Tibetan
གསུམ་ལ་སོགས་པར་མཎྜལ་ཚོམ་བུ་དགུ་པ་ཚིག་ལྷུག་པ་ཚིགས་ བཅད་དང་སྦྲགས་པ་དེ། ཅི་ནུས་ཅི་ལྕོགས་སུ་འབུལ། མ་ཐ་ཡང་ཐུན་རེ་ལ་བརྒྱ་རྩ་རེ་འབུལ་ བར་བྱའོ། །སྤྱིར་སྒོམ་འཁྲིད་པ་གང་ལ་ཡང་ཐུན་ཡུན་རིང་ཞིང་། ཐུན་མཚམས་ནི་ཟས་གཡོ་ སྐོལ་སོགས་མི་དགོས་ཀ་མེད་རྣམས་མ་གཏོགས། སོས་དལ་དུ་འདུག་པ་དང་། ལོང་གཏམ་ དང་། དོན་མེད་རྣམ་གཡེང་གི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། ཐུན་མཚམས་ཡུན་རིང་ན་མ་བསྒོམས་པ་ཁོ་ ན་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་ཡུན་རིང་ཡང་གཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་ཕར་བཞག་ལ། ཉིན་མོའི་ཐུན་གྱི་བཞི་ཆ་ བས་ལྷག་པའི་ཐུན་མཚམས་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དམིགས་བསལ་ལ། སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱོང་བའི་ ཁྲིད་ཀྱི་སྐབས་བླ་མའི་བཀའ་ལུང་ནོས་ནས། མཆོད་རྟེན་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཐོག་ ཏུ་ཅི་གལ་འབབ་པ། རྣམ་གཡེངས་བཞད་གད། སྙོམས་ལས་ལེ་ལོར་མི་འགྱུ་བའི་དགེ་ལས་ ལ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་རིགས་ཡིན་ན། དེ་ཁ་རང་སྡིག་པ་སྦྱངས་ཐབས་ཡིན་པས། དེ་འདྲའི་ ཐུན་མཚམས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་སོང་ཡང་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན། འདིར་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པས། ཐུན་མཚམས་སུ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་དུ་མ་ནས་གསོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱག་འབུལ་བ་དང་། མཆོད་པ་བཤམས་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དང་བྱི་དོར་གྱི་ལས་སོགས་དང་། རང་གི་ ལོངས་སྤྱོད་ནས་མ་ཆགས་པར་དད་པས་གཏོང་བ་དང་། ལུས་ཐོག་ཏུ་ངལ་དུབ་འབབ་པའི་ དགེ་ལས་སེམས་རྣམ་གཡེང་གི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར་སྒྲུབ་ན། ཚོགས་གསོག་གི་སྐབས་ འདིར་ཐུན་མཚམས་ཡུན་རིང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །བསགས་སྦྱང་གི་སྐབས་འདི་མ་གཏོགས། སྒོམ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ལ་དགེ་ལས་ཡིན་ཡང་རྣམ་གཡེང་གི་རིགས་རྣམས་སྤོང་དགོས་ན། གཞན་ ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། གང་ཞིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་ནས། དོན་དུ་གཉེར་བའི་ 4-198 ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེ་ཆུང་གང་རུང་ཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ངེས་པ་དང་། དེ་ཡང་ཚེ་འདི་ལ་རྐྱེན་གྱིས་ ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའི་གདེང་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བྱ་བ་གཞན་བསྐྱུངས་ཏེ་སྒོམ་ཁོ་ན་ལ་ འབད་དགོས་ལ། དམིགས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ནི། སྒོམ་དེས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་ བའི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སློབ་པ་ཉིད། སྤྱི་བཏང་ནས་མཆོག་ཡིན་མོད། གང་ཟག་གི་ བློའི་རིགས་དང་དགག་དགོས་ཀྱི་དབང་ལས། སྒོམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ལྷུར་མི་ བྱེད་པར་མཉམ་བཞག་ཉིད་ལ་སྒྲིལ་ན་ཆོད་ཆེ་བ་ཀ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །ཤིན་ཏུ་ཆེས་སྐལ་པ་ དམན་པ་འབད་པ་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་བསྒོམས་ཀྱང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྐྱེས་པ་འགའ་ཞིག་ཚེ་ འདིར་སྒོམ་སྐྱེ་བའི་རེ་ཐག་ཆད་ན་ནི། རེ་ཞིག་བསགས་སྦྱངས་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་ངག་གི་ཚོགས་ བསག་ལ་འབད་པ་ཉིད་གནད་ཆེ་མོད། གང་ཟག་གི་རིགས་འགའ་ཞིག་སྒོམ་ལ་བརྩོན་པས་ ལོ་ཟླ་མང་པོ་སོང་ཡང་། རེ་ཞིག་ཉམས་མྱོང་སྣ་རེ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ལ། དུས་ལན་གཅིག་ནམ་ ཟླའི་དྲོད་ཕེབས་པ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་རླབས་ཆེན་ཐོག་བབས་སུ་{ཡོང་བ་[ཡོད་པ་]ཡང་ཡོད་ པས། ད་ནི་སྒོམ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་རེ་ཐག་གཅོད་པ་སྔ་བར་ཡང་མི་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་ འདོད་པའི་བསགས་སྦྱང་གི་སྐབས་འདིར། བསགས་སྦྱང་གི་སྒོམ་པ་ཉིད་སྤྱིར་བཟང་མོད་ ཀྱང་། རྣམ་གཡེང་དང་ལོང་གཏམ་དང་ཀྱལ་ཀ་སོགས་དོན་མེད་ཀྱི་ལས་དང་འདྲེས་པའི་ མཆོད་པ་སྐོར་བས་ལས་ཁུར་སྐྱེད་སོགས་དགེ་ལས་སུ་རློམ། ཁ་ཡེངས་མིག་ཡེངས་ལ་སྙིང་ པོ་མེད་པས། དེ་བས་ཐུན་གྱི་ཉམས་ལེན་རང་ལ་སྒྲིལ་བ་གལ་ཆེའོ། །འདིར་ཚོགས་གསོག་ པ་མཎྜལ་གྱི་ཁྲིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཚོགས་གསོག་ཐབས་དངོས་ནི། རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་ གཞི་རྣམས་ཡིན་མོད་ཀྱང་། འདིར་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལས་འཕྲོ་བསགས་ཁྱབ་ཁྱད་པར་ཅན་ ཡོད་ན་དེས་ཆོག་ཀྱང་། དེ་ནི་དཀོན་ལ། རང་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དངོས་སུ་བསགས་པའི་ གཞི་རྟེན་ཞིག་མེད་ན་ནི། དགེ་བའི་བག་ཆགས་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་སྨིན་པ་དང་སད་ 4-199 པར་མི་ནུས། དེ་མ་ནུས་པས་ལམ་དངོས་གཞིའི་ཉམས་མྱོང་འཕྲལ་དུ་སྐྱེ་བ་དཀའ་ཞིང་བུལ་ ལ་རླབས་ཆུང་བ་དང་འཕེལ་སྐྱེད་མི་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་རྩ་ཁྱད་པར་ཅན་གསར་དུ་སྐྱེད་ན་ནི་ སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱང་སད་དེ། ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་བ་མྱུར་ཞིང་སྟོབས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ གསོག་རྒྱུའི་ཚོགས་དངོས་ནི། ཇི་སྐད་དུ་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས། ། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་མཚུངས་པ་མེད། །གཅིག་གིས་འཁོར་བར་མངོན་མཐོ་བྱེད། །གཞན་ གྱིས་ཉོན་མོངས་མེད་པར་འཁོར། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་གཉིས་ཀའི་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། ། རྒྱུན་དུ་སྒོམ་པ་ཐོབ་ནས་ནི། དགེ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྒྲུབ། །བསྟན་པའི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་ སྟེ། །དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་གཉིས་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་སྒོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་བར་སེམས་ཅན་ གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚེ། གཞན་དོན་སྤྱོད་པ་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པར་འགྲོ་བའི་ལུས་དང་ལོངས་ སྤྱོད་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་མཐོ་བ་རྣམས་ཐོབ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་འབྲས་ནི། གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བར་སྤྱོད་པ་ན། ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་ཐབས་ ལ་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཇུག་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ཏུ་རང་དོན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པར་ བྱེད་དོ། །དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་ངེས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ཡིན་ ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་ངེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཞིང་། ཕར་ཕྱིན་གཞན་གསུམ་ལ་གཉིས་ ཀའི་ཆ་ཤས་ཡོད་དེ། བཟོད་པ་ལ་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་ནི་ བསོད་ནམས། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཙོ་ཆེ། བརྩོན་འགྲུས་ལ་ 4-200 ཡང་བསོད་ནམས་ལ་རྩོལ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་རྩོལ་བ་གཉིས་ཡོད། བསམ་གཏན་ཡང་ཀུན་ རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་བསོད་ནམས་དང་། དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ ནི་གནས་སྐབས་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་ན་ཚོགས་གཉིས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་ལ། གང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཟིན་པ་དེའི་ཚེ། ཤེར་ཕྱིན་ཏུ་མ་ཟད་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ཡང་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པས། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཤིག་ཀྱང་ ཡོད། གཞན་ལྔ་ཆར་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། ཤེར་ཕྱིན་ལས་ཀྱང་ བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་ བའི་སྐབས་ཀྱང་ཡོད་པས། དེས་ན་ཕྱིན་དྲུག་ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ ཀྱང་ཡིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་པ་དངོས་སམ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཚོགས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་ བཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ལ་སྲིད་ཚད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སོ་སོ་རྐྱང་པ་བ་ གཉིས་དང་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་པ་སྟེ། མུ་གསུམ་ཡོད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ ཟིན་ཅིང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་བསོད་ནམས་རྐྱང་པ་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་ བོའི་དུས་ན་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་སྤངས་ཤིང་སྟོང་ཉིད་གཅིག་པུ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལྟ་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྐྱང་པ་ཡིན་ལ། སོ་སྐྱེའི་དུས་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྗེས་མཐུན་ པས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་དང་། སྟོང་པའི་ཉམས་ལས་ཤར་བའི་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྤྲོས་པའི་ རྣམ་པ་ཅན
Chinese
三等（及以上）供养曼扎九堆，以散文和偈颂相结合的方式，尽己所能地供养。 至少也要每座供养一百零八次。 总的来说，对于任何禅修引导者来说，每座的时间应该长，座间休息除了做饭等不得不做的事情之外，不要闲坐，不要闲聊，不要做无意义的散乱之事。 因为座间休息时间长就等于没有禅修。 无论时间多长，都要把睡觉的事情放在一边，不要超过白天一座禅修时间的四分之一。 然而，在特殊情况下，在净化罪障的引导中，如果得到上师的开许，建造佛塔等等，身体力行地做任何重要的事情，不做散乱的嬉笑，不做懒惰的懈怠，而是做需要付出努力的善事，那么这本身就是净化罪业的方法。 这样的座间休息时间长也没有关系。 在这里也是一样，在座间休息时，可以通过多种方式积累资粮，例如磕头、摆设供品、做寺庙的清洁工作等等，从自己的受用中毫不吝啬地以信心布施，身体力行地做不让心散乱的善事。 在积累资粮的时候，座间休息时间长也没有关系。 除了积累和净化的这段时间之外，在做禅修的时候，即使是善事也要避免各种散乱，更不用说其他的了。 任何人一旦开始禅修三摩地，就一定会生起或大或小的三摩地，而且在没有获得今生不会因缘而退失的把握之前，都要放下其他的事情，只专注于禅修。 一旦对所缘境获得了稳定，就应该通过禅修来学习广大的善法。 一般来说，这是最好的。 但是，根据个人的根器和需要断除的因素，即使获得了禅修的稳定，也不要过于放纵，而是专注于入定，这样效果会更好。 那些非常不幸的人，即使付出巨大的努力，长时间的禅修，也无法生起三摩地。
English
Offer the nine-pile mandala in sets of three or more, combining prose and verses, to the best of your ability. At the very least, offer one hundred and eight times per session. In general, for any meditation instructor, each session should be long. Session breaks should be limited to unavoidable tasks such as cooking. Avoid idle sitting, idle talk, and meaningless distractions. Long session breaks are equivalent to not meditating at all. No matter how long the session, set aside sleep and do not take session breaks longer than a quarter of the daytime session. However, in special cases, during purification practices, if you receive permission from the lama and engage in physically demanding activities such as building stupas, without frivolous laughter or laziness, but with diligent effort in virtuous deeds, then this itself is a method of purifying negativity. In such cases, long session breaks are acceptable. Similarly here, during session breaks, you can accumulate merit in various ways, such as prostrations, arranging offerings, cleaning the temple, and generously giving from your possessions with faith, engaging in virtuous activities that require physical effort without allowing the mind to wander. During the accumulation of merit, long session breaks are acceptable. Apart from this period of accumulation and purification, when meditating, even virtuous activities that lead to distraction should be avoided, let alone anything else. Anyone who engages in the meditation of samadhi will definitely generate some degree of samadhi, and until you have the confidence that it will not be lost due to circumstances in this life, you should abandon other activities and focus solely on meditation. Once you have gained stability in your object of focus, you should then learn the vast array of virtuous practices through the means of that meditation. Generally, this is the best approach. However, depending on the individual's capacity and what needs to be abandoned, even if you have gained stability in meditation, do not indulge in elaboration, but rather focus on remaining in equipoise, as this will be much more effective. Some individuals, despite great effort and prolonged meditation, may not generate samadhi due to their lack of merit.
Chinese
如果在此处对生起禅定失去希望，那么，暂时为了积累净治，努力积聚身语的资粮才是最重要的。然而，有些人在禅修上精进，虽然过了很多年月，却连一点体验都不生起。有时就像天气转暖一样，巨大的体验突然降临（也有的）。因此，不要过早地断定“现在不会生起禅定”而失去希望。在这个想要生起三摩地的积累净治的阶段，一般来说，积累净治的禅修本身是好的。然而，如果将绕塔等与散乱、闲聊、玩笑等无意义的事情混杂在一起，自认为是在做善事而增加负担，心神不定，毫无意义。因此，专注于自己的座上修法才是重要的。这里将积累资粮称为曼荼罗的引导。积累资粮的实际方法是金刚瑜伽的实际正行等，但如果前世的业缘积累具有普遍性和特殊性，那也可以。但这种情况很少。如果自己的相续中没有实际积累善根的基础，即使只有善的习气，也无法立即成熟和苏醒。因为无法做到这一点，所以很难立即生起正行道的体验，而且缓慢、微弱，不会增长。如果新产生特别的善根，那么以前的习气也会苏醒，体验证悟的生起会迅速而强大。积累资粮的实际资粮是，如《宝鬘论》中所说：“菩萨之福慧，无与伦比者，一令轮回增，一令无烦恼，布施与持戒，是为福资粮，智慧即慧资，余三亦二者，五者皆慧资，恒常得禅定，屡屡行善业，何者为胜法，能成一切利。”如是说，成就佛果之因的菩萨之资粮有两种，即福德资粮和智慧资粮。福德资粮的特殊果报是，菩萨在轮回中利益众生。
English
If one loses hope of generating meditation here, then, for the time being, it is most important to strive to accumulate the collections of body and speech for the sake of accumulation and purification. However, some individuals, even after diligently meditating for many years, do not generate even a single experience for a while. But sometimes, like the weather warming up, great experiences suddenly descend (there are also those). Therefore, one should not prematurely cut off hope by saying, "Now meditation will not arise." In this stage of accumulation and purification, where one desires to generate samadhi, generally, the meditation of accumulation and purification itself is good. However, if one mixes circumambulation and offerings with distractions, idle talk, jokes, and other meaningless activities, and considers it virtuous work while increasing the burden, being mentally and visually distracted, it is meaningless. Therefore, it is important to focus on one's own session practice. Here, accumulating collections is called the guidance of the mandala. The actual method of accumulating collections is the actual main practice of Vajra Yoga, but if there is a particularly pervasive accumulation of karmic connections from previous lives, that is sufficient. But that is rare. If there is no foundation for actually accumulating virtuous roots in one's own mindstream, even if there is only a virtuous habit, it cannot immediately ripen and awaken. Because it cannot do that, it is difficult for the experience of the actual path to arise immediately, and it is slow, weak, and does not grow. If one newly generates special virtuous roots, then the previous habits will also awaken, and the arising of experience and realization will be swift and powerful. The actual collections for accumulating collections are, as it is said in the Garland: "The collections of Bodhisattvas, are incomparable merit and wisdom. One causes manifest highness in samsara, the other causes circling without afflictions. Giving and discipline are collections of merit, wisdom is the collection of wisdom. The other three are also both, all five are also the collection of wisdom. Having constantly attained meditation, repeatedly perform virtuous deeds. Whatever is the collection of the teachings, it also accomplishes all purposes." As it is said, the collections of Bodhisattvas, which are the cause of attaining Buddhahood, are two: the collection of merit and the collection of wisdom. The special result of the collection of merit is that Bodhisattvas benefit sentient beings in samsara.