Tibetan
སྙིང་གར་གནས་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་པར་འདུག་པ་དང་། ཕྱི་ནང་ཐམས་ 4-537 ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། དབང་པོ་ཐམས་ཅད་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་མུ་སྟེགས་ ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བར་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་སྙིང་པོ་དང་བློ་རྩེའི་ བརྟད་སོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ལུང་སྔ་མས་བཤད་ཅིང་། ཕྱི་མར་ས་སོགས་སྣ་ཚོགས་ པར་སྣང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་རྣམས་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་དུ་གདོད་ནས་བཞུགས་པ་ ཡིན་ཡང་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་པའོ། །དཔལ་སྡོམ་པ་འབྱུང་བ་ལས་ཀྱང་། བེམ་པོ་མིན་ཕྱིར་བདག་ཉིད་རིག །རྣམ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་མཐོང་བ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྒྱུད་གཞན་ལས་ཀྱང་། མཁའ་ཁམས་བེམ་མིན་དང་བ་དང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འདོད་ན་ནི། རྐྱེན་ལས་དག་ལས་གང་དེ་ སྟོང་པར་མཐོང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་འདྲེན་ཅིང་། སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཟུང་འཇུག་ཅེས་ ངོ་སོར་སྒྲོག་པ་ལའང་བཀག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ མཚན་བཤད་དུ་མེད་དོ། །སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། འོད་གསལ་རྟགས་བཅུ་ལ་ སོགས་པའི་སྟོང་གཟུགས་འདི་རྣམས་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་ལ་ ཤིན་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ན་མི་མཐོང་ཞིང་། སྒྲིབ་པ་བསྲབ་པའི་འགོ་བརྩམས་ པ་ནས་མཐོང་ལ། སྒྲིབ་པ་ཇེ་ཆུང་དུ་སོང་བ་ན། འདིའི་སྣང་བ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་དང་། མཐར་ཐུག་འདི་ཁོ་ན་གནས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་གཟུགས་འདི་ནི་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བྱུང་གིས་ ཀྱང་སྟོང་ལ་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། དབང་ཡུལ་བཅུ་པོ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པས་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་ཡིན་ཅིང་། མངོན་སུམ་ དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དངོས་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་འདུས་བྱས་ལས་འདས་ཤིང་སྤྲོས་པ་དང་ བྲལ་ལ། གསལ་ཞིང་རིག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་བའི་ཕྱིར། བེམ་སྟོང་དང་ཆད་ 4-538 སྟོང་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་བྱ་དང་རྟོགས་བྱ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་བས་ན། དྲི་ མེད་འོད་ལས། གཟུགས་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ལམ་རྟགས་ཙམ་མོ་སྙམ་པའི་ཕྲ་མ་ སྔ་བཙན་དང་། ཕྱོགས་ལྷུང་གི་རྟོག་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སེམས་ཀྱི་ སྣང་བ་ཙམ་སྟེ་རང་གི་ཡིད་ལ་སྐྱེས་པ་མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ཉིད། །གང་ཞིག་ མཐའ་དག་རྒྱལ་བའི་སྲས་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པ་རྣལ་འབྱོར་དབང་པོས་ བསྟེན་བྱ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་མེ་ལྕེ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས་པས་བདུད་ཚོགས་ཡུལ་དང་བཅས་པ་མཐའ་ དག་རབ་ཏུ་སྲེག་བྱེད་ཅིང་། །ལུས་ལ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་ཀྱང་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ལ་ལོ་ཡི་ སྦྱོར་བས་བདེ་མཉམ་སྟེར་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་དང་། བདུད་བཞི་འཇོམས་པ་དང་། དེ་ལ་ དམིགས་ན་ཆགས་སོགས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་བཤད་པས་དེ་དག་ཡིན་ན། དབང་པོ་བསླད་ པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་ཡིན་ནམ། ལམ་རྟགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ནམ། ཡང་དག་པའི་གནས་ ལུགས་ཡིན་ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ལྷུང་སྤངས་ལ་ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅིག ཁྱད་ཆོས་ དེ་དག་དང་ལྡན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་མོད་ཀྱི། དོན་ དམ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ལ་ཡོད་ཅིང་འཁྲུལ་སྣང་ལ་མེད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་ དྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ལའང་ཁྱད་མེད་ན། འབད་པ་དུ་མས་དོན་དམ་རྟོགས་པར་བྱས་པས་ཅི་ ཞིག་བྱ། དེས་ན་རྒྱུད་གཞན་ལས་ཀྱང་། སེམས་ནི་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ། །ལྔ་ཡི་གཟུགས་ ཀྱི་རྣམ་པར་མཚོན། །ཞེས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། དུས་གསུམ་མཁྱེན་པས་མ་ བྱས་པའི། །རྟོགས་པ་ནམ་མཁའ་དབྱེར་མེད་མཚོན། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་དོན་དམ་སྟེ། །སོ་སོར་ རང་རིགས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ 4-539 དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང་། ཡང་ཇི་སྐད་ དུ། གང་དུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་ཏུ་འགྱུར་མི་ཡི་བདག་པོ་སླར་ཡང་གང་དུ་ཐིམ་ པའོ། །ཞེས་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་འབྱུང་འཇིག་བྱེད་པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་འདི་འཁོར་བ་འབྱུང་ འཇིག་བྱེད་པའི་གཞིར་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་གཟུགས་ཆོས་ཉིད་འདིའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས་ བར་དོའི་འཁྲུལ་བ་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་བཞིའི་འཁྲུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་ཅིང་། འདི་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ལས་དེ་རྣམས་རང་སར་དེངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས་ ཀྱང་། ང་ལས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བྱུང་། །ང་ལས་གནས་གསུམ་པོ་ཡང་བྱུང་། །ང་ཡིས་འདི་ ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་མ་མཐོང་། །ཞེས་པ་དང་། བསྡུས་པའི་རྒྱུད
Chinese
安住于心间，即是安住于心的自性，并且遍布内外一切，是所有感官，是所有相状，因此，从外道到金刚乘之间的一切宗义所诠释的精要和智慧的顶点，唯有这个。如是以前面的教证所说。虽然在外境显现为地等各种各样，但那些都不是世俗谛，虽然本来就具足一切相而安住，却因被遮蔽而无法看见。如是所说。《吉祥集密经》中也说：“非物质故自性智，识聚种种不能见。”其他续部中也说：“虚空界非物质清澈。”因此，如果因为有显现而认为不是空性，那么就会引用“因缘所生法，我说即是空”等的教证，并且也会遮止主张空性和缘起双运。除此之外，没有其他理由可以说明不是空性。是空性的立证是：光明十相等的空色，这些是事物的实相，在与实相完全颠倒的状态下无法看见，从开始去除遮蔽时就能看见，遮蔽越小，此显现就越增多。也是所要获得的究竟，因为那个理由，并且唯有这个究竟存在。此空色是不分别的自性，因为心所也空，并且不融入任何对境，因此也不是八识聚，并且不住于任何十境，因此不是任何事物，但因为现量体验，也不是非事物，因此超越了有为法，远离了戏论，因为显现为清晰且觉性是所有相状，所以不是顽空和断空，是所修和所证的究竟实相。因此，《无垢光经》中说：“从色转化为不变的安乐，那即是般若波罗蜜多的智慧。”因此，认为只是道路的征相的先前顽固和偏袒的分别念。
English
It abides in the heart, that is, it abides as the nature of mind, and it pervades all inside and outside. It is all the senses, it is all aspects, therefore, the essence of all doctrines from the heretics to the Vajrayana and the pinnacle of wisdom is only this. As stated in the previous scripture. Although various things such as earth appear externally, those are not the conventional truth. Although it has always been present with all aspects, it is not seen because it is obscured. As it is said. The Glorious Compendium of Origins also says: "Because it is not material, it is self-nature wisdom. The aggregates of consciousness cannot be seen in various ways." Other tantras also say: "The space element is non-material and clear." Therefore, if one thinks that it is not emptiness because it has appearance, then one will quote the scriptures such as "Whatever arises from conditions, I say is emptiness," and it will also prevent the assertion of the union of emptiness and dependent arising. Apart from that, there is no other reason to explain why it is not emptiness. The proof that it is emptiness is: these empty forms such as the ten signs of luminosity are the reality of things. In a state that is completely the opposite of reality, it is not visible, and it becomes visible from the beginning of removing the obscuration, and when the obscuration becomes smaller, the appearance of this increases. It is also the ultimate to be obtained, because of that reason, and because only this ultimate exists. This empty form is the nature of non-discrimination, because mental factors are also empty, and because it does not merge into any object, it is not the eight aggregates of consciousness, and because it does not abide in any of the ten objects, it is not anything, but because it is experienced directly, it is not non-existence, therefore it transcends conditioned phenomena and is free from elaboration. Because it appears as clear and awareness is all aspects, it is not inert emptiness and nihilistic emptiness, it is the ultimate reality to be cultivated and realized. Therefore, in the "Stainless Light Sutra" it says: "From form it transforms into unchanging bliss, that is the wisdom of the Prajnaparamita." Therefore, the previous stubbornness and biased discrimination of thinking that it is only a sign of the path.
Chinese
也不要成为它的奴隶。 就像那样，心的显现仅仅是自己心中生起的，如同镜中的影像一般。所有一切诸佛之子和佛陀们所依止的，瑜伽自在者也应当依止。智慧之火焰极其炽盛，能焚烧魔众及其处所一切。对于身体的执着等等，瑜伽士们通过年的修持，能给予平等安乐。如是说，一切佛及佛子都依止并修习，并且是智慧，能摧毁四魔，如果缘于它，就能舍弃贪执等障碍。如果是这些，是感官错乱的错觉吗？是道相的显现吗？是有智慧者们应舍弃偏颇而善加观察的真实实相吗？即使具备那些特点，如果认为仅仅是世俗的错觉，那就太过分了。证悟胜义实相具有而错觉不具有的利益是什么呢？如果对此也没有差别，那么通过诸多努力证悟胜义有什么用呢？因此，其他的续部中也说：心乃一大，以五种形象之相示现。说是五种智慧的自性。三时智者所未作，证悟虚空无别之相。此即是胜义谛，各自自性之体性。说是非造作，离戏虚空之体性，胜义谛，各自自己所应了知的。又如是说：何处三界一切转变，人之主宰又于何处融入？如虚空中云的生灭一般，此法性成为轮回生灭之基础。由于未识空色法性之自性，生起中阴之错乱等四种状态的一切错觉。从此要害之处击中，则彼等自会消散。嘿日嘎续中也说：我生一切有情，我生三处所，我以遍此一切，未见有情之异性。以及《略续》。
English
And do not become its slave. Just like that, the appearance of the mind is merely what arises in one's own mind, like an image in a mirror. All that is relied upon by all the sons of the Buddhas and the Buddhas, the yogi masters should also rely on. The flame of wisdom is extremely blazing, burning all the hordes of demons and their places. Attachment to the body, etc., yogis, through years of practice, give equal bliss. It is said that all Buddhas and their sons rely on and meditate, and it is wisdom, which can destroy the four maras, and if one focuses on it, one can abandon the obscurations such as attachment. If these are the case, is it just a delusion of sensory deception? Is it just an appearance of the path sign? Is it the true reality that the wise should abandon partiality and examine well? Even if it has those characteristics, if it is considered to be just a conventional delusion, it is too extreme. What is the benefit of realizing the ultimate reality that is possessed and not possessed by delusion? If there is no difference in this, then what is the use of realizing the ultimate reality through many efforts? Therefore, it is also said in other tantras: The mind is one great, and it is shown in the form of five forms. It is said to be the nature of the five wisdoms. Not made by the knower of the three times, realization shows the indivisibility of the sky. This alone is the ultimate, each with its own characteristics. It is said to be uncreated, the nature of the uncontrived sky, the ultimate truth, and what each should know for themselves. And it is said: Where do all the three worlds transform, and where does the lord of men merge again? Like the arising and destruction of clouds in the sky, this Dharma nature becomes the basis for the arising and destruction of samsara. Because the nature of this empty form Dharma nature is not known, all the illusions of the four states, such as the delusion of the bardo, arise. From this crucial point, they will dissipate on their own. Hevajra also says: From me all beings arise, from me also arise the three places, I pervade all this, I have not seen the otherness of beings. And the Condensed Tantra.