Tibetan
ང་བསྟན་ན། ཀུན་བཟང་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞིང་། གནས་ལ་ སོགས་པའི་ས་བཅུ་གཉིས་བགྲོད་ཚུལ་ཕྱི་ནང་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐབས་འདི་དག་ དང་སྦྱོར་བ་ཡིན་མོད། གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པ་དང་། སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་པས་འདིར་མི་ སྤྲོའོ། །སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྐབས་སུ། ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་པ་འཆིང་བར་བྱེད་ པའམ། གལ་ཏེ་{ངག་[དམ་]ཚིག་སྨྲ་བའི་གསང་སྔགས་བཟློས་པའམ། གང་ཞིག་གཞན་ དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་གཏོར་མ་དང་ཆ་ལུགས་བསྒྱུར་བ་དང་། གླུ་གར་ལ་སོགས་ པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ན་ཡང་བདག་དང་མདུན་དུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་རྣམས་སྒྱུ་ལུས་ ཀྱི་ལྷར་རང་ཤར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་གྱི་གཞི་ལ་གནས་པར་བྱེད་དགོས་ཏེ། གཞི་ལ་གནས་པའི་དོན་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་སྤྱོད་ཅེས་པའོ། །དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་བཞི་པ་ ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་བདེ་བས་གང་ཤར་ལྷ་སྐུ་དེ་རྒྱས་བཏབ་པས། ལྷ་སྐུའི་སྣང་བ་མ་ནུབ་ བཞིན་དུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །སྤྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ལྷ་སྐུའི་སྣང་བ་འོད་ གསལ་དུ་བསྡུ་བའི་སྐབས་ཀྱང་སྤྱིར་ཤིན་ཏུ་མང་མོད་ཀྱི། སྤྱོད་པའི་རོལ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ ཕྱིར་དུ་མ་བསྡུས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་སྡུག་རོ་སྙོམས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཁ་ ཟས་དང་བཏུང་བ་བཟང་ངན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་ནས་གཙང་སྨེ་ཐམས་ཅད་ཟ་ཞིང་ཡུལ་ལྔས་ བསྡུས་པའི་འདོད་ཡོན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཕྱག་བྱེད་ཅིང་། ཡང་ན་ཀུན་ལ་མི་འདུད་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པ་གནས་བཟང་ངན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་ གནས་པ་དང་། དགོད་པ་དང་། ངུ་བ་དང་། གླུ་གར་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ་སྤང་ བླང་གི་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའམ། ཆོས་གོས་དང་། གཅེར་བུ་དང་། ཐལ་ བ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་དང་མཚན་མ་ཅན་ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་ཡང་བྱེད་དེ། ངེས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གོང་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་དང་བསྲེས་པས་འགྲུབ་ 5-583 པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱ་བོད་ཁ་ཅིག་ཐམས་ཅད་བཟའ་བ་སོགས་བཤན་པ་དང་། སྨད་འཚོང་མ་ དང་། ཁོལ་པོ་དང་། སྤྲང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྟོང་བ་བསྒོམས་ན་དངོས་གྲུབ་ འགྲུབ་ཅེས། འོད་གསལ་གྱི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་འཆད་ཀྱང་། གཞུང་དེའི་ཚིག་དོན་ལ་ཡེ་མ་ ཞུགས་པར་སྣང་ངོ་། ། གསུམ་པ། རྗེས་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་ཡོན་དབུལ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དོན་དམ་ ཞེས་བྱ་བ། །སྐལ་བཟང་སློབ་མ་བཟང་པོས
Chinese
如果我来说，这是普贤王如来的行持，以及处所等十二地的行进方式，包括内外，也与这些时候相结合。但因为已经在其他地方讲过，而且不是当前的主题，所以这里不赘述。在有戏论和无戏论的行持中，束缚各种手印，或者，如果念诵（藏文：ངག་[དམ་]ཚིག་སྨྲ་བའི་གསང་སྔགས་བཟློས་པའམ།，梵文天城体：vak-[daṁ]śikṣā smṛtiḥ guhyamantrajapaḥ，梵文罗马拟音：vak-[dam]ciksha smrtih guhyamantrajapah，汉语字面意思：语[誓言]句子的秘密真言念诵）秘密真言，或者进行其他坛城、火供、朵玛、改变装束，以及进行歌舞等一切行为时，也要将自己和面前显现的事物，都视为幻身的本尊而自然显现，并将这一切安住在空性光明的基位上。也就是说，在基位上安住的意义是不动摇地进行行持。也就是说，通过第四个刹那，一切都充满空性的安乐，由此增长所显现的本尊身，在尚未消失本尊身的显现时，就转变为安乐的自性。在行持的时候，将本尊身的显现收摄于光明中的时候，一般来说非常多，但为了进入行持的嬉戏，所以不收摄。同样，在进入苦乐平等味道的行持时，舍弃对食物和饮料好坏的分别，吃一切清净和不净之物，观看五境所摄的一切妙欲。并且，对一切事物顶礼膜拜，或者不向一切事物屈服。去往并安住在坟墓等好坏一切处所。以及，对于欢笑、哭泣、歌舞等一切行为，因为远离取舍的分别，所以做一切行为。或者，也做僧衣、裸体、灰烬等一切具有标志和象征的形象。这些不确定的各种行持，也如前一样，通过与一切空性光明相混合而成就。一些藏汉人说，吃一切东西等屠夫、妓女、奴隶、乞丐等，如果也修习一切空性，就能成就悉地。虽然这样宣讲开显光明的利益，但似乎根本没有进入该论典的词义之中。 第三，随念发心并供养：菩提心即是胜义谛，具善缘分的善妙弟子啊！
English
If I explain, this is the conduct of Samantabhadra, the Universal Good, and the way of traversing the twelve grounds, including the inner and outer aspects, is also combined with these occasions. However, since it has already been explained elsewhere and is not the current topic, I will not elaborate here. In the context of conduct with and without elaboration, binding various mudras, or, if reciting (Tibetan: ངག་[དམ་]ཚིག་སྨྲ་བའི་གསང་སྔགས་བཟློས་པའམ།，Sanskrit Devanagari: vak-[daṁ]śikṣā smṛtiḥ guhyamantrajapaḥ，Sanskrit Romanization: vak-[dam]ciksha smrtih guhyamantrajapah，Literal Chinese meaning: speech [vow] sentence secret mantra recitation) secret mantras, or performing other mandalas, fire offerings, tormas, changing attire, and engaging in all activities such as singing and dancing, one must also regard oneself and the objects appearing in front as deities of the illusory body that naturally arise, and establish all of this in the ground of emptiness and luminosity. That is, the meaning of abiding in the ground is to engage in conduct without wavering from it. That is, through the fourth instant, everything is filled with the bliss of emptiness, thereby increasing the deity body that appears, and while the appearance of the deity body has not yet disappeared, it transforms into the nature of bliss itself. During the conduct, when gathering the appearance of the deity body into luminosity, there are generally very many ways, but in order to enter the play of conduct, it is not gathered. Similarly, when entering the conduct of equalizing pleasure and pain, abandoning the discrimination of good and bad food and drink, eating all pure and impure things, and looking at all the desirable qualities gathered by the five senses. And, prostrating to all things, or not submitting to all things. Going to and abiding in all good and bad places such as cemeteries. And, for all actions such as laughing, crying, singing, and dancing, because one is free from the discrimination of acceptance and rejection, one does all actions. Or, one also takes on the forms of all those with signs and symbols such as monastic robes, nudity, and ashes. These various uncertain conducts are also accomplished by mixing them with all emptiness and luminosity, as before. Some Tibetan and Chinese people say that if butchers, prostitutes, slaves, beggars, and others who eat everything also practice all emptiness, they can achieve siddhis. Although they proclaim the benefits of revealing luminosity in this way, it seems that they have not entered into the meaning of the words of that text at all. Third, following with generating the mind and offering virtues: The mind of enlightenment is the ultimate truth, O virtuous disciple with good fortune!
Tibetan
་མན་ངག་ཐོབ། །ཐལ་མོ་སྦྱོར་ནས་མེ་ཏོག་ འཛིན་པ་ཡིས། །བླ་མ་ལས་ནི་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །དངོས་པོ་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་ ཞིང་། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པས། ། ཆོས་བདག་མེད་དང་མཉམ་མེད་པ། །རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན། །བླ་མ་ལ་ནི་དབུལ་བྱ་སྟེ། །རིན་ཆེན་ ཁྱིམ་དང་གླང་པོ་རྟ། །ཡུལ་དང་མལ་སྟན་རྣམས་དང་ནི། །བྲན་དང་བྲན་མོ་ཆུང་མ་ སྡུག །བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་དང་གང་གིས་བདག་ཀྱང་དབུལ་བྱ་ན། །ལྷག་མ་རྣམས་ ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་ དང་། དེ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལག་ལེན་དང་བཅས་པ་བླ་མ་ལས་ཞིབ་མོར་ཐོས་ནས་ དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཚིག་གིས་བླང་དགོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གང་ལ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་འོད་གསལ་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་དམ་བཅའ་དང་བྱིན་རླབས་གཞུག་ པའི་ཚུལ་གྱིས། བླ་མ་ལས་སྔར་དབང་དུས་སུ་ཐོབ་པར་མ་ཟད་དམ་བཅའི་ཚུལ་གྱིས་སླར་ ཡང་བླང་བར་བྱ་སྟེ། སྐལ་བཟང་སློབ་མ་བཟང་པོ་འོད་གསལ་གྱི་མན་ངག་ཐོབ་པ་དེས་། ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་མེ་ཏོག་འཛིན་པས་གསོལ་བ་བཏབ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས། དངོས་པོ་ཀུན་ དང་སོགས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་། སློབ་མས་དེའི་དོན་བསམ་སྟེ་དེ་སྒོམ་པར་ཡིད་ཀྱི་དམ་ 5-584 འཆའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཀུན་ཏེ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་བྱེད་པོ་དང་། རགས་པ་དང་རྒྱུན་གྱི་ རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་བྲལ་ཞིང་རྡུལ་དུ་མ་འདུས་པ་དང་དབང་པོ་ཡུལ་བཅས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱང་མེད་ལ། ཤེས་བྱ་གཟུང་བ་དང་ཤེས་པ་ འཛིན་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ བདག་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཀུན་ཁྱབ་མཉམ་པ་ཉིད་དམ་མཉམ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་འདི་ནི། རང་གི་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཁོ་ ནར་གནས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཚིག་འདིས་ཤེར་ དབང་གི་ལས་རྒྱུའི་ཡེ་ཤེས་སྟོན་པར་འགོས་ལུགས་པ་འགའ་ཞིག་འདོད་པ་ནི་འབྲེལ་མེད་ དོ། །མདོ་ལུགས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་ན། སྨོན་འཇུག་ གི་སེམས་བསྐྱེད་ལེན་པའི་ཚིག་རེ་རེ་སོང་བའི་རྗེས་སུ། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ལེན་པའི་ ཚིག་ཡོད་པས། དེའི
Chinese
获得口诀。合掌捧持鲜花，从上师处再次领受。远离一切事物，没有蕴、界、处，完全舍弃所取和能取，法无自性和无等性，自心本来未生，是空性之自性。之后，为了随顺，应向上师供养珍宝房屋、象和马、土地和卧具等，以及奴仆、婢女、美貌的妻子，甚至极其可爱的女儿和自身也应供养，更何况其余之物呢？如是等等。因此，通达一切光明皆为空性之自性，以及如何修持之方便和实修，应从上师处详细听闻，并以语言领受胜义菩提心。所谓菩提心是安立胜义之名言，即光明大乐之智慧，以誓言和加持的方式，不仅从上师处在先前灌顶时获得，而且应以誓言的方式再次领受。因此，有缘善妙的弟子获得光明口诀后，合掌捧持鲜花作祈请，上师则念诵“远离一切事物”等三遍，弟子思维其义，并立誓修持。其中，一切事物是指远离人我、作者、粗大和常恒之自性，以及不聚集微尘和具有根境之相的蕴、界、处，也没有能知所知之分别，基道果一切法在胜义中无自性，即无自性、离戏、周遍、平等性或无等性之智慧。此乃自心本初未生，安住于空性自性之本体，而非其他。此乃其义。有些果氏派认为此语表示智慧自在之业因智慧，实无关联。在经部宗的菩提心仪轨中，由导师龙树所造，在念诵每一句发愿和趣入菩提心之语后，都有领受胜义菩提心之语，因此……
English
Having received the oral instructions. Joining the palms and holding flowers, one should receive it again from the Lama. Being completely separated from all things, without aggregates, elements, and sense bases, completely abandoning the grasped and the grasper, the Dharma is without self and without equal, one's own mind is originally unborn, it is the very essence of emptiness. Then, in order to be in accordance with it, one should offer to the Lama precious houses, elephants and horses, lands and bedding, as well as servants, maids, beautiful wives, and even extremely lovely daughters and oneself should be offered, what need is there to mention the rest? Thus and so on. Therefore, having thoroughly heard from the Lama that all clear light is the nature of emptiness, and the means of how to accomplish it with practice, one must take the ultimate Bodhicitta with words. The Bodhicitta, which is the term for what is called ultimate, that is, the wisdom of clear light and great bliss, in the manner of vows and blessings being infused. Not only was it previously obtained from the Lama during the empowerment, but it should also be received again in the manner of a vow. Therefore, the fortunate and good disciple who has received the oral instructions of clear light, with palms joined and holding flowers, makes a request, and the teacher recites "completely separated from all things" etc. three times, and the disciple thinks about its meaning and vows to meditate on it. Among them, all things means being separated from the self of a person, the agent, the coarse and the constant nature, as well as not gathering dust and the aggregates, elements, and sense bases with the characteristics of the senses and objects, and there is no distinction between what is known and what knows. All the Dharmas of the ground, path, and fruit are without self in the ultimate sense, that is, without self-nature, free from elaboration, all-pervasive, equality or the wisdom of non-equality. This is one's own mind, originally unborn, abiding in the very essence of emptiness, and it is not other than that. This is the meaning. Some Gelugpas think that this word indicates the wisdom of the cause of action of wisdom, which is irrelevant. In the Bodhicitta ritual of the Sutra tradition, composed by the teacher Nagarjuna, after reciting each sentence of aspiration and entering the Bodhicitta, there are words for receiving the ultimate Bodhicitta, therefore...