Tibetan
སྔར་ཡོད་པའི་ ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་དེ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་མ་འོངས་པ་ན་ཉོན་མོངས་སྣ་ ཚོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡང་བྱེད་དོ། །དེས་ན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ལས་ བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་བསྒྲུབས་པ་ ཡིན་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་པོ་གཞན་ན་མེད་པས་དར་གྱི་སྲིན་བུ་རང་ཉིད་ཀྱི་ ཁ་ཆུས་བཅིངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་དོན་ཚན་བཞི་པ་འཁོར་བ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ ལོ། ། དེ་ནས་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་བཤད་ན། དེ་ལྟར་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་ཚུལ་དེ་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་ལུགས་ལ་ཡོད་ཅིང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། མེད་བཞིན་དུ་ སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་ པ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་ཡོད་པའི་མཐུ་དང་། ལས་རླུང་རྒྱུ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ གཉེན་པོར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལས་རླུང་དགག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ ལ་མངོན་སུམ་པའི་སྣང་བ་ཅན་གྱི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འགྱུར་བདེའི་བག་ཆགས་སྤོངས་ ལ། ལས་རླུང་བཀག་པས་ནི་དཀར་དམར་གྱི་ཚོགས་པ་རང་སར་དེངས་ནས་འཛག་བདེ་ བཅུ་དྲུག་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་དེ་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་ ཉོན་སྡུག་བསྔལ་སྔར་གྱི་རྒྱུན་རྣམས་དངོས་སུ་འགགས་ཤིང་། རྣམ་རྟོག་སྤངས་པས་སླར་སྐྱེ་ བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། སྲིད་པར་ལས་ཉོན་གྱི་སྐྱེ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་མེད་བཞིན་ 4-365 དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རང་སངས་སུ་སོང་བ་ཙམ་ན་ཐར་པ་སྟེ། སྔར་ཡོད་བདེན་ པ་པོ་བསལ་རྒྱུ་དང་། སྔར་མེད་ཁྱད་པར་ཅན་བཞག་རྒྱུ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་དྲི་མེད་འོད་ ལས། དེའི་ཕྱིར་བདུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བའི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ ཀྱི་དྲི་མའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ སེམས་སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་གྱི་གང་ ཟག་ནི་རྣམ་ཤེས་འཁོར་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་དང་བཅས་པའི་རྒྱུན་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་གཞན་འདིར་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ན་ཡོད་མ་ཡིན། ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཞན་དང་། མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་རྒྱ་
Chinese
以前存在的 烦恼的习气变得强大，也成为未来产生各种烦恼的原因。因此，所有流转于轮回中的众生，都是由自心产生的烦恼造就了具有各种痛苦自性的轮回，所以轮回痛苦的制造者不在别处，就像蚕用自己的口水束缚自己一样。这些是第四个要点，即轮回如何产生的道理。 接下来讲述轮回止息的道理。像这样流转于轮回中的一切，都不是在实相中存在并真实成立的，而是本不存在却显现的错觉。这个错觉也仅仅是分别念而已。而这个分别念也是由习气的力量和业风运行的因缘所产生的，因此需要用无分别的智慧来阻止业风。也就是说，要用对法性具有现量显现的无分别智慧来消除串习的习气，并且通过阻止业风，使白红明点的聚合恢复到本位，从而使十六滴和十二缘起的次第得以止息。业、烦恼、痛苦以前的相续彻底止息，并且因为断除了分别念，所以也不会再次产生，在有中，业和烦恼的生起将会穷尽。这就是仅仅让本不存在却显现的错觉之轮自然消逝，就是解脱。既没有需要去除的先前存在的真实之物，也没有需要安立的先前没有的特殊之物。就像《无垢光经》中所说的那样：“因此，所谓魔，就是众生轮回之心的习气垢染。所谓佛，就是远离轮回之心习气的心。”等等，广为宣说。这样一来，世俗众生的补特伽罗仅仅是具有所有轮回法——阿赖耶识的相续而已，而就在这相续中，胜义智慧的佛陀恒常安住，因此，续部中说：“众生即是佛，此世间界没有其他的伟大佛陀。”等等，这样宣说了，其他的续部之王和经部中也广为宣说。
English
The previously existing habits of afflictions become powerful and also become the cause for the arising of various afflictions in the future. Therefore, all beings wandering in samsara have created samsara, which is characterized by various sufferings, through the afflictions arising from their own minds. Therefore, the creator of the suffering of samsara is not elsewhere, just like a silkworm binding itself with its own saliva. These are the fourth point, the way in which samsara arises. Next, the way in which samsara ceases will be explained. All of this wandering in samsara is not something that exists in reality and is truly established, but rather an illusion that appears even though it does not exist. That illusion is merely conceptual thought. And that conceptual thought is produced by the power of habits and the condition of the movement of karmic winds, so it is necessary to block the karmic winds with non-conceptual wisdom as an antidote. That is, with non-conceptual wisdom that has a direct appearance of the nature of reality, the habits of becoming accustomed to change are abandoned, and by blocking the karmic winds, the aggregation of white and red bindus returns to its original place, so that the sequence of the sixteen drops and the twelve links of dependent origination ceases. The previous streams of karma, afflictions, and suffering are actually stopped, and because conceptual thought has been abandoned, they will not arise again, and in existence, the arising of karma and afflictions will be exhausted. This is just that the wheel of illusion, which appears even though it does not exist, naturally dissolves, and that is liberation. There is neither something that previously existed and is true to be removed, nor something that previously did not exist and is special to be established. As it is said in the Vimalaprabha Tantra: "Therefore, what is called a demon is the impurity of the habits of the minds of sentient beings in samsara. What is called a Buddha is the mind that is free from the habits of the minds of samsara." And so on, it is extensively taught. In this way, the conventional person of sentient beings is merely the continuum of the alaya-consciousness with all the phenomena of samsara, and within that very continuum, the Buddha of ultimate wisdom always abides. Therefore, it is said in the tantras: "Sentient beings are Buddhas, there is no other great Buddha in this world realm." And so on, it is taught, and it is also extensively taught in other tantra kings and sutras.
Tibetan
ཆེར་ གསུངས་སོ། །དོན་འདི་རྒྱས་པར་ལམ་དང་འབྲས་བུ་བསྟན་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ རྒྱུ་རྒྱུད་ལ་ལོག་རྟོག་སེལ་བ། གཉིས་པ་རྒྱུ་རྒྱུད་ལ་ལོག་རྟོག་སེལ་བ་དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། མཁས་ པ་འགའ་ཞིག་སྐབས་འདིར་གནས་སྐབས་བཞིའི་དྲི་མ་དང་། མ་དག་པའི་ཁམས་དྲུག་དང་། ལས་རླུང་འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་དང་། འགྱུར་བདེའི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་འབྲས་བུའི་རྡོ་ རྗེ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྒྱུད་དངོས་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སྤྱིར་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འཁོར་བ་རྒྱུད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དགོངས་པར་ བྱས་ནས་འཁོར་བ་ཉིད་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་གཞག་འདི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། གནས་སྐབས་བཞི་སོགས་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྤང་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་རྒྱུ་གྲུང་པོར་མི་རུང་ལ། འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཚེ་རྒྱུན་ཆད་པས་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དུ་ རྒྱུན་ཆགས་པར་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་ལུང་དེ་ཡང་རྒྱུ་ཐབས་འབྲས་བུས་ བསྡུས་པའི་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་འཆད་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འཁོར་བའི་ 4-366 རང་བཞིན་ལ་བསམ་པ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་དེ་འཁོར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བོད་མང་ པོ་ཞིག་ནི། རྒྱུ་རྒྱུད་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ་འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་ཙམ་དེ་འཁོར་ བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། མེད་པར་དགག་པའི་མཚན་ ཉིད་ཅན་དངོས་མེད་དེ་ནི་རྒྱུ་དངོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མེད་ པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་དང་ལྡན་པའི་བཏགས་པ་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །རང་བཞིན་མེད་ཙམ་ དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ་གནས་པ་མི་སྲིད་ན། འཁོར་བ་ཁོ་ན་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱང་འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ལ་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟར་ འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་མེད་ལ་རྒྱུན་ཆགས་པའི་དོན་དངོས་དང་ཕྱོགས་ མཐུན་གང་ཡང་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དང་། འཁོར་བ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་དེ་འདྲ་ ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་རྒྱུ་རྒྱུད་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མེད་ དགག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་
Chinese
大为宣说。此义详细于道与果显示中可知晓。 断除关于因续的邪分别 第二，断除关于因续的邪分别，分真实和引申义。第一，某些智者在此处说，四种住时的垢染、不净的六界、业风流转十二和变易乐的十六喜等是果之金刚四者等的真实因续。一般而言，也根据《金刚顶经》中“续即常有之义，轮回即认为续”的观点，认为轮回本身就是因续。然而，这种安立并不合理，因为四种住时等轮回之法都是应断除的，不能作为成佛的真实因，而且断除轮回之时，相续断绝，因此不能在基、道、果三者中常有相续。此外，《金刚顶经》的教证也不是在阐述以因、方便、果所摄的三续之安立。如果思虑轮回的自性，那么自性并非轮回。还有许多藏人说：“因续是轮回的法性，而轮回无自性仅仅是轮回的法性。”这种说法非常不合理，因为以否定而成立的无自性并非真实的因，也没有作为因的理由，因此也不能成为具有必要性的假立。无自性是对一切法普遍存在的，不可能仅仅存在于轮回之上。如果仅仅在轮回上附加无自性的名号，则毫无意义。而且，果位的佛陀也是轮回无自性，因此对你来说会成为因续的过失，而你也不这样认为。此外，对于无实有，常有相续的意义，真实和相似的任何一方面都不具备。如果认为存在仅仅安住于轮回之上的无自性，那么如果详细分析这种法是什么，就会发现在所知中不可能存在这样的法。还有一些人认为因续有两种，即以否定而成立的
English
Extensively spoken. The meaning of this will be known through the teachings on the path and the fruit. Eliminating Wrong Conceptions about the Causal Continuum Secondly, eliminating wrong conceptions about the causal continuum, divided into the actual and the implied meaning. Firstly, some scholars say that in this context, the impurities of the four states, the six impure elements, the twelve transmigrations of karmic winds, and the sixteen joys of transformation are the actual causal continuum of the four vajras of the fruit, etc. In general, according to the Vajra Peak Sutra, "Continuity is called continuous, and samsara is considered as the continuum," they consider samsara itself as the causal continuum. However, this establishment is not good, because the four states and other phenomena of samsara are only to be abandoned, so they cannot be the real cause of Buddhahood. Moreover, when samsara is abandoned, the continuity is cut off, so it cannot be continuously present in the three bases, paths, and fruits. Furthermore, the quote from the Vajra Peak Sutra is not in the context of explaining the establishment of the three continuums gathered by cause, means, and fruit. If one thinks about the nature of samsara, then that nature is not samsara. Also, many Tibetans say, "The causal continuum is the nature of samsara, and the mere absence of self-nature of samsara is the nature of samsara." This statement is very unreasonable, because the non-existence established by negation is not a real cause, nor is there any reason to establish it as a cause, so it cannot even be a necessary imputation. The mere absence of self-nature is universally present in everything, so it is impossible to exist only on samsara. If the name of absence of self-nature is attached only to samsara, then it is meaningless. Moreover, the Buddha of the fruit is also the absence of self-nature of samsara, so it would be a fault for you to be the causal continuum, and you do not think so. Furthermore, for non-existence, neither the reality nor the similarity of the meaning of continuous continuity is complete. If one thinks that there is an absence of self-nature that only abides in samsara, then if one analyzes in detail what that kind of dharma is, it will become impossible for such a thing to exist in the knowable. Also, some people think that there are two kinds of causal continuum, namely, that which is established by negation.