Tibetan
་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུར་འཆད་པ་ནི། འགྲེལ་པའི་ཚིག་རིགས་ལ་འགྲེལ་ རུང་ཡོད་ཀྱང་། སེམས་དབེན་དང་། སྒྱུ་ལུས་མ་ཚང་བས་མཆོག་གི་བསྙེན་པ་མ་རྫོགས་པར་ འགྱུར་བ་དང་། རྗེས་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུས་མཉམ་དུ་སོང་བས་མཆོག་དམན་མེད་པར་ ཐལ་བ་དང་། ལུས་དབེན་གྱི་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་ངོས་མ་ཟིན་པ་སོགས་ལུགས་འདི་ལ་ ཡང་མི་འཐད་པ་དུ་མ་ཡོད་དོ། དེས་ན་རང་ལུགས་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། སོར་སྡུད་ནི། ལུས་དབེན་ གྱི་ཐོག་མའི་ཆ་ལ། གཞི་ལུས་ཙམ་མ་གཏོགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྐུར་འཆར་མི་ཐུབ་ པས་མཉམ་གཞག་གཞི་ལུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྗེས་ཐོབ་དབང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་བདེ་བས་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་མ་བཀག་པར་བསྟེན་པས། མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ ལ་གཟུགས་སོགས་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་དང་མཐུན་པའི་བདེ་བའི་སྣང་བ་ཤར་བ་ དེའོ། །འདི་ལ་མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཀར་ཡོད་དོ། །བསམ་གཏན་ནི་ལུས་དབེན་གྱི་ རིམ་པའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ལ་སྣང་བ་གང་དང་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བ་དང་ལྷ་སྐུར་འཆར་ ཐུབ་པའི་སྐབས་ཏེ། བདེ་བས་རྒྱས་བཏབ་པའི་ཚེ་ཚུར་ལ་བདེ་བ་འཕེལ་བའི་གྲོགས་བྱེད་ ཅིང་། ལྷ་སྐུ་སོགས་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བས་རྒྱས་བཏབ་པ་ན། དེར་འགྱུར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔར་ སྦྱོར་བའི་དོན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དབང་ཡུལ་ཤེས་པ་གསུམ་བདེ་བ་དང་ལྷར་སྣང་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྟོག་ 5-186 པ། དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་མོས་ཤིང་ཤེས་པ་ནི་དཔྱོད་པ། སྟོང་པར་མྱོང་ལ་ཁད་པས་ཡིད་ ལ་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ། སྟོང་པའི་གསལ་སྣང་མྱོང་བས་ལུས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་པ་ སྐྱེས་པ་ནི་བདེ་བ། མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་དེར་གཉིས་སྣང་རགས་པ་ཙམ་འགགས་པས་རྩེ་ གཅིག་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་ལ་ཡང་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀར་ཡོད་དོ། ། འདི་དག་ཏུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཞུ་བདེ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མོད་ཀྱི་བདེ་བ་ན་སེམས་རྩེ་ གཅིག་པའི་བདེ་བ་ཤས་ཆེའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་སྣང་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ གསལ་པོ་སྐྱེ་བར་བཤད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཞེས་སོགས་སྲོག་རྩོལ་གྱི་ཡན་ལག་ སྟེ་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཡིན་ལ། ཚིག་འདི་གཞུང་གི་དཀྱུས་ལ་ཡོད་པས་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། ། རང་དབང་རིན་ཆེན་སོགས་འཛིན་པ་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་སྟེ་ ཡུལ་ལྔ་དང་དབང་པོ་ལྔ་དགག་པ་ནི་རགས་པ་ཐིམ་པའོ། །རིན་ཆེན་དགག་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་ རླུང་དང་བཅས་པ་ཐིམ་པའོ། །སེམས་འགོག་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི། སེམས་སྐད་ཅིག་བཞི་
Chinese
关于将禅定双运解释为身相，虽然解释词句的种类是可行的，但由于心远离和幻身不完整，导致无法圆满殊胜的近修，并且后念和禅定同时进行，导致没有上下之分，以及对身远离的等持后得无法认知等等，这种方式也有诸多不合理之处。因此，应按照自己的宗派这样做：收摄是，在身远离的初始阶段，除了基础身之外，无法将所有显现观想为本尊身相，因此等持基础身的禅定，以及后得所有对境都以不分别的安乐来滋养且不遮止地修持，因此，在不分别的智慧中，会生起与色等上中下三品相符的安乐的显现。这其中既有等持也有后得。禅定是，在身远离的次第的后半部分，能够将任何显现都观想为安乐和本尊身相的时候，以安乐来滋养时，反过来会成为增长安乐的助缘，如果以本尊身相等修验的显现来滋养，那么在那里转变就是与五佛相合的意思。那时，三境识变为安乐和本尊显现是觉，其自性信解为空性，识是观察，几乎要体验到空性时心中生起安乐是喜，体验到空性的明相，身体上生起极度轻安的安乐是乐，在等持的那个时候，粗大的二取稍微止息，所以是专注一境，禅定中也有等持和后得。 这些之中也有少许不共的融乐，但安乐中以心专注一境的安乐居多。然而，据说非常习惯于此，会生起明晰的三现分智慧。五种智慧的自性等等是命勤的支分，也就是语远离，这句话在经文的脉络中，所以在下面解释。自在珍宝等是执持，也就是心远离。其中，自，即遮止五境和五根是粗大融入。珍宝遮止是分别念和风息一同融入。止息心的金刚是，心的四个刹那。
English
Regarding explaining meditative equipoise as the embodiment of union, although it is feasible to interpret the types of words, due to the incompleteness of mind isolation and illusory body, it leads to the inability to perfect the supreme close retreat. Furthermore, the simultaneous occurrence of subsequent recollection and meditative equipoise results in the absence of distinction between superior and inferior, and the inability to recognize the post-meditation attainment of body isolation, etc. This approach also has many inconsistencies. Therefore, one should proceed according to one's own tradition as follows: Gathering in is, in the initial stage of body isolation, one cannot visualize all appearances as deity forms except for the basic body. Therefore, the meditative equipoise of the basic body, and all objects of the subsequent attainment are cultivated by nourishing them with non-conceptual bliss without obstruction. Consequently, in non-conceptual wisdom, the appearance of bliss arises in accordance with the superior, intermediate, and inferior qualities of forms, etc. This includes both meditative equipoise and subsequent attainment. Contemplation is, in the latter half of the stages of body isolation, when one can visualize any appearance as bliss and deity form, when nourishing with bliss, it reciprocally becomes a cause for increasing bliss. If nourishing with the appearances of experiences such as deity forms, then the transformation there means uniting with the five Buddhas. At that time, the three realms of sense consciousness transforming into bliss and deity appearance is cognition, understanding its nature as emptiness, consciousness is analysis, the arising of bliss in the mind when almost experiencing emptiness is joy, experiencing the clear appearance of emptiness, the arising of extreme pliancy and bliss in the body is pleasure, at that time of meditative equipoise, the gross dualistic grasping slightly ceases, so it is single-pointed concentration, and contemplation also has both meditative equipoise and subsequent attainment. In these, there is also some uncommon melting bliss, but in bliss, the bliss of single-pointed concentration of mind is predominant. However, it is said that from being very accustomed to this, clear wisdom of the three appearances arises. The nature of the five wisdoms, etc., is a branch of life force exertion, which is speech isolation, and since this statement is in the context of the text, it will be explained below. Self-mastery, precious jewel, etc., are grasping, which is mind isolation. Among them, self, i.e., negating the five objects and five senses, is gross absorption. Negating the precious jewel is the absorption of conceptual thought together with wind energy. The vajra that stops the mind is, the four moments of mind.
Tibetan
པའི་འོད་ གསལ་དུ་ཐིམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྨིག་རྒྱུ་དུ་བ་མཁའ་སྣང་མར་མེ་རྣམས་སྔོན་དུ་སོང་ནས། སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རྟགས་ལ་སྣང་བ་བཞི་པོ་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེའི་ལམ་ རྟགས་ལྔའི་རིམ་པས། ནམ་མཁའི་ཁམས་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་ ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོ་བར་བཤད་དོ། ། འདིར་འགྲེལ་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་སོགས་ བཤད་པས། དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་མ་ངེས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་དངོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། རིམ་པ་བཞི་པ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཙམ་ལའང་མི་ རུང་སྟེ། ཡང་དག་མཐའ་དང་མྱང་འདས་ཞེས་པ། ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་དངོས་དང་། ཡུལ་ཅན་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཁོ་ན་ལ་འཆད་དགོས་ཀྱི། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མང་ 5-187 པོས་བསྒྲིབས་ཤིང་། ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བ་སོགས་ཡོད་པས། མཐོང་ལམ་ཙམ་ ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་མྱང་འདས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ལམ་དུས་ ཀྱི་དེ་དང་དེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདིར་ཡང་མཚུངས་ཏེ་དེས་ན་རྗེས་མཐུན་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་ མིང་བཞག་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར། སེམས་དབེན་གྱི་ཉེར་ཐོབ་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པ་ལ་ཡང་ དག་པའི་མཐའ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་སྟེ། འདིས་ཡང་དག་པའི་ མཐའ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་མ་རྟོགས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་གསལ་ བར་མཚོན་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་དྲན་གང་ཞིག་སོགས་རྗེས་དྲན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ་འདི་ནི་སྒྱུ་ ལུས་ཀྱི་རིམ་པའོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་སེམས་དབེན་གྱི་འོད་གསལ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞུགས་པའི་ རིམ་པ་རྣམས་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་ལུགས་ཟློག་གི་ཚུལ་དུ་བསྒྱུར་ཏེ། སྣང་གསུམ་དང་རྟགས་ བཞི་ལུགས་ཟློག་ཏུ་འབྱུང་བ་ལས་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ལྷ་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་ དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོ་བའོ། །དེ་ནས་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་སྔར་གྱི་རིམ་ པས་དཔེའི་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་སྔོན་འགྲོར་བཏང་ནས། དེ་ལས་ལངས་ཏེ་སྒྱུ་ལུས་སུ་ སྤྲོ་བ། དངོས་གཞིའི་ཚུལ་དུ་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་དེ་ཡང་ཡང་སྦྱངས་པའི་ལྷར་སྣང་གོང་འཕེལ་ དུ་འགྲོ་བ་ནི། རྗེས་དྲན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། རྗེས་དྲན་བཅུ་དྲུག་གི་སྐབས་ལས་སངས་རྒྱས་ རྗེས་དྲན་ལ་སོགས་པ་རྗེས་དྲན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་སྦྱོར་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་སྐབས་འདིར་འགྲིག་སྟེ། སྦྱང་བྱ་སྣ་ཚོགས་པ་སྦྱོང་བའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་མི་
Chinese
的光 明中融入，即是说，如阳焰、烟雾、空中景象、灯火等先出现后， 就会显现如无云晴空般的四种征兆。金刚道 五种征兆的次第，是说天空的界限，以光明的景象，将一切法施予 空性的智慧。 此处注释中说：“真实之边和寂灭”等等， 如果认为这是意义的光明，那不一定，如果以真实之边和寂灭 本身而言，第四个次第连意义的光明也不行，因为所谓真实之边和寂灭， 必须解释为所缘的法界本身，以及能缘的 圆满佛陀的法身，因为有许多知识障的颠倒 5-187 所遮蔽，以及非烦恼性的生等等，所以仅是见道 也不会变成真实之边和寂灭。如果认为因为其证悟了它，所以是道时的那个， 那这里也相同，因此将随顺者安立为那个的名字非常多。心远离的近得第四刹那也以 真实之边和寂灭的名字来命名，这虽然没有以现量的方式证悟真实之边瑜伽，但能以体验的方式清楚地象征。 忆念什么等等，是忆念的支分，这是幻 身的次第。也就是首先进入心远离的光明之 次第，从那与此相同，但以逆转的方式转变，从显现三和征兆 四逆转出现，从而开展幻身的本尊坛城，根本和支分 不可估量。之后，在幻身的次第达到究竟之间，先将之前的次第 作为进入譬喻光明的前行，然后从中起身，开展为幻身， 作为正行的方式修习的次第，也是反复修习的本尊显现不断增长， 这是忆念的支分，在忆念十六的场合中，佛 忆念等等，作为忆念的支分而结合的，在此处也适合， 为了修习各种应修习的事物，形式不
English
dissolves into the light. That is, after mirages, smoke, aerial phenomena, and lamps have preceded, the four signs like a cloudless sky will appear. The Vajra Path, in the order of the five signs, explains that the realm of the sky, with the appearance of clear light, bestows upon all phenomena the wisdom of emptiness. Here, in the commentary, it says, "The true limit and nirvana," etc. If one thinks that this is the light of meaning, it is not certain. If one takes the true limit and nirvana themselves as the authority, then the fourth stage is not even just the light of meaning. The so-called true limit and nirvana must be explained as the object, the Dharmadhatu itself, and the subject, the Dharmakaya of the perfect Buddha. Because there are many inversions of the obscurations of knowledge 5-187 that obscure it, and there are births that are not afflictive, etc., even the path of seeing will not become the true limit and nirvana. If one thinks that because it realizes that, it is that at the time of the path, then it is the same here. Therefore, there are very many instances where the name of that is given to what is in accordance. The fourth moment of near attainment of mind isolation is also named with the names of the true limit and nirvana. Although this does not realize the true limit yoga in a manifest way, it can clearly symbolize it through experience. Whatever remembrance, etc., is a branch of remembrance; this is the stage of the illusory body. That is, first, the stages of how to enter the clear light of mind isolation are transformed from that which is similar to this, but in a reversed manner. From the appearance of the three and the signs, the four appear in reverse, thereby unfolding the mandala of the deity of the illusory body, with countless roots and branches. Then, until the stage of the illusory body reaches its ultimate completion, the previous stage is sent as the preliminary for entering the exemplary clear light. Then, rising from that and unfolding into the illusory body, the stage of meditating in the manner of the main practice is also the deity appearance that is repeatedly practiced, which is constantly increasing. This is a branch of remembrance. In the context of the sixteen remembrances, the Buddha remembrance, etc., which are to be combined as branches of remembrance, are also suitable here. For the purpose of practicing various things to be practiced, the form does not