Tibetan
་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདིར་གཙོ་ཆེར་ བཤད་པ་མ་གཏོགས་སྣང་བ་གསུམ་ཀར་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི། སྣང་ བ་སྔ་མ་གཉིས་ལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སྣང་བ་གཞན་མེད་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་པ་ལ་ དམིགས་པའི་རྣམ་པ་གསལ་པོ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་ནི་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་མུན་ པས་ཁྱབ་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་སྟོང་ཉམས་གསལ་བས་སྣང་བ་ཐོབ་ པ་ཞེས་སྣང་བར་བཤད་པའོ། །སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། སྔ་མ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ ངོས་གཟུང་བར་དཀའ་བས་ཕྲ་བ། སྟོང་ཉམས་ཆེ་བས་བདག་མེད་པ། སྣང་བ་སྔ་མ་གཉིས་ པོ་རྩ་རོ་རྐྱང་ལ་ཅུང་ཟད་བརྟེན་པས་རླུང་འགྲོ་འོང་གི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ལ། འདིར་ནི་དབུ་མ་ འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པས་ད་མེད་པའོ། །སྣ་སྒོའི་རླུང་འབྱུང་འཇུག་ཙམ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་ ཀར་ལ་འགགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། འདི་ལ་ལྷག་པར་འགགས་པས་སེམས་ཀྱི་དྲན་ཚོར་མེད་ པ་དང་། ལུས་ཀྱི་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་། གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་ཏེ་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བཤད་ པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ངོ་། །མུན་ནག་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟོང་ཤས་ཆེ་བས་རྣམ་རྟོག་དང་ཡུལ་སྣང་ ནུབ་པའི་དཔེའོ། །འདིར་བསྟན་གྱི་སྣང་བ་གསུམ་སེམས་དབེན་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་ སྐད་ཅིག་པ་དང་སས་བསྡུས་པའི་སྣང་གསུམ་སོ་སོར་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པ་འཆར་ཚུལ་འདྲ་བས་ 5-394 མཚན་ཉིད་གཅིག་གིས་བསྟན་ལ། འདིར་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མཉམ་ བཞག་ཏུ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གསལ་པོ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འཛིན་པ་རང་ ངོས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ནུབ་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་བྲལ་བ་ན་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོར་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གླང་པོ་ཞོན་པའི་མི་ལ་གླང་པོ་པའི་མིང་དོན་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱིས་དེ་གླང་པོ་ཆེ་དང་བྲལ་ན་ མི་ཡོད་ཀྱང་གླང་པོ་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ ནི། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བའི་ལེའུ་ལྔ་བཅུ་ང་གཅིག་པ་ལས། མཚན་མོ་ཤེས་རབ་ཤེས་པར་བྱ། ། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཐིམ་ནས་འགྲོ། །མཚན་མོའི་ཆ་ནི་ཟླ་བར་འགྱུར། །ཟླ་བ་མྱ་ངན་འདས་ མཚན་ཉིད། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་གྱི། །ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་ཤེས་བྱ། །ཀུན་རྫོབ་ ཤེས་བྱར་ཤེས་པར་བྱ། །དོན་དམ་རེག་བྱ་རྣམ་པར་སྤངས། །རེག་བྱ་དང་བྲལ་བདེ་བ་གང་། ། ཞེས་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་གསུང
Chinese
大光明，即是说三种明。如是说，虚空的体性，在这里主要是说，但三种明都有。无实物的自性是，前两种明没有色声等其他显现，但有缘于十方一切处所的清晰形象。而这在此时是没有的。然而，如黑暗遍布的虚空一般，对于什么也不是的状态，以空寂的觉受而获得明，所以说是明。那空性本身遍及一切，而且比之前的那些更难以辨识，所以是微细的。因为空寂的觉受强烈，所以是无我。前两种明稍微依赖于脉和明点，所以与气息出入的活动有关。而这里只依赖于中脉，所以现在没有了。鼻孔的气息出入仅仅是三种明都有的停止，但这里特别停止，所以没有心的觉知，没有身体的摇动，和前面两种情况一样，胜义菩提心，也就是圆满次第的智慧，以及普贤被说为大乐一样，这里也是如此。黑暗是非常空寂的，是念头和对境消失的比喻。这里所说的三种明，主要是心远离，对此，有刹那的和地收摄的三种明，虽然各自存在，但形象显现的方式相似，所以用一个体性来表示。这里所说的无所缘能缘，是指在等持中，所缘的形象大中小三种与清晰分离。虽然能缘自身形象没有消失，但由于与所缘分离，所以舍弃了能缘的体性。就像以前骑象的人，虽然成就了象夫的名称和意义，但后来他与大象分离时，即使人还在，也没有象夫的体性一样。另外，三种明的体性是，在吉祥金刚鬘的第五十一章中说：夜晚应知为智慧，一切有情都融入而逝。夜晚的部分变为月亮，月亮是寂灭的体性。应知世俗和胜义的两种智慧，应知世俗为所知，胜义则完全舍弃所触。远离所触的快乐是什么？如是宣说了明的体性。
English
The great luminosity, that is, the three luminosities are explained. It is said that the nature of space is mainly explained here, but all three luminosities have it. The nature of non-substantiality is that the first two luminosities do not have other appearances such as form and sound, but they have a clear image of focusing on all ten directions. But that is not the case here. However, like the sky covered by darkness, it is said to be luminosity because it obtains luminosity with a clear sense of emptiness in a state of being nothing. That emptiness itself pervades everything, and it is more difficult to identify than the previous ones, so it is subtle. Because the sense of emptiness is strong, it is selfless. The first two luminosities rely slightly on the channels and bindus, so they are related to the activity of the movement of air. But here it only depends on the central channel, so it is not there now. The mere entry and exit of air through the nostrils is a cessation in all three luminosities, but here it is particularly stopped, so there is no mental awareness, no movement of the body, and like the previous two cases, the ultimate bodhicitta, that is, the wisdom of the completion stage, and Samantabhadra is said to be great bliss, so it is here too. Darkness is very empty, it is a metaphor for the disappearance of thoughts and objects. The three luminosities shown here are mainly mind isolation, and for that, there are momentary and earth-absorbed three luminosities, although they exist separately, but the way they appear is similar, so they are indicated by one nature. What is said here as without object and subject is that in samadhi, the three forms of object, large, medium and small, are separated from clarity. Although the image of the subject itself has not disappeared, it abandons the nature of the subject because it is separated from the object. Just like a person riding an elephant before, although he achieved the name and meaning of an elephant rider, but later when he separated from the elephant, even if the person was still there, he did not have the nature of an elephant rider. Also, the nature of the three luminosities is, in the fifty-first chapter of the glorious Vajra Garland, it says: At night, wisdom should be known, all beings dissolve and go. The part of the night becomes the moon, the moon is the nature of nirvana. The two wisdoms of conventional and ultimate should be known, the conventional should be known as knowable, the ultimate completely abandons the touchable. What is the happiness of being separated from the touchable? Thus, the nature of luminosity is declared.
Tibetan
ས་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་མོ་ནི་སྣང་པ་སྟེ། འབྱུང་པོ་རགས་པ་ ཉེར་ལྔ་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཐིམ་ནས། ཟླ་བ་ནི་བདེ་བ་སྟེ་བདེ་བ་དེ་ ཡང་མྱང་འདས་ཞེས་པ་སྟོང་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། ། དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ་གཟུགས་སྒྲའི་སྣང་བ་སོགས་རྟགས་སྣང་དུ་མ་དང་ བཅས་པའོ། །དོན་དམ་ནི་ཐིག་ལེ་འཛག་པའི་རེག་བྱ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ་མི་འཕོ་བར་ བརྟན་པའི་བདེ་བའོ། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། ཉི་མ་ལས་ནི་ཟླ་བ་སྐྱེ། །དེ་ལས་གཉིས་མེད་ངོ་ བོར་བཤད། །འབར་བའི་ཕྱིར་ནི་ཉི་མར་འགྱུར། །ཞེས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བ། དེ་ཉི་མ་ ལས་སྐྱེ་བར་བཤད་པའི་ཉི་མ་ནི་གཏུམ་མོ་འབར་བ་སྟེ། དེས་ཐིག་ལེ་ཞུ་བའི་བདེ་བ་དང་ པོ་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྣང་བའི་རྒྱུ་ནི་གཏུམ་མོ་འབར་པའོ། །ཡང་ལེའུ་ང་གཉིས་པ་ལས་འདི་ སྐད་ཅེས། སྣང་བ་མཆེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །གསལ་བྱེད་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྡན། །ཀཱ་ལའི་ དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའོ། །སྣང་བ་མཆེད་པའི་གོ་འཕང་ནི། །སྣང་བ་ལས་བྱུང་ཟད་པ་མེད། ། 5-395 དབྱངས་ནི་བཅུ་དྲུག་དང་ལྡན་པའོ། །ཨཱ་ལིའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའོ། །དེ་གཉིས་གསང་ བའི་སྦྱོར་བ་ལས། །དབུས་སུ་སྦྱོར་བའི་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་མཆེད་པའི་མཚན་ཉིད་གསལ་ བར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྣང་བ་མཆེད་པ་འཆར་བའི་གཞི་ནི་མགྲིན་པ་དང་། གསང་བའི་ སྐེད་པའི་འཁོར་ལོ་ཁམས་དམར་པོས་དབང་བྱས་པ་དེ་ན་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་འབྱུང་བར་ འགྱུར་བའི་རྩ་ཡིག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས། ཚ་བའི་སྣང་བ་དང་། རྩུབ་ པའི་སྣང་བ་དང་། ཆགས་པའི་གདུང་བ་དང་། དམར་ལམ་པ་སོགས་འཆར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ དེ་ཡིན་ལ། སྣང་བ་མཆེད་པའི་གོ་འཕང་གི་དོན་རྐྱེན་སྤྱི་བོའི་འཁོར་ལོ་དང་གསང་གནས་ ཀྱི་རྩ་བའི་འཁོར་ལོའི་ཨཱ་ལི་བཅུ་དྲུག་གི་ནུས་པ་ཅན་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་སྣང་བ་དང་པོའི་ནུས་ མཐུ་ཅན་རྣམས་མགྲིན་པ་དང་གསང་བའི་འཁོར་ལོ་བར་པར་ཐིམ་པས། ལུས་ཀྱི་དབུས་སུ་ ཁམས་དཀར་དམར་སྦྱོར་བའི་གསང་སྦྱོར་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །སྣང་བ་ལས་ མཆེད་པ་འབྱུང་བའི་དོན་དེ་ཡིན་ཞིང་། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་འཛོམ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒྲ་གྲག་སྟོང་ དུ་རྟོགས་ཤིང་། ངག་ཚིག་གི་ཆོས་ཟད་པ་མེད་པ་དང་རྟགས་སྣང་ཟད་མེད་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་ ལེའུ་ང་གསུམ་པ་ལས། མཚམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བླ་ན་མེད། །སྣང་དང་མི་སྣང་བྲལ་བའི་ མཚམས། །ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ། །གཉིས་མེད་འདྲེས་པའི་དབུས་ན་གནས། །ཞེས་ པ
Chinese
即是说，那里的夜晚是显现，二十五种粗大物质连同八十种自性都融入其中。月亮是安乐，那安乐也被称为涅槃，是空性且无二的。 那世俗谛是所知，即是连同色声等显现的各种征相。胜义谛是舍弃滴漏的触感，是不动摇而稳固的安乐。 又说：从太阳生出月亮，从中宣说无二自性。因为燃烧而变成太阳。 显现的智慧月亮，说它从太阳生出，那太阳是拙火燃烧。因此，融化明点的最初安乐是显现，所以显现的因是拙火燃烧。 又在第五十二品中说： 显现增长的特征是， 具有三十三个明点， 嘎拉（梵文：kāla，时间）的坛城广大。 显现增长的境界是， 从显现产生，永不穷尽， 具有十六个元音， 阿里的坛城广大。 这二者从秘密结合中， 在中央结合的安乐大。 这是清楚地显示增长的特征。 那么，显现增长生起的基础是喉咙，以及由红色明点所控制的秘密腰部脉轮。在那里，依靠着能够产生明点的字母的根本字，就会生起热的显现、粗糙的显现、贪恋的痛苦和红彤彤等现象的原因就在于此。 显现增长的境界的因缘是顶轮和密处的根本脉轮的具有十六阿里力量的白明点，即最初显现的力量，融入喉咙和秘密脉轮之间，在身体的中央，从白红明点结合的秘密结合中产生的大乐。 这就是从显现中产生增长的意义。阿里嘎里汇聚的缘起之声被证悟为空性，语词的法永不穷尽，征相永不穷尽地产生。 又在第五十三品中说： 界限的特征至高无上， 是显现与不显现分离的界限， 从智慧金刚中产生， 处于无二融合的中央。
English
That is to say, the night there is appearance, the twenty-five gross elements together with the eighty natures all dissolve into it. The moon is bliss, and that bliss is also called nirvana, which is emptiness and non-duality. That conventional truth is the knowable, that is, various signs and appearances together with the appearance of form and sound, etc. The ultimate truth is the touch of abandoning dripping, which is the unwavering and stable bliss. It is also said: From the sun, the moon is born, from which the non-dual nature is declared. Because of burning, it becomes the sun. The moon of the wisdom of appearance, it is said that it is born from the sun, that the sun is the burning of inner heat. Therefore, the first bliss of melting bindu is appearance, so the cause of appearance is the burning of inner heat. It is also said in the fifty-second chapter: The characteristic of the growth of appearance is, it has thirty-three clarifiers, the mandala of kāla (Sanskrit: kāla, time) is vast. The state of the growth of appearance is, it comes from appearance and never ends, it has sixteen vowels, the mandala of āli is vast. These two from the secret union, in the center of the union is great bliss. This is to clearly show the characteristics of growth. Then, the basis for the arising of the growth of appearance is the throat, and the secret waist chakra controlled by the red essence. There, relying on the root letters of the letters that can produce clarifiers, the reasons for the appearance of hot appearance, rough appearance, the pain of attachment, and redness, etc. The condition for the state of the growth of appearance is the white bindu with the power of sixteen ālis of the crown chakra and the root chakra of the secret place, that is, the power of the first appearance, dissolves between the throat and the secret chakra, in the center of the body, the great bliss arising from the secret union of the white and red bindu. This is the meaning of the growth arising from appearance. The sound of interdependent arising of the gathering of āli and kāli is realized as emptiness, the dharma of words never ends, and signs never end. It is also said in the fifty-third chapter: The characteristic of the boundary is supreme, it is the boundary of the separation of appearance and non-appearance, it arises from the wisdom vajra, and it is located in the center of the non-dual union.