Tibetan
་མེད་འོད་ལས་གསུངས་པས་ངེས་པ་ཅན་ཡིན། མཚན་རྟགས་ བཞི་ཡིན་ཡང་འདིར་ལྔ་བཤད་པ་ནི། འབྲོ་ལུགས་ཀྱི་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་མཚན་རྟགས་བཞི་ དང་། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་ལ་རྟགས་ཅན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་ཀྱང་དོན་ལ་ལྔ་པ་ནམ་ མཁའ་ལྟ་བུ་འདི། ཉིན་རྟགས་དྲུག་པོ་འཆར་བའི་གཞི་ལ་དགོངས་པ་ཡིན། གསང་འདུས་ འཕགས་སྐོར་བ་རྣམས་ཀྱང་། རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཚན་ཉིད་ མེད། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་དབྱེར་ཡོད་དེ། །མཚན་མོ་ཉིན་མོ་མཚམས་བདག་ཉིད། །ཅེས་ནམ་ མཁའ་ལ་དབྱེ་བ་གསུམ་གྱིས་འབྱེད་པར་བྱེད་དེ་གནད་གཅིག་གོ །དེས་ན་འཆར་བའི་གཞི་ ནམ་མཁའ་བཤད་པས་ཉིན་རྟགས་དྲུག་པོ་སྦས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅུང་ཟད་བཤད་པའང་ཡིན་ 4-297 ནོ། །མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས། ཉིན་རྟགས་དྲུག་པོ་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། ནམ་ མཁའ་ལས་བྱུང་རང་བྱུང་བ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་མེ་བོ་ཆེ་ནི་སེར་པོ་འབར་བ་སྟེ་དུས་མེའོ། ། འོད་ཆེན་རྣམ་པར་སྣང་བར་བྱེད། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལམ་མེ་བ་ནི་དཀར་པོ་འབར་བ་སྟེ་ཟླ་ བའོ། །འགྲོ་བའི་མར་མེ་ནི་དམར་པོ་འབར་བ་སྟེ་ཉི་མའོ། །ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མེ་ནི་ནག་པོ་འབར་ བ་སྟེ་སྒྲ་གཅན་ནོ། །གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་བ་ནི་མཆོག་གི་ཆ་སྟེ་གློག་འགྱུ་བའོ། ། སྔགས་མཆོག་སྔགས་བདག་རིག་སྔགས་རྒྱལ། །ཞེས་པ་ནི་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ནི་ ཐིག་ལེ་ཙམ་དང་། མཆོག་དང་། བདག་པོ་དང་། རྒྱལ་པོའི་སྒྲས་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་བསྟན། དེའི་ ཤུགས་ལ་ཕལ་པ་དང་། མངའ་འོག་དང་། འཁོར་ཡང་ཡོད་དགོས་པས་དེ་ནི་སྣ་ཚོགས་ གཟུགས་བརྙན་ནོ། །འབྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཡང་རྟགས་ཅན་གྱི་ཐ་ སྙད་མཛད་འདུག་འདིར་རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ལམ་རྟགས་ཙམ་ལ་མི་གཟུང་སྟེ། གནས་ལུགས་ ཀྱང་ཡིན་ལ་རྟགས་ཀྱང་ཡིན། དཔེར་ན་མཚན་མོ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་བའི་མེ་དེ་མེ་དངོས་ ཀྱང་ཡིན། དེར་ཕྱིན་ན་གྲང་རེག་སེལ་ནུས་པ་ལ་རྟགས་ཀྱང་ཡིན་པ་བཞིན། སྟོང་གཟུགས་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གཟུགས་དངོས་ཀྱང་ཡིན། ཆོས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གདོད་ནས་ བཞུག་པའི་རྟགས་དང་། སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པའི་རྟགས་ཀྱང་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སོགས་ཞེས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས། ཡིད་ཀྱི་ དབང་པོ་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད། མཆོག་གི་དབང་པོ་དང་དྲི་ཆུ་འདོར་བ་སྟེ་དྲུག་ཡིན། ལྷ་ཡེ་ཤེས་ ཁམས་པ་དྲུག་ཚན་གཅིག་ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ། ཤེར་ཕྱིན་མ། ཀུན་ཏུ་བཟང
Chinese
是從無有之光中所說，故是決定性的。名相四種，然此處說五種者，乃是仲派（འབྲོ་ལུགས།）的上師們雖說名相四種，以及將無雲的虛空稱作有相，但實際上第五種如虛空般的這個，是指六種日相生起的基礎。密集金剛的聖眾們也說：「僅僅自明的智慧，其體性如同虛空般無相。然而此處有差別，夜晚白天是分界的主宰。」這樣將虛空以三種差別來區分，要點是一致的。因此，說了生起的基礎虛空，也以隱藏的方式稍微說了六種日相。4-297 在《名亦名讚》中，清楚地說了六種日相，即「從虛空生起的自生者，智慧本智大火是黃色燃燒的時火。大光明能顯現種種，智慧光明朗然是白色燃燒的月亮。有情的燈是紅色燃燒的太陽。智慧明燈是黑色燃燒的羅睺星。大威光明顯耀是殊勝之分，即閃電。」「咒殊勝咒主明咒王。」是指咒語，明咒是僅僅明點，殊勝，主，王的語氣顯示了大明點。由此推知，必須有庸常，統屬，眷屬，因此那是多種形象。仲派的人們也將多種形象稱作有相，此處所謂的相，不應僅僅理解為道路的相，也是實相，也是相。例如，夜晚從遠處看見的火，既是真實的火，去到那裡能消除寒冷，也是相。同樣，空色法性的自性本質也是真實的，法性如來藏本來就存在的相，也是迅速成佛的相，應當如此理解。智慧蘊等說法中，智慧蘊和智慧界，意的根、聲的生處，殊勝的根和排泄物，共六種。天尊智慧界六尊一組是指金剛薩埵、般若佛母、普賢
English
It is definitive because it is spoken from the light of non-existence. Although there are four characteristics, the reason for explaining five here is that the earlier lamas of the Dro tradition spoke of four characteristics, and although they used the term 'having characteristics' for cloudless space, in reality, this fifth one, like space, refers to the basis upon which the six daily characteristics arise. The noble assemblies of Guhyasamaja also say, 'The wisdom of mere self-awareness is without characteristics, like space. However, there is a distinction here, night and day are the masters of the boundary.' Thus, space is divided by three distinctions, the key point is the same. Therefore, by explaining space as the basis of arising, it is also a slight explanation in a hidden way of the six daily characteristics. 4-297 In the 'Name Also Name Praise,' the six daily characteristics are clearly stated: 'The self-born arising from space, the great fire of wisdom jñana is the yellow burning time-fire. The great light makes various appearances, the clear light of wisdom is the white burning moon. The lamp of beings is the red burning sun. The lamp of wisdom is the black burning Rahu. The great splendor, clear light, is the supreme part, that is, lightning.' 'Mantra supreme, mantra lord, vidya mantra king.' This refers to mantra, vidya mantra is merely a bindu, the terms supreme, lord, and king indicate the great bindu. From this it can be inferred that there must also be ordinary, subordinate, and retinue, therefore that is a variety of images. The Dro people also call various images 'having characteristics,' here the term 'characteristic' should not be understood merely as the characteristic of the path, it is also reality, and it is also a characteristic. For example, the fire seen from afar at night is both the real fire, and going there can eliminate cold, it is also a characteristic. Similarly, the self-essence of the emptiness-form dharmata is also real, the characteristic of the dharmata tathagatagarbha being present from the beginning, and it is also the characteristic of quickly attaining Buddhahood, it should be understood in this way. In the saying 'heap of wisdom,' etc., there are six: the heap of wisdom and the realm of wisdom, the root of mind, the birthplace of sound, the supreme root, and the excretion of urine. The six deities of the wisdom realm, one group, refers to Vajrasattva, Prajnaparamita, Samantabhadra.
Tibetan
་པོ། སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མ། གནོད་མཛེས་དང་ཤིན་ཏུ་སྔོན་མོ་རྣམས་སོ། །སྣང་བའི་སྟེང་དུ་འོད་གསལ་ འཛིན་པ་འདི་གོམས་ན། སྒེའུ་ཁུང་ནག་དང་ངེ་བ་ལྟ་བུ་དང་། གཡབས་སོགས་ལ་བལྟས་ཏེ་ དེར་སྟོང་གཟུགས་དྲངས་ནས་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན་རིམས་པས་ཁྱིམ་གཏན་ལ་ཕེབས་ 4-298 པའི་མངོན་ཤེས་འབྱུང་། སྟོང་པའི་སྒྲ་ལ་སེམས་གཏོད་པ་གོམས་ཤིང་། སྒྲ་ཕལ་ཆེར་སྟོང་ པའི་སྒྲར་འགྲོ་ན། ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་འདུན་པ་བཏང་ སྟེ། སྟོང་པའི་སྒྲ་ལ་སེམས་བརྟད་པས། ལྐོག་གྱུར་གྱི་སྒྲ་རྣ་བར་ཚོར་བའམ། ལུང་སྟོན་པའི་ རྣམ་པ་འབྱུང་། རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན། འདི་གཉིས་ལ་དང་པོ་ཐོག་མར་ལ་ སྣང་བ་ཤར་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཇི་བཞིན་ཐིངས་པ་དཀའ། འཛིན་ཞེན་དང་རྩིས་བཏབ་མི་ བྱེད་པར་ཡང་ཡང་ལས་ལ་སྦྱར་བས། ཕྱིས་ངེས་པ་ཅན་ཐིངས་པར་འོང་། བསམ་གཏན་གྱི་ སྒོམ་དོན་བློ་ལ་འགོད་པའི་སྐབས་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀྱི་ཐད་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་བས་རྒྱས་ པར་ངོ་སྤྲད་ན། སྐབས་སུ་བབ་ཅིང་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ཡིན། སོར་སྡུད་ཀྱི་འཁྲིད་ཙམ་ལས་མི་ བྱེད་ཅིང་། ངོ་སྤྲོད་དགོས་ན་སོར་སྡུད་ཀྱི་འཇུག་ཏུ་བྱེད་དགོས་མོད་ཀྱང་། ཐོག་དགེའི་འཁྲིད་ རྒྱས་པར་དཀྱུས་ཐོག་གཅིག་ལ་བྱེད་ཅིང་ངོ་སྤྲོད་དགོས་ན། བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ལྔ་པའི་ སྐབས་སུ་བྱེད་པའང་ཡན་ལག་སོ་སོ་དང་བསྟུན་ཀྱང་རུང་ངོ་། །ཡུན་རིང་མ་བསྒོམས་པ་ལ་ ངོ་སྤྲོད་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཐོབ་ཐང་ནི་ཡིན་ཏེ། ཉམས་མྱོང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ངོ་སྤྲོད་པར་མི་འོས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྙིང་པོ་བསྡུས་ན་བསམ་གཏན་གྱི་རྟོག་པའི་ཡན་ལག་ཙམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ནི། བསྒོམས་པའི་ཉམས་མྱོང་གི་སྟོབས་ལས། སྟོང་གཟུགས་རང་སེམས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། སོར་སྡུད་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ཙམ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་རང་མིན་ཀྱང་། སྟོང་གཟུགས་མཐོང་བའི་ ཉམས་མྱོང་ལས་བརྩམས་ཏེ། ལུང་རིག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་མ་ལྟོས་པར། མྱོང་བའི་སྟོབས་ལས་ སྟོང་གཟུགས་རང་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མེད་པར་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་ ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་སྤྲོད་གཉིས་ཀ་བྱར་བཏུབ་བོ། །སྔོན་འགྲོ་ བལྟོས་མེད་བཞི་ལྡན་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་ན། དངོས་གཞིའི་འཁྲིད་ལ་མ་སླེབ་ཀྱང་། སྔོན་ འགྲོའི་ཉམས་མྱོང་ལ་སྟོང་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་རྣལ་མ་འདེབས་ཐུབ། སྐབས་དེར་མ་ངེས་པའི་ 4-299 རྟགས་སྣང་ཇི་སྙེད་འབྱུང་བས། སྣང་
Chinese
པོ། སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མ།（藏文）གནོད་མཛེས་དང་ཤིན་ཏུ་སྔོན་མོ་རྣམས་སོ། །在显现之上，光明 执持如果习惯了，看黑窗户和煤炭之类的，以及帘子等， 在那里牵引空色，长久习惯了，就会生起能使瘟疫返回家的 4-298 现量。习惯于心专注于空声，如果大多数声音变成空 的声音，就应证悟如此这般的隐蔽之义。发出这样的愿望， 心专注于空声，就能听到隐蔽的声音，或者出现授记的 形象。是与耳现量相符顺的。对于这两者，最初仅仅是 显现生起，如实安住是很困难的。不作执着和计较，反复修习， 之后必定能安住。在心中安立思维修的修法意义时，如果在分别和观察二者方面以共同的引导广 为引导，就应时而且非常好了。仅仅作手指聚拢的引导， 如果需要引导，就必须在手指聚拢的结尾处作，然而，对于初善的引导， 可以广泛地在一次性过程中进行，如果需要引导，也可以在五支禅定的 时候进行，也可以与各个支分相配合。对于长期没有修习的人， 不作引导才是应得的，因为对于没有生起体验的人，不适合作引导。 再次，如果归纳要义，仅仅在相续中生起思维修的支分， 就能从修习的体验力量中，证悟空色为自心， 即使仅仅是指聚拢的体验，也不会那样证悟，但是，从见到空色的 体验出发，不依赖于教理的成立，从体验的力量中 能够引出空色不是他心而是自心的定解，到那时 就能对它作共同和不共同的两种引导了。如果长期修习具足四种无待前行， 即使没有到达正行的引导，也能对前行的体验安立真实的空性方面的引导。那时会出现许多不确定的 4-299 征兆显现，显
English
Po. Sgra rdo rje ma. (Tibetan) These are the harmful, beautiful, and very dark blue ones. If one becomes accustomed to holding luminosity on top of appearances, looking at things like black windows and charcoal, and curtains, etc., and drawing emptiness there and becoming accustomed to it for a long time, a direct perception will arise that causes the plague to return home. 4-298 If one becomes accustomed to focusing the mind on the sound of emptiness, and if most sounds become empty sounds, then one should realize such a hidden meaning. By making such a wish, and focusing the mind on the sound of emptiness, one can hear hidden sounds, or the appearance of prophecy will arise. This is in accordance with the direct perception of the ear. For these two, at first, it is only difficult to settle down as it is, except for the mere appearance of appearance. Without clinging or calculating, by applying it to work again and again, it will surely settle down later. When establishing the meaning of meditation practice in the mind, if the common introduction is widely introduced in terms of both discrimination and observation, it is very good when the time comes. Only the instruction of finger gathering is not done, and if introduction is needed, it must be done at the end of finger gathering, but for the initial good instruction, it can be done extensively in a one-time process, and if introduction is needed, it can also be done at the time of the five branches of meditation, or it can be done in accordance with each branch. For those who have not practiced for a long time, it is appropriate not to introduce it, because it is not appropriate to introduce it to those who have not experienced it. Again, if the essence is summarized, if only the branch of meditation's discrimination arises in the mindstream, then from the power of the experience of meditation, one realizes emptiness as one's own mind, even if it is only the experience of finger gathering, it will not be realized in that way, but starting from the experience of seeing emptiness, without relying on the establishment of scripture and reasoning, from the power of experience, one can draw the certainty that emptiness is not other than one's own mind, and at that time one can make both common and uncommon introductions to it. If one meditates on the four unconditional preliminaries for a long time, even if one does not reach the main practice instruction, one can establish a true introduction to emptiness in the preliminary experience. At that time, many uncertain 4-299 signs will appear, appear