Tibetan
། །བདག་དང་ གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་དང་། །གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བ་ནི། །བསོད་ནམས་ཡིན་ནོ་བཟློག་པ་ སྡིག །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་སྐད་གསུངས། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་འབྱུང་ཞིང་། འདི་ཙམ་གྱིས་ མཚོན་ནས་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནས། ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། དགེ་བའི་ 4-207 ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གསུངས་པ་རྣམས་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དགེ་རྩ་སྣ་རེ་ལ་ཆོག་ ཤེས་མི་བྱེད་པར། ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་རྣམ་གྲངས་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ནས་ཅི་ནུས་སུ་བསགས་པར་ བྱའོ་ཞེས་བརྗོད། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དམིགས་པ་ཕོག་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ། ཆོས་ཐུན་རྟིང་མ་གཞན་ལ་གོ་ བབས་ཅུང་ཟད་འཆད་པར་སྤྲོ་ན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དོན་ཚན་དང་པོ་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་ མའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་ཁྲོ་ལ་གདུག །ཁེངས་ཤིང་ཆགས་ ལ་མ་བསྡམས་དང་། །རང་བསྟོད་བླ་མ་སློབ་མར་ནི། །བློ་དང་ལྡན་པས་མི་བྱའོ། །བརྟན་ ཅིང་དུལ་ལ་བློ་གྲོས་ལྡན། །བཟོད་ལྡན་དྲང་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་{ཡོ་བྱེད་ [སྦྱོར་བ་]ཤེས། །སྙིང་བརྩེ་ལྡན་ཞིང་བསྟན་བཅོས་མཁས། །དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས། ། དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བའི་ལས་ལ་མཁས། །གསང་སྔགས་འཆད་བྱེད་སློབ་དཔོན་ཏེ། །རབ་ཏུ་ དང་ཞིང་དབང་པོ་དུལ། །ཞེས་པ་འདི་བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པར་ཡང་འབྱུང་མོད་ཀྱི། དྲི་མེད་འོད་དུ་ ལུང་དྲངས་འདུག་པས་རྒྱུད་ཚིག་ཅིག་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་དུས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་ལས། དང་པོར་ཡང་དག་བསྟེན་བྱ་བླ་མ་དག་ཀྱང་དམ་ཚིག་ལྡན་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་ལ་ ལྷག་པར་གནས། །དེ་ཉིད་བསྒོམ་ཞིང་མ་ཆགས་དྲི་མ་དག་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་བཟོད་པའི་ ངང་ཚུལ་ལམ་ལ་ཞུགས། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་ལམ་ནི་སྦྱིན་བྱེད་དམྱལ་བའི་འཇིགས་པ་ འཕྲོག་པ་དེ་ཉིད་ལས་ནི་ཚངས་སྤྱོད་ལྡན། །བདུད་རྣམས་ལ་ནི་རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་པ་དེ་ཡང་ འཛིན་མའི་གཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་རབ་གྲགས་པའོ། །ཞེས་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་དང་། ང་ རྒྱལ་དང་ལྡན་ཁྲོ་བས་ཟིལ་མནན་དམ་ཚིག་རྣམ་འདྲལ་རྫས་ལ་བརྐམ་ཞིང་ཐོས་པ་དག་ཀྱང་ མེད། །སློབ་མ་རྣམས་ནི་བསླུ་བ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་མཆོག་གི་བདེ་བའི་གནས་ལ་སེམས་ ཉམས་དབང་མ་བསྐུར། །ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་ཀུན་ཆགས་བག་མེད་རྩུབ་མོའི་ཚིག་དང་ལྡན་ 4-208 ཞིང་དབང་པོའི་དོན་དུ་འདོད་ལྡན་པ། །དེ་ཉིད་དམྱལ་བ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་མཁས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་ནི་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་སྐྱོན་གྱི་རྣམ་གཞག་དང་། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ ཆེ་ལ་སེམས་བླ་མའི་ངེས་པ་ལ་དགའ་གཏོང་བའི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་ཡོན་ཏན་ཤེས། །ཐར་པ་ དོན་གཉེར་རྒྱུད་ལ་གུས་ཤིང་གཡོ་བ་མིན་པའི་སེམས་ལྡན་དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་སྦེད། ། གདུག་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲོགས་ཉམས་སློབ་མ་དེ་ཉིད་བླ་མ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུ་ བྱ་བ། །ཤེས་རབ་དབང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་ཏེ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་སླར་ཡང་འབྲིང་པོ་བསོད་ ནམས་དག་གི་རྒྱུར། །ཞེས་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གསུངས། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གཉིས་ ཏེ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། སྐྱོན་སྤངས་ ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མ་རྫོགས་ཀྱང་མེད་མི་རུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ པའི་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པ་གཉིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་ དབྱེ་བས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ལ། དབང་བསྐུར་བས་དམ་ཚིག་ཐོབ་པ་ དང་། དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ། གསང་སྔགས་རང་གི་ཁྱད་ཆོས་ཅི་རིགས་པ་མ་ གཏོགས། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་སྤྱི་རྣམས་ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྤྱི་དང་འདྲ་བས། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་མདོ་སྔགས་གཉིས་ལ་མི་འདྲ་བ་ཆེན་པོ་ནི་མེད་དོ། །དེ་དག་ལས་སྙིང་རྗེ་ མེད་ཅིང་ཞེས་སོགས་སྐྱོན་བདུན་པོ་དེ་ནི། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་གཉིས་ཀའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་སྐྱོན་དེ་དག་ཤས་ཆེར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན་བླ་མར་མི་བྱ་ལ། དེ་དག་ཆ་ཕྲ་མོའང་སྤངས་ པ་ནི་མཆོག་ཡིན་མོད་ཀྱང་དེང་སང་རྙེད་པར་དཀའོ། །སྐྱོན་བདུན་ལས་ལྔའམ་དྲུག་སྤངས་ {པ་[ན།]གཉིས་སམ་གཅིག་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་ཉེས་པ་མི་བསྐྱེད་པའང་ཡོད་མོད། སྐྱོན་དེ་དག་ གི་ནང་ནས་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྐྱོན་ཆེ་བས་དེ་སྤངས་པ་གལ་ཆེའོ། །ཁྲོ་བ་དང་གདུག་པའི་ ཁྱད་པར་ནི་འཕྲལ་འཕྲལ་ཁྲོ་སྐྱེན་པ་ཁྲོ་བ་དང་། ཞེ་བ་རྣག་ཅིང་འཁོན་འཛིན་དམ་པ་ནི་ 4-209 གདུག་པའོ། །གཞན་དངོས་བསྟན་རྣམས་གོ་སླའོ། །དེ་རྣམས་ལ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཅུང་ ཟད་མི་འདྲ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས། བརྩེ་མེད་ཞིང་ལས་བྱེད་པ་གང་། །ཁྲོ་ཞིང་གནད་ དུ་སྣུན་པར་བྱེད། །གདུག་པ་དགེ་སློང་སྐྱེ་བོ་ལྡང་། །ཁེངས་པ་ཤེས་པ་ངན་པས་ཁེངས། ། འདོད་ཆེན་སྤྱད་བྱ་མིན་དོན་གཉེར། །ཤིན་ཏུ་ཆང་འཐུངས་མ་བསྡམས་པ། །རང་ལ་བསྟོད་ པ་འདིར་བརྗོད་ཅིང་། །ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་སྐྱོར་འབྱིན་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། འཇམ་ དཔལ་གྱི་ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས། བརྩེ་མེད་ཤ་ཟ
Chinese
我和 他人的利益去做，避免对他人的伤害，是功德，反之则是罪恶。伟大的圣者如是说。像这样的话语还有很多。仅以这些为例，就能明白在经典和论著中，对于积累资粮的无量法门和善行的无量利益，都有详细的阐述。因此，不要满足于仅仅积累一种善根，而要尽力从多种不同的资粮之门中积累资粮。 在完成了上师瑜伽的观修之后，如果想对其他法友稍微讲解一下，可以这样做：首先，讲解上师和弟子的特征。如经中所说：没有慈悲心，愤怒而恶毒，傲慢且对欲望放纵，自我赞扬的上师，有智慧的人不应作为弟子。稳重、调伏、有智慧，有耐心、正直、没有欺骗，精通密咒和续部的（藏文：ཡོ་བྱེད་，梵文天城体：उपयोग，梵文罗马拟音：upayoga，汉语字面意思：用途），具有慈爱心，精通论著，完全了解这十种功德，擅长绘制坛城，是讲解密咒的上师，极其平和且调伏根门。这段话也出现在《上师五十颂》中，但因为在《无垢光荣》中被引用，所以很明显是续部的语句。吉祥时轮金刚续部之王中说：首先应当依止的具德上师，也应具有誓言，并特别安住于金刚乘。修持他，不执着，清净无垢，远离分别，安住于忍辱的道路。为弟子们布施道路，夺走地狱的恐惧，从他那里获得梵行。对于魔众，他是金刚杵，也是大地之基上的金刚萨埵。这是上师的功德。具有傲慢，被愤怒压制，破坏誓言，贪恋财物，也没有闻思。欺骗弟子，追求利益，对于至高无上的安乐之地，心生厌倦，不授予灌顶。贪恋享乐，放纵不羁，言语粗暴，为了感官的享受而充满欲望。这样的上师如同地狱，有智慧的弟子应当为了圆满菩提而远离他。
English
And doing good for others, and avoiding harm to others, is merit, and the opposite is sin. The great sage said so. There are many such words. Taking these as examples, it can be understood that in the sutras and treatises, there are detailed explanations of the infinite methods of accumulating merit and the immeasurable benefits of virtuous deeds. Therefore, do not be content with accumulating only one kind of virtue, but strive to accumulate merit from many different doors of accumulation. After completing the visualization of the Guru Yoga, if you want to explain a little to other Dharma friends, you can do it like this: First, explain the characteristics of the guru and the disciple. As it is said in the scriptures: A guru without compassion, angry and malicious, arrogant and unrestrained in desire, and self-praising, should not be taken as a disciple by the wise. Stable, disciplined, and intelligent, patient, honest, and without deceit, knowing the {藏文：ཡོ་བྱེད་，梵文天城体：उपयोग，梵文罗马拟音：upayoga，汉语字面意思：uses} of mantras and tantras, compassionate, and proficient in treatises, fully understanding these ten qualities, skilled in drawing mandalas, is a guru who explains secret mantras, extremely peaceful and subdued in the senses. This passage also appears in the "Fifty Verses on the Guru," but because it is quoted in "Vimalaprabha," it is clear that it is a statement from the tantras. The King of Tantras, the Glorious Kalachakra, says: First, the virtuous guru who should be relied upon should also have vows and especially abide in the Vajrayana. Meditating on him, unattached, pure and stainless, free from distinctions, entering the path of patience. Bestowing the path on disciples, taking away the fear of hell, obtaining celibacy from him. For the demons, he is the vajra scepter, and also well-known as Vajrasattva on the basis of the earth. These are the qualities of the guru. Possessing arrogance, suppressed by anger, breaking vows, greedy for wealth, and without learning. Deceiving disciples, seeking benefits, disgusted with the supreme abode of bliss, not bestowing empowerment. Attached to enjoyment, unrestrained, harsh in speech, and full of desire for sensual pleasures. Such a guru is like hell, and wise disciples should abandon him for the sake of perfect enlightenment.
Chinese
过失的形态，以及深奥广 大，且乐于上师心要的行持，具有功德，通晓。 寻求 解脱，对传承具敬，且具有不动摇之心的那个人，很难获得。 恶毒之辈的友伴，低劣的弟子，应由极为贤善的上师们摄 受。 作为智慧自在等的因，名为“其他”者，再次成为中等福 德之因。 如是宣说了弟子的特征。 弟子有两种， 具足一切特征者，是为殊胜上师，以及虽未圆满断除过失、 具有功德者的所有特征，但具有不可或缺之功德的，适合 作为上师者，这两种。 同样，弟子的特征，以上中下之 分，分为三种。 上师的功德方面，以灌顶获得三昧耶 戒，以及了知彼等十种等。 除了密咒自身的各种特点 外，上师的一般特征与大乘善知识的一般特征相同，因此， 上师的特征在显宗和密宗之间没有很大的不同。 其中，没有慈悲等等的七种过失，是上师和弟子双方的过失，如果上师经常行持这些过失，则不应作为上师，如果连微小的部分也断除了，则是殊胜的，但现在很难找到。 在七种过失中，断除了五种或六种，即使有两三种，也不会产生过患。 在这些过失中，唯独没有慈悲是最大的过失，因此断除它非常重要。 愤怒和恶毒的区别是，立即容易生气是愤怒，而怀恨在心、紧紧抓住仇恨是 恶毒。 其他直接指出的那些很容易理解。 对于那些，略微不同的解释方式是，在《金刚心要释》中说：无有慈悲且从事田地工作者，愤怒且猛烈攻击要害，恶毒的比丘生起，傲慢者充满恶劣的知识，贪婪者寻求不应享用的事物，过度饮酒且不约束自己，在此宣说赞扬自己，且对有功德者进行诽谤。 如是所说，以及在《妙吉祥之见欲要义》中说：无有慈悲且食肉者，
English
The aspects of faults, and the deep and vast conduct that delights in the certainty of the guru's mind, possessing qualities, knowing. Seeking liberation, having respect for the lineage, and possessing an unwavering mind, that one is very difficult to obtain. The companion of malicious ones, a degraded disciple, should be gathered by extremely virtuous gurus. As a cause for wisdom, freedom, etc., that called "other," again becomes a cause for middling merit. Thus, the characteristics of disciples are spoken. There are two kinds of teachers, one who possesses all the characteristics is an excellent teacher, and one who, although not perfecting all the characteristics of being free from faults and possessing qualities, but possesses indispensable qualities, is suitable as a teacher, these two. Similarly, the characteristics of disciples are divided into three, superior, middling, and inferior. Regarding the qualities of a guru, obtaining samaya vows through empowerment, and knowing those ten, etc. Except for the various unique characteristics of tantra itself, the general characteristics of a guru are similar to those of a Mahayana spiritual friend, therefore, there is no great difference between the characteristics of a guru in sutra and tantra. Among these, the seven faults such as lacking compassion are faults of both the guru and the disciple, if the guru frequently engages in these faults, then he should not be taken as a guru, but if even the slightest part of them is abandoned, then it is excellent, but it is difficult to find nowadays. Among the seven faults, abandoning five or six, even if there are two or three, will not cause harm. Among these faults, only the lack of compassion is the greatest fault, therefore abandoning it is very important. The difference between anger and malice is that being easily angered immediately is anger, while harboring resentment and tightly holding onto hatred is malice. The other directly indicated ones are easy to understand. For those, slightly different ways of explaining are, in the "Essence Commentary on the Vajra Heart," it says: "Whoever is without compassion and engages in field work, is angry and fiercely attacks the vital points, a malicious monk arises, an arrogant one is filled with evil knowledge, a greedy one seeks things that should not be enjoyed, excessively drinks alcohol and does not restrain himself, here he speaks of praising himself, and slanders those with qualities." As it is said, and in the "Summary of the Desired View of Manjushri," it says: "Whoever is without compassion and eats meat,