Tibetan
ངས་ དང་རྣམ་པར་བྱང་། །དོན་དམ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་ནི། །གང་གིས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་གྱུར་ པ། །དེ་ཡིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཤེས། །དངོས་པོ་རྣམ་བཅས་ཀུན་རྟོག་དང་། །དངོས་པོ་ མེད་པར་རྟོག་པ་དག །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གཅིག་བྱ་སྤྱོད། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཤེས་པའོ། ། གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་ཞེས། །རྣམ་གཉིས་བློ་ནི་ཡོད་མིན་གྱི། །གང་དུ་མི་ཕྱེད་ བློ་ཡོད་པ། དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད། །རྟག་དང་ཆད་པའི་བློ་དག་ནི། །གང་ གིས་སྤངས་ནས་རབ་གནས་པའི། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་འདི་ཡི། །དེ་ཉིད་ཤེས་ཏེ་ 5-619 མཁས་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གཅིག་པ་ནི། །ཤེས་ནས་གང་དུ་འཇུག་གྱུར་པ། ། ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད་པ་སྟེ། །རིམ་འདི་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཐབས་དང་ ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པར། །ཐམས་ཅད་བསྡུས་ལས་ཤེས་གྱུར་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་ པོ་གང་དུ་གནས། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་གྱུར། །གང་དུ་ལྷག་མར་བཅས་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་ལྷག་མ་མེད་པ་ཞེས། །འདི་ལྟའི་རྟོག་པ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་ པའོ། །གང་དུ་གང་ཟག་བདག་མེད་དང་། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དག་གི ། རྟོག་པ་ གཉིས་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་རིམ་ ཤེས་ནས། །བདག་བྱིན་རླབས་དང་འོད་གསལ་བ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུས་པ་གང་། །ཟུང་ དུ་འཇུག་པའི་རིམ་འདི་ཡིན། །རིལ་པོར་འཛིན་དང་རྗེས་གཞིག་དང་། །འཇུག་དང་དེ་ བཞིན་གནས་པ་དག །དེ་ནས་གང་དུ་ལྡང་གྱུར་པ། །མཉམ་གྱུར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། ། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །སོ་སོའི་ཆར་ནི་ཤེས་གྱུར་ནས། །གང་དུ་ཡང་དག་ འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ཉིད་དང་། ། གང་དུ་ལྡང་བར་གྱུར་པ་ནི། །ཟུང་འཇུག་གྱུར་བ་དེ་ཡིན་ཏེ། །མི་ཟད་རྣལ་འབྱོར་ པ་ཡི་གནས། །གཉིད་ལོག་དང་ནི་སད་པ་སྟེ། །གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་སྤངས་པ་ནི། ། གཉིད་ལོག་སད་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །ཟུང་འཇུག་ཡིན་པར་སྟོན་པས་གསུངས། །མཉམ་ པར་བཞག་དང་མ་བཞག་པ། །གང་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མེད། །དངོས་དང་དངོས་ མེད་རྣམ་སྤངས་པ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གནས། །དྲན་དང་དྲན་མིན་ལས་ གྲོལ་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིན་ཅན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་བཞིན་སྤྱོད། ། ཟུང་འཇུག་རིམ་ལ་གནས་པའོ། །ཆགས་དང་ཆགས་མིན་ལས་གྲོལ་ཞིང་། །མཆོག་ ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་དང་ལྡན། །འཁོར་བ་སྲིད་དུ་གནས་བྱེད་པ། །ཟུང་འཇུག་རྣམ་ 5-620 པར་སྒོམ་པའོ། །བྱ་བ་དང་ནི་བྱེད་པ་དག །མི་ཕྱེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །གནས་གང་རྣལ་ འབྱོར་པས་ཤེས་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་དོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་འདི་གཅིག་ ཡིན། །དེ་བཞིན་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག །གཉིས་པོ་གང་དུ་གཅིག་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ ཟུང་དུ་འཇུག་པར་བཤད། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་དང་ནི། །འདིར་ནི་མ་དག་པར་གྱུར་ ཞེས། །གང་ཞིག་མ་ཕྱེད་པར་རྟོགས་པ། །གང་ཡིན་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་པའོ། །གཟུགས་ ཅན་དང་ནི་གཟུགས་མེད་ཅེས། །རྟོག་པ་གཉིས་པོ་སྤངས་པས་ན། །གང་ཞིག་ཞི་ རྟོགས་རྣལ་འབྱོར་དབང་། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དང་པོ་འཁོར་འདས་ཟུང་འཇུག་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་ གྲུབ་ཅིང་། འཁོར་བའི་ཟླས་དྲངས་པའི་མྱང་འདས་ནི། གསར་ཐོབ་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་སྟེ། དེ་ཡང་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། འཁོར་འདས་རང་གི་ངོ་བོ་གདོད་མ་ནས་ མ་གྲུབ་པར་མ་ཟད། དེར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་ཡང་སྤངས་པས་ན། དེ་གཉིས་མེད་ པ་ལ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་། འཁོར་འདས་གཉིས་པོ་འཁོར་བ་པོ་དང་གྲོལ་བ་ པོའི་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་སྣང་ངོ་ཙམ་ལས་གཞན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་གང་དུ་འཁོར་ འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་དངོས་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཞིང་གནས་པ་དེ་ནི། འཁོར་འདས་ ཟུང་འཇུག་ཅེས་དེ་ལ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་སྤངས་པས། རང་བཞིན་ ཟུང་འཇུག་ཏུ་རྟོགས་པའོ། ། གཉིས་པ་ཀུན་བྱང་ཟུང་འཇུག་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ གཉིས་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ རང་བཞིན་གཅིག་མོད་ཀྱང་། གནས་སྐབས་སུ་ཐོབ་སྐལ་རྩིས་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་ བཞིན་འགོག་བདེན་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་ལམ་མོ་ཞེས་ཀྱང་འདོད་དེ་མདོར་ན། 5-621 སྡུག་བསྔལ་འབྲས་བུའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཀུན་འབྱུང་ལས་དང་ཉོན་མོངས། འགོག་པ་དེ་དག་ཟད་ པའི་སྤངས་པ། ལམ་དེ་གསུམ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཏེ། དེ་དག་སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མ་སྤོང་བ་ལྟར། སྣང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་བདེན་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་ པ་ནི། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་སྣང་བའི་དུས་ནས་ཀྱང་ངོ་བོས་མེད་ལ། དེ་མེད་པའི་ ཕྱིར། ཐབས་ཀྱིས་དེ་སྤོང་བ་དང་། སྤངས་ཟིན་པར་སྣང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པས། དེའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས། ཡེ་ཤེས་གང་གིས་རྟོགས་ བྱ་ཆོས
Chinese
并且完全清净。 如果真正理解了胜义谛， 谁能理解唯一， 他就能理解双运。 对具有各种事物的遍计，以及 对没有事物的遍计， 瑜伽士应该行持唯一， 这就是理解双运。 所谓能取和所取， 这两种心识并非存在， 在何处有不可分割的心识， 那里就被称为双运。 对于常和断的心识， 谁能舍弃并安住， 对于这双运的次第， 如果能理解，就是智者。 智慧和慈悲合一， 如果理解并融入， 就被称为双运， 这个次第是佛的行境。 在方便和智慧的平等入定中， 如果从一切聚合中理解， 大瑜伽士安住于何处， 那里就成为双运。 在何处有剩余， 以及同样没有剩余， 如果对这样的分别念不存在， 那就是双运。 在何处对人无我和， 对法无我的分别念， 从这两种分别念中解脱， 这就是双运的特征。 如果理解了理解它的次第， 自身加持和光明， 在它那里聚合的任何事物， 这就是双运的次第。 完全执持和随后分解， 融入和同样安住， 然后从那里生起， 平等成为双运。 世俗和胜义， 如果分别理解， 在何处真正混合， 那里就被称为双运。 在如是性上专注， 以及在何处生起， 那就是成为双运， 是无尽瑜伽士的住处。 睡眠和醒觉， 如果舍弃这两种状态， 从睡眠和醒觉中分离， 导师说这就是双运。 安住和平不安住， 在何处这些都不存在， 完全舍弃有和无， 瑜伽士安住于双运。 从忆念和非忆念中解脱， 具有恒常生起的特征， 瑜伽士随欲而行， 安住于双运的次第。 从贪执和非贪执中解脱， 具有极度喜悦的身体， 在轮回中安住， 双运的形态
English
And completely purify. If one truly understands the ultimate truth, Whoever can understand the one, He can understand the union of two. The conceptualization of things with all their aspects, and The conceptualization of things without existence, The yogi should practice as one, That is understanding union. So-called grasping and being grasped, These two minds do not exist, Where there is an indivisible mind, That is said to be union. For the minds of permanence and annihilation, Whoever abandons and abides, For this sequence of union, If one understands it, one is wise. Wisdom and compassion are one, If one understands and merges, It is said to be union, This sequence is the realm of the Buddha. In the equal absorption of skillful means and wisdom, If one understands from the collection of all, Where the great yogi abides, There it becomes union. Where there is remainder, And likewise no remainder, If such conceptualizations do not exist, That is union. Where there is no self of person, and Of no self of phenomena, Liberation from these two conceptualizations, That is the characteristic of union. If one understands the sequence of understanding it, One's own blessing and luminosity, Whatever gathers in it, This is the sequence of union. Completely holding and subsequently dissolving, Merging and likewise abiding, Then arising from there, Becoming equal is union. The conventional and the ultimate, If one understands separately, Where they truly mix, There it is said to be union. Focusing on suchness, And where one arises, That is becoming union, It is the abode of the inexhaustible yogi. Sleep and wakefulness, If one abandons these two states, Separated from sleep and wakefulness, The teacher says that is union. Abiding and non-abiding, Where all these do not exist, Completely abandoning existence and non-existence, The yogi abides in union. Liberated from memory and non-memory, Having the characteristic of constant arising, The yogi acts as he wishes, Abiding in the sequence of union. Liberated from attachment and non-attachment, Having a body of supreme joy, Abiding in the cycle of existence, The form of union 5-620 Completely
Chinese
禅定也。行为和能作者，不分别即是自性。瑜伽士所知之处，即是宣说双运。生起次第此为一，如是圆满次第等，二者何处成一体，彼即宣说双运也。完全清净之天神，于此处即成不清净，若有不分别而了知，任何即是双运者。有色和无色，舍弃二种分别念，任何寂静证悟瑜伽自在，彼即获得双运也。如是说。 初、轮回涅槃双运者，轮回之法皆从本初即不成立，以轮回为伴随所引导之涅槃者，乃新获得之寂灭，彼亦从本初即无自性，轮回涅槃自之体性从本初即不成立之外，执彼之二种分别念亦舍弃故，彼二无有而现见为无有，轮回涅槃二者轮回者与解脱者之有情各自之显现而已，除此之外不成立之故，法性何处轮回涅槃之自性或事物本体成为一体而住，彼即是轮回涅槃双运，如是宣说彼也。彼亦舍弃二种分别念故，证悟自性双运也。 二、染净双运中，染污者乃痛苦和集谛二者，清净者乃灭谛和道谛，彼等一切胜义中自性虽一，然暂时以所得份额计，痛苦之自性乃灭谛，集谛之自性乃道也，如是亦许，总之，五蕴痛苦之果乃集谛业和烦恼，灭谛彼等穷尽之舍弃，道谛彼三舍弃之方便，彼等如以幻术舍弃幻术般，唯是显现除此之外无有真实成立者。彼等之自性胜义者，从业烦恼痛苦存在显现之时起亦无有自性，彼无有之故，以方便舍弃彼，和已舍弃之显现亦非真实成立，故彼之自性胜义知为离戏论之智慧自性，以何智慧所证知之法
English
Meditation also. Actions and agents, non-different is the very nature. The place known by yogis, that is said to be union. The generation stage is one, likewise the completion stage, wherever the two become one, that is said to be union. The completely pure deity, here becomes impure, whatever is realized without differentiation, whatever that is, is union. Form and formless, by abandoning the two concepts, whatever peaceful realization the yogic power, that is the attainment of union. Thus it is said. Firstly, the union of samsara and nirvana is that all phenomena of samsara are not established from the very beginning, and the nirvana led by the companion of samsara is the newly attained cessation of suffering, which is also without self-nature from the very beginning. Not only is the self-nature of samsara and nirvana not established from the very beginning, but also the two concepts of grasping at them are abandoned, so that the absence of the two is directly seen as absence. Since the two, samsara and nirvana, are merely the appearances of sentient beings, the samsaric and the liberated, and nothing else is established, the nature of reality where the nature or entity of samsara and nirvana becomes one and abides, that is said to be the union of samsara and nirvana. Also, by abandoning the two concepts, the union of self-nature is realized. Secondly, in the union of defilement and purification, defilement is the two, suffering and origin, and purification is the cessation and the path. Although all of these are of one nature in ultimate truth, if we calculate the share obtained temporarily, the nature of suffering is the truth of cessation, and the nature of origin is the path. In short, the five aggregates of suffering are the origin of karma and affliction, the cessation is the abandonment of their exhaustion, and the path is the means of abandoning the three. Like illusion abandoning illusion, there is nothing truly established other than mere appearance. The ultimate nature of these is that from the time when karma, affliction, and suffering appear to exist, they are without essence, and because of that absence, abandoning them by means and the appearance of having abandoned them are not truly established. Therefore, knowing that their ultimate nature is the very nature of wisdom free from elaboration, the dharma to be realized by what wisdom.