Tibetan
་མེད་པར་རྟོགས་ནུས་པ་ལྟར་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྲིད་གསུམ་གདོད་ མ་ནས་ཡོད་པར་ངེས་ན་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྲིད་གསུམ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བར་ རྟོགས་པར་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དང་སྟོང་གཟུགས་བསྒོམས་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ དང་། དངོས་པོར་སྣང་བ་གཉིས་ཀར་བཟློག་གོ །སྟོང་གཟུགས་དང་མི་འགྱུར་པའི་བདེ་བ་ ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ནི་དགག་སྒྲུབ་དང་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་ ལས་འདས་པ་དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་སྒྲུབ་པ་རང་དབང་ཅན་མིན་ མོད། རྒྱུ་མཚན་མེད་ཀྱང་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ནན་གྱིས་འཕུལ་བར་བྱེད་ན་ནི་ཧ་ཅང་ ཐལ་བའི་དབང་གི་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་མཐའ་བྲལ་དེ་ཡང་དངོས་པོའམ་ ཡང་ན་མེད་ངེས་སུ་འཕུལ་བར་བྱེད་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ལན་ལྡོན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་མཉམ་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཞུ་བདེ་དང་རྩོལ་བ་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་ པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དང་འདུས་བྱས་ཡིན་ཀྱང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་བཟློག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ ཡིན་ཏེ། ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་མེས་ཤིང་བསྲེག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་ 4-414 བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་དང་། ལམ་བསྒོམས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན་བྱ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ བཞུགས་པའི་གནས་ལུགས་སུ་འཐད་ཀྱི། ཁྱེད་འདོད་པའི་མཐའ་བྲལ་ཙམ་དེ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ ཡིན་ཞིང་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་རྒྱུ་དང་། འཐོབ་རྒྱུ་དང་། མཁྱེན་རྒྱུ་དང་། གནས་ ལུགས་ལ་ཞུགས་རྒྱུ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་འཐོབ་མཁྱེན་ཞུགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ གང་ཡང་མི་འཐད་དོ། །དོན་དམ་པར་རྟོགས་འཐོབ་སོགས་གང་ཡང་མེད་པས་རྣམ་གཞག་ ཀྱང་མི་འཐད་པ་ཉིད་བཟང་ངོ་སྙམ་ན། གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ ཤེས་པ་མེད་པས་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ལ། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་ གྲོལ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ཟིན་ཏེ། མ་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །འཐོབ་རྟོགས་སོགས་ གང་ཡང་མེད་པ་དེ། མེད་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་ལོ་སྙམ་ན། མེད་པར་ཤེས་པ་ཡང་ མི་སྲིད་དེ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་མེད་པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡང་མེད་ལ། ཤེས་པར་བྱེད་ མཁན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འགོག་པའི་ ཕྱིར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཅི་ཡང་མེད་པ
Chinese
如能了悟无有，则能确定胜义智慧的三有本来就存在，也能了悟世俗名言的三有从未存在过。因此，修习乐和空色，能遮止对实有的执着和对实有的显现。空色和不变的乐结合，是因为它超越了破立、实有非实有、有无、是与非的边，是胜义无为法。建立实有并非自主，即使没有原因也会变成实有。如果强烈地推动这种观点，那就是非常过分的行为。如果那样，对于你的宗派的离边，如果也被推动成为实有或者必定成为非有，又该如何回答呢？因为没有理由是相同的。在道的状态中，无论是具有乐暖还是具有勤作的等持，虽然是实有和有为法，但却是遮止执着实有的方法，就像木头生的火烧木头一样。因此，这种远离一切边的智慧，是瑜伽士们所要证悟的，是修习道者所要获得的，是诸佛所要了知的，是安住于一切法之实相的方式。而你所希求的仅仅是离边，因为它什么也不是，什么也没有。因为证悟的、获得的、了知的、进入实相的任何事物都没有成立。因此，证悟、获得、了知、进入的任何安立都不合理。如果认为，胜义中证悟、获得等什么也没有，所以安立也不合理才好，如果实相是那样，因为没有证悟的主体，所以不可能解脱，会变成这样的过失。如果没有证悟的主体也能解脱，那么一切都解脱了，不可能有不解脱的。如果认为，获得、证悟等什么也没有，仅仅知道没有就能解脱，那么知道没有也是不可能的，因为对于什么也不是的事物，也没有需要知道没有的，也没有能知道的主体。因此，为了遮止对实有诸法的执着，诸法什么也没有
English
Just as one can realize non-existence, one can be certain that the three realms of ultimate wisdom have always existed, and one can also realize that the three realms of conventional consciousness have never existed. Therefore, by meditating on bliss and emptiness, both the clinging to reality and the appearance of reality are averted. The union of emptiness and immutable bliss is the ultimate unconditioned because it transcends the extremes of affirmation and negation, reality and non-reality, existence and non-existence, being and non-being. Establishing reality is not autonomous, but it can become real even without a cause. If one insists on pushing this point, it is an extremely excessive behavior. If that is the case, what would you answer if your system's freedom from extremes is also pushed to be either real or definitely non-existent? Because there is no reason to be equal. In the state of the path, whatever samadhi has heat and effort, although it is real and conditioned, is a method to avert clinging to reality, just as fire born from wood burns wood. Therefore, this wisdom that is free from all extremes is to be realized by yogis, to be attained by those who meditate on the path, to be known by the Buddhas, and is suitable as the way to abide in the reality of all dharmas. But your desired mere freedom from extremes is nothing and does not exist, because nothing to be realized, attained, known, or entered into reality is established. Therefore, no establishment of realization, attainment, knowledge, or entry is reasonable. If you think that it is better that no establishment is reasonable because there is nothing to realize or attain in the ultimate sense, then if reality is like that, there is no agent of realization, so liberation is impossible, which would be a fault. If there is no agent of realization but liberation is possible, then everyone is already liberated, and it is impossible for there to be anyone who is not liberated. If you think that there is nothing to attain or realize, and that liberation comes from merely knowing that there is nothing, then it is impossible to know that there is nothing, because there is nothing to know that there is nothing, and there is no one to know it. Therefore, in order to prevent attachment to real things, all dharmas are nothing.
Tibetan
ར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་འདྲ་དེ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ གཟིགས་ངོ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་དང་། ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དཔེར་བགྱིད་ན་དུག་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་ནི་ཟ་ཞིང་མྱང་བར་ ནུས་པ་ཡིན་གྱི། ཁ་ཟས་ཡེ་མེད་ན་དུག་མེད་པའི་ལྡོག་ཆ་ཙམ་ཞིག་སུས་ཀྱང་ཟ་བར་མི་ནུས་ པ་བཞིན་ནོ། །མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དང་སྟོང་གཟུགས་དེ་ཡང་ཚོར་བའི་མྱོང་བྱ་དང་། རྣམ་ ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་གྱི། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་པའི་ མྱོང་བྱ་དང་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས། ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་ 4-415 སྟོང་ཉིད་ནི། །ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སྟོང་ཉིད་ དེ་ལྟར་འགྱུར་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་མེད་པའི། །ཤེས་བྱ་གང་ཞིག་འདིར་མཐོང་ བ། །སྟོང་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཕུང་རྣམས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ། མཐའ་བྲལ་ཙམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་བློས་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་སྒོམ་བྱེད་རྟོག་པ་ ལས་མ་འདས་ཤིང་། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་དངོས་མེད་དེ་འདྲ་ནམ་ཡང་ཡུལ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་ པའི་ཕྱིར། དེ་འདྲ་དེ་བསྒོམ་བྱ་སྟོང་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཐོས་བསམ་ གྱི་ཤེས་པས་གོ་བར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། ། བཅུ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔལ་དྲི་མ་ མེད་པའི་འོད་ལས། དཔའ་བོའི་རིམ་དང་བདག་བྱིན་རླབས་པ་ཡི། །རིམ་པ་དག་ཀྱང་ཐར་ པའི་ལམ་མ་ཡིན། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་རིམ་པ་གཅིག་པུ་ནི། །ཐར་པའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ ཤེས་ནི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་དང་། དེ་སྒོམ་པའི་ ཐབས་ནི་རིམ་པའོ། །འདིར་དཔའ་བོའི་རིམ་པ་ནི། ལྷ་དྲག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་དུར་ཁྲོད་ ལ་སོགས་པའི་ས་གཞིར་བཞུགས་ཏེ། བསད་བསྐྲད་དབྱེ་རྨོངས་རེངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ ལས་སྒྲུབ་པ་དང་། རོ་ལངས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དང་། འབྱུང་པོ་རྣམས་མངག་གཞུག་ཏུ་བྱེད་པ་ ལ་སོགས་པ་སྔགས་ལ་གཞོལ་བའི་རིམ་པ་དང་། རྫས་དང་རླུང་ལ་སོགས་པ་རྩོལ་བ་ཅན་གྱི་ སྦྱོར་བས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལ་
Chinese
如此宣说，像那样的，不是圣者们所见之境，不是智慧所证之境，也不是法性，凡是法界圣者们各自以自证智所证悟的，是俱生智。譬如，以无毒而区别的美味佳肴，能够食用和品尝，如果根本没有食物，那么无毒的反面，谁也无法食用一样。不变的安乐和空色，也不是感受的体验之境，也不是八识聚所见，而是自证智慧自己所证悟的体验之境和显现。如是《见欲略示》中说：“蕴聚分别空性者，如水树般无有实，一切形相中具胜，空性如是无变异，无生亦且无灭尽，所知何者此处见，空性之物即空性，蕴聚非是分别性。”如是说，仅仅是离边的空性，如果作为以分别念执取的对境，则未超出修习的分别念，无分别的智慧永远无法将那样的无实有作为对境。因此，那样的空性永远不会成为所修习的空性，否则只能成为以闻思之智慧所理解的而已。 第十是，此瑜伽名为极清净次第，如《吉祥无垢光》中所说：“勇士之次第与自加持者，次第等亦非解脱道，唯有极清净之次第，为解脱故诸佛所宣说。”如是说，如前所说，双运之智慧是如实不颠倒之故，是极清净，而修习它的方法是次第。此处勇士之次第是：以忿怒本尊之瑜伽，安住于尸林等处，进行杀、逐、分、痴、僵等事业，以及僵尸成就，役使诸部多等，是专注于密咒的次第，以及以药物和气等努力的结合，与事业手印一同结合。
English
Thus it is said, that which is like that, is not the realm seen by the noble ones, not the realm realized by wisdom, nor is it the nature of reality, whatever realm of reality is individually realized by the noble ones with their own self-awareness, is co-emergent wisdom. For example, a delicious food distinguished by being non-poisonous can be eaten and tasted, but if there is no food at all, then the opposite of non-poisonous, no one can eat it. Immutable bliss and empty form are also not the realm of experience of feeling, nor are they seen by the eight consciousness aggregates, but self-aware wisdom itself is the realm of experience and appearance that is self-realized. Thus, in the "Brief Exposition of the Desire to See," it says: "The aggregates analyzed as emptiness, like a water tree, have no essence, the emptiness that possesses the best of all forms, that emptiness does not change, without arising and without ceasing, whatever knowable is seen here, the empty object is emptiness itself, the aggregates are not of a differentiating nature." As it is said, merely the emptiness of being free from extremes, if it is made the object of grasping with conceptual thought, then it does not go beyond the conceptual thought of meditation, and non-conceptual wisdom can never make such a non-entity an object. Therefore, such emptiness will never become the emptiness to be meditated upon, otherwise it will only be something to be understood by the wisdom of hearing and thinking. Tenthly, this yoga is called the order of utmost purity, as it is said in the "Glorious Stainless Light": "The order of heroes and self-blessed ones, these orders are also not the path to liberation, only the order of utmost purity, for the sake of liberation, is taught by the Buddhas." As it is said, as explained above, the wisdom of union is the ultimate purity because it is the non-erroneous reality, and the method of meditating on it is the order. Here, the order of heroes is: with the yoga of wrathful deities, residing in places such as charnel grounds, performing actions such as killing, expelling, separating, deluding, and stiffening, as well as zombie accomplishments, and employing the bhutas, etc., is the order focused on mantras, and the combination of effortful practices such as substances and winds, together with the action mudra.