Tibetan
་པ་ཡོད་ཕྱིན། གཞན་ཉེས་བྱས་གྲངས་ མེད་པས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་རྩ་བ་ནས་གཞོམ་པར་མི་ནུས་སོ། །གནས་ 4-164 སྐབས་སུ་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པའི་རྒྱུ། དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ ལ་བསླབ། བརྗེད་པའི་རྒྱུ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤོང་། དེ་ཡང་ནག་པོ་རེའི་གཉེན་པོར་དཀར་ པོ་རེ་འབྱུང་སྟེ། ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཟེར། དཀར་ཆོས་བཞི་ལ་བསླབས་ན། ནག་ པོ་བཞི་སྤོང་བ་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པས་ལོགས་ན་མེད། དེ་ཡང་མཆོད་འོས་བསླུ་བ་ནག་ པོའི་ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོར། ཤེས་བཞིན་གྱི་བརྫུན་མི་སྨྲ་བ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཏེ་ཟུང་གཅིག བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ནག་པོའི་གཉེན་པོར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཐམས་ཅད་ལ་བསྟོད་པ་བྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཏེ་ཟུང་གཉིས། གཞན་འགྱོད་པའི་གནས་ མ་ཡིན་པ་དགེ་བ་བྱེད་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་ནག་པོའི་ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོར། རང་གིས་ཅི་ ནུས་ཅི་ལྕོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་འབྲེལ་ཡོད་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་ལ་འགོད་ པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཏེ་ཟུང་གསུམ། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་སྒྱུས་སྤྱོད་པ་ནག་པོའི་གཉེན་པོར་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པས་བསམ་པས་གནས་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཏེ་ཟུང་བཞིའོ། ། དེ་ལ་གཡོ་སྒྱུས་གནས་པ་ནི། གཡོ་སྒྱུས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ་ ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི། གཞན་གྱི་དོན་ལ་རང་གིས་འཁུར་འཁྱེར་བ། ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་གཞན་ ལ་འབུལ་བ་ལྟ་བུའམ། ཡང་ན་ཕྱི་ནང་དང་བག་{འཛོམས་ཀྱིས་སྒྲིབས་[འཛེམས་ཀྱིས་ སྒྲུབས་]པ་མེད་པར་ཕ་བུའམ་ཕུ་ནུ་ལྟ་བུར་གསོང་པོར་སྨྲ་ཞིང་ནང་མ་བརྟོན་པའི་དོན་ཡང་ ཡིན་གསུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ཚད་མེད་བཞི་བཤད་པ་ལ། ཚད་མེད་བཞི་པོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་ སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་། སྐྱེས་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་དང་། འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་བླ་ ན་མེད་པ་ཡིན་པས། གང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད། ཚད་མེད་ བཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། 4-165 དེ་ལ་དོན་ཚན་དང་པོ་ཚད་མེད་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི། །ཉོན་མོངས་དུ་ མས་དཀྲུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། གནོད་སེམས་དང་། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་། གཞན་བདེ་བ་ལ་ མི་དགའ་བ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་རྣམས་གཉེན་པོ་མེད་པས་རང་གར་ སྤྱོད་པ་ན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་མང་པོ་འཕེལ་བ་དང་། འདོད་འདུན་དང་། གནོད་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་གཞན་མང་པོའང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས། འདི་ དང་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་མཐའ་མེད་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནོད་སེམས་དང་། །རྣམ་འཚེ་མི་དགའ་གནོད་སེམས་དང་། །འདོད་ པའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ། །ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་མང་ལ་རེག །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། ཉེས་དམིགས་ཀྱང་འདི་ལྟར། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་འཇོམས་སེམས་ཅན་འཇོམས་ ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཇོམས། །ཉམས་བཅས་རྙེད་པས་དམན་ཅིང་སྲུང་དང་དེ་བཞིན་སྟོན་པས་ སྨད། །རྩོད་བཅས་མི་སྙན་དེ་ནི་གཞན་དུ་མི་ཁོམས་རྣམས་སུ་སྐྱེ། །ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་ཉམས་ པས་ཡིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཐོབ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཉེས་དམིགས་འདི་རྣམས་ཉོན་ མོངས་ཐམས་ཅད་དང་། ཉེས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱིའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཡིན་མོད། དེ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྩ་བའམ་གཙོ་བོ་ནི་{ཡབ་[འདོད་]འདུན་གནོད་སེམས་མི་དགའ་བ་རྣམས་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་སུ་སྨོས་སོ། ། དོན་ཚན་གཉིས་པ་ཚད་མེད་སྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཉེས་པ་འདི་ཀུན་ བྱམས་སོགས་ལ། །ལེགས་པར་གནས་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་སེམས་ཅན་ གྱི། །དོན་དུ་འཁོར་བ་ཡོངས་མི་གཏོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱམས་པས་གནོད་སེམས་ ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད། སྙིང་རྗེས་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་གཉེན་པོ་བྱེད། དགའ་བས་མི་དགའ་བའི་ གཉེན་པོ་བྱེད། བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཉེ་རིང་དང་། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། གནོད་སེམས་ 4-166 གཉིས་ཀར་གྱི་གཉེན་པོ་བྱེད། དེ་ལྟར་ན་ཚད་མེད་བཞིས་ཉོན་མོངས་དེ་རྣམས་སྤོངས་པར་ བྱེད་དེ། དེ་དག་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་ཕྱིས་མི་འབྱུང་ངོ་། །སྤོང་ ཚུལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྤོང་པ་སོགས། མངོན་པ་ལས་མང་དུ་ བཤད་ཀྱང་། རེ་ཞིག་མི་མཁོ་བས་བཞག་གོ །བྱམས་སོགས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་སྤོང་བྱེད་ མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་རྣམས་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྤྱི་ལྡོག་ ནས་བཤད་པ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་རྟུལ་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའང་དེ་འདྲར་ འགྱུར་མོད། དེ་དག་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་དེ་རྣམས་མངོན་འགྱུར་བ་འགོག་ཅིང་མགོ་གནོན་གྱི་ གཉེན་པོ་ཙམ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མཁས་ཅན་གྱི་ཚད་མེད་བཞི་ ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་དང་ བག་ཆགས་འཇོམས་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བྱེད་དོ། །དེས་ན་བྱམས་པ་ཡི
Chinese
既然有了，其他罪业再多，也不能从根本上摧毁珍贵的菩提心。处于任何情况下，生生世世不忘菩提心的因，要修学四种白法，舍弃遗忘的因，四种黑法。也就是，每一种黑法的对治法，都会生起一种白法，称为四双八法的修学。如果修学四种白法，那么舍弃四种黑法就包含在其中了，没有另外的。也就是，欺骗应供处是黑法的对治法，不说明知的谎言是白法，这是第一双。说不赞叹菩萨是黑法的对治法，赞叹一切菩萨是白法，这是第二双。对他人行持非为后悔之处的善法而生起后悔心，是黑法的对治法，自己尽己所能地将所有相关的众生安置于三乘的善法中，是白法，这是第三双。以虚伪狡诈对待众生是黑法的对治法，以殊胜的意乐对待一切众生是白法，这是第四双。 其中，以虚伪狡诈对待，是指以虚伪狡诈而产生的身语行为，殊胜的意乐是指，自己承担他人的利益，比如将利益和胜利奉献给他人，或者内外坦诚相待，像父子或兄弟一样直率地说，不依赖内心的含义。是这样说的。 第二，宣说四无量心。这四种无量心是未生起菩提心者生起之因，是已生起者稳固和增长的无上方便。因此，凡是修持大乘瑜伽者，都应精勤于四无量心的修持。 4-165 其中，第一点，远离四无量心的过患是：会被诸多烦恼所扰乱，嗔恨心、损害心、不喜他人安乐、以及贪求欲望的贪欲等，因为没有对治法而任意妄为，导致身语意三门的恶行增多，并且依靠贪欲和嗔恨心，
English
Since it exists, no matter how many other sins there are, it cannot fundamentally destroy the precious Bodhicitta. In any situation, the cause of not forgetting Bodhicitta in all lifetimes is to learn the four white dharmas and abandon the cause of forgetting, the four black dharmas. That is, for each black dharma, a white dharma arises as an antidote, which is called the practice of four pairs and eight dharmas. If you practice the four white dharmas, then abandoning the four black dharmas is included in it, and there is no other. That is, deceiving the worthy offering is the antidote to the black dharma, and not telling a known lie is the white dharma, which is the first pair. Saying that not praising Bodhisattvas is the antidote to the black dharma, praising all Bodhisattvas is the white dharma, which is the second pair. Generating regret for others doing good deeds that are not a cause for regret is the antidote to the black dharma, and doing one's best to place all related beings in the good deeds of the three vehicles is the white dharma, which is the third pair. Treating sentient beings with hypocrisy and deceit is the antidote to the black dharma, and treating all sentient beings with superior intention is the white dharma, which is the fourth pair. Among them, treating with hypocrisy and deceit refers to the actions of body, speech, and mind that arise from hypocrisy and deceit. Superior intention refers to taking on the benefit of others, such as offering benefits and victories to others, or being frank and sincere inside and out, speaking frankly like father and son or brothers, without relying on the meaning of the heart. That's what they say. Second, explain the four immeasurables. These four immeasurables are the cause of the arising of Bodhicitta for those who have not yet generated it, and the supreme means of stabilizing and increasing it for those who have already generated it. Therefore, all those who practice Mahayana yoga should diligently practice the four immeasurables. 4-165 Among them, the first point, the fault of being separated from the four immeasurables is: one will be disturbed by many afflictions, such as hatred, harmfulness, dislike of others' happiness, and greed for desire, etc., because there is no antidote to act arbitrarily, leading to an increase in the misdeeds of body, speech, and mind, and relying on greed and hatred,
Chinese
而且其他的很多烦恼也会增长，这样会产生今生和来世无边的过患。如《经庄严论》中所说： 菩萨怀有嗔恨心， 以及恼害不喜嗔恨心， 具有贪欲的贪着， 会触及多种过患。 又说，过患是这样的：烦恼摧毁自我，摧毁众生，摧毁戒律。有损耗，因获得而衰退，受到守护，同样受到导师的呵责。有争执，名声不好，那会转生到没有空闲的地方。获得和未获得的衰败，心中会获得巨大的痛苦。如是说，这些过患是所有烦恼，以及恶行的普遍过患。但所有这些的根本或主要的是{ཡབ་（藏文），[འདོད་]（藏文），欲（梵文天城体，kāma，梵文罗马拟音，欲望的字面意思），[欲]（汉语字面意思）}、贪欲、嗔恨心、不喜悦等，因此，说是那些的过患。 第二点，修习四无量心的利益是：如该论中所说：这些过患全部，对于慈等，善于安住就不会产生，不是烦恼者，为了众生的利益，不会完全舍弃轮回。如是说，慈爱是嗔恨心的对治，悲心是恼害的对治，喜悦是不喜悦的对治，舍心是对亲疏，以及对欲望的贪求和嗔恨心两者的对治。这样，四无量心能遣除那些烦恼，遣除那些烦恼，那些烦恼的过患以后就不会产生了。遣除的方式，依靠禅定的近分等来遣除等，在《俱舍论》中有很多阐述，但暂时不需要，所以就省略了。所说慈爱等不是遣除烦恼种子的，是指世间人和声闻乘的观点，从总的方面来说的。菩萨钝根不善巧方便的也会那样，但对于那些来说，只是阻止那些烦恼现行，只是压制的对治而已。但菩萨善巧方便的四无量心，因为具有法无我的相，所以也是非常能做摧毁烦恼的种子和习气的对治的。因此，慈爱是
English
Moreover, many other afflictions will increase, thus generating endless faults in this life and the next. As it is said in the Ornament of the Sutras: A Bodhisattva with malice, And hostility, displeasure, malice, Possessing desire and attachment, Touches many kinds of faults. It is also said that the faults are as follows: Afflictions destroy the self, destroy sentient beings, and destroy morality. With deterioration, one declines due to acquisition, is guarded, and similarly, is reproached by the teacher. With disputes, one has a bad reputation and is born in places where there is no leisure. With the loss of what is obtained and not obtained, one experiences great mental suffering. As it is said, these faults are the general faults of all afflictions and misdeeds. However, the root or main cause of all of these is {ཡབ་ (Tibetan), [འདོད་] (Tibetan), काम (Sanskrit Devanagari, kāma, Sanskrit Romanization, meaning "desire"), [欲] (Chinese literal meaning)}, desire, hatred, displeasure, etc. Therefore, it is said to be the faults of those. Secondly, the benefits of meditating on the immeasurables are: As it is said in the same text: All these faults, for love and so on, do not arise when one is well-established. One who is not afflicted does not completely abandon samsara for the sake of sentient beings. As it is said, love is the antidote to malice, compassion is the antidote to hostility, joy is the antidote to displeasure, and equanimity is the antidote to both attachment to loved ones and hatred. Thus, the four immeasurables eliminate those afflictions, and by eliminating those afflictions, those faults of afflictions will not arise later. The way to eliminate them is through relying on the approximation of meditation, etc. There are many explanations in the Abhidharma, but for now, they are not needed, so they are omitted. Those who say that love and so on do not eliminate the seeds of afflictions are referring to the views of worldly people and Hearers, speaking from a general perspective. A Bodhisattva who is dull and unskilled in means will also be like that, but for those, it only prevents those afflictions from manifesting and is only a suppressing antidote. However, the four immeasurables of a Bodhisattva who is skilled in means, because they have the aspect of the selflessness of phenomena, are also very effective antidotes for destroying the seeds and imprints of afflictions. Therefore, love is