Tibetan
། ། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་འདི་ཉིད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གི་སྐབས་ སུ་ཕྲ་ཐིག་སྒོམ་པ་སྟེ། ལེའུ་གསུམ་པར། རིན་ཆེན་བརྟན་པར་གྱུར་ན་སྤྲོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ལེའུ་དྲུག་པར། ཨུཏྤལ་མཐིང་གའི་མདོག་འདྲ་བ། །རྩེ་མོ་ལྔ་པ་ཁྱད་པར་དུ། །ནས་ཀྱི་འབྲུ་ ཙམ་ནན་ཏན་གྱིས། །སྣའི་རྩེ་མོར་རྣམ་པར་བསམ། །ཙ་ན་ཀ་ཡི་འབྲུ་ཚད་ཙམ། །འདབ་མ་ བརྒྱད་པ་གེ་སར་བཅས། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་འདི་ཤེས་ཏེ། །བསྒོམ་པས་བྱང་ཆུབ་གཞོལ་བར་ འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གསང་བའི་སྣ་རྩེ་ལྟར་བུར། ཡིག་འབྲུ་ཕྱག་མཚན་ལ་ སོགས་པ། བསྒོམ་པ་བརྟན་པོར་གྱུར་པ་ན། གནས་དེ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབུ་མའི་མས་སྣ་ཡོད་ པས། དེར་རོ་རྐྱང་གི་རླུང་ཞུགས་པ་དང་། གནས་པ་དང་། ཐིམ་པའི་རིམ་པས། དབུ་མ་ལས་ 5-249 གཞན་པའི་རྩ་ཕྲན་གྱི་འབར་འཛག་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལ་རིམ་པས་གོམས་པས། མཐར་དབུ་ མའི་མས་སྣ་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ཅུང་ཟད་ཞུགས་ཤིང་བརྟན་པའི་བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་ཡང་ཡང་ དྲངས་ཤིང་གོམས་པར་བྱས་པ་དང་། མ་མཐའ་ཡང་ལྷ་གཅིག་ཡན་ཆད་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཅུང་ ཟད་གྲུབ་པ་གཅིག་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་ལུས་དབེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དགྱེས་རྡོར་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ མཚོ་སྐྱེས་ལས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་རིམ་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོར་ལོ་བཞིའི་ གཏུམ་མོ་བསྒོམ་པ་སོགས་ལ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཕྲ་ཐིག་དེ་འདྲ་མི་དགོས་པས། དེས་ན་ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་ཕྲ་ཐིག་དེ་ནི་མཚོན་བྱེད་དེ། གཞན་ཡང་དམིགས་ པའི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །སྐབས་འདིའི་བདེ་བ་ཡང་ཆ་ཕྲ་མོད་ཀྱི། དེ་ལ་བལྟོས་ པའི་སྣང་བ་གསུམ་མམ་བཞིའི་ཆ་ཤས་སུ་འབྱུང་བས། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་མཐའ་དག་ འགགས་པ་མིན་ཡང་། རང་བཞིན་རྣམ་རྟོག་གི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཐིམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེ་ ལས་ལུས་དབེན་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་ནི། ལྷར་སྣང་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཀར་གོམས་པ་དེས། ས་ བོན་ཕྱག་མཚན་ནམ། གཏུམ་མོའམ་ལས་རྒྱ་ལ་སོགས་པས། བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་རྣམ་ རྟོག་གི་རྩོལ་བ་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ། ཕྱི་ནང་གི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏོད་བཞིན་དུ། མི་རྟོག་ པའི་བདེ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ལས་ནམ་སད་པ་ན། རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་ པར་ལྷའི་སྐུར་འཆར་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་ཙམ་སྦྱོང་ཞིང་། དེའི་མཐར་དར་ཅིག་བདེ་ ལ་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ལངས་བའི་སྐབས་རྩོལ་ བའི་རྣམ་རྟོག་བསྐྱེ
Chinese
第二，如本续所说，在分别念瑜伽的时候，修习微细明点，如第三品所说：“珍宝若稳固，则喜悦。”等等。第六品说：“犹如蓝色莲花的颜色，特别是五个顶端，像大麦粒一样专注地，观想在鼻尖。像鹰嘴豆大小，具有八瓣花瓣和花蕊，要知道这就是在鼻尖，通过修习会趋向菩提。”如是所说，像秘密的鼻尖一样，观想字、手印等等，当修习稳固时，因为那个地方有世俗中脉的下端，所以在那里进入拙火之风，通过安住和融入的次第，从中脉之外产生细微脉的燃烧滴漏，逐渐习惯之后，最终中脉的下端稍微进入风和明点，反复引生稳固的乐空体验，并且习惯，至少也要成就一个本尊以上的少许明相，这是身远离的因。如喜金刚的修法，如从莲花生大师所出等，与生起次第一起修习四轮的拙火等，不需要像上面所说的微细明点，因此，微细明点是作为生起不共安乐的象征，此外还会出现各种不同的所缘。此时的安乐虽然非常微细，但相对于它，会产生三或四种景象的部分，虽然并非所有自性分别念都止息，但只是自性分别念的微小部分融入而已。从那个因如何生起身远离呢？通过习惯于本尊显现和安乐两者，通过种子字、手印或者拙火或者事业手印等等，在成办安乐的时候，直到有分别念的努力为止，在专注内外所缘的同时，当从无分别的安乐中醒来时，要修习不被其他分别念中断而显现为本尊身形的愿望，最终在安乐中以无分别的方式安住，从那里起身的时候，生起努力的分别念。
English
Secondly, as stated in this very tantra, during the yoga of conceptualization, one meditates on subtle bindus, as stated in the third chapter: "If the jewel becomes stable, then joy arises," and so on. The sixth chapter says: "Like the color of a blue lotus, especially with five tips, diligently like a barley grain, visualize it on the tip of the nose. Like the size of a chickpea, with eight petals and pistils, know that this is on the tip of the nose, and through meditation, one will incline towards enlightenment." As it is said, like the secret tip of the nose, visualize letters, hand symbols, and so on. When the meditation becomes stable, because there is the lower end of the conventional central channel in that place, the wind of the 'ro rkyang' enters there, and through the stages of abiding and dissolving, the burning and dripping of subtle channels other than the central channel arise. Gradually becoming accustomed to this, eventually a little wind and bindu enter the lower end of the central channel, and the experience of bliss and emptiness is repeatedly drawn and accustomed to. At the very least, one needs to accomplish a slight clear appearance of at least one deity or more, which is the cause of body isolation. Like the sadhana of Hevajra, such as that which comes from Padmasambhava, along with the generation stage, meditating on the tummo of the four chakras, etc., does not require such a subtle bindu as mentioned above. Therefore, the subtle bindu is a symbol for generating uncommon bliss, and various different objects of focus also arise. Although the bliss at this time is very subtle, in relation to it, parts of three or four appearances arise. Although not all self-nature conceptualizations cease, only a small part of self-nature conceptualization dissolves. How is body isolation generated from that cause? Through becoming accustomed to both deity appearance and bliss, through seed syllables, hand symbols, or tummo, or action seals, etc., while accomplishing bliss, until there is the effort of conceptualization, while focusing on internal and external objects of focus, when one awakens from the non-conceptual bliss, one should cultivate the aspiration to appear as the deity's form without being interrupted by other conceptualizations. Eventually, the mind abides in bliss in a non-conceptual manner for a moment, and when arising from that, generate the conceptualization of effort.
Tibetan
ད་མི་དགོས་པར། ལྷ་སྐུ་རང་ཤར་དུ་འབྱུང་ཞིང་། དེའི་ཚེ་མི་རྟོག་པ་དངོས་ སད་ཀྱང་མི་རྟོག་པའི་ཞད་ཡོད་ཅིང་། བདེ་བའི་རྩི་མ་ཡལ་ཏེ། ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བ་ཟུང་འབྲེལ་ དུ་འབྱུང་ངོ་། བསྐྱེད་རིམ་ཕྲ་རགས་དངོས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་གི་རྩོལ་བ་མེད་ ན། མི་རྟོག་པ་ལས་གཅིག་ཅར་ལྡང་ཡང་མི་ཐུབ་ཅིང་། མི་རྟོག་པ་ལས་ལངས་ཐུབ་ཀྱང་། 5-250 ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་ལྡང་རྒྱུ་མེད་ཅིང་། ལངས་ཀྱང་མི་ རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རོལ་ལས། བདེ་བ་དང་ལྷ་སྐུ་ཟུང་འབྲེལ་ཡང་མི་འབྱུང་ལ། འདིར་དེ་ དག་འབྱུང་བས། སྤྱིར་ལུས་དབེན་འདི་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་དུ་བསྡུ་དགོས་ནི་སོམས་ཤིག་ དང་། ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ཕྲ་རགས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཚུལ་ནི་ དེ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུས་ལྷ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་ལྷག་པོ་བསྐྱེད་མི་ཐུབ་ཀྱང་། དེ་ ཐུབ་ན་ལུས་དབེན་གྱི་རིམ་པར་རྟོགས་ལ། རྟོག་པའི་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་དགོས་ན༑ དཀྱིལ་ འཁོར་རབ་འབྱམས་སྒོམ་ཐུབ་ཀྱང་། བསྐྱེད་རིམ་དངོས་ཡིན་གྱི་ལུས་དབེན་མིན་ནོ། །དེས་ ན་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་མང་པོ་སྤྲོ་བསྡུ་ནུས་ཀྱང་། བདེ་སྟོང་ གི་ལྷ་སྐུ་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་ནུས་པ་ལ་ད་དུང་ཡུན་རིང་དུ་བསླབ་དགོས་ཤིང་། རྩོལ་བཅས་ ཀྱི་སྐབས་དཀྱིལ་འཁོར་མང་པོ་འཆར་ཐུབ་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་དགོས་ པའི་སྐབས། ལྷ་རེ་རེ་ལས་བསྐྱེད་མི་ཐུབ་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་ན་རྩོལ་བཅས་ ཀྱི་སྐབས་ལས་འདིར་མང་པ་ཡང་འཆར་བ་ཡང་སྲིད། དབང་པོ་འབྲིང་པོས་བསྐྱེད་ལུགས་ ཀྱི་ཁྱད་མ་གཏོགས། མང་ཉུང་མཉམ་པར་འཆང་བ་ཡང་སྲིད་པས། ཁ་ཅིག་རྟོག་པའི་རྣལ་ འབྱོར་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཕྱིན་ལུས་དབེན་རིགས་བརྒྱ་ལ་སློབ་པ་ལ་དཀའ་ཚེགས་མེད་ཅིང་། གལ་ཏེ་དཀའ་ཚེགས་ཡོད་ན། བསྐྱེད་རྫོགས་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཅན་མ་བྱས་པར་རིམ་པ་ཐོད་ རྒལ་དུ་བྱས་པའི་སྐྱོན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ཕོ་ཚོད་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་། སྤྱིར་ནས་རིམ་པ་རྒལ་ ཡང་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་མ་ཟད། ད་ལྟའི་གང་ཟག་ལ་རིམ་པ་བརྒལ་བ་ ངེས་པར་དགོས་པའང་ཡོད་དོ། ། གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ནི། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་རུ་བཤད། །གསང་བ་རྣམ་པ་ གསུམ་དུ་བཤད། །ལྷག་པའི་ལྷ་ནི་གསང་ཆེན་ཏེ། །དམ་པ་རིགས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱ། །ཞེས་ 5-251 པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས། དམ་པ་རིགས་བརྒྱའི་ལུས་
Chinese
因此不需要，本尊自然显现，那时虽然现证无分别，但有无分别的余韵，安乐的精髓消逝，本尊和安乐结合而生。在生起次第粗细的实际阶段，如果没有实际的因，也就是分别念的作用，那么即使从无分别中一下子生起也不可能，即使能从无分别中生起， 5-250 因为没有获得不共的安乐，所以没有从那之中生起的理由，即使生起也只是无分别的显现，安乐和本尊也不会结合，而这里这些都会产生。总的来说，这个身远离应该归纳于生起次第还是圆满次第，请思考一下。它与广为人知的生起次第粗细的不同之处就在于此。像这样的方式，即使不能生起超过一个本尊，如果能做到，就能证悟身远离的次第。如果必须通过分别念的作用来生起，即使能观修无量坛城，也是实际的生起次第，而不是身远离。因此，即使分别念瑜伽达到究竟，能够自在地展开和收摄众多坛城，但对于无勤显现的乐空本尊，还需要长期修习。在有勤的时候，虽然能够显现众多坛城，但在这个必须无勤显现的时候，也有无法生起单个本尊的情况。如果根器非常敏锐，那么在此显现的数量可能比有勤的时候还要多。中等根器的人，除了生起方式的差异外，显现的数量多少也可能相同。因此，有些人认为，一旦在分别念瑜伽上获得稳固，学习一百种身远离就没有困难，如果感到困难，那是因为没有按照生起圆满次第的确定顺序，而是跳跃了次第的过失，这只是自以为是。但总的来说，跳跃次第也不会变成过失的情况非常多，而且对于现在的人来说，跳跃次第也是绝对需要的。 第三个是 5-251 遵循着这些，圣种八种的身
English
Therefore, it is not necessary. The deity arises spontaneously. At that time, although non-conceptualization is directly realized, there is still a residue of non-conceptualization, and the essence of bliss vanishes. The deity and bliss arise in union. In the actual stage of the subtle and coarse generation phase, if there is no actual cause, that is, the activity of conceptual thought, then it is impossible to arise all at once from non-conceptualization. Even if one can arise from non-conceptualization, 5-250 because one has not obtained uncommon bliss, there is no reason to arise from that. Even if one arises, it is only a manifestation of non-conceptualization, and bliss and the deity will not be united. But here, these will arise. In general, one should consider whether this body isolation should be classified as the generation phase or the completion phase. The difference between it and the well-known subtle and coarse generation phases lies in this. In this way, even if one cannot generate more than one deity, if one can do it, one can realize the stages of body isolation. If one must generate through the activity of conceptual thought, even if one can contemplate countless mandalas, it is the actual generation phase, not body isolation. Therefore, even if the yoga of conceptual thought reaches its culmination and one can freely unfold and gather many mandalas, one still needs to practice for a long time to be able to effortlessly manifest the bliss-emptiness deity. Although one can manifest many mandalas during the effortful phase, in this phase where one must manifest effortlessly, there are also cases where one cannot generate a single deity. If one's faculties are very sharp, then the number of manifestations here may be more than in the effortful phase. For people with medium faculties, apart from the difference in the way of generation, the number of manifestations may be the same. Therefore, some people think that once one has gained stability in the yoga of conceptual thought, there is no difficulty in learning a hundred kinds of body isolation. If one feels difficulty, it is because one has not followed the definite order of the generation-completion phase, but has skipped the stages, which is a fault of self-conceit. But in general, skipping stages does not become a fault in many cases, and for the current person, skipping stages is absolutely necessary. Third is the classification: From the Uttaratantra: "That nature is said to be fivefold, secret is said to be threefold, the supreme deity is the great secret, the noble family is eightfold." 5-251 Following these, the body of the eight noble families