Tibetan
དང་། རྣལ་འབྱོར་བ་ཉིད་ཡུལ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ཅིང་། དུས་བཞི་པོ་དཔེར་བྱས་ནས། དེ་དང་འདྲ་བའི་ཉམས་མྱོང་ལ་ཕྱི་ཡི་མངོན་བྱང་འཇོག་ན་ནི། ནང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་འདྲ་ བ་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་གི་དབྱེ་བ་མི་ཐུབ་པས། ཡིན་ལུགས་ནི་དོན་གྱི་འོད་གསལ་གཅིག་པོ་དེ་ ཕྱིའི་དུས་བཞི་ལ་བལྟོས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིའི་མངོན་བྱང་དང་། ནང་གི་སྟོང་པ་བཞིའི་རིམ་པ་ ངོན་དུ་བྱས་པའི་ཆ་ནས་ནང་གི་མངོན་བྱང་ངོ་། །ཞེས་སྨྲ་སྟེ། དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ འདི་ནི། རྒྱལ་པོའི་གཡོག་གི་ཡང་གཡོག་པས་བྲན་གྱི་ཐ་མ་ཡང་ཡིན་ལ། རང་གི་བྲན་མོ་ལ་ དབང་བསྒྱུར་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་གོ ། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ལེགས་པའི་ཆ་རེ་ཡོད་པས་རང་ལུགས་འདི་ལྟར་གོ་དགོས་ཏེ། སེམས་དབེན་གྱི་སྣང་གསུམ་དང་། སྐབས་འདིའི་ཕྱི་ནང་གི་མངོན་བྱང་གཉིས་ཏེ་ཚན་པ་ གསུམ་ཀ་ལ། ཟླ་འོད་སོགས་ཀྱི་དཔེ་སྦྱོར་ཐེངས་རེ་རེ་མཛད་པ་དཔེ་འདྲ་ཡང་། མཚོན་དོན་ མི་འདྲ་བ་ཆེ་བ་རེ་ཡོད་དོ། །ཡང་སྣང་བ་གསུམ་པོ་དཀར་ལམ་པ་ལ་སོགས་པར་བཤད་པ་ 5-545 ཡང་། གཞི་དུས་སེམས་ཅན་འཆི་བ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་གྱི། སེམས་དབེན་མན་ཆད་ལ་ ཡང་དཀར་ལམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ན། སྐབས་འདིར་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ དགོས། དེས་ན་ཁ་ཅིག་མཐོང་ལམ་ལ་ཉེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཆད་པའི་སྐབས། སྨིག་རྒྱུ་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་སྣང་ཁྲིགས་ཆགས་དང་། དཀར་ལམ་དམར་ལམ་ནག་ ལམ་གསུམ་པོ་ཡང་། སྐྱ་འོད་པ་དང་། དམར་ཐིང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཆར་བར་འདོད་པ་ ནི། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་དཔུང་ཚོགས་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲིས་ན། དང་པོར་ནི་བོང་བུ་འགྲོ་ལ། དབུས་མ་ནི་གཞུ་རྒྱུད་བསྒྲེང་ཞིང་། ཕྱི་ནས་ནི་བྱི་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་ན། ཆེས་བཞད་གད་ ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་གྲོང་པའི་མི་ཞིག་འགྲོ་བ་ལ་ནི། དེ་ལྟར་འབྱུང་བའང་མི་ འགལ་ལོ། །དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་ཆུང་ངུའི་སྐབས་སུ་མཐོང་སྣང་ཉེ་ཚེ་དེ་དག་ཁྲིགས་ཆགས་ དང་ཁྲིགས་ཆགས་མ་ཡིན་པའི་གཏམ་སྨྲ་བ་བདེན་མོད་ཀྱང་། འདིར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་ཁྲིགས་བཀོད་ངེས་པ་མི་འཇུག་ལ། ཐོ་རངས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ པ་ཞེས་པ་ཡང་། ཐོ་རངས་ཀྱི་མཚོན་དོན་ལ་འཇོག་དགོས་ཀྱི། ཕྱིའི་ཐོ་རངས་ཁོ་ན་ལ་གཞོག་ ཏུ་མི་རུང་ངོ་། དེས་ན་ཞག་གང་གི་མཚན་མོའི་ཐུན་གྱི་དབུས་སུ་ནམ་མཁའ་དྭངས་པོ་ལ་ཟླ་ འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་སྐབས་ཤིག་དང་། དེ
Chinese
而且，瑜伽士本身受到“境”等词的损害，以四季为例。 如果将与此相似的体验视为外在的现证菩提，那么内在的菩提也应如此，内外便无法区分。实相是，唯一的意义光明，通过与外在四季相关的角度，成为外在的现证菩提；从显现内在四空次第的角度，成为内在的现证菩提。有人会说。例如，拉钦（Lhase Jin）这个人，是国王的仆人的仆人，所以也是奴隶中最底层的。但他为了统治自己的女奴，也可以说是国王。这就像这样。 所有这些都有不好的地方，所以必须这样理解自己的宗义： 心寂的三种显现，以及此时的外在和内在的两种现证菩提，这三个部分，虽然每次都用了月光等的比喻，比喻相似，但所象征的意义却大不相同。还有，三种显现被解释为白光道等等， 5-545 那也是基础时期众生死亡等时候的情况。如果心寂以下也不一定都是白光道等等，那此时还用说什么呢？因此，有些人讲授接近见道的智慧的分类时， 认为海市蜃楼、烟雾等清晰的显现，以及白光道、红光道、黑光道这三种，也会以灰光和红蓝色的形式显现， 如果有人问轮王的大军是什么样的，回答说：最前面是驴子走，中间是弓弦绷紧，后面是猫走。这会成为一个非常可笑的事情。如果是一个村民走路，那样发生也不矛盾。 因此，在小瑜伽士的阶段，说那些接近的显现是清晰或不清晰的话是没错的，但在这里，因为是所有相，所以不能确定必须那样安排。而且，所谓黎明现证菩提，也必须放在黎明的象征意义上，不能只放在外在的黎明上。因此，在任何一个夜晚的中间时分，天空晴朗，月光普照的时候，
English
Moreover, the yogi himself is harmed by words such as "object," and takes the four seasons as an example. If an experience similar to this is regarded as an external Abhisambodhi, then the internal Bodhi should also be the same, and the distinction between internal and external cannot be distinguished. The reality is that the single meaning of luminosity, through the angle related to the external four seasons, becomes the external Abhisambodhi; from the aspect of manifesting the sequence of the four internal emptinesses, it becomes the internal Abhisambodhi. Some would say. For example, this person named Lhase Jin, is the servant of the king's servant, so he is also the lowest of slaves. But in order to rule his own female slave, he can also be said to be the king. It's like that. All of these have bad aspects, so one must understand one's own tenet in this way: The three appearances of mind isolation, and the two Abhisambodhis of external and internal in this case, all three sections, although the metaphors of moonlight etc. are used each time, the metaphors are similar, but the meanings they symbolize are very different. Also, the three appearances are explained as white light path etc., 5-545 That is also the case at the time of the death of sentient beings in the base period. If it is not certain that everything below mind isolation is white light path etc., then what is there to say at this time? Therefore, when some people teach the classification of wisdom close to the path of seeing, They think that the clear appearances of mirages, smoke, etc., and the three of white light path, red light path, and black light path, will also appear in the form of gray light and red-blue, If someone asks what the army of the wheel-turning king is like, and answers: the donkey walks in the front, the bowstring is tightened in the middle, and the cat walks in the back. This would become a very laughable thing. If it is a villager walking, it is not contradictory for that to happen. Therefore, in the stage of small yogi, it is true to say that those close appearances are clear or unclear, but here, because it is all aspects, it is not certain that such an arrangement must be made. Moreover, the so-called dawn Abhisambodhi must also be placed on the symbolic meaning of dawn, and cannot be placed only on the external dawn. Therefore, in the middle of the night of any day, when the sky is clear and the moonlight is all-pervasive,
Tibetan
་ནས་ཉིན་རང་གིས་ཉི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་སྐབས་ ཤིག་དང་། དེ་ནས་ཉི་མ་དམར་ཐག་ཆད་པ་ན་མུན་ནག་གིས་ཁྱབ་པའི་སྐབས་ཤིག་སྟེ། དེ་ དག་ཏུ་འོད་དཀར་དམར་ནག་གསུམ་གྱིས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་བསླད་པ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་། ཐོ་རངས་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་ན། མུན་ནག་དང་ཟླ་འོད་ཉམས་ནས་ཉི་མ་མ་ཤར་བའི་བར་དེར་ ནམ་མཁའི་ཁ་དོག་དཀར་དམར་ནག་གསུམ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟོང་གསལ་ཙམ་མཐོང་པ་ སྟེ། ནམ་མཁའ་སྣང་བཅས་བཞི་པོ་དེ་ནི་སྣང་བ་བཞིའི་དཔེའོ། ། དུས་དེ་དག་དང་བསྟུན་ནས་སྟོང་པ་བཞི་པོ་སྒོམ་པར་འདོད་པ་ནི། གཞུང་དོན་མ་གོ་བ་ 5-546 སྟེ། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དུས་འགྲིག་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ནམ་ཕྱེད་ ནས་ཐོ་རངས་ཀྱི་བར་ལ་ཉི་འོད་དང་མཚམས་ཀྱི་མུན་ནག་ཡོད་དོན་མེད་པས་སོ། །བཞི་ པ་འོད་གསལ་དུས་ལ་བལྟོས་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བར་གྱུར་པའི་སྣང་བ་གསུམ་པོ་ཡང་དུས་ ལ་བལྟོས་དགོས། དེ་གསུམ་མི་བལྟོས་ན་དེ་ཡང་མི་བལྟོས་ཏེ་རིག་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་ཀར་བལྟོས་དགོས་ན་ནི། ཞག་སྔ་མའི་མཚན་མོ་སྣང་བ་དང་། ཕྱི་སྟེ་ཉིན་མོ་མཆེད་པ་ དང་། ཉི་མ་དམར་ཐག་ཆད་པའི་འོག་ཏུ་ཐོབ་པ་དང་། དེའི་ཐ་མར་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་ དགོས་པར་འགྱུར་ན། ཐོབ་པ་དང་འོད་གསལ་གྱི་བར་དུ་ཚོགས་འཁོར་ལ་སོགས་པ་རྗེས་ ཐོབ་ཀྱི་བྱ་བས་མཚམས་བཅད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཡང་འདོད་ན་མཐོང་ལམ་དང་མཐོང་ ལམ་གྱི་དངོས་ཀྱི་སྦྱོར་པ་གཉིས་པར་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚོགས་དང་དབང་བསྐུར་བ་ནུབ་ སྔ་མའི་དུས་ཀྱང་མིན་ཏེ། ནམ་བྱེད་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་ལ། ཐོ་རངས་ལུང་ འབོགས་པར་གསུངས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སོགས་ཕྱིའི་མངོན་བྱང་ལ་སྦྱར་བའི་སྐབས་ཉིད་ ནས་ནུབ་སྔ་མ་མིན་པར་ཤེས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དངོས་སུ་སྣང་བ་བཞི་པོ་སྐབས་འདིར་ སྐྱེ་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུས་ལ་བལྟོས་པ་མིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བསམ་གཏན་ལྷ་མཆོད་ཡོད་མ་ཡིན། ། ཚེས་གྲངས་མེད་ཅིང་ངེས་པ་མེད། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་རྫོགས་རིམ་སྟོན་པའི་ གཞུང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བ་ཕྱིའི་དུས་ལ་མི་བལྟོས་པར་གསུངས་སོ། ། ཐོ་རངས་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་གྲགས་ཀྱང་སྟོན་པའི་མཛད་པ་ནི་ཚུལ་སྟོན་ཡིན་ཏེ་གོང་དུ་ བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། སྨིག་རྒྱུ་འོད་ལྔ་དང་ལྡན་ པ་མཐོང་བ་དང་པོར་བཤད་པ་ནི། མངོན་བྱང་གི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀར་གྱི་
Chinese
從白天自身被陽光照耀的時候，然後太陽完全變紅時被黑暗籠罩的時候，在那些時候，白紅黑三種光芒像玷污天空的自性一樣。然而，當黎明出現曙光時，黑暗和月光消退，在太陽未升起之前，天空的顏色既不是白紅黑三種中的任何一種，而是看到空明的狀態。天空和連同顯現的四者，是四種顯現的比喻。 想要配合那些時候修習四空，是不明白經文的意義。即使黎明時分可以勉強算是萬法皆空的時刻，但在外境上，從半夜到黎明之間，沒有陽光和間隔的黑暗。第四個光明是相對於時間而言的，因此，成為其助伴的三種顯現也必須相對於時間。如果這三者不相對應，那麼它也不相對應，因為覺性是相同的。如果四者都需要相對應，那麼就變成前一天的夜晚是顯現，之後的白天是增長，在太陽完全變紅之後獲得，最終必須顯現光明。那麼，在獲得和光明之間，會被薈供等等後得的事業所間隔。如果也想要這樣，就會變成見道和見道的真實助伴二者之間中斷。薈供和灌頂也不是前一天的時間，因為在做什麼的時候灌頂之後，有說黎明時分給予口傳，以及金剛日等等與外在的現證相結合的時候，就知道不是前一天。那麼是什麼呢？實際上，這四種顯現此時的生起並不是相對於外在的時間，如云：無有禪定天神供，沒有日期數量和決定。等等，在所有宣說真實義圓滿次第的經文中，都說殊勝的智慧生起不相對於外在的時間。雖然有黎明成佛的說法，但導師的事業是示現方式，這在前面已經說過了。精要的意義是這樣，在《行集》中說：見到具有五光的彩虹，是最初宣說的，因為是現證的前行，所以是內外的。
English
From the time when the day itself is filled with sunlight, and then when the sun turns completely red and is enveloped in darkness, at those times, the three lights of white, red, and black seem to taint the very nature of the sky. However, when the dawn breaks and the twilight appears, the darkness and moonlight fade, and in the time before the sun rises, the color of the sky is neither white, red, nor black, but rather a clear and empty state is seen. The sky and the four that appear together are examples of the four appearances. Wanting to meditate on the four emptinesses in accordance with those times is not understanding the meaning of the scriptures. Even if the time of dawn can barely be considered the moment when all things are empty, in the external world, there is no sunlight or intervening darkness between midnight and dawn. The fourth, clear light, is relative to time, so the three appearances that become its companions must also be relative to time. If these three are not relative, then it is also not relative, because the awareness is the same. If all four need to be relative, then it would become that the night of the previous day is appearance, and the following day is increase, and it is obtained after the sun has turned completely red, and finally the clear light must be manifested. Then, between attainment and clear light, there will be an interruption by subsequent activities such as tsokhor. If that is also desired, then it will become a break between the path of seeing and the actual companion of the path of seeing. Tsok and empowerment are also not the time of the previous evening, because after the time of empowerment for what is being done, it is said that oral transmission is given at dawn, and when Vajra Sun etc. are combined with external manifestation, it is known that it is not the previous evening. So what is it? In reality, the arising of these four appearances at this time is not relative to external time, as it is said: There is no contemplation, deity worship, no date, number, or certainty. Etc., in all the scriptures that explain the definitive meaning of the complete stage, it is said that the arising of special wisdom is not relative to external time. Although there is the saying that dawn is enlightenment, the teacher's actions are a way of showing, which has been said before. The essential meaning is this, in the Compendium of Conduct it is said: Seeing a rainbow with five lights is said to be the first, because it is the preliminary of manifestation, so it is both internal and external.