等正断，于此时安立为成为利他之行的因之智慧。 如是，双具法性清净之果之三十七菩提分法，每一法皆具巧妙方便分和甚深智慧分。从空行母到摧阎魔母之三十六瑜伽母，说清净者，须理解各自之方便亦为彼之清净。心髓瑜伽母等之方便是，四种嘿汝嘎族或四种胜者族，乃以四种供器所象征者。于三轮之天尊处真实显现，门母等之面容本身，即忿怒尊胜等四父尊隐藏之相，以及隅母等之半身，从右侧部分起，即为持青杖者等四父尊隐藏之相。如正定是吉祥嘿汝嘎，金刚亥母亦如是。如是，从三十七法中分出，三十七方便分是三十七父尊，三十七智慧分是三十七母尊。 从极忿怒母以下，菩提分等与各各本尊清净之理相合，唯能以教证成立，无其他理证可说。后世自诩为胜乐金刚堪布者，似乎以略微修习喜金刚或密集金刚等其他续部之傲慢，来讲解胜乐金刚。似乎未曾长期修习律仪之论典，有些从各种印度零散典籍中收集，有些则期望获得口诀，而寻找一些藏地口头传承之零星文字。所有这些似乎都因未通达菩提分之分类而未特别重视。又有些略微赞颂其伟大，但并未详细阐述，所有人都未找到共同教法之外的任何内容。 因此，胜乐金刚法类之精通者，如觉窝胜乐金刚金刚和觉若法王等，一些往昔之圣者曾大加赞赏，即菩提道次第三十七法。
English
Also, it causes the abandonment of the imprints of those that are to come and those that have not yet arisen, and the wisdom that places one in the state of non-arising, that is, these right abandonments, are established at this time as the wisdom that becomes the cause of engaging in the benefit of others. Thus, each of these thirty-seven factors of enlightenment, which are the fruit possessing the two purities of suchness, has a skillful means aspect and a profound wisdom aspect. By stating the purity of the thirty-six yoginis from the Dakini to the Destroyer of Yama, it is necessary to understand that their respective means are also their purity. The means of the heart essence yoginis are the four Heruka families or the four Victorious families, which are symbolized by the four offering vessels. They are actually clear in the deities of the three wheels, and the faces of the gatekeepers themselves are the hidden forms of the four fathers, such as Wrathful Conqueror, and the right parts of the half-bodies of the corner goddesses are the hidden forms of the four fathers, such as the one with the blue staff. Just as the correct samadhi is the glorious Heruka, so is Vajravarahi. Thus, dividing from the thirty-seven dharmas, the thirty-seven means aspects are the thirty-seven fathers, and the thirty-seven wisdom aspects are the thirty-seven mothers. From Rabtumma onwards, the way to combine the purification of the enlightenment factors with each deity is only established by scripture, and there is no other reason to explain it. Later, those who boast of being Hevajra Khenpos seem to explain Hevajra with the arrogance of having slightly studied other tantras such as Guhyasamaja or Hevajra. It seems that they have not studied the texts of vows for a long time, and some collect from various scattered Indian texts, while others hope to obtain oral instructions and search for only a few Tibetan oral traditions. All of these seem to not pay special attention because they do not understand the classification of the enlightenment factors. Also, some slightly praise its greatness, but do not explain it in detail, and all have not found anything other than the common teachings of the sutras. Therefore, masters of the Hevajra Dharma cycle, such as Jowo Hevajra Dorje and Chokro Chogyal, and some former noble beings, have greatly praised the thirty-seven factors of the path.