Tibetan
ཙོ་བོར་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། མན་ངག་མ་ནོར་བ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། ། དེ་ལྟར་ན་གཞི་དུས་ཀྱི་སྣང་གསུམ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བདེའི་ཆ་ཤས་ཡིན་ཞིང་། ཉོན་ མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་རྩ་བར་གྲུབ། རང་བཞིན་ གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཞུ་བདེའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་སྐབས་སུ་དོན་ དམ་པའི་བདེ་བ་དང་ཕྱེད་འདྲེས་སུ་ཡོད། རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་སྣང་གསུམ་ནི་ལམ་ 5-365 གྱིས་བསྡུས་པའི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཡིན་ཡང་ཞུ་བདེའི་ཆ་ཤས་དང་ནི་འདྲེས་སོ། །ཞེས་ གོ་བར་བྱ་སྟེ། སྤྱི་དོན་མཐའ་གཅོད་པ་ལ་ཟད་པ་མེད་པས་རེ་ཞིག་ཉེར་མཁོ་སྙིང་པོ་ཙམ་དུ་ བསྡུས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་གཞུང་གི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་ལམ་དུས་དང་། སྒོས་སུ་སེམས་དབེན་ གྱིས་བསྡུས་པའི་སྣང་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་བཤད་པ་ལ། ཐོག་མར་སྣང་བའི་མིང་ གི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པ་དང་། སྣང་བའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་དང་། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་བརྡའ་ བཤད་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་མཆེད་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་། མཆེད་པའི་རང་བཞིན་ དང་། མཆེད་པའི་བརྡའ་རྣམས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་། ཐོབ་ པའི་རང་བཞིན་དང་། ཐོབ་པའི་བརྡའ་ཅུང་ཟད་ཙམ་བཤད་པ་སྟེ་དོན་ཚན་དགུ་རིམ་པ་ ཅན་དུ་འབྱུང་ངོ་། །མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ གསུམ། ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ གསུམ། སྣང་ཕྱོགས་སྟོང་ཕྱོགས་ཟུང་འཇུག་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་རྣམས་མདོ་དང་བརྡ་ཆད་ཐུན་ མོང་དང་། སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ། སྟོང་པ་དང་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་གསུམ་ དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་ བྲལ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་གསུམ་སྟེ་གསང་སྔགས་ནས་འབྱུང་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་མ་ནིང་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ ངོ་། །གཞུང་འདིར་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་གསུངས། འགའ་ཞིག་མ་གསུངས་མོད་ཀྱང་། སྐབས་ འདིར་ཁ་བསྐང་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་ བ་དང་། རང་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་རླུང་དང་བཅས་པ་སྟོངས་པའང་ཡིན་ལ་གནས་ལུགས་སྟོང་ཉིད་ ལ་གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་དང་པོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། བདེ་གསལ་ 5-366 སྟོང་པ་གསུམ་
Chinese
应当使之落入主尊的体验之下。从无误的口诀中， 也是如此讲述的。 这样一来，基础时期的所有三现都是转变乐的部分，所有烦恼的根本也是它。因此，成为轮回的根本。所有自性的显现都成为消融乐的自性。在光明次第的阶段，与胜义的安乐半混合。与自性分离的三现，虽然是由道所摄持的不变乐，但也与消融乐的部分相混合。应当这样理解。因为总义的决断没有穷尽，所以暂时只归纳为需要的精华，仅此就足够了。 现在讲述经文的意义。总的来说，是讲述与道时，特别是与心寂所摄持的三现相关的法。首先是讲述显现的名称的类别，以及显现的自性，以及象征的符号，然后在它们之后是扩展的名称的类别，以及扩展的自性，以及扩展的符号。在它们之后，是获得的名称的类别，以及获得的自性，以及稍微讲述获得的符号，共有九个次第相连的意义要点。名称的类别，在《行集》中说：心、意、识三种，遍计所执、依他起、圆成实三种，贪欲、嗔恨、愚痴三种，显现方、空性方、双运自性三种，这些是经和术语共同的。显现、扩展、获得三种，空性、大空性、极空性三种，心、心所、无明三种，贪欲、离贪、贪欲中间三种，这些是从密宗中出现的非共同的名称的类别。同样，也出现智慧、方便、中性等。这部经中大多都说了。虽然有些没有说，但在此处补充讲述。其中，因为智慧的显现是微小的，所以称为显现。因为自因分别念和风都空掉了，并且在实相空性中稍微生起了明相，所以称为第一空性。乐明空三种。
English
It should be brought under the experience of the main deity. It is also explained in the same way in the infallible instructions. Thus, all three appearances of the base period are parts of the bliss of transformation, and the root of all afflictions is also that. Therefore, it becomes the root of samsara. All appearances of nature become the nature of dissolving bliss. In the stage of the order of luminosity, it is half mixed with the ultimate bliss. The three appearances that are separated from nature, although they are the unchanging bliss that is held by the path, are also mixed with the part of dissolving bliss. It should be understood that way. Because there is no end to the determination of the general meaning, it is enough to summarize it into the necessary essence for the time being. Now, let's explain the meaning of the text. In general, it is about explaining the Dharma related to the three appearances held by the path time, especially by mind isolation. First, it is about explaining the categories of names of appearances, the nature of appearances, and the symbols of representation, and then after them, the categories of names of expansion, the nature of expansion, and the symbols of expansion. After them, the categories of names of attainment, the nature of attainment, and a little explanation of the symbols of attainment, there are nine sequentially connected points of meaning. The categories of names, in the Compendium of Conduct, it says: mind, intellect, and consciousness three, completely imputed, other-powered, and perfectly established three, desire, hatred, and ignorance three, appearance side, emptiness side, and non-duality nature three, these are common to sutras and terms. Appearance, expansion, and attainment three, emptiness, great emptiness, and extreme emptiness three, mind, mental factors, and ignorance three, desire, non-desire, and intermediate desire three, these are the categories of uncommon names that appear from tantra. Similarly, wisdom, means, and neuter also appear. Most of them are mentioned in this text. Although some are not mentioned, they will be supplemented and explained here. Among them, because the appearance of wisdom is small, it is called appearance. Because the self-cause, conceptual thought, and wind are also empty, and a slight clear appearance arises in the emptiness of reality, it is called the first emptiness. Bliss, clarity, and emptiness three.
Tibetan
ཅར་འཛོམ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། བདེ་བ་གཙོ་བོར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་སྟེ་ འདིར་གསལ་བ་ཤས་ཆུང་བས་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་ཆ་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཤེས་རབ་ ཏུ་འཇོག་པ་ཀུན་ལ་གྲགས་ཤིང་། བདེ་བ་བུད་མེད་དང་གསལ་བ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་སུ་འཇོག་ པར་ཡང་ཆོས་འདི་དག་ལ་གྲགས་ཤིང་རིག་པས་ཀྱང་ཆོས་མཐུན་དུ་གྲུབ་པོ། །ཐིམ་རིམ་ལ་ སོགས་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་བསགས་པས་ཀྱང་སེམས་ཞེས་བྱ་ལ། སྣང་བ་སེམས་སུ་རྟོགས་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཐོག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་སེམས་སོ། །ཡང་གཞི་དུས་རྩ་བའི་སྣང་གསུམ་གྱི་ དབང་དུ་བྱས་ན། འཇུག་ཤེས་དྲུག་པོ་སྣང་བས་བསྐྱེད་པས་གཙོ་བོ་སེམས་ཞེས་འབྲེལ་བའི་ སྒོ་ནས་འདོགས་ལ། རྩ་བའི་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འདི་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འདི་ལའང་དེའི་མིང་ གི་བཏགས་སོ། ། གཞན་དབང་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོག་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་མིང་འདོགས་པ་དག་སྟེ། འཇུག་ཤེས་དྲུག་གི་ རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཅུང་ཟད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་མིང་ཡུལ་ཅན་ལ་བཏགས་ཏེ་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། གྲོགས་རྣམ་རྟོག་གི་ཕྱོགས་ནས་ཞེ་སྡང་ཞེས་འདོགས་པ་དང་། བདེ་ བ་ཡིན་ཡང་ཆ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། བདེ་སྟོང་ཆ་མཉམ་ཡང་བདེ་ བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་མ་གྲགས་པས་སྟོང་ཕྱོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ ནས་སྨོས་པའོ། །དེ་ལྟར་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཤད་ཟིན་ནས། སྣང་བ་དེའི་རང་བཞིན་ཅེས་ བྱ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྣང་བ་དེ་ལས་འཕྲོ་ཞིང་འབྱུང་བ་གསལ་བར་ཤར་བ་རྣམས་ད་ནི་རབ་ཏུ་ བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཆགས་བྲལ་ནི། ངོ་བོ་ཞེ་སྡང་སྟེ་ཡུལ་ལ་མི་སྡུག་པར་འཛིན་ པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ཆེ་ཆུང་གི་དབྱེ་བས་གསུམ་མོ། །དེ་ཡང་ཅུང་ཟད་འཛིན་སྟངས་མི་གསལ་ བ་ཆུང་ངུ་དང་། གསལ་པོ་བྱུང་ཡང་ཡུན་ཐུང་བ་སོགས་ནས་འདུ་བྱེད་རྩོམ་མི་ཐུབ་པ་འབྲིང་ 5-367 དང་། གསལ་ལ་ཡུན་རིང་བས་འདུ་བྱེད་ལ་བསྐུལ་ནུས་པ་ཆེན་པོའོ། །ཡིད་ལ་འགྲོ་བ་ནི་ ཡུལ་ལ་ཕར་སེམས་པ་དང་། འོང་བ་ནི་སླར་ནང་དུ་སེམས་པ་སྟེ། གཉིས་ཀར་སེམས་པའོ། ། མྱ་ངན་ནི་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་བྲལ་བའི་གདུང་བ་སྟེ་ཆེ་ཆུང་གསུམ་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་ རིགས་འགྲེའོ། །ཞི་བ་ནི་ངལ་ཞིང་ཐང་ཆད་པ་ལྟར་ཧད་དེ་འཇུག་པ་སྟེ་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་ པའོ། །རྣམ་རྟོག་ནི་མིང་དོན་བསྲེས་ནས་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། ། འཇིགས་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྟེ་དེ་
Chinese
虽然聚集在一起，但因为主要在于安乐，所以智慧，即此处的光明部分较少，因此安乐和空性是相等的。空性被认为是智慧，这广为人知。安乐被认为是女性的法，光明被认为是男性的法，这些法也广为人知，并且通过理智也成立为相符的法。通过积累融化次第等的因缘集合，也称为心。因为显现是证悟为心的最初智慧，所以也是心。又，如果从基础时期的根本三显现的角度来说，进入的六识由显现所生，因此主要通过与心相关的门径来称呼。因为这是从根本心的力量中产生的，所以也用它的名字来称呼它。 他性是仅仅的遍计所执，因为在那之上生起光明显现的最初智慧，所以才正确地称它为他性。因为稍微体验了进入的六识的自性空性，所以将境的名字加在有境上，称为遍计所识。从朋友分别念的角度，称之为嗔恨。虽然是安乐，但因为部分较小，所以是无贪。虽然安乐和空性相等，但因为没有安乐的自性这种说法，所以称为空性方面的自性，这是从空性的角度来说的。这样说完名称的类别后，现在要详细地解释从显现的自性，即从那个显现中散发和产生的显现，清晰地显现出来的一切。 其中，贪离的自性是嗔恨，即执着于境的不悦意，对此有大小的区分，分为三种。其中，稍微执着，执着方式不明显的是小；虽然明显，但时间短等，无法开始造作的是中；明显且时间长，能够推动造作的是大。忆念是向外缘境，回来是再次向内缘境，即对两者都进行忆念。悲伤是与悦意的境分离的痛苦，大小三种与贪离的类别相同。寂止是像疲劳和精疲力竭一样，茫然地进入，即不是正知。分别念是混合名义，执着于相的意识。 恐惧是害怕，即是
English
Although gathered together, since the main focus is on bliss, wisdom, that is, the light part here is less, therefore bliss and emptiness are equal. Emptiness is considered wisdom, which is widely known. Bliss is considered the dharma of women, and light is considered the dharma of men, these dharmas are also widely known, and through reason they are also established as consistent dharmas. By accumulating the collection of causes such as the melting stages, it is also called mind. Because appearance is the initial wisdom of realizing as mind, so it is also mind. Also, if from the perspective of the fundamental three appearances of the base time, the entering six consciousnesses are produced by appearance, therefore mainly through the gate related to mind it is called. Because this arises from the power of the root mind, so it is also named after it. Other-power is merely the discriminated, because on that arises the initial wisdom of luminous appearance, so it is correctly called other-power. Because slightly experienced the selflessness of the entering six consciousnesses, so the name of the object is added to the subject, called discriminated consciousness. From the perspective of friend conceptual thought, it is called hatred. Although it is bliss, but because the part is small, so it is non-attachment. Although bliss and emptiness are equal, but because there is no saying of the nature of bliss, so it is called the nature of the emptiness aspect, this is from the perspective of emptiness. Having finished speaking the categories of names like this, now to explain in detail the nature of appearance, that is, all that emanates and arises from that appearance, clearly appearing. Among them, the nature of attachment-detachment is hatred, that is, clinging to the unpleasantness of the object, to which there is a distinction of size, divided into three. Among them, slightly clinging, the way of clinging is not obvious is small; although obvious, but the time is short, etc., unable to start fabrication is medium; obvious and the time is long, able to promote fabrication is large. Remembrance is to think outward to the object, returning is to think inward again, that is, to remember both. Sorrow is the suffering of separation from the pleasing object, the three sizes are the same as the category of attachment-detachment. Quiescence is like fatigue and exhaustion, entering blankly, that is, not mindfulness. Conceptual thought is mixing name and meaning, clinging to the sign consciousness. Fear is fright, that is