Tibetan
འི་གོ་བ་རབ་རིབ་རེ་ཏ་ཡོད་དེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འཆད་པའི་ཚེ། ཆོས་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་ཀྱི་རང་རེ་ སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཉམས་མྱོང་རེ་དང་བསྟུན་ནས་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་ཅིང་བརྡ་ཆད་གསར་པ་རེ་ བྱེད་པ་ནི། བདུད་ཀྱི་དཀྲུགས་མའོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་རྟོག་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་ གཉིས་དབྱེ་བ་ཕྱེད་དགོས། རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་མི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ རྣམ་རྟོག་མ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་འཆར་སྒོ་ཁོ་རང་ནི་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས། རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་གི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན། གཞན་གང་སུའི་ཡང་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན། སྣང་ཙམ་མ་གཏོགས་ངོ་བོ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་མིག་འཁྲུལ་མཁན་གྱིས་བྲེ་ལ་སྔགས་བཏབ། ལྟད་མོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་དུ་མཐོང་བ་དང་འདྲ། རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་བྲེ་དང་འདྲ། སྣང་ཆ་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་མཆོད་རྟེན་དང་འདྲ། བྲེ་ཤིང་ཡིན་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཤིང་ ཡིན་རྒྱུ་མེད། རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ངོ་བོས་མ་ གྲུབ་པས་རྣམ་རྟོག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་རྒྱུ་མ་བྱུང་། གལ་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན། ཡེ་ཤེས་ ཡིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅིག་གྲུབ་པར་ཐལ། དཔེར་ན་བྲེ་ཤིང་ཡིན་པས་སྒྱུ་མའི་མཆོད་རྟེན་ཡང་ ཤིང་ཀ་ཡིན་ན། སྒྱུ་མའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཐད་ན་ཤིང་གི་མཆོད་རྟེན་ཡོད་པར་ཐལ་བ་བཞིན་ནོ། ། 4-262 དེས་ན་རྣམ་རྟོག་གི་རྣམ་པ་མ་ཡལ་བཞིན་དུ་གཏད་མེད་ཡལ་ཡུལ་ཟང་ཐལ་ལེ་བར་མྱོང་བ་ དེ་ནི། རྣམ་རྟོག་དེ་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཆར་སྒོ་ཙམ་མ་གཏོགས། གདོད་མ་ནས་ཡོང་མ་མྱོང་བའི་ རྟགས་ཡིན། ནམ་ངོ་བོ་ལ་ལྟས་དུས་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི། རྗེས་འཐུད་མེད་ མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད། མ་འབྲེལ་བ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ། མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཡིན་པས། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་གནད་རིག་པ་ཞིག་གིས་བསྒོམ་ན་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་དང་ རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་འཇུག་ནུས་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་གནད་ལ་སྦྱོར་མ་ཐུབ་ན་ཡལ་ཡུལ་དང་ཅི་ཡང་མེད་པ་འདྲ་བ་དེ་ལུང་ མ་བསྟན་དུ་ལས་འགྲོ། ཡང་སྟོང་རྐྱང་ལ་ཆོས་སྐུའི་མིང་འདོགས། སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ དབྱེ་བ་མི་འབྱེད་པར་བཤད་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་བྱེད་དུ་ཟད་མོད། ལུང་གི་བརྡ་ཆད་དང་ རིག་པའི་ཚུལ་ལས་ནི་འདས་སོ། །གཞན་ཡང་རིག་པ་ལ་ལྟས་པས་རྣམ་རྟོག་ཉིད། མི་རྟོག་ པའི་རིག་པ་ཡིན་པ་འདྲ་བ
Chinese
有稍微模糊的理解。 在解释区分时，必须按照佛经中所说的那样做，如果按照我们 凡夫俗子的个人经验来建立宗派，创造新的术语， 那就是魔的搅乱。此外，还要区分念头和念头的自性。 念头的自性是空性，是非念，所以不是念头。念头的生起本身是无而显现的错觉， 所以也不是念头本身的自性。也不是其他任何人的自性。 除了显现之外，没有本体。例如，魔术师对量具施咒， 观众们看到的是佛塔。念头的自性就像量具， 显现的念头本身就像佛塔。量具是木头做的，但幻化的佛塔不一定是木头做的。 念头的自性即使是智慧，但念头本身没有本体， 所以念头不可能成为智慧。如果念头是智慧，那么就成了 是智慧的念头了。例如，因为量具是木头做的，所以幻化的佛塔也是 木头做的，那么幻化的佛塔旁边就应该有一个木头的佛塔了。 4-262 因此，在念头的形象没有消失的情况下，体验到无所依、消失处空荡荡的感受， 这表明念头只是错觉的生起， 原本就未曾存在过。当观察本体时，显现得一无所有，那是 没有连续性，没有连接，不相关联，刹那间毁灭， 是不存在的特征。因此，如果用正确的见地的要点来修习，就能进入微细的无常和 无自性，但不会成为智慧法身的理由。 如果不能将正确的见地的要点结合起来，那么消失处和一无所有相似的状态就会变成无记。 又将空性简单地命名为法身。如果认为这是在不区分显现和自性的情况下进行解释， 那么这样做也无妨，但这已经超越了经文的术语和 理性的方式。此外，观察觉性，念头本身 似乎就是非念的觉性。
English
There is a slightly vague understanding. When explaining distinctions, one must act as stated in the scriptures. If we establish sects and create new terms according to the personal experiences of ordinary people, that is the devil's disturbance. Furthermore, one must distinguish between thought and the nature of thought. The nature of thought is emptiness, it is non-thought, so it is not thought. The arising of thought itself is an illusion of appearing without being, so it is not the nature of thought itself either. It is not the nature of anyone else either. There is no essence other than appearance. For example, a magician casts a spell on a measuring cup, the audience sees it as a stupa. The nature of thought is like the measuring cup, the appearing thought itself is like the stupa. The measuring cup is made of wood, but the illusory stupa does not have to be made of wood. Even if the nature of thought is wisdom, since thought itself has no essence, thought cannot become wisdom. If thought is wisdom, then it becomes a thought that is wisdom. For example, because the measuring cup is made of wood, the illusory stupa is also made of wood, then there should be a wooden stupa next to the illusory stupa. 4-262 Therefore, experiencing a state of having nothing to rely on, a vanishing place that is empty, while the appearance of thought has not disappeared, this indicates that thought is merely the arising of an illusion, and has never existed from the beginning. When looking at the essence, it appears as if there is nothing, that is without continuity, without connection, unrelated, destroyed in an instant, is the characteristic of non-existence. Therefore, if one meditates with the key points of correct view, one can enter into subtle impermanence and selflessness, but it will not become the reason for the wisdom dharmakaya. If one cannot combine the key points of correct view, then the state of vanishing place and resembling nothing will become indeterminate. Also, simply naming emptiness as dharmakaya. If one thinks that this is explaining without distinguishing between appearance and nature, then it is fine to do so, but it has gone beyond the terminology of the scriptures and the way of reason. Furthermore, by looking at awareness, thought itself appears to be non-thought awareness.
Tibetan
་ཞིག་འདུག་པ་ནི། དར་ལ་སེང་གི་མིག་ནས་ནམ་མཁའ་མཐོང་བ་ ལྟ་བུ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་ཤུགས་དྲག་ལ་བལྟས་པས། སེམས་སྟོང་གསལ་གྱི་སྣང་བ་རྣམ་རྟོག་ཏུ་ ཤར་བ་ཞིག་འདུག་སྙམ་པ་ནི། བྱ་འཕུར་བའི་རྗེས་སུ་བྱ་གདང་འགུལ་བ་ལྟར་ཤུགས་དྲག་ འགགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་སེམས་གསལ་སྟོང་ལ་སྔ་མའི་དྲི་མ་ཆགས་པ་ཡིན་པ་ལ། དུས་མྱུར་ བས་ཤུགས་དྲག་དེ་ཁ་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་གོ་སྙམ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། དེས་ན་ཉམས་མྱོང་ཤར་ཚུལ་རེ་ཡོད་ཀྱང་། ངོ་སྤྲོད་ལུགས་འཁྲུལ་ན་གོལ་ས་འབྱུང་བས། ངོ་ སྤྲོད་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་གལ་ཆེའོ། །མཐར་གཏུགས་ན་ཡུལ་གྱིས་རྣམ་པ་མ་བསྒྱུར་བའི་ གསལ་རིག་ཙམ་རྒྱུན་ཆད་རྒྱུ་མེད་པ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་དངོས་མ་ཡིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡིན། དེ་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་འདྲ་རུང་དུ་ཡོད་པས། ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་མ་བཤད་པར་དཔེའི་ཚུལ་གྱི་ ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་སྤྲད་ན་ལེགས་ཆ་ཙམ་ཡོད་དོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་བདེ་ 4-263 གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཡང་དངོས་སུ་ན། རྨི་ལམ་སྣང་བའི་སྐྱེས་བུས་ ཡོད་པའི་དངོས་པོ་མི་མཐོང་། མེད་པའི་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་དང་། སྒྱུ་མས་བསླད་པ་རྣམས་ ཀྱིས་ཡོད་པའི་ཚོགས་པ་མི་མཐོང་། མེད་པའི་རྒྱུ་མ་མཐོང་བ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱང་། རེ་ཞིག་སོ་ སོ་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ངོ་ན་སྣང་བ་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་ན། སེམས་ ཅན་དེ་དང་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དོན་དམ་པའི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་གཡོགས། དེའི་ཚེ་རལ་གྲིའི་ཤུབས་རལ་ གྲི་དང་དབྱིབས་རྗེས་མཐུན་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར། ཀུན་གཞི་དེ་ཡང་སྙིང་པོ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་རུང་ དུ་ཡོད། རལ་གྲི་དངོས་སུ་མ་བསྟན་ཀྱང་ཤུབས་མཐོང་བས་རལ་གྲིའི་དབྱིབས་རྗེས་སུ་ དཔོག་ནུས་པ་ལྟར། ཀུན་གཞི་གསལ་རིག་ཙམ་ཉིད་ལས་སྙིང་པོ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་ངོ་སྤྲོད་ བྱེད་པ་ཡིན། འདིར་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་ཡོད་པས་དེར་གཟིགས། ཀུན་ གཞི་སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཡིན་ཡང་། ཀུན་གཞི་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ན། སྙིང་པོ་རྟོགས་ པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། མི་གོས་ཅན་གྱི་གོས་ནས་བཟུང་བས་མི་ཡང་ཟིན་པར་འགྱུར་བ་ བཞིན་ནོ། །དབེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་འདིར། ཡུན་རིང་དུ་སྒོམ་མཁན་ཡིན་ན། བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ལ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དབེན་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲོད་ན་ནི། ཀུན་གཞི་ལ
Chinese
是这样的，就像从孔雀的眼睛里看到天空一样。观察强烈的分别念，如果认为心空明的显现是分别念生起，就像鸟飞过后鸟的翅膀在动一样，强烈的念头停止后，清明空性的心上沾染了之前的污垢。因为时间很快，所以误以为强烈的念头就在清明空性中，把前后两者混为一谈。因此，即使有一些经验的显现方式，如果介绍的方式错了，就会出现偏差。所以，介绍不错误也很重要。归根结底，没有被对境改变的明觉，这种永不间断的明觉不是真正的智慧，而是阿赖耶识。因为它和智慧在形式上相似，所以不直接说它是智慧，而是用比喻的方式来介绍智慧，这样会更好。阿赖耶识也是智慧，是如来藏的遮蔽。实际上，就像梦境中的人看不到存在的物体，却看到不存在的梦境一样；被幻术迷惑的人看不到存在的集合，却看到不存在的幻象一样。但是，如果暂时按照凡夫和圣者学者的心识中所显现的那样来安立，那么相对于某个众生，如来藏就是真实义的自证智慧，被该众生的阿赖耶识所覆盖。这时，就像剑鞘和剑的形状相似一样，阿赖耶识也和如来藏在形式上相似。就像不直接展示剑，但通过看到剑鞘就能推测剑的形状一样，从阿赖耶识的明觉中推测如来藏来进行介绍。这里共同的介绍已经详细说明，请参考那里。阿赖耶识虽然是如来藏的遮蔽，但如果抓住阿赖耶识的关键，它就会变成证悟如来藏的道路，就像抓住穿衣服的人的衣服，也能抓住人一样。在三寂静的这个阶段，如果是长期修行的人，介绍如来藏的方式就是这样。如果将如来藏介绍为三寂静，那么在阿赖耶
English
It is like seeing the sky through the eyes of a peacock. Observing the intense conceptual thoughts, if one thinks that the appearance of the mind's emptiness and clarity is the arising of conceptual thoughts, it is like the wings of a bird moving after it has flown away. After the intense thoughts have ceased, the clear and empty mind is stained with the previous impurities. Because time passes quickly, one mistakenly thinks that the intense thoughts are in the clear and empty state, confusing the before and after as one. Therefore, even if there are some ways in which experiences manifest, if the way of introducing them is wrong, deviations will occur. So, it is also important that the introduction is not mistaken. Ultimately, the clear awareness that is not transformed by objects, this uninterrupted clear awareness is not the actual wisdom, but the alaya-vijnana (kun gzhi rnam shes). Because it and wisdom are similar in form, it is better to introduce wisdom in the form of an example rather than directly saying it is wisdom. The alaya-vijnana is also the obscuration of the wisdom, the sugata-garbha (bde gshegs snying po). In reality, it is like a person in a dream not seeing existing objects, but seeing non-existent dreams; like those deluded by illusion not seeing existing assemblies, but seeing non-existent illusions. However, if we temporarily establish it as it appears in the minds of ordinary people and noble scholars, then relative to a certain sentient being, the tathagatagarbha (de bzhin gshegs pa'i snying po) is the self-aware wisdom of ultimate meaning, covered by the alaya-vijnana of that sentient being. At this time, just as the scabbard of a sword resembles the shape of the sword, the alaya is also similar in form to the essence. Just as one does not directly show the sword, but can infer the shape of the sword by seeing the scabbard, one introduces the essence by inferring it from the clear awareness of the alaya. Here, the common introduction has been explained in detail, so please refer to it there. Although the alaya is the obscuration of the essence, if one grasps the key to the alaya, it will become the path to realizing the essence, just as grasping the clothes of a person wearing clothes can also grasp the person. In this context of the three isolations, if one is a long-term practitioner, this is how the sugata-garbha is introduced. If the sugata-garbha is introduced as the three isolations, then in the alaya,