Tibetan
་རྒྱས་ང་རྒྱལ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ ངེས་པར་འགྲུབ། །སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །མངའ་བདག་དཔེར་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ ལྡན། །ཞེས་པ་དང་། བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་བྱ་བ་དེ་སྤངས་ནས་ནི་བདེ་མཉམ་ དང་བྲལ་སྟོང་པ་གཞན་དག་གང་ཞིག་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དུ་མ་རྣམས་ ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་དག་ཀྱང་རིང་། །ཞེས་དང་། རང་གི་སེམས་ནི་ བརྒྱལ་དང་གཉིད་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་མི་ཡི་བདག་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར། །སད་ལ་ རང་བཞིན་དང་བཅས་གསལ་བར་བྱེད་དེ་དེ་དག་སྲོག་ཆགས་ཐར་པའི་ལམ་མ་ཡིན། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཕྱེ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དག་ལ་བདེ་མཉམ་སྟེར་ བ་མིན། །གང་ཞིག་མཁའ་ཡི་ཤེས་རབ་ལ་འཁྱུད་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བར་གནས་པའི་རང་སེམས་ དེ་ནི་ཐར་པ་སྟེར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉེ་ཚེ་བ་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ ཏེ་དམིགས་པ་དང་ལམ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་ཏེ་སྤྲོས་ བྲལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེར་འགྱུར་ན་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྔོན་ཉིད་ནས་སངས་ རྒྱས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བསྒོམས་པས་དེར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་དང་ དོན་སྤྱི་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མཐར་ཐུག་གི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ 4-534 པའི་བརྗོད་བྲལ་ཙམ་མམ་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དེ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་ནི་བསྒོམ་པས་ཐབས་ མེད་དེ། དེ་ལ་དེ་གཏན་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱལ་བས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་ཡང་ ཡང་གསུངས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་སྣང་བཅས་ཡིན་གྱི། རྣམ་མེད་ཁོ་ན་ལ་ནི་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་འདོད་དེ། བློའི་རྩ་བ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ་ སྙམ་ན། འོ་ན་བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་འཐུག་པོ་ཡང་ཐར་པའི་ལམ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། སྔོན་དུ་སྟོང་ཉིད་ཐོས་བསམ་གྱིས་གོམས་པས་སོ་སྙམ་ན། ཐོས་བསམ་བྱས་པའི་རྗེས་ཀྱི་ བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་ཀྱང་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གོ་བ་སྔོན་དུ་སོང་མཉམ་དང་། དངོས་ གཞི་རྟོག་པ་བག་ཙམ་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ད་ལྟའི་སྣང་བ་གང་ཤར་བ་འདི་ཀ་དབྱིབས་ མ་བཅོས་མདོག་མ་བསྒྱུར་བ་འདི་ཁོ་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐར་ལམ་ ཡིན་ན། འགྲོ་བ་རྣམས་གཉིད་སད་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་རགས་པའི་འཁྲུལ་བ་འདི་དང་། འདོད་ ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་འགྱུར་གང་
Chinese
以广大我慢瑜伽，必定成就佛陀之果。导师具足三十二相，自在者具有八十随好。如是说。在《摄略经》中说：舍弃成佛之事，修习远离乐平等和其他空性者，以其无数劫，亦远离佛陀之果和俱生之乐。又，自己的心若完全陷入昏厥和睡眠，则人主会变得无自性。醒来时，具有自性而显现，但这些并非众生解脱之道。以有实和无实区分，心的金刚瑜伽士们不会给予乐平等。何者拥抱虚空之智慧，安住于俱生乐之自心，那才是给予解脱。如是说。修习微不足道的空性不会成佛，因为目标和道不圆满。仅仅断绝戏论也不会成佛，因为以断绝戏论为理由而能成佛的话，那么一切有情早就成佛了。若以修习而能成佛，那么执持如是之相和总义的分别念将成为究竟之道。因为没有任何理由的不可言说或仅仅断绝戏论，以无分别之智慧是无法修习的，因为对于它来说，那完全不显现。因此，胜者屡屡宣说修习空性，是具有显现的空性，因为对于无相唯独者来说，没有修习之物。又如是说：想要没有修习之物，因为心的根本已穷尽。若如此，那么昏厥和浓厚的睡眠也将成为解脱之道了。若认为先前以闻思空性而熟悉，那么闻思之后的昏厥和睡眠也将成为解脱之道，因为了知先前已相同，并且本体分别念稍微相似。又，现在显现的任何显现，不改造形状，不改变颜色，仅仅以此也并非获得解脱，若那是解脱之道，那么众生醒来时的粗大错觉，以及贪欲和嗔恨等种种
English
Through the yoga of vast pride, Buddhahood will definitely be accomplished. The teacher possesses the thirty-two marks, and the sovereign possesses the eighty minor marks. Thus it is said. In the Condensed Tantra, it says: Abandoning the act of becoming a Buddha, whoever meditates on emptiness that is separate from bliss and equality, even through countless eons, they will be far from Buddhahood and the innate bliss. Furthermore, if one's own mind is completely immersed in fainting and sleep, the lord of men will become without inherent existence. When awake, it is clear with inherent existence, but these are not the path to liberation for beings. Separating by real and unreal, the Vajra Yogis of the mind do not give bliss and equality. Whoever embraces the wisdom of space, the self-mind that abides in innate bliss, that is what gives liberation. Thus it is said. Meditating on insignificant emptiness will not lead to Buddhahood, because the aim and the path are not complete. Merely cutting off elaboration will also not lead to Buddhahood, because if one could become a Buddha by the reason of cutting off elaboration, then all sentient beings would have already become Buddhas from the beginning. If one becomes a Buddha through meditation, then the conceptual thought that grasps such an appearance and general meaning will become the ultimate path. Because there is no reason whatsoever, the inexpressible or merely cutting off elaboration, cannot be meditated upon with non-conceptual wisdom, because it does not appear at all to it. Therefore, the Victorious Ones repeatedly say to meditate on emptiness, which is emptiness with appearance, because there is nothing to meditate on for the formless alone. Again, it is said: It is desired that there is nothing to meditate on, because the root of the mind is exhausted. If so, then fainting and deep sleep would also become the path to liberation. If one thinks that one is accustomed to hearing and contemplating emptiness beforehand, then fainting and sleep after hearing and contemplation would also become the path to liberation, because the understanding has gone before and is the same, and the main conceptual thought is slightly similar. Furthermore, it is also not the case that liberation is attained merely by the appearance that arises now, without altering its shape or changing its color. If that were the path to liberation, then the gross delusion of beings when they wake up, and the various expressions of desire and hatred, etc.
Tibetan
ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རང་གི་བློས་རྣམ་པར་ དཔྱད་ཅིང་། མྱོང་རིག་ཏུ་བྱེད་པར་སྣང་བས་འདི་ཀུན་སྔོན་ཉིད་ནས་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ ཐལ་བས་སོ། །དངོས་པོ་གཅིག་དུ་བྲལ་དང་། རྟེན་འབྱུང་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ། དངོས་པོ་མེད་པར་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད་ནས་སྒོམ་པ་ནི་ཐར་པ་མཆོག་གི་ལམ་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་དུ་མ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་འདུས་པའི་རང་བཞིན་ ཅན་གྱི་ཕྱིར་དང་། གནས་ལུགས་ཅིར་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན་ན། འདིས་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་རྐྱང་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་རྣམ་གྲངས་མི་འདྲ་བ་དེ་ དག་གིས་མཚན་མར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཕན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་མེད་ ཅིང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བསྒོམ་པ་ཡང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བདེ་བར་གཤེགས་ 4-535 པའི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བསྒོམ་པ་དང་། མི་འགྱུར་ བའི་བདེ་བ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང་། བསྒོམ་བྱ་སྟོང་ ཉིད་སྣང་བཅས་ལ་བསྔགས་ཏེ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་པ། བྱམས་པ་ ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་གཟུགས་བརྙན་དམིགས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཤིང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིག་ པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། གང་རྣམས་ཀྱི་བློ་རྟེན་དང་བྲལ། །ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་པར་ འདས། །ཟབ་མོ་དམིགས་མེད་དེ་རྣམས་ཀྱིས། །མཚན་མའི་དོན་ནི་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཞེས་ མཚན་མ་རྟགས་སྣང་བསྒོམ་པར་བཤད་པ་དང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཏན་ལ་ དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་ཆ་མཐུན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ལྷག་ མཐོང་གི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ བརྙན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་ཆ་མཐུན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་ པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ གསུངས་པས། མདོ་ལས་ཀྱང་སྣང་བཅས་ལ་བསྔགས་པས་ལུགས་དེའི་ལམ་དག་པ་བ་ལ་ ཡང་སྣང་བཅ
Chinese
既然如此，以自己的智慧进行辨析，并且显现为体验觉受，那么这一切都将成为从一开始就毫不费力地解脱，因为这是必然的结论。通过分析事物是单一的、分离的，以及依赖产生等等，将事物分解为不存在，并进行禅修，这不是通往至高解脱的真正道路，因为这是专注于多种戏论，并且是各种分别念聚集的自性，如果实相是无法以任何方式把握的，那么这将执持各种各样的东西。因此，那些想要禅修空性的人的不同方法，即使对执着于相状有所帮助，也不会成为圆满正等觉的完整道路，因为没有禅修自性大乐，也没有显现禅修一切相。那么，善逝的不共之道是什么呢？就是禅修一切相，以及禅修不变的安乐。一般来说，在波罗蜜多乘中，也赞叹禅修空性与显现相结合。如《解深密经》中所说：“慈氏，什么是寂止的所缘境？就是以影像为所缘境的心。”以及“对于禅定的行境之影像，了知此唯是识而已。”等等。圣龙树的《六十正理论》中也说：“何者之心离所依，超越有无之边际，甚深无相彼等士，善能修习于相义。”这里说的是禅修相、征相和显现。圣无著的《摄抉择分》中也说，什么是禅修影像？答：禅定的行境之影像，与所知事物相似，与有分别念的上观之品类相应作意，或者禅定的行境之影像，与所知事物相似，与无分别念的寂止品类相应作意，凡是这种禅修，就称为禅修影像。因此，经典中也赞叹显现，所以那个宗派的清净道也包括显现。
English
Since it is so, by analyzing with one's own wisdom, and appearing as experiencing sensation, then all of this will become effortlessly liberated from the beginning, because that is the inevitable conclusion. By analyzing things as being single, separate, and dependently arising, etc., breaking things down into non-existence, and meditating, this is not the true path to supreme liberation, because it is focused on multiple elaborations, and is the nature of the gathering of various conceptualizations, and if reality is impossible to grasp in any way, then this will grasp all sorts of things. Therefore, those different methods of wanting to meditate on mere emptiness, even if they are somewhat helpful for clinging to characteristics, will not become the complete path of perfect and complete enlightenment, because there is no meditation on the nature of great bliss, and there is no appearance of meditating on all aspects. So, what is the uncommon path of the Sugatas? It is meditating on all aspects, and meditating on unchanging bliss. In general, in the Paramita Vehicle as well, it is praised to meditate on emptiness combined with appearance. As it is said in the Samdhinirmocana Sutra: "Maitreya, what is the object of tranquil abiding? It is the mind that takes the image as its object." And "For the image of the object of concentration, knowing that this is only consciousness." etc. The noble Nagarjuna's Sixty Stanzas on Reasoning also says: "Those whose minds are free from support, transcending the limits of existence and non-existence, those profound and signless ones, are skilled in meditating on the meaning of signs." Here it speaks of meditating on signs, characteristics, and appearances. The noble Asanga's Compendium of Determinations also says, what is meditating on images? Answer: The image of the object of concentration, similar to the object of knowledge, corresponding to the category of higher seeing with conceptualization, or the image of the object of concentration, similar to the object of knowledge, corresponding to the category of tranquil abiding without conceptualization, whatever that meditation is, is called meditating on images. Therefore, the sutras also praise appearance, so the pure path of that school also includes appearance.