Tibetan
པར་མཐོང་སྟེ། མཁའ་འགྲོ་ མ་རྣམས་ཀྱིས་གླེགས་བམ་བླངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེར་གླེགས་བམ་སྤྱན་དྲངས་ཀྱང་དོན་དུ་མི་ འགྱུར་བར་འདུག་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། སླར་ཡང་ཨོ་རྒྱན་དུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བཞུགས། རྒྱུད་ ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད་ནས་བྱོན་ཏེ། ཕྱིས་ཐུགས་ནས་བཏོན་ཏེ་ཡི་གེར་བྲིས་ཞེས་འཆད་ དོ། །བ་རི་ལོ་ཙཱ་བའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་འཆད་དེ། སློབ་དཔོན་སྒེག་པའི་ རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བས། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོ་བསྒོམས་པས་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་གྲུབ་ནས། ལྷོ་ ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱས། མུ་སྟེགས་གཅིག་དང་འགྲན་པས་ཁོང་རང་ ལ་མ་ཚུགས་ཀྱང་། འཁོར་ཕོ་མོ་རྣམས་ར་ལུག་ཏུ་གྱུར་པ། སྤྱོད་པ་སྔས་སོ་སྙམ་ཁ་སཪྤ་ཎིར་ གསོལ་བ་བཏབ་པས། རྨི་ལམ་དུ་ལུང་བསྟན་བྱུང་ནས། དཔལ་ཨོ་རྒྱན་དུ་ཕྱིན། ལུང་བསྟན་ དང་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་དང་མཇལ་ནས། དེའི་ཁོལ་པོ་ལོ་གསུམ་བྱས་ཏེ་དཀའ་བ་ སྤྱད་པ་ལས། ཁྱོད་ཅི་འདོད་གསུང་། འདོད་བྱ་མེད་དེ། བདག་ཁྱེད་ལ་གུས་པས་བཀུར་བསྟི་ བྱེད་པ་ལགས་ཞེས་ཞུས། དེ་བཞིན་དུ་ལོ་དྲུག་དང་དགུའི་མཐར་ཡང་དེ་དང་འདྲ། ལོ་བཅུ་ གཉིས་ཀྱི་མཐར། ཁྱོད་དངོས་གྲུབ་ཅི་འདོད་གསུང་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་མི་ འགལ་ཞིང་། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་མོད་ལ་ཚར་གཅོད་པའི་ཐབས་ཅིག་ཞུ་བྱས་པས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ཞིང་རྒྱུད་རྟོག་པ་བདུན་པ་གནང་ངོ་། །རྣལ་ འབྱོར་མ་དེའི་མཚན་ནི་བདེ་བའི་སྤྱན་ལྡན་ཞེས་ཟེར། དེ་ནས་རྟོག་བདུན་དར་དཀར་པོ་ལ་ རའི་འོ་མས་བྲིས་ཏེ་བསྣམས། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་ཁྲག་ཕྱུང་བ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་རྐང་མགྱོགས་གྲུབ་པས་རྗེས་མ་ཟིན་པར་རང་གནས་སུ་སླེབ། སྔར་གྱི་མུ་སྟེགས་ དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད། ཅེས་ཟེར་རོ། །འདིར་སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཟེར། རོལ་པ་དང་སྒེག་ པ་དོན་གཅིག་པར་བསམས་ནས། ལ་ལི་ཏ་སྒེག་པར་བསྒྱུར་བར་སྣང་ཡང་། སློབ་དཔོན་ 6-60 སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དང་འཁྲུལ་གཞི་འབྱུང་བས། སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེར་བསྒྱུར་བ་ མི་ལེགས་ཤིང་། དེར་མ་ཟད་ལ་ལི་ཏ་རོལ་པ་ལ་གཙོ་བོར་འཇུག་ཅིང་། སྒེག་པའི་སྐད་དོད་ གཙོ་བོར་ལ་སྱཱའམ། བི་ལ་སྱཱ་ཡིན་པ་དང་། རོལ་པའི་དོན་རྩེད་མོའམ། གང་འདོད་དང་ཅི་ གར་རང་ཉམས་སུ་ཡོད་པའི་དོན་ཡིན། སྒེག་པ་ནི་ཆ་བྱད་སྤྲོས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ཡིན་པས་ ཚིག་དོན་གཉིས་ཀར་ནས་ཅུང་ཟད་མི་འདྲའོ། །ལཱི
Chinese
看到了，空行母们取走了经卷走了。在那里心想，即使迎请来经卷，也无法变成有意义，于是又在邬金稍微住了一段时间，通达了续部，然后出来，后来从心中取出写成文字，是这样说的。瓦日译师的追随者们是这样说的：名为教师娇媚金刚者，修持黑阎罗法，稍微成就了一些能力，在南方的地方做了苦行者的行为，与一个外道比赛，虽然没有胜过他，但是眷属男女都变成了山羊绵羊。心想行为颠倒了，向卡萨巴尼祈祷，在梦中得到了授记，去了吉祥邬金，与符合授记的瑜伽母相见，做了她三年的仆人，行持苦行，瑜伽母说：你想要什么？回答说：没有什么想要的，我以恭敬来恭敬侍奉您。同样地，六年和九年之后也是一样。十二年之后，瑜伽母说：你想要什么悉地？回答说：请赐予一个不违背佛法，能降伏魔和外道的方法。于是，世尊金刚怖畏授予灌顶，并赐予了续部第七品。那位瑜伽母的名字叫做具乐眼。之后，将第七品用犛牛奶写在白色的绸缎上携带。空行母们心想是取出了心血，但是教师因为有神足通，没有被追上，回到了自己的地方，降伏了以前的那些外道。是这样说的。这里说是娇媚金刚。想到嬉戏和娇媚是一个意思，似乎将拉丽塔翻译成娇媚，但是名为教师娇媚金刚者，会产生与其他人混淆的根源，所以翻译成娇媚金刚是不好的。而且拉丽塔主要指的是嬉戏，娇媚的梵语主要是拉西亚或者维拉西亚，嬉戏的意思是玩耍或者想要什么和随心所欲的自在状态。娇媚是产生装饰打扮的意思，所以在词义两方面稍微有些不同。丽
English
Having seen this, the dakinis took the scriptures and left. There, thinking that even if the scriptures were invited, they would not become meaningful, he stayed in Oddiyana for a while longer. Having mastered the tantras, he came out, and later, he extracted them from his mind and wrote them down, so it is said. The followers of Bari Lotsawa say this: A teacher named Playful Vajra, having meditated on Black Yamari and achieved some power, practiced asceticism in the southern region. He competed with a heretic, but although he did not defeat him, his male and female attendants were transformed into goats and sheep. Thinking that his conduct was reversed, he prayed to Khasarpani, and received a prophecy in a dream. He went to glorious Oddiyana and met a yogini who matched the prophecy. He served as her servant for three years, practicing austerities. The yogini said, "What do you want?" He replied, "I want nothing, but I respectfully serve you with reverence." Similarly, after six and nine years, it was the same. After twelve years, the yogini said, "What siddhi do you want?" He replied, "Please grant me a method that does not contradict the Buddha's teachings and can subdue demons and heretics." Then, the Bhagavan Vajrabhairava bestowed empowerment and granted the seventh chapter of the tantra. The name of that yogini was Delightful Eyes. After that, he wrote the seven chapters on white silk with yak milk and carried them. The dakinis thought that he had extracted heart blood, but the teacher, having attained swift feet, was not caught and returned to his place, subduing all those former heretics. So it is said. Here it is said Playful Vajra. Thinking that playfulness and coquetry are the same meaning, it seems that Lalita is translated as coquetry, but the teacher named Playful Vajra will cause confusion with others, so translating it as coquetry Vajra is not good. Moreover, Lalita mainly refers to playfulness, and the Sanskrit word for coquetry is mainly Lasya or Vilasya, and the meaning of playfulness is playing or wanting whatever and the state of being free to do as one pleases. Coquetry is the meaning of creating ornamentation and decoration, so there is a slight difference in both the meaning of the words. Lī
Tibetan
་ལ་དང་། ལ་ལི་ཏ་ཡང་དོན་ཅིག་མོད་ཀྱི། མིང་འདོགས་ཐ་དད་དུ་བྱུང་ཞིང་། སྐྱོ་བའི་ལུགས་ཀྱི་ལཱི་ལ་པ་དེ་ཡང་། ནག་པོ་སྐོར་གསུམ་ གྱི་རྒྱུད་སྤྱན་འདྲེན་པ་པོ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ལ་ལི་ཏ་བཛྲ་ཉིད་ཡིན་དགོས་པས། ལཱི་ ལ་བཛྲ་ཞེས་འབོད་པ་ཅུང་ཟད་མི་ལེགས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་རྗེས་སུ་ལོ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་ གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་ཧ་ཅང་མང་པོར་མཆེད་པ་མེད། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་ པོ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་གསུངས་ཤིང་། ལ་ལི་ཏའི་བརྒྱུད་ འཛིན་དང་། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་བརྒྱུད་འཛིན་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཏེ་ཤིན་དུ་དར་བར་གྱུར་ ཏོ། །དེ་དག་ནི་གཙོ་བོར་ནག་པོའི་སྐོར་བྱུང་ཚུལ་ཡིན་ལ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོའི་རྒྱུད་ ནི། གྲུབ་ཐོབ་བི་རཱུ་པས་སྤྱན་དྲངས་པར་ཀུན་ཏུ་གྲགས་ན། དེ་ལའང་རྒྱུད་ལེའུ་ཉེར་གཉིས་ པར་གྲགས་པ་འདི་ནི་བི་རཱུ་པ་ཁོ་ནས་སྤྱན་དྲངས་པར་ངེས་ཤིང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ དམར་པོའི་རྒྱུད་འདི་ནི། སློབ་དཔོན་ལ་ལི་ཏ་བཛྲ་གྱིས་ཀྱང་སྤྱན་དྲངས་པར་མངོན་ཏེ། རྒྱས་ བསྡུས་ཅུང་ཟད་མ་གཏོགས་ནག་པོའི་རྒྱུད་ཉིད་འདོན་པ་སྤོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་ དཔོན་དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་རྒྱུད་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བཅུ་གསུམ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་མཛད། བོད་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་{འདེད་[འདོད་]ལུགས་ལ། བིརྺ་ཌོམྦྷི་དཔལ་འཛིན་ཟེར་བའང་ཡོད་པ་ནི། གཤེད་དམར་ལུགས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྒྲིལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པར་འདུག ཡང་རྡོ་རྗེ་ འཆང་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་དཔལ་འཛིན་ཟེར་བ་ནི་ཉེ་བརྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན། དོན་ 6-61 ལ་བྲམ་ཟེ་དཔལ་འཛིན་དེ་ནི། བིརྺ་ཌོམྦྷིའི་བརྒྱུད་པ་མི་འཛིན། ལ་ལི་ཏ་དང་སངས་རྒྱས་ ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་བརྒྱུད་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་པས། གཤེད་དམར་བཅུ་གསུམ་མའི་སྒྲུབ་དཀྱིལ་ ཡང་སློབ་དཔོན་དེ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་འདུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལ་ལི་ཏས་དེ་སྤྱན་མ་དྲངས་ན། དེ་ལས་བྱུང་བའི་མན་ངག་ཡིན་པ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་པ་ནི། ཁོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། ། རྒྱུད་དེའི་ལེའུ་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། བིརྺས་སྒྲུབ་ཐབས་མཛད་པའི་ཕྱིར། ཡོངས་སུ་ གྲགས་པ་དང་མཐུན་པར་བི་རཱུ་པས་ཀྱང་སྤྱན་དྲངས་པར་ཡང་བྱ་མོད། རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་ གྲུབ་ཐོབ་དུ་མས་སྤྱན་དྲངས་པ་མི་འགལ་ལོ། །གྲུབ་ཐོབ་བི་རཱུ་པ་ཡང་རགས་རྩིས་སུ་ན་སློབ་ དཔོན་ལ་ལི་ཏ་བཛྲ་དང་དུས་མཉམ་ལ། ལོ་གྲངས་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་སྔ་བ་ཙམ་ནི་ཡིན་སྲིད་དོ། །
Chinese
拉拉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和拉里达（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）虽然意义相同， 但名称却不同。而关于寂静仪轨的拉里拉帕，因为人们认为他是黑（色）三尊 续部的迎请者，所以必定是拉里达瓦日拉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。因此，称其为拉里拉瓦日拉稍有不妥。 在这位大师之后的一百多年里， 阎魔敌的法类并没有广泛传播。 之后，伟大的金刚阿阇黎桑结益西夏（菩提金刚）也尽可能地宣讲了，拉里达的传承 和益西夏的传承融合在一起，变得非常兴盛。 这些主要是黑色阎魔敌的出现方式。 至于红色阎魔敌的续部， 普遍认为是由成就者毗瓦巴迎请的。 那么，据说有二十二品的续部，这肯定是毗瓦巴独自迎请的。 身语意金刚 红色阎魔敌的续部，也显现出是由阿阇黎拉里达瓦日拉迎请的。 因为除了详略稍有不同外，实际上就是黑色续部的念诵方式的改变。 而且， 阿阇黎贝钦（吉祥持）也依靠此续部创作了十三尊的修法。 按照 藏地的传承说法，也有称毗茹仲毗贝钦（胜乐金刚持）的，这似乎是将所有红色阎魔敌的仪轨都归纳在一起的缘故。 还有称金刚持益西空行贝钦的，这是就近传承而言的。 实际上， 婆罗门贝钦并不持有毗茹仲毗的传承，他只是拉里达和桑结 益西夏的传承持有者。 因此，十三尊红色阎魔敌的修法坛城 也是两位大师的意趣融合。 如果不是拉里达迎请的， 那么认为它是从那（拉里达）里产生的口诀就不合理，这只是我个人的分别念。 因为毗茹依靠该续部的第一品创作了修法。 所以，为了与普遍 的说法相符，也可以说是毗瓦巴迎请的。 同一个续部 由多位成就者迎请并不矛盾。 成就者毗瓦巴大致上与阿阇黎拉里达瓦日拉同时代，只是可能稍微早几年。
English
Although Lāla (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) and Lalita (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) have the same meaning, the names are different. And as for the Līlāpa of the pacifying tradition, since it is believed that he is the inviter of the tantra of the three black (deities), he must be Lalitavajra (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Therefore, it is slightly inappropriate to call him Līlāvajra. After this master, for more than a hundred years, the Dharma cycles of Yamāntaka did not spread very widely. Then, the great Vajra Acharya Sangye Yeshe Zhab (Buddhajñānapāda) also spoke as much as possible, and the lineage of Lalita and the lineage of Yeshe Zhab merged and became very prosperous. These are mainly the ways in which the black (Yamāntaka) arose. As for the tantra of the red Yamāntaka, it is universally known that it was invited by the Siddha Virūpa. Then, it is certain that this tantra, which is said to have twenty-two chapters, was invited only by Virūpa. This tantra of the body, speech, and mind Vajra red Yamāntaka, also appears to have been invited by the master Lalitavajra, because apart from slight differences in detail, it is actually a change in the way of reciting the black tantra. Moreover, Acharya Pelzin (Śrīdhara) also composed the thirteen-deity sādhana based on this tantra. According to the Tibetan tradition, there is also the name Virūḍombhi Pelzin (Śrīdhara), which seems to be due to the fact that all the red Yamāntaka practices are summarized together. There is also the name Vajradhara Yeshe Khandro Pelzin, which is in terms of the near lineage. In reality, the Brahmin Pelzin does not hold the lineage of Virūḍombhi, he is only a holder of the lineage of Lalita and Sangye Yeshe Zhab. Therefore, the thirteen-deity red Yamāntaka maṇḍala is also a fusion of the intentions of those two masters. If it was not invited by Lalita, then it is unreasonable to think that it is a pith instruction that arose from that (Lalita), this is just my own conceptualization. Because Virūpa composed the sādhana based on the first chapter of that tantra. Therefore, in order to conform to the general view, it can also be said that it was invited by Virūpa. It is not contradictory that the same tantra was invited by many siddhas. The Siddha Virūpa is roughly contemporary with the master Lalitavajra, but may have been a few years earlier.