English
If thoughts arise incessantly, cut them off immediately. If distraction is like a chain connecting continuously, use mindfulness like an iron hook to catch and restrain it. Apply antidotes to afflictions. If willpower is weak and mindfulness is faint, generate joy. In the state of abiding in self-power, do not artificially modify it. All the methods of settling the mind mentioned above are included in actual practice. At this time, the mind is clear, empty, and without grasping. There is no distraction, and there is no distinction between near and far. This is stillness. What can be done now is just this. As for the definitions of pliancy and so on, if it is not just staying at the level of understanding, it is difficult to appear now. Even if something similar occasionally appears, it cannot produce special effects. Regarding insight, there are distinctions between the worldly and the path of liberation, distinctions between having or not having conceptual thought, distinctions between analytical meditation and abiding meditation, and so on. But in the ultimate vehicle, for the emptiness of form, sound, smell, taste, touch, appearance, and the feelings of the body, the feelings of speech, the feelings of the mind, and all kinds of appearances, to abide equally in a natural way, this alone is insight. As it says in the 'Declaration of Intentions': 'Form and other internal phenomena, because of seeing, are called insight.' In this way, if you abide in the path of union of stillness and insight, all the happiness of samsara and nirvana and all perfect qualities will arise. Also, the text says, 'The complexity of virtuous actions is also mostly abandoned,' meaning that, in general, virtuous actions will not become obstacles. If you cannot abide in equipoise, or if you have gained stability in equipoise, the more diligent you are in the virtuous actions of body and speech, the better. However, in this stage where equipoise has not yet arisen, or is in the process of arising, doing too many things will become distraction and fatigue, leading to the inability to generate equipoise. Because the focus of this stage is to strive to generate equipoise, if both cannot be taken care of, you should abandon the others and focus on equipoise. As it says in the 'Guide to the Bodhisattva's Way of Life': 'If you see that your strength is weakening, you should abandon what you were doing before, and abandon what has already been done in order to accomplish what comes later.' Like this, spending too much energy on many things that cannot be accomplished is a fault of diligence. Therefore, the antidote is to abandon, that is, to abandon many thoughts and focus on one object.
Tibetan
ར་ཞག་འགའ་ཤས་དམིགས་པ་རྣམས་ ཡང་ཡང་བསྐྱར་ཞིང་། ལག་ལེན་ངེས་པོར་བསླབས། སྐམ་སྒྲིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒོམ་དུ་ཡང་ བཅུག དེ་ནས་བཅའ་འགྲིག་པ་ན་མུན་ཁྲིད་དམ་པོ་ལ་འཇུག་ཁར། བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་ 4-270 དོན་དུ་སྐབས་འགར་གཏོར་དབང་ཞིག་མཛད་པའི་སྲོལ་ཡང་ཡོད། གལ་ཆེ་རེ་རེ་ཙམ་མ་ གཏོགས་གཞན་ལ་མི་མཛད་ཀྱང་གསུང་། ཕྱིས་མི་མཛད་པ་ཤས་ཆེ། མེད་མི་རུང་ནི་ཡིན་ ཡང་མ་ཡིན་མོད། གོང་མའི་ཕྱག་ལེན་གྱི་རྒྱུན་ཡིན་པས་རེས་འགའ་འགྲུབ་ན་བཟང་བར་ནི་ མངོན་ནོ། །དེ་ལ་གཏོར་དབང་མི་བྱེད་ན་དེར་ཟད། བྱེད་ན་དེའི་རྗེས་སུ་ལུས་ཕུད་འབུལ་ བར་གྲགས་པ་འདི་བྱེད། དེ་ཡང་སློབ་མ་རྣམས་འདུས། སློབ་དཔོན་སྟན་མཐོ་བ་ལ་འདུག ཡུངས་ཀར་རམ། མེ་ཏོག་གང་ཡང་རུང་བ་ལ། ༀ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧོཿཧཾ་ཀྵཿམང་དུ་བཟླས་ལ་བཞག འོ་ ཕ་རི་བལྟ་འདོད་ན་ཚུ་རི་ནས་ལྟོས་བྱ་བ་ཡིན། ངེད་ཀྱི་ལུས་གནད་འཆའ་བ་ལ་ལེགས་པར་ གཟིགས་ཤིག་བྱས་ནས་ལུས་གནད་རེ་རེ་ནས་སློབ་མ་ལ་སྟོན། ཡང་འདི་སྐད་དུ། སྔར་ བརྗོད་པ་ལྟར་ལུས་བྱ་བྱེད་ཀྱིས་དབེན་པ་དེ་ཡང་། ཉལ་བ་དང་། སྙེས་པ་སོགས་སྡོད་ལུགས་ གང་བྱུང་གིས་ཆོག་པ་མ་ཡིན། ལུས་གནད་བྱེད་བཅིངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་དགོས། ཆོས་ནས་བཤད་པ་གནད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས། ལས་དང་པོ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་ལ། ལུས་གནད་འདི་གལ་ཆེ་ཤོས་ཤིག་ཡིན། དམ་པ་གོང་མ་མང་པོའི་རྣམ་ཐར་ན་ཡང་། དུས་ག་ གེ་མོ་ཞིག་ན་ལུས་གནད་འབྱོངས་ཞེས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་ མཛད་པ་ཡོད། འགའ་ཞིག་དགེ་སྦྱོར་ཡོད་ན་སྡོད་ལུགས་ལ་ཁྱད་མེད་ཟེར་ཏེ། སྒོམ་ལ་བརྟན་ པ་ཐོབ་ན་ལུས་གནད་མ་བྱས་ཀྱང་མི་གནོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་ནས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གོང་ འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ལུས་གནད་མི་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཉམས་རྟོགས་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ལས་མཐོ་བ་མི་ཡོང་སྟེ། དེ་ཡང་ཉལ་ནས་མ་ཡིན། འགྱེལ་ནས་མ་ ཡིན། སྙེས་ནས་མ་ཡིན། ཕར་ཙམ་ཚུར་ཙམ་བྱེད་ཀྱིན་མ་ཡིན། ཁ་ཡེངས་མིག་ཡེངས་བྱེད་ ཀྱིན་མ་ཡིན། ལུས་གནད་བཅས་ཏེ་དབེན་པ་གསུམ་གྱི་ངང་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ལགས་སོ། ། ད་ལུས་གནད་ལ་ཡི་རང་སྟབས་མ་བཏུབ་ན་མ་གཏོགས། རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་རང་ 4-271 བཅའ་དགོས། དྲི་མེད་འོད་ལས། བླ་མའི་ངེས་པའི་དབང་གིས་སྒོམ་པའི་དུས་དང་། འདོད་ པའི་ལྷ་ལ་བསྟོད་པའི་དུས་སུ་གྲངས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེའི་གདན་ བསྔགས་ཤིང་། ཞེས་གསུངས། རྒྱུ་མཚན་རོ་རྐྱང
Chinese
某些特别的指示， 反复多次，切实地教授实践。也让他们通过禁语的方式禅修。 然后，在准备就绪时，在进入深邃的黑暗引导之前，为了加持融入， 4-270 有时也有举行朵玛灌顶的传统。据说，除了特别重要的，其他的不举行。后来不举行的居多。虽然不是非有不可， 但因为是上师们的修行传统，所以有时如果能举行，显然是好的。对此，如果不做朵玛灌顶，那就到此为止。如果做，那么之后会做被称为供养身语意的这个。也就是聚集弟子们。 上师坐在高座上。在芥子或任何花上，念诵大量的嗡（藏文：ༀ།，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵），阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿），吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），霍（藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：吼），杭（藏文：ཧཾ་，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：），恰（藏文：ཀྵཿ，梵文天城体：क्षः，梵文罗马拟音：kṣaḥ，汉语字面意思：恰），然后放置。哦，如果想看帕日，就从楚日看。说完“请好好看看我如何保持身姿”，然后一一向弟子们展示身姿。又这样说：如前所说，身体虽然远离了造作， 但也不是说随便躺着、靠着等任何姿势都可以。需要一个姿势完美的身姿。 需要一个符合佛法所说的要点的姿势。对于初学者生起禅定来说， 这个身姿是最重要的。在许多圣者的传记中也有，在某个时候，身姿熟练，被作为生起特殊功德的一种方式。 有些人说，如果有了修行，姿势就无所谓了，如果禅修稳固了，即使不做身姿也没有害处，但即使那样，对于进一步增上功德来说，也不是不需要身姿。证悟不会高于菩提萨埵悉达多， 他也不是躺着，也不是倒着，也不是靠着，也不是一会儿这样一会儿那样，也不是心神不定，而是保持身姿，在三寂静中成佛的。 现在，除非不习惯身姿，否则必须自然地结跏趺坐。 《无垢光》中说：以上师的决定力，在禅修时，以及在赞美欲天时，如数地赞颂诸佛的金刚座。 说完了。原因仅此而已。
English
Some specific instructions, Repeated again and again, and taught the practice precisely. They were also made to meditate through the method of silent practice. Then, when ready, before entering the profound dark retreat, in order to let blessings enter, 4-270 Sometimes there is also a tradition of performing a Torma empowerment. It is said that apart from the particularly important ones, others are not performed. Later, not performing them is more common. Although it is not indispensable, But since it is the tradition of the previous masters, it is obviously good if it can be accomplished sometimes. On this, if the Torma empowerment is not done, it ends there. If it is done, then afterwards, this which is known as offering the body, speech, and mind is done. That is, the disciples gather. The teacher sits on a high seat. On mustard seeds or any flower, recite many times Om (藏文：ༀ།，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵), Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), Hum (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), Hoh (藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：吼), Ham (藏文：ཧཾ་，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：), Kshah (藏文：ཀྵཿ，梵文天城体：क्षः，梵文罗马拟音：kṣaḥ，汉语字面意思：恰), and then place it. Oh, if you want to see Pari, look from Tsuri. After saying, "Please take a good look at how I hold my posture," then show the posture to the disciples one by one. Again, say this: As mentioned before, although the body is free from actions, It is not that any posture such as lying down or leaning is acceptable. A posture with perfect binding is needed. A posture that is in accordance with the key points spoken of in the Dharma is needed. For a beginner to generate Samadhi, This posture is the most important. In the biographies of many holy previous ones, it is also said that at a certain time, mastering the posture was a way of generating special qualities. Some say that if there is practice, the posture does not matter, and if meditation is stable, it is not harmful even if the posture is not done, but even so, it is not that the posture is not needed for further increasing qualities. Realization will not be higher than Bodhisattva Siddhartha, He was not lying down, nor falling, nor leaning, nor doing this way and that way, nor being distracted, but rather maintaining the posture and becoming enlightened in the state of the three solitudes. Now, unless you are not accustomed to the posture, you must naturally sit in the vajra posture. In "Stainless Light" it says: With the determination of the Guru, at the time of meditation, and at the time of praising the desired deity, praise the vajra seat of the Buddhas as many times as the number. It is said. The reason is only this.