Tibetan
ལ་འདི་ སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ། ཚོགས་དྲུག་ལས་གཞན་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཞིག་ཤེས་བྱ་ལ་སྲིད་ དམ་མི་སྲིད། སྲིད་ན་གསང་འདུས་རྩ་བཤད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཡེ་ནས་བཤད་དུ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་ མཚན་ཅི། མི་སྲིད་ན་འདིར་བསྟན་སྣང་བ་སོགས་དང་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་གཅིག་པ་མི་ འཐད་དེ། ཚོགས་དྲུག་ལས་གཞན་པའི་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་འཐད་ཀྱི། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དང་འགལ་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཀོད་པས་ ཅི་ཞིག་བྱ། གཞུང་དེ་ལ་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་དང་ ཉོན་ཡིད་སྲིད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་ན་ནི། དེ་མིན་ཏེ་དེ་ནས་བཤད་པ་དང་ མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད། བཤད་ཚུལ་དེ་དང་འགལ་ཡང་ དེ་འདྲ་ཡིན་དུ་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་འགྲེལ་མཛད་པ་པོ་དང་། སྒྲོན་གསལ་ མཛད་པ་པོ་ཡང་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་། ཐ་ན་ཚིག་བཅད་དང་ཚིག་རྐྱང་པ་ དག་ལ་རྩོམ་པའི་བབས་དང་། བརྗོད་ཚུལ་ཡེ་མི་འདྲ་བ་ཆེར་སྣང་བས་མངོན་པར་རྟོགས་ པའམ། བློ་གྲོས་མི་འདྲ་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་མཐའ་མི་འདྲ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འགལ་བ་ 5-353 མེད་ལ། འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རིགས་ཚོགས་སོགས་མདོ་ལུགས་ཀྱི་གཞུང་ལས་ཀྱང་ ཀུན་གཞི་བཀག་པའི་གསལ་ཁ་ཡེ་མེད་ཅིང་། དེར་མ་ཟད་སེམས་ཅན་བསམ་པའི་དབང་ གིས་ཆོས་སྟོན་པའང་ཡིན་པས། དེ་དག་དང་ཆོས་སྐད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྒྲིག་དགོས་པའང་མ་ ཡིན་ནོ། ། དེ་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་རང་ལུགས་ནི་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་ཡིན་པས། འདི་ན་གང་དག་ འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་དང་ཟླ་བས་མཛད་ཕྱིན། རིགས་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པ་ སོགས་དང་བསྟུན་དགོས་ཏེ། མཛད་པ་པོ་གཅིག་ཅིང་ངེས་པ་གཏིང་ཚུགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ སྨྲ་བ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། རེད་འདའ་བ་གཞོན་བློ་མན་ཆད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྟེ་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་རྨོངས་ཤིང་། རྟོག་གེ་སྨྲ་བའི་རྒྱས་འགེབས་འཕགས་པ་ ལ་བྱེད་པ་དང་། རང་འདོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའི་འཇོག་མཚམས་ཕྲ་མོ་རེའི་རྒྱབ་མ་འཁྱོར་དོགས་ པའི་ཙབ་ཙོབ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དུས་ན། །འཕགས་ཡུལ་བ་ཐམས་ ཅད་རིགས་ཚོགས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཉན་ཐོས་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ རྩོད་པ་མང་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱ་སྐལ་བ་ཐ་དད་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཡོད་ལ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་གཏམ་འཆད་པའི་སྐལ་བ་ཅན་འབའ་ཞིག་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ཡང་མེད་དེ། ཡང་ན་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་མ་མཁྱེན་པའམ་མཁྱེན་ཀྱང་སྐལ་བ་ དང་འཚམ་པར་ཆོས་སྟོན་མི་ནུས་ན་ནི། མི་ཤེས་པས་ཆེར་བསྒྲིབས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ནུས་ ཀྱང་མི་སྟོན་ན་ནི་ཐུགས་རྗེ་ལ་གཡེལ་བར་འགྱུར་བས། དེས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ ཡང་མ་ཤེས་ཏེ་འཁྲུལ་པའམ། ཤེས་ཀྱང་ཇི་བཞིན་མི་སྟོན་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ ཅན་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་སྟོན་ན་ནི། སྐབས་གཞན་དུ་རྣམ་ཤེས་ ཚོགས་བརྒྱད་སྟོན་པ་ཡང་ཅི་ལ་འགལ་ཏེ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྡེ་ 5-354 སྣོད་གསུམ་དང་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་སོགས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་རྣམས་ན་ངེས་དོན་དགོངས་པ་གཅིག་ཁོ་ ན་ཡིན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་རྣམ་གཞག་མི་འདྲ་ བ་ཐ་དད་པ་འབྱུང་ཞིང་། ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པ་ཡང་སྟོན་པར་མི་མཛད་ལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ དགོས་དོན་འགྲུབ་པའི་ཐབས་ཁོ་ན་འབྱུང་ཞིང་། གསུང་བ་པོ་ཡང་གཅིག་ཡིན་པས་སྟོན་ཚུལ་ དུ་མ་འབྱུང་བ་ལ་སྐྱོན་མེད་ལ། དེ་བས་གཞུང་དོན་དུ་མ་ཞིག་གི་འབྲུ་སྐྱོགས་ནས་འདེབས་པ་ འདི་སྐྱོན་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་རིག་པར་གྱིས་ཤིག ཤིན་ཏུ་འཕྲོས་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ དུས་སུ་འབྱུང་བའི་སྣང་བ་གསུམ་ནི། ཆེས་རགས་ཤིང་གསལ་བར་འབྱུང་བ་འཆི་བའི་དུས་ ཀྱི་དང་། འབྲིང་དུ་འབྱུང་བ་ཉིད་དང་། འཁྲིག་པའི་དུས་དང་། ཕྲ་ཞིང་མི་གསལ་བ་འབྱུང་བ་ ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་རགས་པར་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་སོ། །དེ་ཡང་འཆི་བའི་དུས་སུ་ སྔ་རོལ་དུ་རགས་པ་ཉེར་ལྔ་ཡོངས་རྫོགས་ཐིམ་སྟེ། དེ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལྔ་ དང་བཅས་པའོ། །རླུང་ནམ་མཁའ་ལ་ཐིམ་པ་ཡན་ཆད་དུ་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་ འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་རྣམས་རླུང་དང་བཅས་པ་ཐིམ་པ་ཡིན་ལ། ལས་མི་བྱེད་པའི་ རྣམ་རྟོག་ཕྲ་མོ་རྣམས་ནི། སྣང་གསུམ་ཉིད་ལ་འདྲེས་ཏེ་གནས་པས་སྐབས་དེར་ཐིམ་པ་མིན་ ནོ། ། འཕགས་སྐོར་གྱི་གཞུང་རྣམས་ལས་ནམ་མཁའི་ཐིམ་ཚུལ་གྱི་ཐ་སྙད་གསལ་བར་མི་ འབྱུང་བ་ནི། ཁམས་ཕྲ་བ་སྟེ་རླུང་གི་ནང་དུ་སྦས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནམ་མཁའ་ དང་རྣམ་ཤེས་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར། རླུང་སྣང་བ་ལ་ཐིམ་པས་ནང་གི་ཁམས་དཀར་པོ་དང་ འབྲེལ་བའི་དཀར་ལམ་པ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་མཆེད་པ་ལ་ཐིམ་པས་ཁམས་དམར་པོ་ དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དམར་ལམ་པ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་ཐོབ་པ་ལ་ཐིམ་པ་
Chinese
就此而言，说：除了六识之外，是否存在作为所知之境的阿赖耶识？如果存在，为何《密集根本续》中根本不允许谈论？如果不存在，那么此处所说的显现等与阿赖耶和染污意相同是不合理的，因为除了六识之外，阿赖耶和染污意不可能作为所知之境。这样说是合理的。以与瑜伽行派的论典相违作为理由有什么用呢？如果那个论典没有错误，那么八识的阿赖耶和染污意就会存在。如果它不符合量，那么就不是那样，因为它与那里所说的相违背。这样写有什么意义呢？即使与那种说法相违背，也可能就是那样，因为会得出这样的结论。虽然《入行论》的作者和《明灯论》的作者可能是同一个人，但即使是词句和单个的词语，写作的风格和表达方式也明显不同，因此可以确定是证悟或智慧不同。产生不同的宗派是没有矛盾的。圣父子（无著和世亲）的《集论》等经部论典中，也根本没有明确否认阿赖耶识。而且，因为是随众生心意而说法，所以也没有必要在所有方面都与那些佛经术语一致。 那些理由的自宗观点如前所述。因此，此处有些人说，因为是圣父子和月称所造，所以必须与包括《集论》在内的《入行论》等相符，因为作者是同一个人，而且是确定了深刻见解的宗派论者。这样说是低于瑞达瓦·循努洛哲（1349-1412）的分别念，是对不可思议的境界感到迷惑，是用诡辩来掩盖圣者，只是为了不让自己的宗派立场的细微之处崩溃而感到不安而已。如果圣父子时代，整个印度都是《集论》的信徒，那是不合理的，因为可以看到许多声闻乘和外道之间的争论。存在着所有不同的根器所化的众生，而且讲述八识的
English
In this regard, saying: Apart from the six consciousnesses, does an ālaya-vijñāna exist as an object of knowledge or not? If it exists, what is the reason why it is never allowed to be discussed in the Guhyasamāja Root Tantra? If it does not exist, then it is unreasonable for the appearances, etc., mentioned here to be the same as the ālaya and the afflicted mind, because apart from the six consciousnesses, the ālaya and the afflicted mind cannot exist as objects of knowledge. It is reasonable to say this. What is the use of citing the contradiction with the treatises of the Yogācāra school as a reason? If that treatise is without error, then the ālaya and the afflicted mind of the eight consciousnesses will exist. If it does not conform to valid cognition, then it is not so, because it contradicts what is said there. What is the point of writing this? Even if it contradicts that statement, it may still be so, because that conclusion would follow. Although the author of the Commentary on the Entrance [to the Middle Way] and the author of the Lamp Illuminating [the Thought] may be the same person, even the verses and single words have very different writing styles and expressions, so it can be determined that the realization or wisdom is different. There is no contradiction in the emergence of different tenets. In the sutra-based treatises such as the Compendium of Topics by the noble father and son (Asaṅga and Vasubandhu), there is no explicit denial of the ālaya-vijñāna. Moreover, since the Dharma is taught according to the minds of sentient beings, it is not necessary to conform to those Buddhist terms in every aspect. The reasons for their own system are as mentioned before. Therefore, some people here say that since they were composed by the noble father and son and Candrakīrti, it is necessary to conform to the Entrance [to the Middle Way], etc., including the Compendium of Topics, because the author is the same and is a proponent of a tenet with deeply established certainty. To say this is a conceptualization inferior to Redawa Shönnu Lodrö (1349-1412), is confused about the realm of the inconceivable, is using sophistry to cover up the noble ones, and is merely anxious about not letting the subtle points of one's own tenet collapse. If in the time of the noble father and son, all of India were followers of the Compendium of Topics, it is unreasonable, because many debates between the Śrāvakas and the Tīrthikas can be seen. There are all other beings to be tamed with different capacities, and the
Chinese
没有仅仅是有缘者的理由： 也没有。或者不了解所化众生的不同想法，或者了解却不能与根器相符地说法，那么，因为不了解而被大大遮蔽；能却不说，那就是对慈悲的懈怠。因此，由他所著的论典，也会出现不了解而错误，或者了解却不如实宣说的情况。如果随顺众生的想法而说法，那么，在其他时候宣说八识聚又有什么相违呢？就像说法者佛陀一样。因此，在三藏和四续部等大小乘中，虽然究竟的密意只有一个，但在确定世俗的基、道、果三者时，会出现不同的分类。对于所知，也不会宣说不可能存在的事物，只会出现成就暂时目的的方法，而且说法者也是同一人，所以不出现多种说法也没有过失。因此，从经函中摘取多种论典的要点，这是很大的过失，要知道！这是非常多余的。第二，特殊时期出现的三种显现是：最粗大且明显出现的是死亡时；中等出现的是自身和交合时；细微且不明显出现的是六识的粗大显现生起的所有时候。其中，在死亡时，之前二十五种粗大相全部融入，这就是与烟雾等五种征相一起出现的。直到风融入虚空为止，能够进行八十种自性的分别念、造作之业的，都是与风一起融入的。而不作事业的细微分别念，则是与三种显现混合而住，因此那时并没有融入。 在圣者经典的论典中，没有明确出现虚空融入方式的说法，这是因为细微的界，即隐藏在风中而说的。因此，不区分虚空和识，风融入显现，因此与内在白明点相关的白光显现之智慧；它融入增长，因此与红明点相关的红光增长之智慧；它融入获得
English
There is no reason why there are only fortunate ones: There is not. Or not knowing the different thoughts of the beings to be tamed, or knowing but not being able to teach the Dharma in accordance with the faculties, then, because of not knowing, it will be greatly obscured; if one can but does not teach, then one will be negligent towards compassion. Therefore, in the treatises composed by him, there may also be errors due to not knowing, or knowing but not teaching as it is. If one teaches the Dharma in accordance with the thoughts of sentient beings, then what contradiction is there in teaching the eight aggregates of consciousness at other times? Just like the Buddha himself who teaches. Therefore, in the Tripitaka and the four tantras, etc., of the Greater and Lesser Vehicles, although there is only one ultimate intention, different classifications will arise in establishing the three bases, paths, and fruits of conventional truth. For the knowable, one will not teach what is impossible, but only methods for accomplishing temporary purposes will arise, and since the speaker is also the same person, there is no fault in not having multiple ways of teaching. Therefore, extracting the essence of many treatises from the scriptures is a great fault, know that! This is very superfluous. Secondly, the three appearances that occur at special times are: the most coarse and clear appearance is at the time of death; the medium appearance is oneself and at the time of intercourse; the subtle and unclear appearance is at all times when the coarse appearances of the six consciousnesses arise. Among them, at the time of death, the twenty-five coarse aspects are completely dissolved beforehand, which is what appears together with the five signs such as smoke. Until the wind dissolves into space, those that are able to perform the activities of the eighty natures of discrimination and action are those that dissolve together with the wind. The subtle discriminations that do not perform actions, however, remain mixed with the three appearances, so they are not dissolved at that time. In the treatises of the Noble Ones, the way in which space dissolves is not clearly stated, because it is the subtle element, that is, it is spoken of as being hidden within the wind. Therefore, without distinguishing space and consciousness separately, the wind dissolves into appearance, therefore the wisdom of the white light appearance related to the inner white essence; it dissolves into increase, therefore the wisdom of the red light increase related to the red essence; it dissolves into attainment