Tibetan
་ མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་ཆ་ཡང་སྣང་བ་དང་། འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་ཀྱང་རླུང་དང་བཅས་པའི་ སེམས་ཀྱིས་རིག་པའི་ཕྱིར། ལས་བྱེད་པ་དང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་པ་པོའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་འཇུག་ ཅིང་། བདག་གི་ཐ་སྙད་འཇོག་པའི་གཞི་ཙམ་དེ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་རླུང་སེམས་ཙམ་ནི་རང་ ངམ་བདག་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདེ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་སྐུར་རང་ ཤར་བའི་རྣལ་འབྱོར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་བྱིན་རླབས་སོ། ། ཁ་ཅིག་དཔེའི་འོད་གསལ་ནི་རང་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱིན་ གྱིས་བརླབས་པ་དང་། ཡང་ལ་ལ་དག་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ བ་དང་། སྣང་བ་གསུམ་པོ་ཉིད་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་གཞི་ཡིན་པ་སོགས་སྒྲ་དོན་འཆད་ ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པའང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཅེས་ཀྱང་བརྡས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་གནས་པ་དེའི་རིགས་ འདྲ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང་། བྱས་པས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་དེར་འཇོག་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་ན་ནི། ལམ་ ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པས་འདི་ཁོ་ན་ལ་སྒོས་སུ་འདོགས་པའི་དོན་མེད་ཅིང་། དམིགས་པའི་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇོག་ནའང་། མཉམ་ 5-462 བཞག་གི་འོད་གསལ་ཙམ་མ་གཏོགས་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། འགྲེལ་པ་ འགའ་ཞིག་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་སྒྲིབ་བྱེད་ལ་བཤད་ནས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལ་སྒྲིབ་ཟབ་ གསལ་དབྱེར་མེད་ལ་སྒྲིབ། ཟུང་འཇུག་ལ་སྒྲིབ་ཅེས་འཆད་པའང་དོན་དང་བྲལ་བའི་བཤད་ པ་སྟེ། སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དོན་ནི་རྟོགས་བྱ་དེ་རྟོགས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ལ་འཇོག་དགོས་པ་ཡིན་ ནོ། །འདི་ནི་གེགས་མི་བྱེད་པར་མ་ཟད་དེ་དག་རྟོགས་པའི་ཐབས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་དངོས་ལ་མ་རེག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་ན་ནི། འོད་གསལ་ གྱི་རིམ་པ་ཡང་ཟུང་འཇུག་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། མཐོང་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་ མཐོང་ལམ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བསྟན་ པ་དེ་ནི་བླ་མའི་དྲིན་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་བླ་མ་མཉེས་པར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ དུ་ནི་ཐོབ་པ་མིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ། །གང་གིས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ པ། །མདོ་སྡེ་རྒྱུད་དང་རྟོག་པ་ལ། །དེ་ཡི་ངལ་བ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཨཱརྱ་དེ་བའི་བདག་ བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ལས་ཀྱང་། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས། །སངས་རྒྱས་པ་ཀུན་སྨྲ་བ་ ནི། །བདེན་ཡང་དེས་ནི་ཤེས་མ་ཡིན། །བདག་བྱིན་བརླབ་ལས་ཕྱིར་བལྟས་སོ། །ཞེས་དང་། བླ་མའི་བཀའ་མེད་སྒྱུ་མ་ནི། །མངོན་སུམ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་ལ་རྨོངས་གྱུར་ པས། །བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ནི། །ཐོས་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པས་ཀྱང་། །རྣམ་ཤེས་རླུང་ དང་ལྡན་པ་ཡི། །ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞུ་འདྲ་བ། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་དེས་མ་མཐོང་། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། རྒྱུ་མ་རྫོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་མ་རྫོགས་པ་ཉིད་དེ། རླུང་སེམས་ཀྱི་ བདེ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཤར་བ་འདི་མ་ཐོབ་ན། སྣང་ཡང་བདེན་ པས་སྟོངས་པའི་སྒྱུ་མ་ཙམ་བསྒོམས་པས་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པར་མི་ 5-463 འགྱུར་ཏེ། གནས་ལུགས་དང་མཐུན་པའི་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྟོབས་མེད་ན་འཁྲུག་པ་སྐྱེན་པ་ཁོ་ནས་རྒྱལ་སྲིད་མི་ ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་དོན་ཡང་གནས་ལུགས་དེ་བདེ་བ་དང་སྤྲོས་བྲལ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་པ་གསུམ་འཛོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་དེ་གསུམ་ མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་འདི་དགོས་ཀྱི། གང་གིས་ ལམ་དེ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་མ་རྙེད་པ་དེས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རྟག་ཏུ་བསྒོམས་ཏེ། ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་མཆོག་སྒྲུབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ དང་། ཐུན་མོང་དང་ལས་ཚོགས་ཙམ་གཙོ་བོའི་སྟོན་པའི་རྟོག་པ་ལ་འབད་པ་བྱེད་ཀྱང་སྐྱེས་ བུ་དེ་ངལ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གནས་ལུགས་མཚོན་པའི་བདེ་བ་ མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་། གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ ན་གསལ་ཆ་གང་ཞིག་མ་ཚང་སྙམ་ན། རླུང་སེམས་དྭངས་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་འབྱམས་ མ་ཚང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ནི། བདག་ལ་བྱིན་བརླབ་རིམ་ཐོབ་པའི། །གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ བདག་ཉིད། །ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ནི། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ པ་སྟེ། བདག་ལ་བྱིན་བརླབ་ཀྱི་རིམ་པ་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་རྡོ་ རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་འབྲས་བུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་དེ་ རིགས་འདྲ་ལམ
Chinese
烦恼和业的成分也显现，果报的安乐痛苦也由风和心来认知，从业者和感受异熟果报者的名称安立于何处呢？仅仅是安立我之名称的基础，因此，仅仅风心就被称为自或我。它被身语意的安乐加持后，成为自显为本尊形象的瑜伽，那就是自我加持。 有些认为譬喻光明是自性，它本身被加持为身语意的形象。还有些人认为身语意三者成为一体，或者认为三显现本身是安立为我的基础等等，对于词义有各种不同的解释。 这也用术语表示为世俗谛，因为世俗谛的法性如幻般存在于一切形象中，将此种类比为道，这样做是因为它是显现趋近之状态的智慧。一般来说，仅仅因为是世俗谛就安立为它是不可行的，如果那样的话，所有道都是世俗谛，因此没有必要特别地安立它。如果安立为以所缘境世俗为所缘境的道的智慧，那么除了等持的光明之外，所有的道都会有过失。有些论典将世俗的意义解释为遮蔽，然后说意义的光明被遮蔽，深浅明暗无别地被遮蔽，双运被遮蔽，这些都是不符合意义的说法。遮蔽的意义必须安立为对所证悟之事物证悟造成障碍。这个不但没有造成障碍，而且是证悟它们的无上方便。 如果因为它们没有触及真实而成为遮蔽，那么光明的次第也会成为双运的遮蔽，见道的加行也会成为见道的遮蔽。因此，幻身的次第所显示的世俗谛，是通过上师的恩德才能获得的，否则，如果不能令上师欢喜，就无法获得。 第二，自我加持的次第，凭何无法获得呢？经部、续部和
English
Afflictions and karmic components also appear, and the happiness and suffering of the results are also known by the mind with wind. Where are the terms for the actor and the experiencer of the ripening result applied? It is merely the basis for establishing the term "self." Therefore, only the wind-mind is called self or "I." When it is blessed by the bliss of body, speech, and mind, it becomes the yoga of self-appearing as a deity form, which is the self-blessing. Some consider the illustrative luminosity to be the self, and it itself is blessed into the form of body, speech, and mind. Others consider the three of body, speech, and mind to become one, or that the three appearances themselves are the basis for being designated as the self, and so on. There are various ways of explaining the meaning of the words. This is also indicated by the term "conventional truth," because the nature of conventional truth exists in all forms like an illusion, and this kind is used as a path, because it is the wisdom of the state of manifestation approaching. In general, it is not feasible to establish it merely because it is conventional truth, because if that were the case, all paths would be conventional truth, so there is no need to specifically establish it. If it is established as the wisdom of the path that takes the object of focus as the conventional, then all paths except for the luminosity of equipoise would have faults. Some commentaries explain the meaning of conventional as obscuration, and then say that the luminosity of meaning is obscured, obscured without distinguishing between deep and shallow, clear and dark, and that union is obscured, which are all statements that do not conform to the meaning. The meaning of obscuration must be established as hindering the realization of what is to be realized. This not only does not cause obstruction, but is the supreme means of realizing them. If they become obscurations because they do not touch reality, then the stages of luminosity will also become obscurations of union, and the application of the path of seeing will also become obscurations of the path of seeing. Therefore, the conventional truth shown by the stages of the illusory body can only be obtained through the kindness of the guru, otherwise, it cannot be obtained if the guru is not pleased. Secondly, the stages of self-blessing, by what cannot be obtained? Sutra, Tantra, and
Chinese
分别念。 彼之勤劳成无义。 圣天之自 加持之次第中，如梦如幻之法。 诸佛所说 是， 真实然彼未识。 自加持后返观之。 如是说。 无上师之教幻化事， 不能现前而行持。 愚昧幻化之譬喻， 无量无数劫之中， 闻法度彼岸亦然。 具有名识风息者， 心之自性如弓箭。 未见自己之本智。 如是 所说一般， 因不圆满故果亦不圆满。 若未获得风心之 安乐一切相之坛城显现， 虽显现然以真性空之幻化而修，亦不能如实证悟究竟实相。 5-463 因与实相相符之禅修未圆满故。 譬如无有福德之业与智慧之力，仅以迅猛之争斗亦不能获得王位一般。 其义即是，实相乃具足安乐、离戏论、一切相三者之自性故。 需此以一智慧现证彼三者之道，加持于自之次第。 无论以何者不能获得彼道，即未获得彼道者，应恒常修习如幻化。 虽精进于度彼岸之经藏，与主要宣说修持密咒之殊胜续部，及仅主要宣说共同道与事业之分别念，然彼士夫之勤劳将成无义。 彼为何故耶？ 因未现证表示实相之安乐，且光明之体性亦未圆满故。 噫！若思何种光明不圆满耶？ 即风心清净之无量坛城未圆满也。 第三者是， 获得自加持次第者， 主尊即诸佛之自性。 此生即能成正觉， 无疑定能获得。 如是 说者， 获得自加持次第之士夫，乃坛城之主尊大金刚持，即诸佛之自性，乃果位之金刚持之果位，彼乃同类道。
English
conceptualization. His labor becomes meaningless. In the order of self- blessing of Arya Deva, the Dharma like a dream and illusion. All Buddhas say that, it is true, but he does not know it. Looking back from self-blessing. It is said. Without the Guru's command, illusion cannot be manifested. Being ignorant of the example of illusion, for countless eons, even by hearing and crossing over to the other shore. With consciousness and wind, the nature of the mind is like a bow. He did not see his own wisdom. As it is said, because the cause is not complete, the result is not complete. If one does not obtain this manifestation of the mandala of all aspects of the bliss of wind and mind, even if it appears, one cannot realize the ultimate reality as it is by meditating only on illusion that is empty of truth. 5-463 Because the meditation that is in accordance with reality is not complete. For example, just as one cannot obtain kingship with only swift strife if one does not have the karma of merit and the power of intelligence. Its meaning is that reality is the nature of having the three qualities of bliss, freedom from elaboration, and all aspects. This order of blessing oneself with the path of manifesting these three with one wisdom is necessary. Whoever does not obtain that path, that is, whoever does not obtain that path, should always meditate as if it were an illusion. Although one strives in the Sutra Pitaka of crossing over to the other shore, and the supreme Tantra that mainly teaches the practice of secret mantras, and the conceptualization that mainly teaches common paths and activities, that person's labor will become meaningless. Why is that? Because the bliss that represents reality has not been manifested, and the nature of clarity is not complete. Alas! If you think what kind of clarity is incomplete? That is, the infinite mandala of pure wind and mind is not complete. The third is: The one who has obtained the order of self-blessing, the main deity is the nature of all Buddhas. In this very life, one will attain enlightenment, there is no doubt that one will attain it. As it is said, the person who has obtained the order of self-blessing is the main deity of the mandala, the great Vajradhara, the nature of all Buddhas, that is, the state of the Vajradhara of the result, that is the path of the same kind.