Tibetan
མས་ཁྱད་པར་{ཅན་}དམ་བཅའ་དང་འབྲེལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ 4-159 མིང་ཡིན། འདི་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པ་ལ་བྱང་སེམས་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། བྱང་ སེམས་ཙམ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་བོ། །ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྩོལ་བས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཤིང་བློ་ལ་ཤར་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ ཟེར་བ་ནི། སེམས་དེ་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་དེ། འཇོག་ཚུལ་འདི་ལ་ཀུན་ རྫོབ་བྱང་སེམས་ཡིན་ཚད་དེའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །འཁྲིད་རིམ་ཀུན་ཏུ་སྐྱབས་འགྲོ་ སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཕྱི་མ་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དྲན་པར་ བྱེད་པ་ལ་ཟེར་རོ། ། དོན་ཚན་བཞི་པ་འཁྲིད་དམིགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ངོས་འཛིན་པ་ནི། སྐབས་ འདིར་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། བྱང་སྡོམ་གྱི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་བཤད་ཀྱིས་མི་ ལང་ཞིང་། སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་པས་མི་འཆད་དོ། །འདིར་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལེའུ་ ལས། དུས་ཀུན་ཏུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་འགྲོ་བ་དང་ནི་འགྲོ་བར་འདོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ སུ་འགྱུར། །ཐར་པར་འཇུག་པས་དམན་ཅིང་སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ དུས་སུ་བདུད་ཀྱི་སེམས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ། ཞེས་བསྒོམ་པ་ནི། དཔེ་འགྲོ་ བར་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པའི་དོན་སྨོན་པ་བྱང་སེམས་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དུ་ཟབ་ལམ་རྡོ་ རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བགྱིའོ་སྙམ་པ་ནི། དཔེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པའི་དོན་ འཇུག་པ་བྱང་སེམས་ཡིན་ནོ། །བདག་མ་འོངས་པ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ཙམ་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་འདོད་རྒྱ་ཡན་པ་ཡིན་ གྱི་འཇུག་སེམས་སུ་མི་འགྲོ་ལ། འདིར་ངོ་བོ་ནི། ད་ལྟ་ཉིད་སློབ་འདོད་ཡིན་ཅིང་། སེམས་ འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུའི་དགེ་བ་གཅིག་ལ་འཕྲལ་དུ་འཇུག་པ་ཞིག་ཀྱང་ 4-160 དགོས་སོ། །དེས་ན་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བསྒོམ་པར་འདོད་ཅིང་བསམ་པ་དེ་དང་འབྲེལ་བར་ལག་ལེན་ལ་འཕྲལ་ དུ་སྦྱོར་བས་སྒོམ་ཡང་སྒོམ་པ་ནི་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་འཇུག་སེམས་དང་འཇུག་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱེད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཞི་ བ་ལྷས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་ པའི་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་ བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་ པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པའང་གོང་དུ་དྲངས་པ་ལྟར། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དགོངས་པའི་ རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོ་བོ་སྨྲའོ། །རྒྱུ་མཚན་འདིས་ཀྱང་དུས་འཁོར་གྱི་ ཆོས་ཅི་རིགས་པ་འཕགས་ཡུལ་དུ་སྔ་མོ་ནས་བྱོན་པར་ཡང་གྲུབ་བོ། ། དོན་ཚན་ལྔ་པ་ཕན་ཡོན་ནི། གང་ཟག་དེ་ཐེག་ཆེན་པར་འགྲོ་མི་འགྲོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ལ་རག དགེ་བ་གང་ཡང་རུང་བ་བྱས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྲོ་ མི་འགྲོ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ལ་རག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ སྐྱེས་མ་ཐག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པར་ཆུད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་སོགས་བསླབ་པ་ གསུམ་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཐོབ་པ་དང་། ནམ་ཞིག་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་ངེས་པར་འགྲོ་བས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཚུགས་པ་དང་། ཇི་སྐད་དུ། སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེན་ ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མིན་པ། །དགེ་གཞན་གང་གིས་ ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དེས་ན་དུས་མཐའི་མེ་བཞིན་སྡིག་ཆེན་རྣམས། ། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ངེས་པར་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྔར་བྱས་ཀྱི་སྡིག་པ་ མང་པོ་ཞིག་འབྲས་བུ་གཏན་ནས་འབྱིན་པར་མི་ནུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དག་པར་འགྱུར་ལ། ཁ་ 4-161 ཅིག་ད་ལྟ་རྣམ་སྨིན་ཐག་བསྲིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཕྱི་འགྱངས་སུ་གྱུར་པའི་བར་དེར། གཉེན་པོ་དགེ་བ་གཞན་གྱིས་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ སྡིག་པའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བྱང་བར་འགྱུར་རོ། །དཔའ་སྦྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་ མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་བཀང་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་བས་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ པའི་སྒོ་ནས་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པར་གསུངས་ཤིང་། དགེ་བ་གཞན་ཀུན་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་ ནི། །འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་རྟག་པར་ ཡང་། །འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་མི་ཟད་འཕེལ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་དགེ་བ་ཟད་ པ
Chinese
是与殊胜誓言相关的菩提心之名。 如此，凡是发心者，皆是菩萨，然仅是菩萨，则不遍及发心。 又，发心的第二种安立方式为：以精勤之力，菩提心于自相续中生起，且于心中显现，即称为发菩提心。 心乃由精勤所生，故名为发心。 此安立方式中，凡是世俗菩提心，皆是彼之发心。 引导次第中，所谓皈依、发心之发心，乃指后者，意为忆念菩提心。 第四要点为：识别引导教授之二种发心。 此处不宜广说二种发心之仪轨及菩萨戒之建立，因与此处之要义无关。 此处引《续王经·智慧品》云：“何时菩提心，有欲行及行，成为二种相，入解脱劣故，舍弃诸希愿，一切时魔心。”意为：为利一切有情，而欲获得一切种智之佛果，如是修持，是与欲行相似之愿菩提心。 为此，思惟修持甚深道金刚瑜伽，是与入道相似之行菩提心。 若仅思惟我未来于某时，当学布施等菩萨行，此乃放逸之学处，非为入行之心。 此处之体性为：即刻欲学，且由此心策发，立即投入于一菩提之因的善行。 故修持金刚瑜伽，乃菩萨行之最胜者。 欲修持之，且与此心相联，立即投入实修，如是修持，乃为最胜之入行菩提心。 总之，应辨别入行心与入行心戒之差别。
English
It is the name of Bodhicitta that is related to the special vow. Thus, whoever has generated the mind is a Bodhisattva, but being only a Bodhisattva does not pervade generating the mind. Also, the second way of establishing the generation of the mind is: when the mind of enlightenment arises in the mind stream through effort and appears in the mind, it is called generating the mind of enlightenment. Because that mind is generated by effort, it is called generating the mind. In this way of establishing it, whatever is conventional Bodhicitta is also its generation of the mind. In the guiding sequence, the generation of the mind called refuge and generating the mind is the latter, which means remembering the mind of enlightenment. The fourth point is to identify the two types of mind generation in the guiding instructions. Here, it is not enough to explain in detail the rituals of the two types of mind generation and the establishment of the Bodhisattva vows, and it is not the meaning of the occasion, so it will not be explained. Here, from the chapter on wisdom in the King of Tantras, it says: "At all times, the mind of enlightenment also becomes two kinds, wanting to go and going. Entering liberation is inferior, and abandoning all wishes is the mind of a demon at all times." It is said that for the sake of all sentient beings, one should attain the state of Buddhahood that knows all aspects. Meditating like this is the aspirational Bodhicitta, which is similar to wanting to go. Therefore, thinking of meditating on the profound path of Vajra Yoga is the action Bodhicitta, which is similar to going on the path. Merely thinking that I will learn the practices of the Bodhisattva, such as giving, etc., at some other time in the future is a lax desire to learn the practices, and it does not become the entering mind. Here, the essence is that one wants to learn right now, and being urged by this mind, one must immediately engage in a virtuous act that is the cause of enlightenment. Therefore, meditating on Vajra Yoga is the best of the Bodhisattva's practices. Wanting to meditate on it and immediately engaging in practice in connection with that thought, meditating like that is the supreme entering mind of enlightenment. In general, one should distinguish the difference between the entering mind and the vows of the entering mind.
Chinese
嗡。导师寂天说：菩提心可概括为两种，即发愿菩提心和入行菩提心。如同想去和真正去的区别一样，智者应次第了解这二者的差别。如上所引，我也是遵循吉祥时轮的观点而说的。因此，时轮的教法在印度早已存在。第五个要点是利益：一个人是否进入大乘，取决于他心中是否生起菩提心。无论做什么善事，能否成为成佛的因，也取决于是否被菩提心所摄持。因此，一旦生起菩提心，立即进入大乘，获得三律仪等三学和一切功德的基础，并且必定会获得圆满菩提，从而扎下菩提的根基。如是说：强大的、极其难忍的罪业，若非圆满菩提心，其他任何善业都无法胜过。因此，如同劫末之火，它能在一瞬间烧毁所有大罪。如是说，过去所造的许多罪业，将以无法产生果报的方式得以清净。有些罪业，虽然果报暂时延缓，但在此期间，会被其他对治的善业所摧毁。因此，仅仅生起菩提心，就能净化无量罪业。勇授所问经中说：菩提心的功德，如果它有形体，那么即使充满整个虚空，也会超过它。通过直接或间接的方式，宣说了无量利益。其他一切善业如同树木，结果后就会耗尽。而菩提心的树木，却能恒常结果，永不耗尽，反而增长。
English
Oṃ. The teacher Śāntideva said: "The mind of bodhicitta can be summarized into two aspects: the mind of aspiring bodhicitta and the mind of engaging bodhicitta. Just as the difference between wanting to go and actually going, the wise should understand the difference between these two in order." As quoted above, I also speak following the view of glorious Kālacakra. Therefore, it is also established that the teachings of Kālacakra existed in India long ago. The fifth point is the benefits: Whether a person enters the Mahāyāna or not depends on whether the mind of bodhicitta is born in their mindstream. Whether any virtuous deed becomes a cause for attaining Buddhahood also depends on whether it is grasped by the mind of bodhicitta. Therefore, as soon as the mind of bodhicitta arises, one immediately enters the Mahāyāna, obtains the basis of the three trainings such as the three vows and all qualities, and will definitely attain perfect bodhi, thus establishing the root of bodhi. As it is said: "Powerful and extremely unbearable sins, if not for the perfect mind of bodhi, what other virtue can overcome them?" Therefore, like the fire at the end of time, it will surely burn all great sins in an instant. As it is said, many sins committed in the past will be purified in a way that they can never produce results. Some sins, although the fruition is temporarily delayed, will be destroyed by other antidotal virtues in the meantime. Therefore, merely generating the mind of bodhicitta will purify immeasurable sins. In the Sutra Requested by Brave Giving, it is said: "The merit of the mind of bodhi, if it had a form, then even if it filled the entire space, it would still exceed it." Limitless benefits have been taught through direct or indirect means. All other virtues are like trees, which are exhausted after producing fruit. But the tree of the mind of bodhi is always producing fruit, never exhausted, but rather increasing.