Tibetan
་བྱེད་པ་དང་། མཆོད་པའི་ སྐབས་སུ་གླུ་དང་རོལ་མོ་དང་སྟང་སྟབས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ལན་དང་། བརྡ་དང་ བརྡའི་ལན་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་དུ་མ་ཞིག་གོ་རིམ་དང་ཁྲིགས་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ ནས་སྤྱོད་པ་ནི། སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །ཚོགས་ཁང་དང་གདན་ལ་སོགས་པའང་ཇི་ལྟར་ འོས་པ་དང་། ལྷའི་ཆས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་ཅི་བདེ་བ་ལས་ངེས་པ་མེད་པ་དང་། འདོད་པ་ལ་ ཅི་དགར་རོལ་པ་ཁོ་ན་ལས། གླུ་གར་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ཆོ་གའི་ངེས་པ་དང་ཁྲིགས་ ཆགས་སྤངས་པ་ནི། སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །སྤྱོད་པ་དེ་གཉིས་ལས། དང་པོར་རིག་མ་དང་ མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་བདེ་སྟོང་བསྒོམ་ཞིང་། དེའི་ངང་ནས་སོ་སོའི་སྐབས་དང་མཐུན་པའི་ དཀྱིལ་འཁོར་དང་མཆོད་པ་རྣམས་བསྐྱེད། དེ་ནས་འདོད་ཡོན་སྣ་ཚོགས་ལ་རོལ་བ་དང་། 5-644 ཡང་ལས་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་སྟོང་དུ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་གཉིས་སྤེལ་ཞིང་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྟག་ཏུ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ ཞིང་། དེའི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་བོད་རྣམས་ཕལ་ཆེར་སྤྲོས་བཅས་ལ་ལྷ་གྲངས་ དང་མཉམ་པ་ཁོ་ན་དང་། སྤྲོས་མེད་ལ་རྒྱས་བསྡུས་གསུམ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ཡང་། གནས་ཁང་ དང་། ཆ་བྱད་དང་ཡོ་བྱད་དང་བྱ་རྩོལ་དང་། ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་སོགས་ སུ་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ལྷ་མང་ཉུང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་པས། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ སྐབས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་དེ། སྤྲོས་བཅས་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ཞིང་། དེར་མ་ཟད་ ལྷ་མང་ཉུང་གི་དབྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་པར་འབྱུང་ངོ་། །ཆོ་ག་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་དབྱེ་ ན། ཇི་སྐད་དུ། ཉིན་རེ་འམ་ཟླ་བ་རེར་འམ། །དེ་བཞིན་ལོ་ནི་རེ་རེར་ཡང་། །ཇི་བཞིན་ཆོ་ གས་བྱིན་བརླབས་ནས། །སངས་རྒྱས་བདེ་མཆོག་གང་བྱའོ། །ཞེས་ཉིན་རེར་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ དང་། ཟླ་བ་རེ་རེར་ལན་རེ་དང་། ལོ་རེ་ལ་ལན་རེ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དུས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུམ་ཡོད་ པར་བཤད་དོ། ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི། སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྤངས་པ་ སྟེ། དེ་ཡང་ལུས་འཚོ་ངེས་པའི་ཡོ་བྱད་ལས་གཞན་མི་དགོས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ གྱི་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རོལ་བ་
Chinese
进行，以及在供养的时候，歌舞、乐器、姿势，手印和手印的回答，符号和符号的回答等等，以多种繁复的方式，有秩序和条理地进行，这是有繁饰的行为。集会场所和坐垫等等也如其所应，进入天神的装束也随其方便而没有定规，只是随心所欲地享受欲望，舍弃歌舞等行为和仪轨的定规和条理，这是无繁饰的行为。这两种行为中，首先与明妃一同修持结合的乐空，并在那样的状态中，生起各自场合相应的坛城和供养。之后享受各种欲望， 5-644 又与业手印一同修持，将俱生乐空中的一切繁饰都收摄起来，平等安住，这二者交替修持。有繁饰和无繁饰的智慧禁行之行为的实质，是恒常的会供轮之行为。而且对于那样的会供坛城，藏人大多认为有繁饰的就只有与本尊数量相等，无繁饰的则有广、中、略三种，虽然这么说，但实际上是以住所、 器具和用具、行为和仪轨的角度来区分有繁饰和无繁饰等等，而不是以本尊多少的角度来区分。因此，《行集略》中将无繁饰分为三种情况，这只是一个象征，有繁饰的也与之相似。不仅如此，本尊多少的区分也会出现各种情况。关于仪轨有繁饰的行为的分类，正如所说：每日或每月，同样每年，如是仪轨加持后，当行佛陀胜乐。也就是说，有每天都恒常进行，每月一次，每年一次的行为，总共有三种时间的分类。 极其无繁饰的行为，就是在行为的当下舍弃业手印，也就是除了维持身体生存必需的用具之外，不需要其他东西，并且只是享受心之显现的欲望，也就是享受与分别念相关的意手印。
English
performing, and during offerings, songs, music, gestures, hand gestures and responses to hand gestures, symbols and responses to symbols, etc., are performed in various elaborate ways, with order and discipline, this is the practice with elaboration. Assembly halls and cushions, etc., are also as they should be, and entering into the attire of the deities is also as convenient as possible without fixed rules, and only enjoying desires as one pleases, abandoning the fixed rules and order of practices such as singing and dancing and rituals, this is the practice without elaboration. Of these two practices, first, meditate on the bliss-emptiness of union with the consort, and in that state, generate mandalas and offerings appropriate to each occasion. Then enjoy various desirable qualities, 5-644 and also practice with the action seal, gathering all the elaborations into the coemergent bliss-emptiness, and abiding equally, these two are practiced alternately. The substance of the wisdom asceticism practice with and without elaboration is the constant practice of the feast circle. Moreover, for such a feast mandala, most Tibetans think that the one with elaboration is only equal to the number of deities, and the one without elaboration has three types: extensive, medium, and brief. Although they say so, in reality, the distinction between with and without elaboration is made from the perspective of dwelling, apparatus and utensils, actions, and rituals, and not from the perspective of the number of deities. Therefore, the division of the non-elaborate into three cases in the Compendium of Practices is only a symbol, and the elaborate is also similar to it. Moreover, various distinctions of many or few deities also occur. Regarding the classification of the ritualistic elaborate practice, as it is said: Daily or monthly, likewise yearly, after blessing with such a ritual, one should perform whatever Buddha Supreme Bliss. That is to say, there are practices that are performed constantly every day, once a month, and once a year, so there are three types of time divisions. The extremely non-elaborate practice is to abandon the action seal at the time of the practice itself, that is, one does not need anything other than the necessary utensils for maintaining the body, and one only enjoys the desires of the mind's appearance, that is, one enjoys the mind seal related to conceptual thought.
Tibetan
དང་། རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རོལ་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པ་དང་འདོད་ཡོན་ ལ་རོལ་བ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོར་བསྡུ་བ་སོགས་རིམ་པ་རྣམས་གཞན་གཉིས་དང་འདྲ་ཡང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རོལ་ཁོ་ན་ལ་ཤར་བ་ལས། གཞན་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཆེར་མེད་པ་དང་། ཁྱད་ པར་གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་ལྷག་པོར་སྒོམ་པ་སྟེ། ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་ 5-645 བས་འོད་གསལ་གྱི་གཉིད་དྲངས་ཏེ། ཕུང་ཁམས་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་ དུ་བཅུག་ནས། ཡུན་རིང་དུ་འོད་གསལ་བསྒོམས་ཤིང་། ཡང་ལྡང་པའི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་ འཁོར་དུ་སློབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མེ་ལས་ནི། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ སྤྱོད་པ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་སྤྱད་ན། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དང་ཉེ་བའི་རྟགས་རྨི་ལམ་གྱི་མཚན་མ་ ལ། རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་དྲངས་ཤིང་། ཕྲ་ཡང་གི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་གསུངས་ན། འདི་སྤྱོད་པ་ གང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ཟུང་འཇུག་གི་ཡིན་ཟེར་ཏེ། ཟུང་འཇུག་ཐོབ་ནས་ ཕྲ་ཡང་གི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དེ་སྡོད་སྒྲུབ་དགོས་པ་དང་འབྲས་བུའི་ཡིད་ཆེས་རྨི་ལམ་གྱི་རྟགས་ ལ་རེ་བ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཞིང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཉིད་ཡིན་ པས་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ཕྲ་ཡང་བརྒྱད་ཐོབ་པ་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ པས། དེའི་སྤྱོད་པ་ཡང་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་སྐབས་དེ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ཏེ། སློབ་པའི་ཟུང་ འཇུག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་བཤད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ཤིང་སྐྱོན་སྔ་མ་རྣམས་ ཀྱང་ཅི་རིགས་པ་འཇུག་གོ །ཁ་ཅིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་པས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའོ་སྐད་ན། འོ་ན་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་དེ། ཐུན་མོང་ གི་དངོས་གྲུབ་ཡིན་ནམ། དངོས་གྲུབ་མ་ཡིན་པ་ཞིག །དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་འདྲ་དེ་འཇིག་རྟེན་ པ་སུ་དང་ཐུན་མོངས་ཡིན། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པ་དེ། དངོས་གྲུབ་ ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས། གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་མཚན་གཞི་རྙེད་པར་དཀའ་འོ། །ཞེས་ཀྱང་ གོ་བར་བྱའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་འཕྲོས་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྐྱེད་རིམ་པ་གཙོ་བོ་དང་། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་སྟེ། བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུ། འདོད་གཟུགས་ ཀྱི་རིག་འཛིན་གཉིས་ཕྲ་ཡང་བརྒྱད་ལྡན་དངོས་ཡིན་ཞིང་། བསྐྱེད་རིམ་ལ་གནས་པའི་གང་ ཟག་རྨི་ལམ་གྱི་ལྟ
Chinese
并且，无分别的幻身手印中嬉戏，坛城幻化和欲乐中嬉戏，以及摄集于大乐等次第，虽然与另外两种相同，但仅仅显现为意的显现，没有其他身语的活动，特别是更加着重修持睡眠的光明。日夜恒常以智慧手印的安乐，引发光明的睡眠，将粗细的蕴界全部放入睡眠的光明中，长久地修持光明，并且醒来之时，学习如幻的坛城。又，从《修行总摄灯》中说，如果实行禁行六个月，在接近殊胜成就的梦兆中，引用了根本续第十五章，说了轻柔的八种功德，那么这是依于哪种修行呢？有些人说是双运，得到双运之后，必须安住修持轻柔的八种功德，以及对果的信心寄托于梦兆，这是可笑之处。殊胜的成就是双运本身，因此这非常不合理。又有些人说，获得轻柔八功德是学习的双运，因此，它的修行也是光明次第的时候，这是没有领悟到学习的双运是宣说为二无分别的智慧身之义，并且也会犯下之前的过失。有些人说大手印的成就者，殊胜的成就是圆满的佛陀，如果是这样，那么学习的双运之身，是共同的成就吗？还是不是成就呢？如果是前者，那么这种成就是和世间上的谁共同呢？如果是后者，那么得到学习的双运，就变成没有得到成就，因此，很难找到成就者的名号依据。这些也应当理解。因此，这是以穿插意义的方式，主要指生起次第者，以及安住于幻身次第的某些人，生起次第者的修行之果，欲色二界的持明是具有轻柔八功德的真实，并且安住于生起次第的补特伽罗梦的观
English
And, frolicking in the illusory body mudra without discrimination, frolicking in the mandala emanation and desirable qualities, and the stages such as gathering into great bliss, although similar to the other two, only appear as manifestations of the mind, without much activity of body and speech. In particular, it is more emphasized to meditate on the clear light of sleep. Day and night, constantly with the bliss of the wisdom mudra, induce the sleep of clear light, put all the coarse and subtle aggregates and realms into the clear light of sleep, meditate on the clear light for a long time, and when waking up, learn the illusory mandala. Also, from the "Lamp Summarizing Practice," if one practices ascetic conduct for six months, in the dream signs close to the supreme accomplishment, quoting the fifteenth chapter of the root tantra, and speaks of the eight qualities of subtlety, then what kind of practice is this based on? Some say it is union, saying that after obtaining union, one must abide and practice the eight qualities of subtlety, and relying on dream signs for faith in the result is a laughing matter. The supreme accomplishment is union itself, so this is very unreasonable. Also, some say that obtaining the eight subtleties is the learning union, therefore, its practice is also at the time of the clear light stage, this is not understanding the meaning of the learning union being explained as the wisdom body of non-duality, and will also commit the previous faults accordingly. Some say that the supreme accomplishment is only the perfect Buddha by the siddha of Mahamudra, if so, then is the body of the learning union a common accomplishment? Or is it not an accomplishment? If it is the former, then with whom is such an accomplishment common in the world? If it is the latter, then obtaining the learning union becomes not obtaining accomplishment, therefore, it is difficult to find the basis for the title of siddha. These should also be understood. Therefore, this is in the manner of interspersed meaning, mainly referring to the generation stage practitioners, and some who abide in the illusory body stage, the fruit of the practice of the generation stage practitioners, the vidyadharas of the desire and form realms are real with the eight subtleties, and the view of the dream of the individual abiding in the generation stage.