Tibetan
་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ བསྡུས་ཏེ་འགྱུར། །སྤྲུལ་པ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཆོས་ཅན། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང་། ལོངས་སྐུ་དེ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལ་ངོས་གཟུང་སྟེ་ཟུང་ འཇུག་དེ་ནི་བདེ་ཆེན་ཉིད་དོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། དངོས་དང་དངོས་མེད་ལས་གྲོལ་ བདེ་བའི་བདག་ཉིད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་གྲོལ་བར་རྟོགས། །གཉིས་དང་གཉིས་ མེད་རྣམ་དཔྱོད་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བློ་ནི་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཉོན་མོངས་སྤྱོད་ཅིང་ འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྟོག་དང་ནི་བྲལ་བ་ཞེས་གསུངས་པ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་ ཤིང་དབེན་པ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་དང་། །མཐར་གྱུར་ཀུན་ཁྱབ་ཞི་བ་མཆོག་དང་མཆོག་ རབ་དེ་ཉིད་ཞི་བ་བདེ་ལ་སྩོལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་རང་དོན་གཞན་དོན་གཉིས་ཀར་ བསྟན་ལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང་། རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ཕྱི་མར་འདི་སྐད་ཅེས། གང་དུ་ཡང་དག་མིན་ཞེས་བདེན་པ་དཀར་ པོ་དགེ་བའི་ཚོགས་རྣམས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ སྐུ་སྟེ་མཐའ་དག་སྐད་ཀྱི་ཚོགས་སུའོ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་ཀྱི་ནི། །ཕུང་པོ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ སྟེ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ཡི་བདེ་བ་ཆོས་སྐུ་མ་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སྐུ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཚན་ཉིད་ གང་དེ་འདིར་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འཕགས་པ་ཀླུ་བོད་ཀྱིས་ཀྱང་སྟེ། །ཞེས་སྐུ་བཞིའི་ བདག་ཉིད་ངོས་གཟུང་ཞིང་། ཆོས་སྐུའི་སྐབས་སུ་དཀར་པོ་དགེ་བ་སྟེ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ 5-654 ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །སྐུ་བཞིས་བསྟོད་པ་འདི་ནི་ད་ལྟ་ཕྱོགས་ འདི་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པར་གྲགས་ཀྱང་། འདིར་བདེ་བར་གཤེགས་དང་ཞེས་འབྱུང་ བས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མདོ་སྡེའམ། རྒྱུད་སྡེ་ཞིག་གི་ནང་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བསྟོད་ པ་དེ་ཡང་འདི་ལྟར། གང་ཞིག་གཅིག་མིན་དུ་མ་ཡང་མིན་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་ ཚོགས་ཆེན་པོའི་གཞིར་གྱུར་པ། །དངོས་མེད་ཉིད་མིན་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ དུ་རོ་མཉམ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་མེད་པ་ ཞི་ཞིང་མི་མཉམ་མཉམ་ལ་ཁྱབ་པར་རབ་ཏུ་སྤྲོས་མེད་པ། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་རྒྱལ་བ་ རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དཔེ
Chinese
被称为法。受用圆满聚集而转变。化身具有不可思议的法性。即法身是空性的智慧，化身是所有形相，报身是那二者的结合，认定为双运，双运即是大乐本身。又，金刚鬘中说：解脱于有与非有，是安乐的自性，了悟从轮回的痛苦中解脱。二与非二，远离分别自性，心是寂静的自性。享用烦恼，且远离世间的一切思虑。断除了能知与所知的分别念，寂静是真实的自性。成为究竟，普皆遍布，寂静殊胜与极殊胜，那本身施予寂静安乐。这样说道。这显示了自利与利他二者。说既不是有，也不是非有，自性是大乐，是真实成立的。这是大乐之身。同样地，在时轮经的后续经文中这样说道：何处说非真实，白色真谛，善法之聚是诸位胜者的法身。从法生起受用圆满身，一切语言的集合是相好之相。蕴聚是化身，不变的安乐，不是法身，因此，诸身的体性，在此被善逝与圣者龙藏所说。这样认定四身的体性，在法身的章节中，白色善法，即一切功德之聚也是真实成立的。现在四身赞在这一方，虽说是龙树所造，但此处出现“善逝”一词，应是佛陀的教言，出自经部或续部之中。赞颂文如下：既非一，亦非多，是自他利益圆满大乐之基。既非非有，亦非是有，如虚空般味等，是难以证悟的自性。无有沾染，亦无变异，寂静，不平等，平等且遍布，完全无有戏论。各自自证，是诸位胜者的法身，例如。
English
It is called Dharma. The Enjoyment Body is transformed by gathering. The Nirmanakaya has inconceivable Dharma nature. That is, the Dharmakaya is the wisdom of emptiness, the Nirmanakaya is all forms, and the Sambhogakaya is the union of the two, which is identified as union, and union itself is great bliss. Also, in the Vajra Garland it is said: Liberated from existence and non-existence, it is the nature of happiness, and it is understood to be liberated from the suffering of samsara. Two and non-two, away from the nature of discrimination, the mind is the nature of peace. Enjoying afflictions, and free from all thoughts of the world. Cutting off the distinction between knower and knowable, tranquility is the true nature. Becoming ultimate, universally pervasive, tranquil, supreme and most supreme, that itself bestows tranquil bliss. Thus it is said. This shows both self-interest and altruism. It is said that it is neither existence nor non-existence, that its nature is great bliss, and that it is truly established. This is the body of great bliss. Similarly, in the subsequent scriptures of the Kalachakra Tantra it is said: Where it is said to be untrue, white truth, the collection of good dharmas is the Dharmakaya of the victors. The Sambhogakaya arises from the Dharma, and the collection of all languages is the sign of the marks and signs. The aggregate is the Nirmanakaya, the unchanging bliss, not the Dharmakaya, therefore, the nature of the bodies, here is also said by Sugata and Arya Nagarjuna. Thus identifying the nature of the four bodies, in the chapter on Dharmakaya, white virtue, that is, the collection of all merits, is also truly established. Now the praise of the four bodies is in this direction, although it is said to be made by Nagarjuna, but the word "Sugata" appears here, it should be the Buddha's teachings, from the Sutra Pitaka or Tantra Pitaka. The praise is as follows: Neither one nor many, it is the basis of self-interest and other-interest, perfect great bliss. Neither non-existent nor existent, like the taste of the sky, it is a nature difficult to realize. Without contamination, without change, tranquil, unequal, equal and pervasive, completely without elaboration. Each self-realized, is the Dharmakaya of the victors, for example.
Tibetan
་མེད་དེ་ལ་བདག་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལེགས་བྱས་བརྒྱ་ཡིས་འབྲས་བུ་བདག་ཉིད་འབྱོར་པ་ནི། །བློ་ ལྡན་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བའི་རྒྱུར་ནི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྒྱས་པར་སྟོན་མཛད་ ཅིང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲ་རྒྱ་ཆེན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རབ་ཏུ་ སྤྲོ་མཛད་པ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་འདིར་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོར་གནས་པ་དེ་ལ་ བདག་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨིན་པའི་སླད་དུ་འགའ་ཞིག་དག་ ཏུ་མེ་བཞིན་འབར་བར་སྣང་བྱེད་ཅིང་། །གང་ཞིག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ ལར་ཡང་ནི་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་སྟོན། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འཇིག་པ་འཕྲོག་པ་སྣ་ཚོགས་ ཐབས་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དུ་མར་རབ་འཇུག་པ། །ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དོན་ཆེན་ ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་སུ་རྗེས་སུ་སོན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ ལས་གྲོལ་ནམ་མཁའ་མཉམ་པར་གནས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན། །དག་པ་ཞི་ ཞིང་རྣམ་པར་དབེན་ལ་མཆོག་ཏུ་ཞུ་བའི་རང་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟོགས་བྱ་ཉིད། ། རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་རྣམ་པར་དཔྱད་དཀའ་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཁྱབ་པ་མཚན་མེད་ 5-655 རྣམ་རྟོག་དང་། །བྲལ་བ་གཅིག་པུའི་སྐུ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཉམ་མཉམ་པ་བདེ་བའི་སྐུ་ ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ལུང་འདྲེན་པར་མཛད་དེ། ད་ལྟར་བོད་ཀྱི་དཔེ་ལ། ཀླུ་བོས་ཀྱིས་ མཛད་པའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་བསྟོད་པ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། ཤོ་ལོ་ཀ་ཕྱི་མ་མེད་ལ། ཕྱི་མ་འདི་ད་ལྟ་ མདོར་བྱས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་ན་ཡོད་དོ། །འོན་ཀྱང་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ ལས་འབྱུང་བ། ཀླུ་བོས་ཀྱིས་ལོགས་སུ་ཕྱུང་བའི་དཔེ་དག་པ་རྣམས་ན་བཞི་ཀར་ཡོད་པར་ གསལ་བས་སྐུ་བཞིའི་བསྟོད་པ་ཡིན་པར་བྱ་དགོས་ལ། ཕྱི་མ་འདིའི་དོན་ལ་བརྟགས་ན། སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདེ་ཆེན་གྱི་བཤད་པ་གསལ་པོ་མི་འདུག་པས། འདི་ནི་མདོ་ ལུགས་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་ན་མདོའི་ཟབ་དོན་གྱི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ དུའང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ལ་བདེ་ཆེན་གྱི་སྐུའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཞིག་ངེས་པར་ཡོད་སྣང་བས། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལྡོག་ཆ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་བདེ་ཆེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གཞག་པ་ འདི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སྤངས་པ་ཙམ་དང་། ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་འཇོག་པའི་ཆོས་ སྐད་ཁོ་ན་རྣ་བ
Chinese
无有者，我向您顶礼！ 谁超越世间，不可思议，以百种善行成就果实之自体，是具慧者喜悦之因，于眷属中示现种种繁荣之相，诸佛以殊胜之法音广布于一切世间，于此圆满受用身中安住于大法王位者，我向您顶礼！ 谁为成熟众生，于某些处如火般燃烧而显现，谁于圆满菩提法轮，于某些处亦复示现寂静。 夺取三有之毁灭，以种种方便之方式多方进入，诸佛之化身，于十大方向成就大义者，我向您顶礼！ 解脱三界之行境，如虚空般安住，一切事物之自性，清净寂灭，极度寂静，瑜伽士所能证悟之自性。 难以证悟，难以分别，遍及自他利益，无相无分别，远离之唯一身，是诸佛之不平等平等，我向安乐身顶礼！ 如是引证。 如今藏文版本中，称作龙树所造之三身赞，没有后面的偈颂，后面的偈颂现在在略作的供赞中有。 然而如上所说，出自于佛陀的教言，龙树单独摘录的清净版本中，四者全部具足，因此应当是四身赞。 考察后面偈颂之义，由于没有清晰的密咒不共大乐之解说，因此这是依于显宗之方式。 因此在某些显宗甚深意义之时，法性身也一定有安乐身之安立显现，因此将智慧法身安立为离戏之反体，将法性身安立为大乐之体性，这仅仅是舍弃法性身，以及从法身智慧证悟之角度安立的法相而已。
English
To the one who is without, I prostrate! Who transcends the world, is inconceivable, and possesses the fruit of hundreds of good deeds as his own nature. He is the cause of joy for the wise, and manifests various forms of prosperity within the retinue. The Buddhas spread the vast sound of the sacred Dharma throughout all the worlds. To him who dwells in this perfect enjoyment body, in the great kingdom of Dharma, I prostrate! Who, for the sake of ripening sentient beings, appears in some places as burning like fire, and who, in the wheel of perfect enlightenment Dharma, also shows peace again in some places. Seizing the destruction of the three realms, entering in various ways and means, the incarnation of the Thubpas (Buddhas), who accomplishes the great meaning in the ten directions, I prostrate to him! Liberated from the conduct of the three worlds, abiding like space, the nature of all things, pure, peaceful, completely solitary, and the nature of supreme bliss, which is realized by yogis. Difficult to realize, difficult to distinguish, pervading the benefit of self and others, without signs, without discrimination, the only body that is free, is the unequal equality of the Victorious Ones, I prostrate to the body of bliss! Thus it is quoted. Now in the Tibetan version, it is called the Praise of the Three Bodies composed by Nagarjuna, and there is no later verse. The later verse is now in the abbreviated offering praise. However, as mentioned above, it comes from the words of the Buddha, and in the pure version separately extracted by Nagarjuna, all four are complete, so it should be the Praise of the Four Bodies. Examining the meaning of the later verse, since there is no clear explanation of the unique great bliss of mantra, this is based on the way of Sutra. Therefore, at some times of the profound meaning of Sutra, there must be a manifestation of the establishment of the body of great bliss in the Dharmakaya, so establishing the wisdom Dharmakaya as the opposite of non-elaboration, and establishing the Svabhavikakaya (Essence Body) as the nature of great bliss, this is only abandoning the Svabhavikakaya, and the Dharma language established from the perspective of the realization of the Dharma body wisdom.