Chinese
之时，为利他而行持，为了能有力地成办他利，获得身体、受用、权势等等殊胜增上生，最终通过色身二者成办有情之义利。智慧的自果是：暂时为了有情之义利而在轮回中行持时，以无有烦恼且善巧方便的智慧而行，最终成就自利法身。其中，确定属于福德资粮的是布施和戒律二者，确定属于智慧资粮的是智慧，其他三度有二者的成分：安忍中，对于损害毫不介意以及接受痛苦是福德，对于法 निश्चित 认真思考的安忍是智慧为主。精进也有勤奋于福德和勤奋于智慧二者。禅定中，缘于世俗是福德，缘于胜义是智慧资粮。这是如果从暂时反体的角度区分，则是二资粮各自不同的体相。何时被智慧波罗蜜多所摄持，那时，不仅是般若波罗蜜多，布施等五度也都是智慧资粮，因此也有全部都转变为智慧资粮的时候。如同其他五者都能产生福德的果实一样，因为从般若波罗蜜多也能增长福德的果实，因此也有全部都转变为福德资粮的时候。因此说六度全部既是福德也是智慧，是说从行持的真实或体性的角度，二资粮一体而安立。总的来说，如果从菩提行所依的界限的角度来说，有各自单独的二者以及二者都是的共同基础，即有三种情况：比如被菩提心所摄持却没有被无分别智慧所摄持的布施等，是单纯的福德；在凡夫位时，断绝身语的行为，仅仅缘于空性的等持等，是单纯的智慧资粮；在凡夫位时，被与无分别智慧相似的智慧所摄持的布施等，以及从空性体验中生起的慈悲等具有戏论相
English
When acting for the benefit of others, in order to powerfully accomplish the benefit of others, one obtains excellent higher states such as body, enjoyment, and power. Ultimately, one accomplishes the benefit of sentient beings through the two form bodies. The self-result of wisdom is: temporarily, when acting in samsara for the benefit of sentient beings, one acts with wisdom that is free from afflictions and skillful in means. Ultimately, one accomplishes the self-benefit of the Dharmakaya. Among these, what is definitely included in the accumulation of merit are generosity and discipline. What is definitely included in the accumulation of wisdom is wisdom. The other three perfections have aspects of both: in patience, not caring about harm and accepting suffering is merit; patience that definitely thinks about the Dharma is mainly wisdom. In diligence, there are both diligence in merit and diligence in wisdom. In meditation, focusing on the conventional is merit, and focusing on the ultimate is the accumulation of wisdom. This is the distinction between the two accumulations if they are distinguished from the perspective of temporary opposites. When one is seized by the perfection of wisdom, at that time, not only is it the Prajnaparamita, but the five perfections such as generosity are also the accumulation of wisdom. Therefore, there is also a time when everything transforms into the accumulation of wisdom. Just as the other five can produce the fruit of merit, because the fruit of merit can also increase from the Prajnaparamita, there is also a time when everything transforms into the accumulation of merit. Therefore, it is said that all six perfections are both merit and wisdom, which means that from the perspective of the reality or nature of the practice, the two accumulations are established as one. In general, if one considers the limits of Bodhisattva conduct, there are three situations: each alone, and a common basis where both are present. For example, generosity that is seized by bodhicitta but not by non-conceptual wisdom is pure merit; in the state of an ordinary being, abandoning the actions of body and speech and focusing solely on emptiness, such as samadhi, is a pure accumulation of wisdom; in the state of an ordinary being, generosity and so on that are seized by wisdom similar to non-conceptual wisdom, and compassion and so on that arise from the experience of emptiness, which have the aspect of elaboration.
Tibetan
་དང་། སྟོང་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སོགས་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་རྗེས་མཐུན་པའམ། ཟུང་འཇུག་གི་སྒྲུབ་པའམ། རྒྱུའམ་ཟུང་འབྲེལ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རོ་ མཉམ་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དངོས་དང་ཚོགས་གཉིས་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་ ནོ། །དཔེར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཏོང་སེམས་དེ། སེམས་ཅན་བདེ་ཞིང་སྨིན་པར་བྱེད་ 4-201 པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཡིན། གཏོང་སེམས་དེ་ཁོ་ནས་གདོང་ཐུག་གི་དངོས་པོ་ རྣམས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེས་གཞན་རྣམས་ལའང་མཚོན། དེའི་ཚེ་སྦྱིན་པའི་ལྡོག་ཆ་བསོད་ནམས་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི། གཏོང་སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ གཉིས་རིག་པ་རྫས་ཐ་དད་མེད་དེ་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན། དེས་གཞན་རྣམས་ལ་འགྲེའོ། །དེ་ལྟ་ བུའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་། ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྒྲུབ་ཅིང་རྒྱུན་དུ་ གོམས་པར་བྱེད་པ་དང་། འདོད་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཞེས་བྱ་ སྟེ། སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་ཀྱི་སྒྲ་བཤད་ལས་དྲངས་པའང་ཡིན། བོད་སྐད་ལ་ཡང་དོན་དེ་གནས་པ་ ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ནི་ཚོགས་པ་སྟེ་མང་པོ་གསོག་པར་འོས་ཤིང་བསགས་ན་ལེགས་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། ཚོགས་པར་བྱེད་དགོས་རྒྱུ་ལ་ཚོགས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པའོ། །སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་ བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མང་དུ་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པའི་དགེ་བ་ རླབས་ཆེན་འགྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབས་ཀྱང་སླ་བ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པ་ རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་འབད་དགོས་སོ། །དེ་དག་ནི་ཚོགས་གཉིས་སྤྱིའི་གོ་ དོན་ཡིན་ལ། དཔལ་དུས་འཁོར་དང་སེམས་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཁྱད་པར་ གྱི་བཞེད་པས་ཚོགས་གསུམ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བསོད་ནམས་ནི་གཙོ་བོར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ གཞན་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན། སྤྱོད་པ་སྦྱིན་སོགས་སྤྱི་དང་འདྲ། ཡང་ཤས་ཆེ་བའི་དབང་ དུ་བྱས་ན། བསྐྱེད་རིམ་དང་ལས་ཚོགས་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་སྔགས་ལུགས་ ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ལྷག་པོའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཀར་དུ་འབྱུང་བའི་ ཞུ་བདེ་འགྱུར་མེད་
Chinese
以及，空性如幻等二资粮双运相顺，或是双运之修，或是因，或是结合。圣者们之无分别智慧般若波罗蜜多，以及布施等一切行持成为一味，是二资粮真实双运和二资粮基相同。例如菩萨的布施心，令众生安乐成熟，故是福德资粮。仅此布施心，为了了悟对境之事物，主要成为法与补特伽罗空性之故，也是智慧资粮。以彼亦可比喻其他。彼时布施之反体是福德，以及彼空性，从觉性之反体是智慧，然布施心与彼空性二者，觉性并非异体，乃是本体一也。以此可解释其他。如是福德与智慧任何一者，也是再三修习，恒常串习，以及成办一切所欲之故，称为资粮，也是从梵语的词源解释而来。藏语中也有此义。资粮是集合，即是众多，适合积聚，积聚则善之故，对于需要集合之事物，以集合之名称安立。往昔生中，对于积聚众多福德与智慧资粮之果，受用之巨大善行，无论如何成办皆容易，若非如此者，则需努力从微小善行开始成办。彼等是二资粮共同之意义，然吉祥时轮与心释等之不共特殊观点，也说三资粮，即福德资粮、戒律资粮和智慧资粮。福德主要是以大悲成办利益他者，行持与布施等共同相似。又从多分之角度而言，生起次第和事业集合以及共同成就等，是密宗的特殊法类。戒律资粮是在生起次第和圆满次第二者中出现的融乐无变。
English
And, the two accumulations such as emptiness like illusion are in accordance with the union of two, or the practice of union, or the cause, or the combination. The non-conceptual wisdom of the noble ones, the perfection of wisdom, and all the practices such as giving become of one taste, which is the actual union of the two accumulations and the basis of the two accumulations is the same. For example, the giving mind of a Bodhisattva makes sentient beings happy and mature, so it is also the accumulation of merit. Just this giving mind, in order to realize the emptiness of the objects of confrontation, mainly becoming the Dharma and the person, is also the accumulation of wisdom. With that, others can also be represented. At that time, the opposite of giving is merit, and that emptiness, from the opposite of awareness, is wisdom, but the giving mind and that emptiness are not different entities of awareness, but are one essence. This can be explained to others. Whatever is such merit and wisdom, it is also called accumulation because it is repeatedly practiced, constantly familiarized, and accomplishes all desires, which is also derived from the etymology of the Sanskrit language. The meaning is also present in Tibetan. Accumulation is a collection, that is, many, suitable for accumulation, and it is good to accumulate, so the name of accumulation is established for the things that need to be collected. In previous lives, the result of accumulating many accumulations of merit and wisdom, the great virtues of enjoyment, are easy to accomplish no matter how they are accomplished, but those who are not like this must strive to accomplish from small virtues. These are the common meanings of the two accumulations, but the uncommon special views of glorious Kalachakra and Mind Commentary also say three accumulations, namely the accumulation of merit, the accumulation of discipline, and the accumulation of wisdom. Merit is mainly to accomplish the benefit of others with great compassion, and the conduct is similar to the common ones such as giving. Also, from the perspective of the majority, the generation stage and the collection of activities and common achievements are special Dharma categories of Tantra. The accumulation of discipline is the melting bliss and immutability that appear in both the generation stage and the completion stage.