Tibetan
། དམིགས་པ་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་དཔྱད་པ་མེད་པར་ རྒྱ་བཀྱེད་ནས་དད་པ་མཁུལ་ཆེ་བར་བྱེད་དགོས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཇི་སྲིད་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ ཀྱི་བར་དུ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྨོས་པའི་སྐྱབས་གནས་དེ་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། སངས་ རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི་གཏན་གྱི་སྐྱབས་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་རང་ནི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་ ཞེས་པའི་ངོས་གཟུང་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་ནི། སངས་རྒྱས་ ཉག་གཅིག་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་ལས། དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་ གཅིག་ཡིན། །ཅེས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་ཆོས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དགེ་འདུན་ཡང་སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཅེས་སོ། །ཡང་ ཇི་སྐད་དུ། མི་ཟད་པའི་སྐྱབས། རྟག་པའི་སྐྱབས། གཡུང་དྲུང་གི་སྐྱབས། དམ་པའི་སྐྱབས་ནི་ གཅིག་ཉིད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ 4-147 སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ པའི་སྐྱབས་ཡུལ་རྣམས་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་མི་འགྱུར་བས། གནས་ སྐབས་པའམ་རེ་ཞིག་པའི་སྐྱབས་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི་དེ་དག་དང་ མི་འདྲ་སྟེ། སྐྱབས་སུ་སོང་པ་རྣམས་ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྐྱབས་འོག་དང་། དེས་གྲིབ་མས་བསྐྱངས་པའི་ཚུལ་ཙམ་ཡིན་ལ། ནམ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ ནས་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། སྐྱབས་ཡུལ་ཉིད་ལ་འདུན་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་ པའི་འདྲེས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས། ནམ་དུའང་སོ་སོར་བྱེ་བ་དང་། ཕན་ཚུན་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ ཕྱིར། རྟག་ཏུ་སྐྱབས་གནས་མ་སྤངས་པས་གཏན་གྱི་སྐྱབས་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་མ་ ཐོབ་བར་དུ་ཟེར་བ་འདི། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་རེ་ལྟོས་མེད་ཅེས་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ནས་རྒྱུ་བ་ ལ་ཡིད་བརྟན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །རེ་ལྟོས་ཏེ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་སུ་ལའང་མེད་དེ། སྟོང་ཉིད་ མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་རེ་བ་མི་འབྱུང་། རང་སྟོབས་ཀྱིས་ས་ལམ་རྩོལ་མེད་དུ་བགྲོད་ པ་ལ་གཞན་ལ་ལྟོས་གཞག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་སྐྱབས་གཞན་དོར་བ་ དེའང་རང་སྤངས་ལ་སོང་བ་ཡིན་གྱི་བརྙས་ཆོས་བྱས་ནས་བོར་བ་ག་ལ་ཡིན། མཐར་ཐུག་གི་ སྐྱབས་ལ་བལྟོས་ཏེ་ནམ་མཁའ་མ་ཞི
Chinese
在观修所缘时，应当不作分别， 广为开展，以生起广大之信心。 如《宝性论》所说：乃至证得心要之间。 如是说，未得佛果之前皈依， 是指对如是所说的三皈依处共同而言。 因为佛宝是究竟的皈依处， 所以佛本身也没有未得菩提之间的限定。 因此，究竟的皈依处是， 唯有佛陀。如《宝性论》云： 殊胜义中往皈依，唯佛一者是归处。 如是。究竟之法与究竟之僧伽也是佛陀本身。 故说： 导师具法身，僧亦彼之究竟故。 如是。又如是说： 无尽之皈依，常恒之皈依，不坏之皈依，殊胜之皈依唯一， 谓如来、应供、正等觉。 圣者无著如是说。 因此，不是佛陀的皈依处，对已证得佛果者而言，不会成为皈依处。 是故是暂时的或一时的皈依处。 佛宝与彼等不同，皈依者乃至未得佛果之间， 仅是于佛之庇护下，以及被其荫影所庇护之状态而已。 一旦证得佛果，则远离一切怖畏， 且较之于皈依处本身之希求，转成更为融合之状态。 任何时候都不会有分离，以及互相舍弃之事。 故因恒常不舍皈依处，故称之为究竟皈依。 因此，所谓未得菩提之间， 证得菩提后则无需依赖等等，愚笨者口中所说之语， 毫无可信之处。 依赖，对大乘圣者任何人都不会有， 因为对空性现量证悟者而言，不会生起希求。 因为以自力毫不费力地行于地道， 故无需依赖他者。 证得佛果后舍弃其他皈依处， 那是走向自舍，岂会是轻蔑后舍弃。 观待究竟之皈依，直至虚空未
English
When meditating on the object of focus, one should not discriminate, But rather expand widely to generate great faith. As it says in the Ratnagotravibhāga: "Until the essence is reached." Thus, the explanation of taking refuge until Buddhahood is attained Refers to the common aspect of the three objects of refuge mentioned in this way. Because the Buddha Jewel is the ultimate refuge, There is no limitation of "until Buddhahood is attained" for the Buddha himself. Therefore, the ultimate refuge is, Only the Buddha. As it says in the Ratnagotravibhāga: "In the supreme sense, the refuge to go to, only the Buddha is the refuge." Thus. The ultimate Dharma and the ultimate Sangha are also the Buddha himself. Therefore it is said: "The Guide has the Dharmakāya, and the Sangha is also his ultimate." Thus. Also, as it is said: The inexhaustible refuge, the permanent refuge, the indestructible refuge, the supreme refuge is one, Namely, the Tathāgata, Arhat, perfectly complete Buddha. The noble Asanga said so. Therefore, those objects of refuge that are not the Buddha, for those who have attained Buddhahood, will not become objects of refuge. Therefore, they are temporary or provisional objects of refuge. The Buddha Jewel is different from those, For those who have gone for refuge, until they attain Buddhahood, It is only under the protection of the Buddha, and in a state of being sheltered by his shadow. Once Buddhahood is attained, One is separated from all fears, and transforms into a state of even greater fusion than the desire for the object of refuge itself. There will never be separation, nor mutual abandonment. Therefore, because one constantly does not abandon the refuge, it is called the ultimate refuge. Therefore, this saying of "until Buddhahood is attained," That after attaining Buddhahood there is no need for reliance, etc., is something that flows from the mouths of fools, And there is no reason to trust it at all. Reliance, there is none for any of the great vehicle's noble ones, Because for those who directly realize emptiness, desire does not arise. Because one travels the grounds and paths effortlessly by one's own power, There is no need to rely on others. Abandoning other refuges after attaining Buddhahood, That is going to self-abandonment, how could it be abandoning after despising them? Regarding the ultimate refuge, until space is not...
Tibetan
ག་བར་རམ་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་བར་རམ། གཏན་ནས་ གཏན་དུ་རྟག་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་ཡི། དུས་མཚམས་ངེས་པ་ཅན་གཟུང་དུ་མེད་དོ། ། གཞན་ཡང་རྒྱས་པར་ན། རྒྱན་དང་རྒྱུད་བླ་སོགས་ལས་དྲངས་ཏེ་བཤད་ན་རུང་ངོ་། །ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ཀྱིས། སྤྱི་ཁྱབ་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་གསུམ་ལའང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་པས། སྐབས་འདིར་སྐྱབས་འགྲོ་དྲུག་སྐོར་དུ་མཛད་དོ། །འོ་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་གཞན་ པའི་སྐྱབས་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡི་དམ་ལྷ་ཚོགས་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ 4-148 ནང་ཚན་ཡིན། མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་ཡེ་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་ནང་ ཚན་ཡིན། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མི་འགྲོ། བླ་མ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཀའི་ངོ་བོ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གསུམ་གྱིས་ཆོག་པ་ལ་དྲུག་གི་ཅི་བྱ་སྙམ་ན། གསུམ་དུ་མ་འདུས་པ་ མིན་ཡང་། དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གཞན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གསང་ སྔགས་འདིར་དངོས་སུ་བཀའ་དྲིན་ཐོབ་པའི་ཡུལ་དེའི་བྱིན་རླབས་འཇུག་དགོས་པ་དང་། བཀའ་དྲིན་དྲན་དགོས་པའི་ཕྱིར་བླ་མ་ལ་ལོགས་སུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། མཆོག་ཐུན་མོང་ གི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཞུ་བའི་ཡུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡི་དམ་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དང་། བར་ཆད་སེལ་བ་དང་གནས་སྐབས་ཀྱི་འདོད་དོན་རྣམས་འགྲུབ་ པའི་འཕྲིན་ལས་འཚོལ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་གལ་པོ་ཆེའི་ཚུལ་ གྱིས་སྒོས་སུ་ནན་ཆགས་བྱེད་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱབས་འགྲོ་བཞི་སྐོར་བྱེད་པ་ རྣམས་ཡི་དམ་ཆོས་སྐྱོང་རྩལ་དུ་མི་འདོན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གཞན་འདྲ། རྩ་བའི་བླ་ མ་ལ་སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་པ་ནི། སྡོམ་འབྱུང་ལས། བླ་མ་སངས་རྒྱས་བླ་མ་ཆོས། །དེ་ བཞིན་བླ་མ་དགེ་འདུན་ཏེ། །བླ་མ་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་ རྒྱལ་པོ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། སློབ་དཔོན་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་རབ་མཆོག་ས་གཞི་ དག་ལ་ཆོས་ནི་དེ་ཡིས་བསྟན་པའོ། །དགེ་འདུན་གང་ཞིག་དེར་གནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ ཐུགས་ལྡན་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས། དེས་ ན་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས། རྩ་བའི་བླ་མ་དང་ཡི་དམ་ལ་སྐྱབས་གནས་གཞན་ཐམས་ ཅད་ལས་རྩལ་འདོན་དུ་བྱེད་པ་ངེས་པར་ད
Chinese
直到轮回未空之际，或者永远、恒常皈依，是这样说的，没有一定的时限。另外，如果广说，可以从《宝性论》和《续释》等中引用来讲解。以不共的金刚乘密法来说，既要皈依普遍的三宝，也要皈依特殊的对境上师、本尊、空行三者，因此，此处做了六皈依的讲解。如果认为除了三宝之外的皈依不合理，那不是的。本尊坛城是佛宝的组成部分。空行护法智慧尊众是僧宝的组成部分。不皈依世间神祇。上师是三宝的本体。如果认为有三宝就足够了，为何还要六皈依呢？虽然没有超出三宝，但有其他特殊的必要。那又是怎样的呢？因为在此密法中，必须融入直接获得加持的对境的加持，并且必须忆念恩德，所以单独皈依上师。并且，因为是祈请共同和殊胜成就的不共对境，所以皈依本尊坛城。为了消除障碍和成就暂时的愿望，必须寻求事业，所以皈依护法神等，对他们以非常重要的态度特别强调，所以要皈依。做四皈依的人，是就未突出本尊护法的作用而言，其他相同。根本上师是所有皈依处的总集，如《律生论》所说：“上师是佛，上师是法，同样，上师是僧，上师是具德金刚持。”以及《续王时轮》中说：“导师即是佛，最胜于大地上，法由彼宣说。僧众何处住，具足极喜心，于一切有情，恒常怀慈爱。”等等广说。因此，进入密法之门的人们，必须将根本上师和本尊置于所有其他皈依处之上。
English
Until samsara is not empty, or forever, constantly taking refuge, it is said like that, there is no fixed time limit. Furthermore, if explained extensively, it can be explained by quoting from Ornament of Clear Realization and Uttaratantra Shastra, etc. According to the unique Vajrayana of secret mantra, one must take refuge in both the general Three Jewels and the special objects of refuge, the guru, yidam, and dakini. Therefore, here, the explanation of the six refuges is made. If one thinks that refuge other than the Three Jewels is not reasonable, that is not the case. The yidam deity assembly is a component of the Buddha Jewel. The wisdom dakinis and dharma protectors are components of the Sangha Jewel. One does not take refuge in worldly deities. The guru is the essence of all three jewels. If one thinks that three is enough, why do we need six refuges? Although it is not beyond the three jewels, there are other special necessities. What are those like? Because in this secret mantra, the blessings of the object from which one directly receives blessings must be integrated, and one must remember the kindness, so one takes refuge in the guru separately. And, because it is the unique object for requesting common and supreme accomplishments, one takes refuge in the yidam mandala. In order to eliminate obstacles and accomplish temporary wishes, one must seek activities, so one takes refuge in dharma protectors, etc., and one emphasizes them in a very important way, so one takes refuge. Those who do the four refuges are doing so in terms of not highlighting the role of the yidam and dharma protectors; otherwise, it is the same. The root guru is the collection of all places of refuge, as stated in the Vinayasamucchaya: "The guru is the Buddha, the guru is the Dharma, similarly, the guru is the Sangha, the guru is the glorious Vajradhara." And in the Kalachakra Tantra, the king of tantras, it says: "The teacher is the Buddha himself, the most supreme on the earth, the Dharma is taught by him. Wherever the Sangha dwells, possessing a heart of great joy, always cherishing love for all sentient beings." And so on, extensively explained. Therefore, those who enter the gate of mantra must place the root guru and yidam above all other places of refuge.