Tibetan
སྟོང་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཅིང་གནས་ལུགས་མཐར་ ཐུག་ཀྱང་ཡིན་ལ། རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཤིག་ཀྱང་ཁས་ནི་ལེན་ཅིང་། དེ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ ཆོས་ཉིད་དང་། གནས་ལུགས་ཕལ་པ་ཙམ་ཡིན་ཅིང་། སྔ་མ་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་དང་། བསྒོམ་ བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱི་མ་ཡང་བསྒོམ་ཞིང་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་ཏེ། གནས་ལུགས་ སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞིའི་རྣམ་པ་ཅན་གཞི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་དང་འབྲེལ་བ་དེ་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ ཡིན་ཅིང་གཞི་དུས་ན་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་དུ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་། སྟོང་གཟུགས་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གཞི་དུས་ནས་ཡོད་ པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་ལ། དེ་དག་རྟག་པ་དངོས་མིན་ཅིང་རིགས་པའི་དཔྱད་ 4-367 བཟོད་ཀྱི་བདེན་གྲུབ་མིན་ཀྱང་། རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་དང་དགོས་པའི་དོན་ལ་མི་བསླུ་བའི་བདེན་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ལས་དང་པོ་པས་དེ་དང་མཐུན་ པའི་འཛིན་སྟངས་དགོས་པས་སྟོང་ཉིད་ནི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་དང་། སྟོང་གཟུགས་ནི་ སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བྱས་ན་འཁོར་ལོ་བར་མཐའ་གཉིས་ དང་། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱང་དགོངས་པ་འགལ་མེད་དུ་སྒྲུབ་ནུས་པས། ཆོས་སྤོང་གི་ ལས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། དཔྱོད་ལྡན་ཆེན་པོ་གཞན་དང་གཞན་དག་ཀྱང་འདི་ དང་ཕྱོགས་མཐུན་དུ་གསུངས་པ་དག་ཡོད་དོ། །འདི་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ལས་ལེགས་ཀྱང་ད་དུང་ མི་འཐད་པ་སྣང་ངོ་། །ཆོས་སྐུའི་ཉེར་ལེན་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་ཁོ་ན་ལ་མི་འཇོག་པར་ སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ལ་འཇོག་པ་ནི་རྣམ་དཔྱད་མེད་ པའི་ཚིག་སྟེ། རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ཤིག་ཡོད་ན་དེ་གཅོད་ པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་དགོས་པ་བདེན་ཀྱང་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟག་མེད་སེམས་ རྒྱུད་ཙམ་དེ་རྒྱུ་རྒྱུད་ཡིན་ན་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཙམ་དེ་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་གཙོ་བོར་བཞག་པ་ཤིན་ ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཙམ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་ པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་བ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ ཕྱིར་དང་། ཁྱེད་ལྟར་ན་གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་སྟོང་གཟུགས་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང
Chinese
空性是因的根本，也是究竟的实相。也承认仅仅是自明的智慧。那是暂时的法性，也只是普通的实相。前者是需要确立的，也是修习的主要内容，但后者也需要修习和确立。实相是具有远离戏论之相的，与无漏的根本心相联，那是阿赖耶识，在根本位时就存在。它安住于俱生的大乐中，是佛陀意之近取因。空色具有报身之相，从根本位时就存在，那是色身的近取因。那些不是真实的常有，也不是经得起理智分析的真实成立。但却是恒常的常有，对于需要的意义来说是不欺骗的真理。修习它的方式是，对于远离戏论的对境，初学者需要与之相应的执着，因此空性是执着的所取境，空色是具有空性之相的显现境。这样一来，中观的二转法轮和二大车也能成立为观点不矛盾，因此说是舍弃了舍法的行为。其他有智慧的大德们也有与此观点一致的说法。这比前两者好，但仍然有不合理之处。法身的近取因不应仅仅安立为无漏的心续，而应安立为以远离戏论来区分的无漏心，这是没有分析的说法。如果存在自性不离戏论的无漏心，为了断除它而说那样的话是真实的，但那是不可能的。如果仅仅是无漏心续是因，那么将仅仅是远离戏论安立为因的根本，就非常矛盾。因为仅仅是远离戏论，就被认为是所有法的实相，因此与仅仅是无漏心相联系，没有任何必要。按照你们的观点，本来就成立的空色也是无自性的，它的无自性会成为色身的因。而且
English
Emptiness is the main cause and the ultimate reality. It also acknowledges a wisdom that is merely self-aware. That is a temporary nature and only a common reality. The former is what needs to be established and is the main object of practice, but the latter also needs to be practiced and established. Reality, which has the aspect of being free from elaboration, is connected with the stainless basic mind, which is the alaya-wisdom and exists at the basic time. It abides in the co-emergent great bliss, which is the close cause of the Buddha's mind. The emptiness-form, which has the aspect of the enjoyment body, exists from the basic time, which is the close cause of the form body. These are not truly permanent, nor are they truly established by reason. But it is a constant permanence and a truth that does not deceive in terms of the meaning of what is needed. The way to meditate on it is that, for a beginner, one needs an attitude that is in accordance with the object that is free from elaboration, so emptiness is the object to be grasped by the attitude, and emptiness-form is the appearing object that has the aspect of emptiness. In this way, the two middle and final turnings of the wheel and the two great chariots can be established as not contradicting each other, so it is said that the act of abandoning the Dharma is abandoned. Other great and wise ones have also spoken in agreement with this view. This is better than the previous two, but it still seems unreasonable. The close cause of the Dharma body should not be established only as the stream of stainless mind, but as the stainless mind distinguished by the cessation of elaboration, which is a statement without analysis. If there were a stainless mind whose nature is not separate from elaboration, it would be true to say that in order to cut it off, but that is impossible. If only the stream of stainless mind is the cause, then it is very contradictory to establish only the separation from elaboration as the root of the cause. Because only the separation from elaboration is considered to be the reality of all phenomena, there is no need to connect it with only the stainless mind. According to your view, the emptiness-form that is established from the beginning is also without self-nature, and its lack of self-nature would be the cause of the form body. Moreover,
Tibetan
་འདོད་ ན། འཁོར་ལོ་བར་པའི་དངོས་བསྟན་བསྟན་བྱས་གཙོ་བོ་ཆོས་ཉིད་མེད་དགག་དེ་ཆོས་སྐུའི་ རྒྱུ་རྒྱུད་གཙོ་བོར་བཤད་པའི་རང་ཚིག་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་མེད་ལ་རྒྱུའི་དོན་ དང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་གཉིས་ཀ་མ་ཚང་ཞིང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་གཅིག་ཁོ་ན་ ལ་དམ་པོར་སྡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་སྔར་བཤད་པ་ཡང་འདིར་འཇུག་པ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ 4-368 སེམས་རྒྱུན་དང་མ་འབྲེལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་གྱི་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། གདོད་ མའི་སྟོང་གཟུགས་དང་མ་འབྲེལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་ཡང་གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་མི་འགྱུར་ན། སྐུ་གཉིས་གང་ལ་ཡང་རྒྱུའི་དོན་མི་བྱེད་པ་དེ་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་གཙོ་བོར་ཁས་ལེན་པ་ཤིན་ཏུ་འགལ་ བའི་ཕྱིར་དང་། སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ལ། བདག་གཉིས་བཀག་པའི་འཛིན་སྟངས་ ཅན་གྱི་རིག་ཤེས་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི། རྒྱ་བོད་ཀྱི་དབུ་མའི་གཞུང་ སྨྲ་བ་པོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་ནས་རྟོག་གེ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཁོ་ན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་དང་། རྫོགས་རིམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་སྣང་ཡུལ་དང་། ཞེན་ཡུལ་ གྱི་ཐ་སྙད་སྦྱོར་བ་ཚད་ལྡན་སུས་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་རྟོག་བཟོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ ན་འདི་ལ་གྲུབ་མཐའ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་བསྲེས་པའི་སྐྱོན་ཆེན་པོ་བྱུང་ཞིང་། བོད་ཕལ་ཆེར་ རྟག་པ་དང་། བདེན་པ་མི་འདོད་པ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་རྒྱུད་རྣམས་ལས། རྟག་པ་དང་ བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀླུའི་ཞབས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་ དུ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་དག་པ་ཡིས། །རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་འདི། །ཤིན་ཏུ་ཡང་ནི་གྲུབ་པས་ ན། །བརྟགས་པའི་གཞན་དངོས་འབྱུང་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཨརྱཱ་དེ་བས་ཀྱང་། ཡོད་ ལ་མེད་པར་འཁྲུལ་དང་མི་རྟག་ཉིད་དུ་འཁྲུལ། །མེད་ལ་ཡོད་པར་འཁྲུལ་དང་རྟག་པ་ཉིད་ དུ་འཁྲུལ། །ཞེས་དང་། ཀླུའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྐུ་གསུམ་དུ་འཇུག་པར་ཡང་། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ རྣམ་གསུམ་པོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤངས་དག་པའི། །སྐུ་གསུམ་པོ་ནི་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ཡིས་བསྡུས། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང་། གང་དག་ས་ལ་དཔག་ བསམ་ཤིང་དང་རོ་དང་མཆོག་གི་རོ་དང་སྨན་དང་རོ་ཡི་དབང་པོ་གཞན། །མཐའ་དག་ནད་ འཕྲོག་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པ་དེ་རྣམས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་སྟེ། ། གང་ཞིག་ཕལ་པའི་རྩ་དང་ཤིང་དང་ཆུ་
Chinese
如果这样认为，中转法轮的直接开示所教导的主要内容，即自性空无遮拨，与说这是法身的主要因缘的自语相违背。并且，对于非实有，因的意义和缘的意义都不完整，什么也不是，仅仅执着于实有事物的差别是不可能的，以前说过的过失也适用于此。与无漏的心相续不相关的仅仅是离戏的法身因缘不会成立，与原始的空色不相关的离戏也不会成为色身的因缘，对于二身任何一个都不起因的作用，却承许它是因缘的主要部分，这是非常矛盾的。在修习时，对于修习的方式，如果认为必须首先要有遮止二我的执着的觉识，这仅仅是持有印度和西藏的中观宗义，执持大乘宗义而喜欢思辨的人们的观点。并且，在确定圆满次第的时候，使用显现境和执着境的词语，这是谁也没有说过的臆造，会变成臆造。因此，这其中出现了混合两种不同宗义的重大过失。大多数藏族人不希望常和实有是不合理的，因为在经续中，已经说了无数的常和实有的分类。龙树菩萨的《修习次第》中说：『如是清净慧，自性胜义谛，极成故彼无，分别他物生。』阿雅提婆也说：『于有迷无及，迷于无常性，于无迷有及，迷于常恒性。』龙树亲友的《入三身论》中也说：『自性乃三种，遍知断清净，获得此三身，故彼摄于彼。』《续王经》中也说：『凡于地上如意树，及味与胜味，药与味之王，其他味之自在。一切夺病诸微尘，彼等有情不能见，何为凡常草木水。』
English
If it is thought that, the main content taught by the direct teaching of the intermediate turning of the wheel, namely the negation of inherent existence, contradicts the self-utterance that says this is the main cause and condition of the Dharmakaya. Moreover, for the non-existent, the meaning of cause and the meaning of condition are not complete, and it is nothing. It is impossible to cling only to the difference of existent things, and the faults previously mentioned also apply here. Merely being free from elaboration and unrelated to the stream of immaculate consciousness will not become the cause and condition of the Dharmakaya, and being free from elaboration and unrelated to the primordial empty form will not become the cause and condition of the Rupakaya. It is very contradictory to admit that it is the main part of the cause and condition when it does not act as a cause for either of the two bodies. Regarding the way of practicing during meditation, if it is thought that the awareness that prevents the clinging to the two selves must necessarily precede, this is only the view of those who hold the Madhyamaka tenets of India and Tibet, who hold the Mahayana tenets and like speculation. Moreover, when determining the completion stage, the use of the terms appearing object and clinging object is a fabrication that no one has ever said, and it will become a fabrication. Therefore, there is a great fault of mixing two different tenets in this. It is unreasonable for most Tibetans to not want permanence and reality, because in the sutras and tantras, countless classifications of permanence and reality have been mentioned. Nagarjuna's "Stages of Meditation" says: "Thus, with pure wisdom, the ultimate truth of self-nature, because it is extremely accomplished, those other things that are distinguished do not arise." Aryadeva also says: "To mistake existence for non-existence, and to mistake impermanence, to mistake non-existence for existence, and to mistake permanence." Nagarjuna's friend also says in "Entering the Three Bodies": "Self-nature is threefold, completely knowing, abandoning, and purifying, these three bodies are obtained, therefore it is included in it." The King of Tantras also says: "Whatever wish-fulfilling trees, tastes, and supreme tastes, medicines, and lords of taste are on the earth, all the subtle particles that take away diseases, those sentient beings cannot see, what are ordinary grasses, trees, and water."