Tibetan
ས་ཀྱང་རང་རང་གི་མགོ་བོ་ལག་གཡོན་ན་འཛིན་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ། ། ༄། །ཕྱག་མཚན་ཞེ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར། ཕྱག་མཚན་ཞེ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། གཞན་རྣམས་བཅད་པ་དབུས་སུ་ཡཾ་སོགས། བདག་ཉིད་དུ་གྱུར། 6-493 རེ་མིག་བརྒྱད་ལ་ཤར་ནས་ༀ་ཧྲཱིཿཥྚཱིཿབི། མེ་ནས་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན། ལྷ་སྣམ་ཤར་ལ་ཡཀྵེ་ཡཙྪ་ནི་རཱ་ མ་ཡ། ལྷོར་ཡ་མ་རཱ་ཛ་ས་དོ་མེ་ཡ། ནུབ་ཏུ་ཡ་མེ་དོ་རུ་ཎ་ཡོ་ད་ཡ། བྱང་དུ་ཡ་ད་ཡོ་ནི་ར་ཡ་ཀྵེ་ ཡ། སྒོ་བཞིར་ཡ་མཱན་ཏ་ཀ །གྲྭར་བཞིར་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། ཤར་ དུ་མགོ་བོ་སོགས་ལ། ལྕགས་ཀྱུ། མ་ཧེ། བ་ལང་། ཞགས་པ། ཕག །བོང་བུ། རླུང་རས། རྔ་ མོ། ཁྱི། མེ་ཐབ། ལུག །ཝ། སྒོ་བཞིར་བྱ་རྒོད། འུག་པ། བྱ་རོག ནེ་ཙོ། ཁྭ། བྱ་ཆེན། ཁྱིམ་བྱ། བཞད། འདི་ལའང་རོ་ལངས་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་མགོ་བོ་ནས། རྡོ་རྗེ་བཞད་ཀྱི་བར་གྱི་མིང་སྦྱར་ལ་ཐམས་ ཅད་གཡོན་ཐོད་པ་གཡས་རང་མིང་གི་ཕྱག་མཚན། ནག་པོ་མ་ཧེའི་གདོང་ཆ་ལུགས་གཙོ་བོ་ ལྟ་བུ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་གཞན་སྔ་མ་ལྟ་བུ་ནི་ཞེ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་བསྡུས་པའོ། །གཙོ་བོ་བསྐྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་རྭ་ལྔ་པ་ དང་དགུ་པ་ནི་འདི་ལ་གདམ་ངའོ། །དབུས་ཀྱི་ལེ་ཚེའི་ནང་དུ་ཞེས་པ་དང་། ལྷ་སྣམ་གྱི་དབུས་སུ་ཞེས་པ་དང་། གཞལ་ཡང་ཁང་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་མཆོད་རྫས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བའི་དབུས་ཞེས་སྦྱར་ ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཁྲག་ཞག་འཁྲུག་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ་ཐོད་སྐམ་གྱི་ར་བ་ ཟླུམ་པོ་སྒོ་གཅིག་ལྷོར་བསྟན་པ་སྟེང་ཀེང་རུས་ཀྱིས་ཐོག་ཕྱུར་བུར་ཕུག་པའི་རྩེ་མོར་མཆེ་བ་ གཙིགས་པའི་ཐོད་པ་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་གིས་སྤྲས་པ། འཇིགས་ཤིང་སྐྱི་ གཡའ་བའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་པ་དེའི་ནང་གི་དབུས་སུ་ཡཾ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་རྭ་ལོ་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་སྟེ་མི་ ལེགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྔ་མ་ལྟ་བུ་ལས་ཚོགས་བསོག་གི་ཚེ་སྙིང་གར་པད་ཟླ་ལ་དྷཱིཿ བྱེད་པ་དང་། སྟོང་ པའི་ངང་ལས་ཆོས་འབྱུང་དུ་ཡཾ་ལས་རླུང་སོགས། ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཛིན་པའི་འཁྱུད་ རྒྱ་ཅན། ཐུགས་ཀར་ཨཱཿལས་ཉི་མ་དེ་ལ་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བར་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཀྱིས་རྡོ་ རྗེ་འཇིགས་བྱེད་འཁོར་བཅས་སྤྱན་དྲངས། སྔོན་བཞིན་མཆོད། རང་ལ་ཐིམ་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ ལས། བདག་ཉིད་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་ཞབས་འོག་གི་རི་སྐེག་གི་ཚབ་ཏུ་ ཁྱིམ་བྱའོ།
Chinese
也有人认为，（诸神）各自用左手拿着自己的头。 ༄༅། །四十九手印坛城。 四十九手印坛城是：断除其他，中央为यं（藏文，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬）等，成为自性。 6-493 八个方位，从东方起为嗡（ༀ，oṃ，唵）赫利（ཧྲཱིཿ，hrīḥ，诃利）什提（ཥྚཱིཿ，ṣṭīḥ，什提）比（བི，bi，比）。从火方起为克里塔那那。拉南东方为药叉耶（ཡཀྵེ་ཡ，yakṣe ya，夜叉耶）雅恰尼（ཡཙྪ་ནི་，yaccha ni，雅恰尼）拉玛亚。南方为亚玛拉匝萨多美亚。西方为亚美多如那约达亚。北方为亚达约尼拉亚克谢亚。四个门为亚曼达嘎。四个角为吽（ཧཱུཾ་，hūṃ，吽）吽（ཧཱུཾ་，hūṃ，吽）啪（ཕཊ་，phaṭ，啪）啪（ཕཊ་，phaṭ，啪），全部变成这样。东方为头等。铁钩。水牛。牛。绳索。猪。驴。风幡。尾。狗。火炉。绵羊。狐狸。四个门为鹫。猫头鹰。乌鸦。鹦鹉。寒鸦。大鸟。家禽。笑。这里也有如前一般的起尸。 又是从金刚头到金刚笑之间的名字连起来，全部左手持颅器，右手持自己名字的手印。黑色水牛面容装束如主尊一般，这样特别连接，其他如前一般，就是四十九的坛城，是简略的。生起主尊的金刚五股杵和九股杵，是这里的选择。中央的莲蓬之中，以及拉南的中央，以及没有建造量房的方向，连接充满各种供品的中央。全部在血油混杂的大海中央，有圆形颅器围墙，一个门朝南，上面用骷髅堆积，顶端插着牙齿紧咬的颅器，装饰着金刚宝顶。一切恐怖和令人毛骨悚然的装饰，在那里面的中央连接यं（藏文，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬）等，这是罗瓦大译师的观点，也不是不好。又是如前一般，在积累资粮的时候，在心间莲月上做 धೀः（藏文，梵文天城体：धीः，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思：谛）。从空性中，在法生处，从यं（藏文，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬）生风等。双手持金刚铃杵，具有拥抱之势。在心间，从ཨཱཿ（藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）生太阳，在那上面，从ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）生出的金刚脐中，以ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的光芒迎请金刚怖畏金刚及其眷属。如前供养。融入自身，全部变成这样。自性成为果金刚持等如前一般。这里用家禽代替脚下的里杰。
English
Some also believe that (the deities) each hold their own head in their left hand. ༄༅། The Mandala of Forty-Nine Hand Symbols. The Mandala of Forty-Nine Hand Symbols is: Cutting off others, in the center is Yaṃ (यं, yaṃ, Seed Syllable YAM), etc., becoming self-nature. 6-493 In the eight directions, starting from the east, there are Oṃ (ༀ, oṃ, OM), Hrīḥ (ཧྲཱིཿ, hrīḥ, HRIH), Ṣṭīḥ (ཥྚཱིཿ, ṣṭīḥ, SHTIH), Bi (བི, bi, BI). From the fire direction, there is Kṛtānanana. To the east of Lhānam, there is Yakṣe Ya, Yacchani Rāmaya. To the south, there is Yāmarājasā Domeya. To the west, there is Yāmedo Ruṇāyodayā. To the north, there is Yādayo Nirāyakṣeya. The four doors are Yamāntaka. The four corners are Hūṃ (ཧཱུཾ་, hūṃ, HUNG), Hūṃ (ཧཱུཾ་, hūṃ, HUNG), Phaṭ (ཕཊ་, phaṭ, PHAT), Phaṭ (ཕཊ་, phaṭ, PHAT), all becoming like this. In the east, there are head, etc. Iron hook. Buffalo. Cow. Lasso. Pig. Donkey. Wind banner. Tail. Dog. Stove. Sheep. Fox. The four doors are Vulture. Owl. Crow. Parrot. Jackdaw. Great bird. Domestic fowl. Laughter. Here, there are also corpses rising as before. Also, connecting the names from Vajra Head to Vajra Laughter, all hold a skull cup in the left hand and the hand symbol of their own name in the right hand. The black buffalo face attire is like the main deity, connecting in this special way. Others are like before, which is the mandala of forty-nine, it is abbreviated. The five-pronged and nine-pronged vajras that generate the main deity are the choices here. In the center of the lotus pericarp, and in the center of Lhānam, and in the direction where the measuring room is not built, connect the center filled with various offerings. All in the center of the great ocean of mixed blood and oil, there is a circular skull fence, one door facing south, piled with skeletons on top, the top pierced with skulls with teeth clenched, decorated with a vajra jewel topknot. All terrifying and hair-raising decorations, in the center of that, connect Yaṃ (यं, yaṃ, Seed Syllable YAM), etc. This is the view of Rwa Lotsawa, and it is not bad either. Also, like before, when accumulating merit, do Dhīḥ (धीः, dhīḥ, DHIH) on the lotus moon in the heart. From emptiness, in the place of Dharma origin, from Yaṃ (यं, yaṃ, Seed Syllable YAM) comes wind, etc. The two hands hold the vajra bell and vajra, having an embracing posture. In the heart, from Āḥ (आः, āḥ, AH) comes the sun, and on that, from Hūṃ (ཧཱུཾ་, hūṃ, HUNG) is born the vajra navel, with the light of Hūṃ (ཧཱུཾ་, hūṃ, HUNG) invite Vajrabhairava and his retinue. Offer as before. Dissolve into oneself, all becoming like this. The self-nature becomes the fruit Vajradhara, etc., as before. Here, the domestic fowl replaces the mountain demon under the feet.
Tibetan
།སྔགས་ནི་གསུམ་པོ་དང་། ཡི་གེ་བཅུ་བཞི་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་ཆོ་ག་དེ་ཁོ་ནས་འཇིག་བྱེད་ཞལ་ 6-494 བཞི་པ་རྩ་ཞལ་སྔར་ལྟར་གཡས་དམར་གཡོན་དཀར་བ། རྭ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་སྟེང་ཞལ་ཁྱི་ གདོང་དམར་སེར། ཞལ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གད་མོ་སོགས། ཕྱག་བརྒྱད་ཀྱི་གཡས་ རྡོ་རྗེ་བརྟུན་ཤིང་། རལ་གྲི། འཁོར་ལོ། ཅང་ཏེའུ། གཡོན་ཁ་ཊྭཱཾ་ག །ཐོད་པ། གཞུ། ཞགས་ པ་འཛིན་པ། ཞབས་བཞིས་བདུད་བཞིས་མནན་པ་གཅེར་བུ་སོགས་བྱ་སྟེ་སྔགས་ནི་སྔར་བསྟན་པ་དང་། ༀ་བཛྲ་རཀྵ་ས་ཆྒཻ་མོ་བྷཀྵ་ཡ་ཕཊ། འདི་གཉིས་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་སྟེ་ཁ་སྦྱོར་ལས་འབྱུང་པ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་ མེད་འབྱུང་གནས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལྟར་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་རྟོག་བདུན་གྱི་དགོངས་པ་ལཱ་ལི་ཏའི་གཞུང་ཆུང་དང་མཐུ་ སྟོབས་དབང་ཕྱུག་རྭ་བའི་མན་ངན་གཙོ་བོར་བྱས་ལ། ལཱ་ལི་ཏའི་གཞུང་ཆེ་བ་ལའང་དཔང་པོར་བྱས་པ་སྟེ། ཁྲོ་བོ་བཅུའི་བསྲུང་ འཁོར་སོགས་ཡོད་མོད། འོག་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །ཡང་འདིར་རྭ་ལོ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་གྲགས་ཀྱི་མན་ངག་ལས་འདི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ། པད་ ཉིའི་སྟེང་བདུད་བཞིའི་སྟེང་དུ་མཾ་ལས་མ་ཧེ་ནག་པོ་རུས་པའི་རྒྱན་ཅན། དེའི་སྟེང་དུ་དྷཱིཿལས་ རལ་གྲི་དྷཱིཿས་མཚན་པ་ལས་འཇམ་དབྱངས་སྔར་བཞིན། ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་རང་ ལ་ཐིམ་པ་ལས་རང་ཉིད་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞལ་གསུམ། ཕྱག་དྲུག །ཞབས་བཞི་པ། རྩ་ ཞལ་མ་ཧེ་སོགས། གཡས་སྔོ། གཡོན་དཀར་བ། ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་གྲི་ཐོད། བར་པ་གཉིས་ ཅང་ཏེའུ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག །ཐ་མ་གཉིས་གླང་པོ་ཆེའོ་ལྤགས་རློན་ཞེས་པ་ཁྱད་པར་རོ། །གཞན་ཡང་བདུད་ བཞིའི་དོད་དུ་ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེ་ཁ་སྦུབ་ཏུ་བསྒྱེལ་བའི་སྟེང་དུ་སོགས་དང་། བརྒྱན་ཅན། དེའི་ སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་གདུག་པ་ཐམས་ཅད་ ཚར་གཅད། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར། རང་ལ་ཐིམས། ཡོངས་སུ་གྱུར་ པ་ལས་རང་ཉིད་སོགས་དང་། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་ཞབས་གཉིས་པ། སྔར་གྱི་ཕྱག་བར་པ་གཉིས་བོར་ བ་ལ་གཞན་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །འདིའི་ཕྱག་ཐ་མ་བོར་བ་ཡང་ཕྱག་གཉིས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཏེ། གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་སྔ་མ་འདི་ཁོ་ན་ ལྟར་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། ། 6-495 འདི་རྣམས་ལ་ཡང་། དཀྱིལ་འཁོར་སྔ་མ་ལྟར་སྦྱར་བས་མང་པོར་འགྱུར་ཏེ། ཞལ་དགུ་པའི་གནས་སུ་དེ་རྣམས་སོ། །དེ་ བ
Chinese
咒语是三者，也是十四个字。此外，仅凭那个仪轨，摧毁者四面像原先一样，右边红色，左边白色，双角中间上方是狗脸红黄色。所有面孔都是三眼，金刚笑等。八只手中，右边是金刚橛，剑，轮，鼗鼓。左边是喀章嘎，颅骨，弓，绳索。四足踩着四个魔，裸体等。咒语如前所示： 嗡 班杂 Raksha 萨 恰给 摩 巴克夏亚 帕特。（藏文：ༀ་བཛྲ་རཀྵ་ས་ཆྒཻ་མོ་བྷཀྵ་ཡ་ཕཊ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ vajrarakṣasa chagaimo bhakṣaya phaṭ，汉语字面意思：嗡，金刚，罗刹，萨，恰给，摩，吞噬，帕特。）这两个是同一个勇士，是从合修中产生的，是按照大学者无畏生源的见解安排的。其他的是以七种思择的见解，拉哩达的小论和威力自在牛角的口诀为主，也以拉哩达的大论作为依据。虽然有十忿怒尊的守护轮等，但将在下面展示。又，在此，大译师多吉扎的口诀中这样说：莲花日轮之上，四魔之上，从芒字生出黑色水牛，具有骨饰。其上，从德嘿字生出宝剑，以德嘿字标记者，如前之文殊。以太阳的光芒，迎请所有佛菩萨的身语意，融入三字中，从融入中，自己成为果位金刚持，三面，六臂，四足，根本面是水牛等。右边蓝色，左边白色。前两手持刀和颅骨，中间两手持鼗鼓和喀章嘎，最后两手持大象湿皮，这是特别之处。此外，以业力阎魔代替四魔，将其脸朝下压倒之上等，具有装饰。其上，从吽字生出蓝色五股金刚杵，以吽字标记者，以光芒斩断一切恶毒。所有内外一切都变成坛城，融入自己，完全变成自己等。一面四臂两足，舍弃原先的中间两手，其他如前。此处的最后两手舍弃，也是二手的修法，其他一切都和前面一样结合。 6-495 这些也一样，以前面的坛城结合，会变得很多，九面像的位置就是那些。那
English
The mantra is the three, and also the fourteen letters. Furthermore, by that very ritual, the Destroyer with Four Faces is as before, the right side red, the left side white. In the middle of the two horns, the upper face is a dog-faced reddish-yellow. All faces have three eyes, vajra laughter, etc. Of the eight hands, the right holds a vajra stake, sword, wheel, and ḍamaru. The left holds a khaṭvāṅga, skull cup, bow, and lasso. The four feet press down on the four māras, naked, etc. The mantra is as previously shown: om vajrarakṣasa chagaimo bhakṣaya phaṭ. (Tibetan: ༀ་བཛྲ་རཀྵ་ས་ཆྒཻ་མོ་བྷཀྵ་ཡ་ཕཊ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: oṃ vajrarakṣasa chagaimo bhakṣaya phaṭ, Literal meaning: Om, Vajra, Rakshasa, Sa, Chagai, Mo, Devour, Phat.) These two are the same hero, arising from union, arranged according to the view of the great paṇḍita Jikmé Jungné. The others are based on the intention of the Seven Contemplations, the small treatise of Lālita, and the oral instructions of the Power and Wealth Horn, and also rely on the large treatise of Lālita. Although there are protective circles of the Ten Wrathful Ones, etc., they will be shown below. Also, here, in the oral instructions of Ra Lotsāwa Chenpo Dorjé Drak, it appears as follows: On top of the lotus sun, on top of the four māras, from maṃ comes a black buffalo with bone ornaments. On top of that, from dhīḥ comes a sword marked with dhīḥ, like Mañjuśrī as before. With the light of the sun, all the body, speech, and mind of the Buddhas and Bodhisattvas are invited into the three syllables, and from the absorption, one becomes the fruition Vajradhara, with three faces, six arms, four legs, the root face being a buffalo, etc. The right side is blue, the left side is white. The first two hands hold a knife and skull cup, the middle two hold a ḍamaru and khaṭvāṅga, and the last two hold a wet elephant skin, which is special. Furthermore, instead of the four māras, the Lord of Death of Karma is overturned face down, etc., adorned. On top of that, from hūṃ comes a blue five-pronged vajra marked with hūṃ, with rays of light cutting off all malice. All the outer and inner world becomes a maṇḍala, absorbed into oneself, completely transformed into oneself, etc. One face, four arms, two legs, abandoning the original middle two hands, the others are as before. Abandoning the last two hands here is also the method of the two hands, and everything else is combined as before. 6-495 These too, combined with the previous maṇḍala, will become many, and those are in the place of the nine faces. That