Tibetan
ནས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ ནི་ལྷག་མཐོང་ངོ་། །ཞི་ལྷག་སྒོམ་པའི་དགོས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཡོན་ ཏན་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་སྒོམ་པ་ལས་འབྱུང་བས། ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་ཐོབ་ པའི་ཕྱིར་དང་། གནས་སྐབས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཞི་གནས་སྟོབས་ཀྱིས་གཡོ་བ་ མེད་པར་འགྲོ། །ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་རི་དང་འདྲ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། དགོངས་པ་ ངེས་འགྲེལ་ལས། སྐྱེ་བ་པོ་ཡིས་ཞི་གནས་དང་། །ལྷག་མཐོང་གོམས་པར་བྱས་ན་ནི། གནས་ ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་དང་། །མཚན་མའི་འཆིང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར་ཏེ། དགོས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བསྒོམ་མོ། །གོ་རིམ་ནི། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་ མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་ བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་པར་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཞེས་པ་ལྟར་ ཡིན་མོད། ཐེག་པ་འདིར་ནི་དེ་གཉིས་སོ་སོར་འཚོལ་མི་དགོས་པར། ཆབས་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་ པ་ཡང་ཡིན་ནོ། ། ཞི་གནས་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཇོག་པར་བྱེད། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པར་བྱེད། བསླན་ཏེ་འཇོག་པར་བྱེད། ཉེ་བར་འཇོག་པར་ བྱེད། འདུལ་བར་བྱེད། ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད། མཉམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད། ཞེས་པ་སྟེ་དགུ་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ གཏོད་པ། གཉིས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུན་ཡང་ཡང་འཐུད་པ། གསུམ་པ་ནི་ཚུར་བཀུག་སྟེ་དམིགས་ པ་ལ་འཇོག་པའོ། །འདི་གསུམ་ཐོག་མའི་སྐབས་རང་ཡིན། གནས་སྐབས་དང་པོའོ། །བཞི་ 4-267 པ་ཉེར་འཇོག་ནི། ཅུང་ཟད་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ངང་གིས་གནས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་ རྒྱུན་འཐུད་ཅིང་སྐྱོང་བ་ཡིན། ལྔ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སྐྱོ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་ནས། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ་ཡང་བསྒོམ་པ་ཡིན། དྲུག་པ་ནི། རྣམ་གཡེང་དང་རྣམ་རྟོག་གི་ཉེས་དམིགས་ ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཆགས་སྡང་དང་རྣམ་གཡེང་སྐྱེས་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་འཇོག་པ་ཡིན། སྐྱོ་བ་དང་རྣམ་གཡེང་ཤུགས་ཆེ་བ་ཡུན་རིང་རིང་འདྲ་བ་བྱུང་ན། གཉེན་པོ་དེ་གཉིས་དགོས། བདུན་པ་ནི། ཆགས་སྡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཤུགས་ཆུང་ངེ་བ་ཐོལ་ཐོལ་སྐྱེ་ན། རང་ཞི་ ལ་གཏོང་བའམ། དགའ་མི་དགའ་མེད་པར་འཕྲོ་གཅོད་པའོ། །དེ་རྣམས་བར་སྐབས་གཅིག་ གི་ཉམས་ལེན་ཡིན། གནས་སྐབས་གཉིས་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། བསྒྲིམས་ན་བྱིང་རྒོད་རྣམ་ གཡེང་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་གནས་པ་དེ་གང་འདོད་དུ་སྐྱོང་ཐུབ་ཅིང་། མ་བསྒྲིམས་ན་ རྣམ་གཡེང་གིས་གནོད་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་གསུམ་པའོ། །དགུ་པ་ནི། དེ་ནས་ མ་བསྒྲིམས་ཀྱང་། སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་གནས་པ་སྟེ། ཅི་འདོད་འདོད་དུ་གནས་ཤིང་། ནམ་ དགོས་སུ་ལྡང་ནུས་པ་སྟེ། གནས་སྐབས་བཞི་པའོ། །འདི་ཅི་རིགས་པར་གོམས་ནས། ཉིན་ མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་ཚེགས་མེད་དོ། ། སྐབས་འདི་དག་ཏུ་སྤོང་རྒྱུའི་ཉེས་པ་ལྔ་ནི། ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་དག །བརྗེད་དང་ བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། ། ཞེས་ལེ་ལོ་དང་དམིགས་པ་ལ་གཡེལ་བ་གཉིས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་དང་པོ་དང་། བྱིང་རྒོད་ ཀྱིས་གནས་སྐབས་གཉིས་པ་དང་། འདུ་མི་བྱེད་པས་གསུམ་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དེ་རྩོལ་བས་ བཞི་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པས། གནས་སྐབས་དེ་དང་དེར་དེ་རྣམས་སྤོང་དགོས་སོ། །དེ་ རྣམས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི། གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང་། །རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུ་ཉིད་དུའོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང་། ། 4-268 དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང་། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འདུག་པའོ། །ཞེས་གསུངས། དད་འདུན་ བརྩོན་འགྲུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་དང་། དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་ བརྗེད་པའི་གཉེན་པོ་དང་། ཤེས་བཞིན་ནི་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དང་། སྤོང་བ་མངོན་པར་ འདུ་བྱེད་པ་ནི། མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོ་དང་། རྩོལ་བ་ཀློད་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི། ཧ་ཅང་རྩོལ་ བའི་གཉེན་པོའོ། །སེམས་གནས་དགུ་སྟོབས་དྲུག་གིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོས་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས་འཇོག་པ་དང་། བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ བསླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང་ཉེ་བར་འཇོག་པ་གཉིས། ཤེས་བཞིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འདུལ་བྱེད་ཞི་ བྱེད་གཉིས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉེར་ཞི་དང་རྒྱུད་གཅིག་གཉིས། འདྲེས་པའི་ སྟོབས་ཀྱིས་དགུ་པ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་འགྲུབ་བོ། །གནས་སྐབས་བཞི་ལ་ཡིད་བྱེད་བཞི་ ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་དང་། གཉིས་པ་ནི་བར་ཆད་ཅིང་འཇུག་ པ་དང་། གསུམ་པ་ནི་ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་དང་། བཞི་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་ པའི་ཡིད་བྱེད་དོ། །འདིར་ནི་དེ་དག་མིང་ཙམ་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་རྒྱས་པར་ངག་ནས་ བཤད་པར་བྱ་ལ། དམིགས་པ་ལ་ཡང་ཡང་སེམས་འཐུད་ཅིང་། རྣམ་རྟོག་ཐོལ་ཐོལ་སྐྱེ་ན་ སྦད་སྦད་བཅད། རྣམ་གཡེང་ལྕགས་ཐག་སྦྲེལ་དུ་འགྲོ་ན་རིག་པ་ལ་ལྕགས་བཅུག་སྟེ་ བསྒྲིམས། ཉོན་མོངས་ལ་གཉེན་པོ་བསྟེན། ཞུམ་པ་དང་རིག་པ་ཤུགས་ཆུང་ན་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། རང་ཤུགས་ལ་གནས་པའི་སྒང་ལ་བཅས་བཅོས་མི་བྱེད་དེ། གོང་དུ་བཤད་པའི་སེམས་ གནས་ཐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལག་ལེན་དུ་དེ་ལ་འདུས་སོ། །དེའི་ཚེ་སེམས་གསལ་སྟོང་ འཛིན་མེད། མ་ཡེངས་པ་ཕྱོགས་ཆ་ཉེ་རིང་མེད་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་ཀ་ཞི་གནས་ཡིན། དེང་ སང་ལག་ཏུ་ཡང་ལོང་བ་དེ་ཡིན། ཤིན་སྦྱངས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་མ་གོ་ བབས་ཙམ་མ་གཏོགས་དེང་སང་འབྱུང་བ་དཀོན། ལ་ལ་འདྲ་རུང་བྱུང་ཡང་ཁྱད་འདོན་གྱི་ 4-269 བོགས་ཙམ་མི་ཡོང་། ལྷག་མཐོང་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཐར་ལམ་གྱི་དབྱེ་བའམ། རྟོག་དཔྱོད་ ཡོད་མེད་དང་། དཔྱད་སྒོམ་འཇོག་སྒོམ་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། ཐེག་པ་མཐར་ ཐུག་འདིར་ནི་སྟོང་པའི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སྣང་བ་དང་། ལུས་ཉམས་ངག་ཉམས་ སེམས་ཉམས་སྣ་ཚོགས་པ་ཤར་བ་ལ། བཟོ་མེད་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་འདི་ཁོ་ན་ལྷག་ མཐོང་ཡིན་ཏེ། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་སོགས་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི། ། མཐོང་བས་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ན་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ ལམ་འདི་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན། སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་བདེ་བ་དང་ལེགས་པ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དཀྱུས་ལས། དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ ཡང་ཕལ་ཆེར་བསྐྱུངས་ནས་ཞེས་པའི་དོན་ནི། སྤྱིར་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ མ་ཡིན། མཉམ་བཞག་མི་ནུས་པའམ། མཉམ་བཞག་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ན་ལུས་ངག་གི་དགེ་ བ་ལ་ཇི་ཙམ་བརྩོན་པ། དེ་ཙམ་དུ་བཟང་མོད་ཀྱང་རེ་ཞིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྐྱེད་པ་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པའི་སྐབས་འདིར། བྱ་ཆོས་མང་པོ་དེ་རྣམ་གཡེང་དང་ངལ་དུབ་ཏུ་སོང་བས་ཏིང་ངེ་ འཛིན་མི་སྐྱེ། སྐབས་འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེད་བརྟད་བསྒྲུབ་རྒྱུ་ཡིན་པས། གཉིས་ཀ་མི་ ལྕོགས་བྱིན་དེ་བོར་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་དགོས། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྟོབས་ཉམས་པ་ དང་རྗེས་འབྲེལ་ན། །སླར་བྱའི་དོན་དུ་དོར་བར་བྱ། །ལེགས་པར་ཟིན་ནས་ཕྱི་མ་དང་། །ཕྱི་ མ་འདོད་པས་དེ་སྤང་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མི་འགྲུབ་པའི་གནས་མང་པོ་ལ་ཧ་ཅང་རྩོལ་ གྲགས་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པས། དེའི་གཉེན་པོར་དོར་བ་ཞེས་བྱ་བ། བློ་སྣ་མང་ པོ་དོར་ཏེ་གཅིག་ལ་བསྒྲིལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ
Chinese
专注的心的顶峰 是胜观。修习止观的必要是：世间和出世间的一切功德都从修习止观中产生，为了获得那些不可估量的利益；暂时来说，如《三摩地王经》所说：“以止的力量不动摇，以胜观则如山。”以及《解深密经》所说：“若有修习止与观，能断恶趣之系缚，亦能解脱于诸相。”正如所说，为了那些必要而修习。次第是：“以具足止的胜观，知能摧毁诸烦恼，首先应寻觅止，亦能无碍成办世间事。”虽然如此，但在此乘中，不必分别寻求二者，而是同时修习。 如何修习止的方法是，称为九住心的方法：安置、续住、安住、近住、调伏、寂静、最寂静、专注一趣、等持。这九种方法是：第一是专注目标，第二是反复持续，第三是收摄并安住于目标。这三个是最初的阶段，是第一阶段。第四是近住，稍微自然地安住于目标，就是反复持续和守护。第五是稍微厌倦时，忆念三摩地的功德，生起欢喜而再次修习。第六是了知散乱和分别的过患，对于生起的贪嗔和散乱不接受而安住。如果厌倦和散乱的力量强大且持续，就需要那两种对治。第七是贪嗔痛苦的分别念力量微弱，偶尔生起时，就任其自灭，或者不喜不乐地切断。这些是中间阶段的修习，是第二阶段。第八是如果过于用力，就会产生掉举和散乱，不...
English
The peak of a focused mind is insight (vipassanā). The necessity of practicing śamatha-vipassanā is that all the qualities of mundane and supramundane arise from the practice of śamatha-vipassanā. It is for the sake of obtaining those immeasurable benefits. Temporarily, as it is said in the Samādhirāja Sūtra, "By the power of śamatha, one goes without wavering. By vipassanā, one becomes like a mountain." And as it is said in the Saṃdhinirmocana Sūtra, "If one cultivates śamatha and vipassanā, one will be freed from the bonds of bad rebirths and also be liberated from all characteristics." As it is said, one practices for those necessities. The order is: "Having known that with vipassanā endowed with śamatha, one can destroy all afflictions, one should first seek śamatha, which also accomplishes worldly affairs without hindrance." Although this is the case, in this vehicle, it is not necessary to seek the two separately, but to practice them simultaneously. The method of how to practice śamatha is called the nine methods of abiding the mind: placing the mind, continuous placing, re-placing, close placing, taming, pacifying, most pacifying, single-pointedness of mind, and equipoise. These are the nine methods: The first is focusing on the object, the second is repeatedly continuing it, and the third is withdrawing and abiding on the object. These three are the initial stages, the first stage. The fourth is close placing, slightly naturally abiding on the object, which is repeatedly continuing and guarding it. The fifth is when one is slightly weary, remembering the qualities of samādhi, generating joy and practicing again. The sixth is knowing the faults of distraction and conceptualization, not accepting the arising attachment, aversion, and distraction, and abiding. If the power of weariness and distraction is strong and continuous, then those two antidotes are needed. The seventh is when the conceptual thoughts of attachment, aversion, and suffering are weak and arise occasionally, one lets them subside on their own, or cuts them off without liking or disliking. These are the practices of the intermediate stage, the second stage. The eighth is if one tries too hard, agitation and scattering will arise, not...
Chinese
已经安住的心，能够随所欲地调伏，如果不努力， 就会受到散乱的损害，这是第三个阶段。第九个是：从那以后， 即使不努力，也是远离过患的安住，随心所欲地安住，何时 需要都能起身，这是第四个阶段。如果能恰如其分地习惯这些，那么日 夜周旋也不会感到困难。 这些时候要断除的五种过失是：懈怠以及教诲，遗忘和 沉没与掉举，不作行和作行，这些被认为是五种过失。 也就是说，懈怠和对所缘的分散，会中断第一个阶段；沉没和掉举 会中断第二个阶段；不作行会中断第三个阶段；作行，也就是努力， 会中断第四个阶段。因此，必须在那个阶段断除那些过失。断除 那些过失的对治是八种作行：安住和安住在其上，原因和 结果本身。不忘记所缘，以及觉知沉没和掉举， 4-268 断除它们的明显作行，以及寂静时如实安住。如是说。信欲 精进极其串习，这四者是懈怠的对治；正念是不忘记所缘的对治；正知是沉没和掉举的对治；断除明显地 作行，是不作行的对治；放松努力的舍，是过度努力的对治。 九种心住是由六种力量成就的：听闻的力量是安住，思维的力量是持续安住，正念的力量是 忆持而安住和近安住二者，正知的力量是调伏和寂静二者，精进的力量是近寂静和相续唯一二者，串习的 力量是第九种等持安住得以成就。四个阶段有四种作意：第一个是努力趣入的作意，第二个是间断而趣 入，第三个是无间断地趣入，第四个是任运成就地趣入的作意。这里只是说了这些名称，详细的意义要从口头上 讲述。对于所缘，要反复地持续心念，并且要
English
The mind that has already settled can be tamed as desired. If one does not strive, it will be harmed by distraction. This is the third stage. The ninth is: From then on, even without striving, it is a dwelling free from faults, dwelling as one pleases, and whenever needed, one can rise up. This is the fourth stage. If one becomes accustomed to these appropriately, there will be no difficulty in going around day and night. The five faults to be abandoned at these times are: laziness and the instructions, forgetfulness and sinking and excitement, non-application and application. These are considered the five faults. That is, laziness and distraction to the object interrupt the first stage; sinking and excitement interrupt the second stage; non-application interrupts the third stage; application, that is, effort, interrupts the fourth stage. Therefore, one must abandon those faults in that stage. The antidotes to abandoning those faults are the eight applications: dwelling and dwelling on it, the cause and the result itself. Not forgetting the object, and realizing sinking and excitement, 4-268 manifest application to abandon them, and dwelling in peace when calm. Thus it is said. Faith, desire, diligence, and extreme familiarity, these four are the antidotes to laziness; mindfulness is the antidote to not forgetting the object; awareness is the antidote to sinking and excitement; manifest application to abandon, is the antidote to non-application; equanimity of relaxing effort, is the antidote to excessive effort. The nine mental abidings are accomplished by the six powers: the power of hearing is abiding, the power of thinking is continuous abiding, the power of mindfulness is remembering and abiding and close abiding, the power of awareness is taming and pacifying, the power of diligence is close pacifying and continuous oneness, the power of familiarity is the ninth equanimous abiding is accomplished. The four stages have four mental engagements: the first is the mental engagement of striving to enter, the second is interrupted entry, the third is uninterrupted entry, and the fourth is the mental engagement of spontaneous accomplishment. Here, only the names are mentioned, the detailed meaning should be explained orally. For the object, one should repeatedly continue the mind, and
Chinese
如果念头纷纷涌现，就立即断除。如果散乱像铁链一样连接不断，就要用正念像铁钩一样钩住，加以约束。对治烦恼，如果意志消沉、正念微弱，就要生起欢喜心。在自力安住的状态中，不要人为地改造。以上所说的所有安心的方法，都包含在实际修持中。这时，心是明空无执的，没有散乱，没有远近亲疏的分别，这就是止。现在能做到的也就是这样。至于轻安等等的定义，如果不是仅仅停留在理解的层面，现在很难出现。即使偶尔出现类似的，也无法产生特别的功用。关于胜观，有世间和解脱道的区分，有无分别念的区分，有观察修和安住修的区分等等。但在究竟的乘法中，对于空性的色、声、香、味、触、显现，以及身体的感受、语言的感受、内心的感受等等各种显现，不做作地安住于平等之中，这才是胜观。如《意旨宣说》中所说：“色等内法，见故名胜观。”这样，如果安住于止观双运的道路上，世间和寂灭的安乐以及一切圆满的功德都会产生。又，经文中说：“善业的繁杂也大多舍弃”，意思是说，一般来说，善业不会成为障碍。如果不能安住于等持，或者在等持中获得稳固，那么在身语的善业上越精进，就越好。但是，在尚未生起等持，或者正在生起等持的这个阶段，做太多的事情会变成散乱和疲劳，导致无法生起等持。因为这个阶段的重点是努力生起等持，如果两者无法兼顾，就应该舍弃其他，专注于等持。如《入行论》中所说：“若见力渐弱，当舍先所行，为成后后事，已成亦当舍。”就像这样，在很多无法成就的事情上花费太多的精力，是精进的过失。因此，对治的方法就是舍弃，也就是舍弃众多的念头，专注于一境。