Tibetan
ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ ནི་མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་མོད་གསལ་པོར་མི་སྣང་ངོ་། །དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་པོར་ཐོབ་ པས་རགས་ལུས་ཀྱི་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་། འབྱུང་ལུས་ཕྲ་མོའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྣང་གསུམ་ དང་བཅས་པ་རྩ་བ་ནས་དག་པས། རྣམ་ཤེས་དག་པ་པའི་རླུང་སེམས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ 5-603 བ་རྗེན་པར་མཐོང་ཞིང་། དེས་སྒྲུབ་པ་པོའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཡང་བྱེད་ལ། ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡང་དེ་སྐབས་སྤྱིར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རླུང་ སེམས་དག་པ་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཡོད་པས། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཅུང་མི་གསལ་ཞིང་། ཆོས་ ཉིད་དེ་རྐྱང་པས་སྒྲིབ་པ་པོའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །སྒྲིབ་གཡོགས་ དེ་ཡང་བྲལ་བ་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་དག་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་ཁོ་ན་སྒྲུབ་ པ་པོའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུའོ། ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཆགས་པ་དང་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འོད་གསལ་དུ་ཡང་ཡང་འཇུག་དགོས་པས། ཀུན་རྫོབ་དངོས་གནས་ལ་འབྱུང་ ལུས་ཕྲ་མོའི་ལྷ་སྐུ་མི་འགག་ཀྱང་། བློ་ངོར་རིལ་གཞིག་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་ཡང་འོད་གསལ་དུ་ སྦྱངས་པས་མཉམ་བཞག་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་མེད་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་རྗེས་ཡང་ཡང་ལྡང་བ་ ཞིག་དགོས་ཀྱིན་ཡོད་པ་དེ་དང་འདྲ་བར། སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་དག་པའི་ སྐུ་དེ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་དུ་ཡང་ཡང་སྦྱངས་ཤིང་ཡང་ཡང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་སོ། ། འོན་ཀྱང་མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་འོད་ གསལ་ཟུང་འཇུག་པ་ནི་ཡིན་ཏེ། འདིའི་མཉམ་བཞག་ལ་ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བ་ཆ་མཉམ་པའི་ མཉམ་བཞག་ཀྱང་ཡོད་ཅིང་། བློ་ངོར་ལྷ་སྐུ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཚེ། བློ་ངོར་བདེ་སྟོང་ཅུང་ ཟད་ཤས་ཆུང་བའི་མཉམ་བཞག་དང་། བློ་ངོར་བདེ་སྟོང་ཤས་ཆེ་བའི་ཚེ། ཅིག་ཤོས་ཤས་ ཆུང་བའི་མཉམ་བཞག་ཀྱང་ཡོད་པས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལས་ལངས་པའི་སྐབས་ཀྱང་སྣང་ མེད་ཀྱི་ཆ་དེ་སངས་པ་མ་གཏོགས། འོད་གསལ་བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་ཀྱིས་བརླན་དང་འབྲལ་ མ་ཐུབ་པས་ཟུང་འཇུག་དང་པོར་ཐོབ་པའི་སྐབས་དེར། ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཀྱི་ལྡོག་ ཆ་ནས་ལྷ་སྐུ་ཤས་ཆེ་བས་ལྷར་སྐུར་ལངས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་ 5-604 མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བདེ་བས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་བསྒོམས་པས་མཉམ་
Chinese
法性身，虽以信力得见，然不甚明了。以初得实义之智慧，粗身之障翳，及具地身微细自性之三现分皆从根本清净故。清净识之风心身极明，赤裸显现，彼亦作修行者身语意三之事业。法性之坛城，彼时虽仅为普遍现见，然以有风心清净之障翳故，较识之身稍不分明。法性仅能独自为之，亦不能作障者身语意三之事业。彼障翳亦离之时，从彼所生之智障皆净，唯法界即成修行者身语意三平等性，乃无学双运之身也。是故为净彼等常住及恒住之垢染故，须屡屡入于大乐俱生之光明中。于世俗谛及胜义谛，虽不灭地身微细之本尊身，然于心识中，以集散二者屡屡修习光明，令于等持之体性中无显现。如是之后，亦须屡屡起立，与此相似，于有学双运时，清净识之身，亦须屡屡修习实义光明，且屡屡相合也。然于一切等持与后得中，皆为自我加持及光明双运者，于此之等持，亦有本尊身与乐受等分之等持。于心识中，若本尊身为主，则于心识中，亦有乐空稍弱之等持。于心识中，若乐空较强，则亦有另一稍弱之等持。故从实义光明起立之时，除隐没之分外，光明乐空之觉受，不能与润泽分离，故于初得双运之时，就本尊身与乐受二者之反面而言，以本尊身较强故，谓为从本尊身起立，然非无光明之智慧也。又以乐受增盛而修习，则等
English
The Dharmakaya, though seen through the power of faith, is not very clear. Because the obscurations of the gross body and the three appearances with the subtle nature of the elemental body are completely purified by first attaining the wisdom of the true meaning. The body of the pure consciousness of wind and mind is very clear and appears nakedly, and it also performs the actions of body, speech, and mind of the practitioner. The mandala of Dharmata is only generally seen at that time, but because there is an obscuration of pure wind and mind, it is slightly less clear than the body of consciousness. The Dharmata alone cannot perform the actions of body, speech, and mind of the obscurer. When that obscuration is also separated, all the cognitive obscurations arising from it are purified, and only the Dharmadhatu becomes the equality of the body, speech, and mind of the practitioner, which is the body of non-learning union. Therefore, in order to purify the stains of those who are constant and always abiding, it is necessary to repeatedly enter the clear light of great bliss. Although the subtle deity body of the elemental body does not cease in the conventional and ultimate reality, in the mind, the appearance is made non-existent in the nature of Samadhi by repeatedly practicing the clear light with the two, gathering and scattering. After that, it is necessary to rise again and again, and similarly, at the time of the union of learning, the body of pure consciousness must be repeatedly practiced in the clear light of true meaning and repeatedly combined. However, in all Samadhi and post-attainment, it is self-blessing and clear light union. In this Samadhi, there is also the Samadhi of equal parts of the deity body and bliss. In the mind, if the deity body is the main thing, then in the mind, there is also the Samadhi of slightly weaker bliss and emptiness. In the mind, if bliss and emptiness are stronger, then there is also another slightly weaker Samadhi. Therefore, when rising from the clear light of true meaning, except for the part of obscuration, the experience of clear light bliss and emptiness cannot be separated from moisture, so at the time of first attaining union, from the opposite side of the deity body and bliss, because the deity body is stronger, it is said to rise from the deity body, but it is not without the wisdom of clear light. Also, by cultivating with the increase of bliss, then equal
Tibetan
བཞག་གི་གུང་ལ་ལྷ་སྐུ་དང་ བདེ་བའི་ལྡོག་ཆ་གཉིས་ལ་བལྟོས་པའི་ལྷར་སྣང་སྟོབས་ཆུང་ཞིང་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་ བར་སོང་བ་ན་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་ཡི། ལྷར་སྣང་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤིན་ ཏུ་ཞིབ་མོར་དཔྱད་ན། ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པའི་སྐབས་དེར། རྣམ་ཤེས་དག་པ་ པའི་ལྷ་སྐུའི་སྣང་བ་གསལ་པོ་དེ་ཅི་རིགས་པར་ནུབ་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་མ་ནུབ་ མོད། ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་མཐར་མ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་མི་གསལ་བ་ཡིན་ ནོ། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་ལྷ་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། བདེ་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ གཉིས་ཀར་བྲལ་བར་ཡོད་དེ། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་སྣོད་བཅུད་ལ་མཉམ་ པར་འདྲེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཟུང་འཇུག་གླང་བུ་གཉའ་ཤིང་གིས་སྦྲེལ་བ་ ལྟ་བུ་ཞེས་ཆོས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་འཇུག་པ་ལ་འཆད་པ་ཡང་ནག་པོ་དམ་ ཚིག་རྡོ་རྗེའི་འགྲེལ་པ་དང་། འགོས་སྔོག་གི་ཡི་གེ་རྙིང་པ་རྣམས་ན་ཡོད་པས། བོད་དུ་ཕྱིས་ བྱུང་བ་ཁོ་ནའི་འདོད་པ་ནི་མིན་མོད་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་ཡོད་ཅིང་གཉིས་སུ་སྣང་ན་གཉིས་སྣང་ཡིན་ཞིང་། གཉིས་སུ་ཡོད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་ སྣང་ན་འཁྲུལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་པས། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་རུང་། དེས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་དང་། སྒྱུ་ལུས་ལྷ་སྐུ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་གཏན་ མེད་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་པས་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ནར་སྣང་ལ། རྣམ་ཤེས་དག་པ་པའི་ ལྷ་སྐུ་དང་ཞུ་བདེ་ཕྲ་མོ་དེ་ཡང་རིག་པས་དཔྱད་ན་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་གྲུབ་མོད། དངོས་པོ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་གསལ་བར་བཤད་པ་ དེ་ལྟ་བུའི་ཟུང་འཇུག་དེ་ལས་སོང་བའི་ཟུང་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པར་བཞེད་དོ། །སྤྱོད་ བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ་དངོས་ 5-605 པོ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ལྡང་བར་བགྱིད། འདིར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་གང་ ཞིག་ལགས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་པ་ནི་གང་ཞིག་ལགས། ཐར་པའི་དོན་ནི་གང་ཞིག་ ལགས། ཅིའི་ཕྱིར་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། གྲོལ་བ་ནི་སུ་ཞིག་ལགས། ཞེས་དྲི་བ་དྲུག་པ་མཛད་ དོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཞུགས་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་སྣང་བ་མེད་པའི་རང་ བཞིན་དུ་གྱུར་ཟིན་པས། དེ་ལས་ལྡང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་ལ་མངོན་ དུ་ཕྱོགས་པ
Chinese
安住于中间时，对于本尊和 乐的违品二者而言，本尊显现微弱而乐的成分极其重大 时，称为融入光明。并非没有本尊显现。又极 其细致地观察，在双运融入光明之时，清净的 识蕴本尊的显现，会以各种方式隐没。法性的本尊不会隐 没。然而，由于法性不具足显现究竟的力量，所以稍微不明显。 后得时，本尊的坛城和乐空俱生的智慧 二者都是可以分离的，因为是以清净与不清净刹土的器情平等 混合的方式显现的。双运又如牛轭相连， 是指两种体性各异的法同时融入，这在黑忿怒空行母誓言金刚的注释和 俄·尼古玛的古籍中也有记载。因此，这并非仅仅是后世 藏人的观点，但并不合理。 如果存在二并且显现为二，那就是二取显现。如果存在二却显现为一， 那就变成了错乱。对于圣者的等持智慧来说，怎么可以这样呢？ 因此，法性的俱生大乐光明和幻身本尊，从体性的角度来说，是无有他异的唯一，所以在等持中也只显现为一。清净的 识蕴本尊和微细的融乐，如果用智慧来观察，也无法成立是一或异。但是， 事物是唯一的，虽然如此显现，但仍然会显现。如此清晰地阐述， 是为了阐述从那样的双运中产生的双运的特征。在《集学论》中说： “世尊，如何进入胜义谛后，又如何从无实有中起立？ 5-605 在此显现趋入的体验是什么？ 成为不退转的是什么？解脱的意义是什么？ 因为什么而获得解脱？解脱者是谁？”这样提出了六个问题。 也就是说，进入胜义谛后，由于已经成为无实有，即无显现的自性， 所以如何从中生起呢？以及趋入双运
English
When abiding in the middle, with respect to both the deity and the opposite of bliss, when the deity appearance is weak and the component of bliss is extremely significant, it is called entering into clear light. It is not that there is no deity appearance. Moreover, examining very minutely, at the time of dual union entering into clear light, the appearance of the pure consciousness aggregate deity will subside in various ways. The dharma nature deity will not subside. However, because the dharma nature does not possess the power of ultimate clear appearance, it is slightly unclear. In the subsequent attainment, both the mandala of the deity and the wisdom of coemergent bliss and emptiness are separable, because they appear in a way that the vessel and contents of pure and impure realms are equally mixed. Dual union is also like a yoke connecting oxen, which refers to the simultaneous integration of two dharmas with different natures. This is also recorded in the commentary on the Black Wrathful Dakini's Samaya Vajra and in the ancient writings of Ngok Lotsawa. Therefore, it is not merely the view of later Tibetans, but it is not reasonable. If there are two and they appear as two, then it is dualistic appearance. If there are two but they appear as one, then it becomes confused. How can this be the case for the samadhi wisdom of the noble ones? Therefore, the coemergent great bliss clear light of dharma nature and the illusory body deity, from the perspective of nature, are one without any difference, so in samadhi also only one appears. The pure consciousness aggregate deity and the subtle melting bliss, if examined with wisdom, cannot be established as either one or different. However, things are only one, and although they appear that way, they still appear. Such a clear explanation is intended to explain the characteristics of the dual union that arises from such a dual union. In the Compendium of Trainings it says: "Bhagavan, how does one enter into the ultimate truth and how does one arise from non-substantiality? 5-605 What is the experience of manifestly approaching here? What is it that has become irreversible? What is the meaning of liberation? Why does one become liberated? Who is the liberated one?" Thus, six questions were asked. That is to say, after entering into the ultimate truth, since it has already become non-substantial, that is, the nature of non-appearance, how does one arise from it? And approaching dual union