Tibetan
འཇུག་དེ་བཞིན་གོམས་ པ་ལས། འདིར་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་ལས་ངང་གིས་ལངས་ནས། ཟུང་འཇུག་དབང་ཕྱུག་ བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་རྩོལ་མེད་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཟུང་འཇུག་ཐོག་མར་འགྲུབ་པའི་ས་ མཚམས་ནི་མཉམ་བཞག་ཡིན་གྱི། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འདོད་པ་ནི་ནོར་བའོ། །སྒོམ་སྟོབས་ཀྱི་ལམ་ གང་ལ་རང་རང་གི་རིགས་མཐུན་གྱི་མཉམ་བཞག་སྔོན་དུ་སོང་ནས་རྗེས་ཐོབ་འབྱུང་བ་ཡིན་ གྱི། རྗེས་ཐོབ་སྔོན་ལ་ཡོད་པ་དོན་ལ་མི་སྲིད་པར་{འཐད་[མ་ཟད]། མིང་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ ཀྱང་། རང་གིས་རང་ཉིད་སུན་ཕྱུང་བའོ། །ཡང་འོད་གསལ་མཉམ་བཞག་ཡིན་ཅིང་། འདི་ དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་པས་མི་འགལ་སྙམ་ན། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་མཉམ་བཞག་གི་མཐར། རྗེས་ཐོབ་ཡོང་ན། རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་འོང་བ་འཐད་ཀྱི། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའི་ རྗེས་ཐོབ་ག་ལ་འོང་། དེས་ན་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཀྱང་ཡིན་པ་ཞིག་ཡོད་ན། དེའི་སྔོན་དུ་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་ཡིན་ལ་མཉམ་བཞག་ཀྱང་ཡིན་པ་ཞིག་ངེས་པར་འགྲོ་དགོས་སོ། ། མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ནི། སྦྱང་གཞི་ཆོས་ཉིད་དང་། སྦྱོང་བྱེད་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་ བྲལ་བ་སྟེ། རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་སྟེ། འདིར་ཡང་ཐུགས་ཆོས་སྐུ་དང་སྐུ་ལོངས་སྐུ་ཟུང་ འཇུག་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། སྐུ་དང་ཐུགས་ངོ་བོ་ཐ་དད་གཏན་ནས་མེད་དོ། །རིམ་པ་ལྔ་ལས་ ཟུང་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ། །འདིར་ཟུང་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་བཤད་ཀྱང་། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ཤེས་པར་རིམ་ཤེས་ནས། །བདག་བྱིན་བརླབ་དང་འོད་གསལ་བ། །དེ་ ཉིད་ལ་ནི་འདུས་པ་གང་། །ཟུང་ཏུ་འཇུག་པའི་རིམ་འདི་ཡིན། །ཞེས་སྐད་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་ 5-711 འཇུག་བཤད་དེ། མཚན་ཉིད་འདི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །སོ་ སོའི་ཆ་ནི་ཤེས་གྱུར་ནས། །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་ དོ། །ཞེས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དང་། གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པར་ཞེས། རྣམ་གཉིས་བློ་ ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་དུ་མི་ཕྱེད་བློ་ཡོད་པ། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་ཟུང་ འཇུག་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་དང་། དེ་ཡང་གཟུང་འཛིན་སྤངས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ལ་འཇོག་ པ་ནི་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་གཉིས་ཀྱང་རགས་བཤད་ ཀྱི་ཚེའང་ངེས་པར་དགོས་པའོ། །ཟུང་འཇུག་གོ་འཕང་ལ་གནས་པ། སློབ་བཞིན་པ་ཡི་རྣལ་ འབྱོར་ཆེ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བསྒོམ་གྱུར་པས། །སྤྱོད་པའང་དེ་དང་གཉིས་སུ་མེད། །ཅེས་ པས་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དབྱེ་ན་འཕགས་ལམ་གྱི་ས་བཅུའམ་བཅུ་གཉིས་སོ། །གངྒཱའི་ ཀླུང་གི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་དག །ཐུགས་ཆུད་ཡོད་མེད་ཕྱོགས་ སྤངས་པས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བདག་ཉིད་གྲུབ། །ཅེས་པ་འདི་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དབྱེ་བ་ནི། སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔ། ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་ལ་གནས་ནས། །སླར་ཞིང་གང་ལའང་མི་ སློབ་བོ། །ཞེས་པའི་མི་སློབ་ཅེས་པས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སྟོན་པ་མ་ཡིན། ཟུང་འཇུག་ ཐོབ་ནས་ལམ་རིགས་མི་མཐུན་ལ་བསླབ་མི་དགོས། ཞེས་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་གཉིས་ ཀར་ལ་འཇུག་གོ །ལམ་གྱི་བོགས་འབྱིན་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྤྲོས་བཅས་ སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྲོད་པའི་རྣམ་གཞག་རྣམས། སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ལས་ཤེས་ པར་བྱ་ལ། ཟུར་ཙམ་ཞིག་འོག་ཏུ་སྟོན་ཏོ། ། ༈ རྣམ་གཞག་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་ཚང་ཚུལ། གསུམ་པ་རྣམ་གཞག་གཞན་རྣམས་དེ་ལ་ཚང་ཚུལ་ལ། རྒྱུད་སྦྱང་བ། རྣལ་འབྱོར་བཞི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ། བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི། སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག ཕྱག་རྒྱ་བཞི། གཞན་ཡང་ཐ་ སྙད་སྣ་ཚོགས་པའི་མཚོན་ཚུལ་ལ། 5-712 དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་བླ་མ་དང་། །ཞེས་ཏེ། ཐོག་མར་དོན་འདིར་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་མ་ལུས་སམ། བླ་མ་རྟེན་ཚུལ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་ན། ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་འདི་ དག་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་རྟག་ཏུ་ལྡན་པར་སྒྲུབ་དགོས། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདག་མེད་གཉིས་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་རྟག་ཏུ་ཟིན་ དགོས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དེར་ལམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཐམས་ཅད་འདུས་སོ། །ཕྱོགས་ ཙམ་མཚོན་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན། ལས་འབྲས་ཀྱི་ བླང་དོར་ནི་དད་པ་ཡིན། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ བསམ་པ་ནི། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། དད་པ་དང་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་ཡང་། བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆ་ལག་ཙམ་ཡིན་ཞིང་། བྱམས་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཙམ་ཡིན་པས། དེ་ཐམས་ ཅད་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་སུ་འདུས་། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལས་ འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་དུ་འདུས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྟེན་འབྲེལ་སོགས་མཁས་པར་བྱ་བའི་ དངོས་པོ་དྲུག་ལ་
Chinese
如是串习之后，于此光明之次第中自然生起，无勤而成具足双运自在八功德。双运最初成就之界限乃是等持，若欲于后得位成就则谬矣。何种修力之道，皆是各各之同类等持先已生起，而后方有后得生起。若先有后得，实则不可能，（理所当然[不仅如此]，仅从名言之角度而言，亦是自相矛盾）。又若以为光明乃是等持，而此乃彼之后得，故不相违，如是思之，光明次第之等持究竟时，若有后得生起，则应是彼次第之后得生起方为合理，然双运次第之后得又岂能生起？是故若有既是双运又是后得者，则其前必定要有既是双运又是等持者。无学双运者，所调伏之法性与能调伏之道之差别分离，即所证与能证、境与有境之差别皆无，恒常安住之圆满正等觉果位是也。于此亦称心意法身与身报身双运，然身与意之体性则全然无有差别。五次第中之双运次第也。于此虽说双运之体性名相甚多，然如是云：“由知彼性渐知已，自加持与光明者，何者集于彼性中，此乃双运之次第。”如是宣说语与智慧双运，此体性乃是主要者。世俗与胜义，各自之分若知已，于何处真实和合者，彼说为双运。如是宣说二谛双运。所取与能取，如是二者心识非有，于何处有不分别之心识，彼即说为双运。如是宣说双运二无之义，亦即舍弃所取能取而具有智慧者，乃是安立二无双运，此二体性之名相，于略说之时亦是必须的。安住于双运果位，乃是学道者之
English
After familiarizing oneself with the practice in this way, one will naturally arise from the stages of luminosity, effortlessly accomplishing the eight perfections of union and mastery. The initial boundary for the accomplishment of union is equipoise; to desire it in the post-meditation state is mistaken. In any path of meditative power, equipoise of one's own kind must precede the arising of post-meditation. It is impossible for post-meditation to exist before equipoise. (It is reasonable [moreover], even from the perspective of mere words, it is self-contradictory.) Furthermore, if one thinks that luminosity is equipoise and this is its post-meditation, so there is no contradiction, then at the end of the equipoise of the stages of luminosity, if post-meditation arises, it is reasonable that the post-meditation of that very stage should arise. But how could the post-meditation of the stages of union arise? Therefore, if there is something that is both union and post-meditation, then before that, there must necessarily be something that is both union and equipoise. The non-learning union is the separation from the distinctions of what is to be trained, the nature of reality, and what trains, the path. It is the state of perfect enlightenment, where there is no distinction between what is to be realized and what realizes, between object and subject, and which always abides. Here, too, the mind, the Dharmakaya, and the Rupakaya are referred to as union, but there is absolutely no difference in the essence of body and mind. This is the stage of union among the five stages. Although many characteristics and names of union are explained here, as it is said: "Having gradually known that nature, self-blessing and luminosity, whatever is gathered in that nature, this is the stage of union." Thus, the union of speech and wisdom is explained, and this characteristic is the main one. Conventional and ultimate, having known the parts of each separately, wherever there is a true mixture, that is said to be union. Thus, the union of the two truths is explained. "Grasping and holding," it is said, "there is no dualistic mind; wherever there is an undivided mind, that is said to be union." Thus, the meaning of non-duality in union is explained, and that which abandons grasping and holding and possesses wisdom is the establishment of non-dual union. These two characteristics and names are necessary even in a brief explanation. Abiding in the state of union is the practitioner who is learning.
Chinese
瑜伽士！修习双运之后，行持也与之无别。这叫做有学的双运，区分的话，就是圣道的十地或十二地。恒河沙数的诸佛都对此了然于心，断绝有无之边，成就大印。这叫做无学的双运，区分的话，就是四身五智。安住于双运的次第，不再于任何刹土中学修。这里的“无学”二字，并非指无学的双运，而是指获得双运之后，无需再学修不相同的道。这涵盖了有学和无学的双运。增进道力的禁行瑜伽士的行持，包括有相、无相和极无相的行持分类，都应从《行持总摄灯》中了解。下面会略作阐述。 其他分类也包含于此。 第三，其他分类包含于此的方式：调伏相续，四种瑜伽，三种等持，四种念修，六支结合，四种手印。此外，还有各种术语的象征方式。 5-712 首先是：“具备菩提心的上师。”意思是，首先，对于此处的意义，是否包含了所有到彼岸的道？或者，应如何依止上师？答：这些生起次第和圆满次第，必须始终与世俗菩提心，即慈爱和大悲心相结合。必须始终以证悟二无我的空性作为胜义菩提心。因为空性和大悲心中包含了所有道的分类。略作象征，慈爱和悲心是世俗菩提心的因。取舍因果是信心。暇满难得、死亡无常、轮回痛苦的思考，是出离心的修持。信心和出离心的思考，也只是菩提心的一部分，只是慈爱和悲心的因缘。因此，这一切都包含在世俗菩提心中。所有防护恶行的戒律，也都包含在取舍因果之中。蕴、界、处、缘起等，都应精通六种事物。
English
Yogis! Having meditated on union, the conduct is also inseparable from it. This is called the union of learning, which, if distinguished, is the ten or twelve grounds of the noble path. All the Buddhas of the Ganges sands have understood this in their hearts, abandoning the sides of existence and non-existence, and have achieved the Great Seal. This is called the union of no-more-learning, which, if distinguished, is the four bodies and five wisdoms. Having abided in the stages of union, one no longer needs to learn in any field. The word "no-more-learning" here does not refer to the union of no-more-learning, but rather to the fact that after attaining union, one does not need to learn different paths. This encompasses both the union of learning and no-more-learning. The conduct of the ascetic yogi who enhances the power of the path, including the classifications of with signs, without signs, and extremely without signs, should all be understood from the "Lamp of Compendium of Conduct." A brief explanation will be given below. Other classifications are also included in this. Third, the way in which other classifications are included in this: taming the continuum, four yogas, three samadhis, four recitations and practices, sixfold union, four mudras. In addition, there are various symbolic ways of representing terms. 5-712 First is: "The lama who possesses bodhicitta." This means, first of all, does this meaning include all the paths to the other shore? Or, how should one rely on the lama? Answer: These generation and completion stages must always be combined with relative bodhicitta, that is, loving-kindness and great compassion. One must always grasp emptiness, which is the realization of the two selflessnesses, as ultimate bodhicitta. Because emptiness and great compassion include all the categories of the path. To symbolize it briefly, loving-kindness and compassion are the cause of relative bodhicitta. Taking and abandoning cause and effect is faith. Thinking about the difficulty of finding leisure and endowment, the impermanence of death, and the suffering of samsara is the practice of renunciation. Thinking of faith and renunciation is also only a part of bodhicitta, only a cause and condition of loving-kindness and compassion. Therefore, all of this is included in relative bodhicitta. All the precepts of guarding against misdeeds are also included in taking and abandoning cause and effect. The aggregates, elements, sources, dependent origination, etc., should all be mastered in the six things.