Tibetan
ཐབས་ལས་ནི། སྐབས་འདི་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་རླབས་དང་། དབང་བསྐུར་རྒྱས་བཏབ་ངེས་པར་བྱེད་པར་ བཞེད་ཅིང་། དམ་ཡེ་བསྲེ་བའི་གསལ་ཁ་མེད། ཡིག་རྙིང་ལས་ནི་སྐྱེད་མཆེད་བྱིན་རླབས་ཀྱང་བྱེད་ལ། ཡེ་ཤེས་སྤྱན་འདྲེན་ནི་ འོག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱེད་པས་སྐབས་འདིར་མི་མཛད། འཛིམས་པས་དབང་གི་ལྷ་ཉིད་ ཡེ་ཤེས་པ་བསྟིམ་པར་མཛད་དེ་གཅིག་ཏུ་མི་ལེགས་པའང་མིན་ནོ། ཁོ་བོ་ནི་འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ། ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ དངོས་བསྟན་ལྟར། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པའི་སྐབས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་རླབས་དང་། དབང་བསྐུར་རྣམས་མི་ བྱེད་ན་སྐབས་འདིར་དེ་དག་བྱེད་དགོས་ལ། འོག་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་སུ་དེ་དག་བྱེད་པ། སྐྱོ་པ་སྔ་མ་འགའ་རེ་དང་། འཛིམས་ པ་སོགས་བཞེད་པ་ལྟར་ན། སྤྱིར་མི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟར་ན་སྐབས་དེར་བདག་དང་མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་ལྷ་ཚོགས་ལྷན་ ཅིག་ཏུ་དེ་དག་བྱས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། སྐབས་འདིར་དེ་རྣམས་མི་དགོས་སོ་སྙམ་མོ། །ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་ གནས་གསུམ་བྱིན་རླབས་དང་དབང་བསྐུར་མཛད། ཡེ་ཤེས་སྤྱན་འདྲེན་པ་མེད་པ་དང་། འོག་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་དེ་གཉིས་ མེད་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་འདྲེན་ཡོད་པ་ཡང་དེ་དག་ལན་གཉིས་མི་དགོས་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་། འཛིམས་པ་རིན་ཤེ་ཡོ་ག་ལ་ བག་ཆགས་བརྟས་པས། བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་འདི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་རྫོགས་ཀྱི་དོད་ཐུབ་པར་བསམས་ནས། དེའི་ ཡན་ལག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་འདྲེན་དབང་བསྐུར་རྒྱས་བཏབ་དགོས་པར་བསམས་པ་དང་། མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས། རང་འོག་མིན་ དུ་ཕྱིར་པས་མོས་ཞེས་དང་། རྗེས་སུ་འོག་མིན་ནས་བབས་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དགོས་ནུས་མེད་ཅིང་བསྲེ་བསླད་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མི་ ལེགས་སོ། །སྐབས་འདིར་སྐུའི་རྣམ་འགྱུར་ལ། སྒྲུབ་ཐབས་སེམས་དཔའ་བསྡུས་པ་ལས། རྭ་གཡས་པ་ལ་གནས་པའི་ཞལ་དང་ 6-606 པོ་མཐིང་ག་ཞེས་དང་། གཡོན་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པས། གཞུང་དེར་རྭ་ཞལ་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་རྭ་ ཞལ་དུ་བཞེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ཞལ་གཡས་ཀྱི་དང་པོ་སྔོན་པོ། གཉིས་པ་དམར་པོ་གསུམ་པ་སེར་པོ་སྟེ། རྭ་མཆན་ན་གནས་པའོ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྭ་མཆན་ནི་རྭའི་ངོས་ལ་གནས་པའི་དོན་ནོ། །སྐྱོ་པ་རྣམས་བརྟེན་སོ་མཛད་པའི་གཞུང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྭ་ ཞལ་བཤད་པ་དེ་གཉིས་ཡིན་ལ། གཞན་ཛྙཱ་ན་ཀ་རས་མཛད་པ་ལས་ཀྱང་
Chinese
方法方面：此時想著一定會做身語意加持和灌頂增長，但沒有本誓耶俱生的明晰。古籍中也做生殖加持，智慧迎請是下面修習壇城時與之一起做的，所以此時不做。阿阇梨將灌頂之神融入智慧尊，認為這樣做也並非不好。我這樣想：如寂靜智之修法的直接開示那樣，修習壇城時，不做身語意和生殖加持，以及灌頂等，那此時就必須做這些。下面壇城之時做這些，如一些舊派和阿阇梨等認為的那樣，總體來說並非不好。那樣的話，那時我和對生之本尊眾一起做那些就可以了，所以覺得此時不需要那些。寂靜智也說：此時做三處加持和灌頂，沒有智慧迎請，下面壇城之時那兩個沒有而有智慧迎請，也是考慮到那些不需要兩次。即使那樣，阿阇梨仁協瑜伽的習氣深厚，認為此自生起之時能代替瑜伽續部的自圓滿，因此認為作為其支分需要智慧迎請灌頂增長，以及對生之時，自己從下界返回而作意等，之後說從下界降臨，這些沒有必要和作用，只是摻雜混淆，所以不好。此時身的姿態方面，在《修法集攝》中說：右角上所住之面和，膚色藍色，左邊也同樣說了，因此該論典認為角面，寂靜智也認為是角面，如所說：右面的第一個是藍色，第二個是紅色，第三個是黃色，住在角腋下。所說的角腋下是住在角的表面之意。舊派諸位如果按照所依之論典來做的話，角面之說就是那兩個，其他智藏所造的之中也有。
English
Regarding the method: At this time, one intends to definitely perform the blessings of body, speech, and mind, and the empowerment and increase, but there is no clarity of the union of samaya and jñana beings. In old texts, the blessing of generation is also performed, and the wisdom invitation is done together with the practice of the mandala below, so it is not done at this time. The Acharya blends the empowerment deity with the wisdom being, considering that doing so is not necessarily bad. I think like this: As the direct instruction of the peaceful Jñana's sadhana, when practicing the mandala, if the blessings of body, speech, and mind, and the blessing of generation, and the empowerments are not done, then they must be done at this time. Doing them at the time of the lower mandala, as some old schools and Acharyas etc. think, is not bad in general. In that case, it would be sufficient to do those together with the deity assembly of myself and the front generation at that time, so I think those are not needed at this time. Peaceful Jñana also said: At this time, perform the blessing of the three places and the empowerment, without the wisdom invitation, and at the time of the lower mandala, those two are absent and the wisdom invitation is present, also considering that those are not needed twice. Even so, the Acharya Rinchen Yoga's habit is deep, thinking that this time of self-generation can replace the self-completion of the yoga tantra, therefore thinking that as its limb, the wisdom invitation, empowerment, and increase are needed, and at the time of the front generation, one's own mind returns to the lower realm and contemplates, and afterwards says it descends from the lower realm, these are unnecessary and ineffective, just mixing and confusing, so it is not good. Regarding the posture of the body at this time, in the 'Compendium of Sadhanas,' it says: The face residing on the right horn and, the color is blue, and the same is said on the left, therefore that treatise considers it the horn-face, and Peaceful Jñana also considers it the horn-face, as it is said: The first of the right faces is blue, the second is red, the third is yellow, residing in the horn-armpit. The horn-armpit that is said is the meaning of residing on the surface of the horn. If the old schools do according to the treatise they rely on, the horn-face explanation is those two, and there are also others made by Jñanakara.
Tibetan
། གཡས་པས་རྭ་ལ་བརྟེན་པའི་ཞལ། །དང་པོ་མཐིང་ ག་འཇིག་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། གཡོན་པའི་རྭ་ལ་བརྟེན་པའི་ཞལ། །དང་པོ་དཀར་པོ་རྨོངས་པར་བྱེད། །ཅེས་སོགས་བཤད་ པས་བོད་ཕལ་ཆེར་རྭ་ཞལ་ལ་ཁུངས་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་ཧལ་ལེ་ཧོ་ལེར་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱོ་པ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ ལག་ལེན་ལ། ཨ་མོ་གྷ་ཆུང་བའི་གཞུང་ཆུང་དང་། ཞེ་དགུ་མའི་གཞུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། མན་ངག་གི་སྐབས་འཁོར་ཞལ་ ཁོ་ན་མཛད་ཅིང་། དེའི་ཡང་ནང་ཚན་རྩ་ཞལ་གྱི་གཡས་དང་གཡོན་དུ་རིམ་འདེད་ཁོ་ན་མཛད་དོ། །ད་ནི་དཀྱུས་ལ་འཇུག་སྟེ། རང་གི་སྤྱི་བོར་ༀ་ལས་འཁོར་ལོ་དཀར་པོ་ༀ་གྱིས་མཚན་པ་ལས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སྐུ་མདོག་དཀར་ པོ། གཡས་འཁོར་ལོ་འཛིན་པའི་ཐུགས་ཀར་ཡང་། འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བར་ༀ། མགྲིན་པར་ ཨཱཿལས་པདྨ་དམར་པོ་ཨཱཿས་མཚན་པ་ལས། གསུང་རྡོ་རྗེ་སྐུ་མདོག་དམར་པོ། གཡས་པདྨ་ འཛིན་པའི་ཐུགས་ཀར་ཡང་པདྨ་ལ་ཨཱཿ ཐུགས་ཀར་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་ལས། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ། གཡས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཐུགས་ཀར་ཡང་། རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བར་ཧཱུཾ་ ངོ་། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཡོན་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ། རོལ་པའི་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོའོ། །སྤྲོས་པ་ལ་མོས་པས་སྐྱེ་ མཆེད་བྱིན་རླབས་བྱེད་ན། མིག་ཏུ་ཀྵིཾ་སོགས་སྒྲུབ་ཐབས་སྙིང་པོར་བཤད་པ་ལྟར་བྱ། དབང་བསྐུར་བ་ནི། གཙོ་བོའི་ ཐུགས་ཀའི་ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། ཞེས་པ་ནས། སྤྱི་བོར་འཁྱིལ་བ་ལས་མི་བསྐྱོད་པས་དབུ་ བརྒྱན། ཞེས་པའི་བར་ཞེ་དགུ་མའི་སྐབས་དང་འདྲ། དབང་བསྐུར་བྱེད་པ་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ ཚོགས་ཀྱང་རང་ལ་ཐིམ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡེ་ཤེས་བསྲེ་བ་ཞོར་ཐབས་ཙམ་ཡིན་གྱི། རྐང་ཚུགས་མིན་ ལ་རང་ལ་མི་སྟིམ་པར་དབྱིངས་སུ་གཤེགས་ཀྱང་ཆོག་གོ །དེའི་རྗེས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་བདག་ཉེར་སྒྲུབ་ བམ། བསྙེན་སྒྲུབ་སྦྲགས་པའི་ལུགས་སུ་བྱུང་ཡང་། སྐྱོ་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པས། གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མ་བརྟེན་ 6-607 པར། བྲིས་སྐུ་ཙམ་ལ་དམིགས་པའམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་ བསྒོམ་སྟེ། བསྙེན་སྒྲུབ་སྦྲགས་མ་དང་། དམིགས་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ཕྱོགས་འདྲ་མོད་ཀྱི། འདི་ནི་བསྙེན་སྒྲུབ་སྦྲགས་མ་མ་ཡིན། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་བསྙེན་པ་ཡིན་ཞིང་། བདག་མདུན་གཉིས་ཡོད་པ་ནི། གྲོགས་པོ་ལྟ་བུར་བསྙེན་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་པའི
Chinese
以右手扶角的面容，最初使蓝色崩坏。以及，以左手扶角的面容，最初使白色迷惑。等等这样说，所以大部分藏人认为角面的说法没有根据，这仅仅是随随便便的说法而已。即使这样，觉巴派的人们在自己的实践中，也遵循《阿谟伽小续》和《四十九法》的仪轨，在口诀方面只做轮面，并且在那之中也只是依次推演根面的左右。现在进入正文，在自己的头顶上，从嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字生出白色法轮，以嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字为标志，化现身金刚，身色白色。右手持法轮，在心间也是如此。法轮的中心有嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字。在喉间，从阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）字生出红色莲花，以阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）字为标志，化现语金刚，身色红色。右手持莲花，在心间莲花上也有阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）字。在心间，从吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字生出金刚，以吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字为标志，化现意金刚，身色蓝色。右手持金刚，在心间也是如此。金刚的中心是吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字。所有都左手持铃，是嬉戏的大忿怒尊。如果喜欢广说，就按照《生处加持法》中说的，在眼睛里观想克希姆（藏文：ཀྵིཾ，梵文天城体：क्षं，梵文罗马拟音：kṣaṃ，汉语字面意思：啥）等字，如《成就法精要》中所说的那样做。灌顶是，从主尊心间的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字放出光芒，直到环绕头顶，不动佛为头饰，这和《四十九法》的说法相同。灌顶者的坛城诸尊也融入自身。念诵 扎 吽 邦 霍（藏文：ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ） 。这只是顺便加入智慧融合的方法，不是根本，不融入自身，融入法界也可以。之后要观修坛城，这虽然是自近成就，或者是念诵成就结合的仪轨，但按照觉巴派的观点，不依靠图像坛城，只观想画像，或者仅仅依靠禅定也可以，作为自生本尊的支分来观修坛城，虽然念诵成就结合和观想方式有些相似，但这并不是念诵成就结合，而是大坛城的念诵，有自前二者，是像朋友一样念诵，而不是成就的。
English
The face that relies on the right horn, initially causes the blue to collapse. And, the face that relies on the left horn, initially causes the white to be confused. And so on, it is said that most Tibetans believe that the horn-face saying has no basis, and this is just a casual saying. Even so, the Kyopa people, in their own practice, follow the "Amoha Small Tantra" and the "Forty-Nine Dharma" ritual, and in the oral instruction aspect, they only do the wheel-face, and within that, they only sequentially deduce the left and right of the root-face. Now, let's enter the main text. On one's own crown, from Oṃ (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Oṃ) arises a white wheel, marked with Oṃ (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Oṃ), manifesting as Body Vajra, body color white. The right hand holds the wheel, and in the heart center as well. In the center of the wheel is Oṃ (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Oṃ). At the throat, from Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal Chinese meaning: Āḥ) arises a red lotus, marked with Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal Chinese meaning: Āḥ), manifesting as Speech Vajra, body color red. The right hand holds the lotus, and in the heart center, on the lotus, there is also Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal Chinese meaning: Āḥ). In the heart center, from Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ) arises a vajra, marked with Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ), manifesting as Mind Vajra, body color blue. The right hand holds the vajra, and in the heart center as well. The center of the vajra is Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ). All hold a bell in the left hand, and are the great wrathful ones of play. If one likes elaboration, then bless the sense bases, visualizing Kṣiṃ (Tibetan: ཀྵིཾ, Devanagari: क्षं, Romanized Sanskrit: kṣaṃ, Literal Chinese meaning: Kṣaṃ) etc. in the eyes, as described in the "Essence of Accomplishment Method". The empowerment is, from the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ) in the heart center of the main deity, rays of light emanate, until they encircle the crown, and Akshobhya is the head ornament, which is the same as the "Forty-Nine Dharma" teaching. The mandala deities of the empowerer also dissolve into oneself. Recite Jaḥ Hūṃ Baṃ Hoḥ (Tibetan: ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ). This is just a method of incidentally adding wisdom fusion, it is not fundamental, and it is okay to dissolve into the Dharmadhatu without dissolving into oneself. After that, one should contemplate the mandala. Although this is self-near accomplishment, or a ritual combining recitation and accomplishment, according to the view of the Kyopa people, without relying on an image mandala, one can just visualize a painted image, or just rely on samadhi, and contemplate the mandala as a branch of self-generation. Although the combined recitation-accomplishment and the method of contemplation are somewhat similar, this is not a combined recitation-accomplishment, but the recitation of the great mandala, and having both self and front, is like reciting to a friend, not an accomplishment.