Tibetan
ཏེ། བུ་ལུགས་ཀྱི་སྦྱོར་དྲུག་ཀྱང་ གཙོ་བོར་ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོ་ལས་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ཞིང་། ཁྲིད་ཡིག་མཛད་པའང་། ཀུན་སྤངས་ ཆེན་པོའི་ཁྲིད་ཡིག་ལ་རྩོམ་གདན་མཛད་པར་འདུག ཆོས་རྗེ་བླ་མ་དམ་པ་བསོད་ནམས་ རྒྱལ་མཚན་པས་ཀྱང་། དང་པོར་ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོའི་དངོས་སློབ་བྲག་ཁ་བ་གྲགས་པ་སེངྒེ་ ལ་གསན། ཡང་ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོའི་དངོས་སློབ་སྲོན་པ་ཀུན་རྒྱལ་དེའི་སློབ་མ་སྲོན་པ་ ཆོས་དཔལ་བཟང་པོ་དང་། སྲོན་པ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་གཉིས་ཀ་ལ་ཉམས་འཁྲིད་དུ་ གསན། ཕྱིས་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་ལའང་གསན། ཁྲིད་ཡིག་རྩོམ་པར་མཛད་པ་ནི་སྲོན་ལུགས་ གཙོ་ཆེ་བས། ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོའི་བཀའ་སྲོལ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཨོ་རྒྱན་བསྙེན་སྒྲུབ་ཏུ་ གྲགས་པ་ནི། ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོ་དང་དུས་མཉམ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་། སྤུང་བཀྲ་ཨོ་རྒྱན་ 4-142 པ་རིན་ཆེན་དཔལ་བ་རང་གིས་ཞལ་གཟིགས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་གྱི། ལོ་པཎ་སྡེབ་པ་རྒྱ་གར་ནས་ བསྒྱུར་བ་མ་ཡིན། རྒྱ་གར་པཎྜི་ཏ་ནགས་རིན་གྱི་ལུགས་ནི་དུས་ཕྱིས་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་མིན་ གཞན་པར་སྐབས་དང་ཕྱིས་སྦྱོར་དྲུག་གི་མན་ངག་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད། ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོ་ འདི་ལས་མ་བརྒྱུད་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཆོས་འདིའི་བསྟན་པའི་མངའ་བདག་གཅིག་པུ་བ་ ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོའི་གསུང་ལ་བརྟེན་པར་འདྲ་ཡང་། བརྒྱུད་པ་གཞན་ འགའི་ལུགས་ཀྱིས། སྔོན་འགྲོ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་པར། སྔོན་འགྲོའི་འཁྲིད་ཐུང་གསུམ་ཞེས་མདོར་བསྡུས་རེ་མཛད་པའི་ལུགས་འདུག་ཀྱང་། ལས་ དང་པོ་པ་ལ་སྔོན་འགྲོས་རྒྱུད་སྦྱོང་བ་གལ་ཆེ་བས། དཔལ་ཇོ་ནང་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ རྒྱས་པར་མཛད་པས། ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོ་རང་ལའང་དམིགས་སྐོར་ལྔ་བྱེད་པ་ལགས། ། སྐྱབས་འགྲོའི་དམིགས་པ་འབོགས་པ་ལ། ཆོས་ཐུན་གཅིག་སོང་བའི་མཚམས་སུ། སྐྱབས་འགྲོའི་གོ་དོན་བཤད་མི་དགོས་ན་དེར་ཟད། དགོས་ན་ཅི་རིགས་པ་འཚམ་ཞིང་རན་ པར་བཤད་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་མཚོན་ན་འདི་ལྟར། སྤྱིར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ སྐྱབས་ཞུ་བ་ལ་ཟེར། སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཞེས་འདས་པའི་སྒྲ་བྱུང་ན། སྐྱབས་ཞུས་གྲུབ་པའི་ དོན་ཡིན། དེ་ཡང་རང་ལ་འཇིགས་སྐྲག་གང་ཡང་མེད་ཅིང་རང་དབང་ཐོབ་པར་ཡོད་ན། སུ་ ལའང་སྐྱབས་འཚོལ་མི་དགོས་པས། གང་སྐྱབས་འཚོལ་བ་དེ་ནི་འཇིགས་པ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ ལས་སྐྱོབ་པའི་སྐྱབས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་འཇིགས་པས་ཉེན་ པ་
Chinese
而且，布派的六支瑜伽，也 主要是从衮邦钦波传承下来的。撰写引导文也是，似乎是以衮邦 钦波的引导文为蓝本。法主喇嘛丹巴索南坚赞也，最初从衮邦钦波的亲传弟子扎卡瓦扎巴僧格 处听受。又从衮邦钦波的亲传弟子索南衮嘉的弟子索南曲巴桑布和，索南索南坚赞两人处听受了实修引导。后来也从布顿仁波切处听受。撰写引导文主要是索南派的传统，就是衮邦钦波的教规。还有被称为邬金修供的，虽然是与衮邦钦波同时期出现的，但却是邦扎邬金 4-142 巴仁钦华自己亲见的法，不是洛钦翻译家们从印度翻译过来的。印度班智达纳仁的流派是后来出现的。除此之外，其他时候和后来出现的六支瑜伽的所有口诀，就像没有不是从衮邦钦波这里传承下来的一样，是这个教法唯一的教主。 因此，虽然似乎是依赖衮邦钦波的教言，但其他一些传承的流派，不区分共同和不共同的前行，而是将前行引导文简略为三个，似乎有这样的流派。但是，对于初学者来说，用前行来调伏自心非常重要，因此，吉祥觉囊派的流派详细地做了前行，共同的前行本身也有做五种观修。 在放置皈依的对境时，在一堂法结束的时候，如果不需要讲解皈依的意义，那就到此为止。如果需要，就需要讲解各种合适且恰当的意义。那也从侧面说明是这样的：总的来说，所谓皈依，就是指祈求庇护。皈依了，出现了过去时的语气，就是指已经完成了祈求庇护。如果自己没有任何恐惧，并且获得了自主，那就不需要向任何人寻求庇护。因此，寻求庇护的人，就是有恐惧，并且为了从那里面解脱出来而寻求庇护，所以，皈依的因就是被恐惧所逼迫。
English
Moreover, the Six Yogas of the Bu tradition are also mainly transmitted from Kunpang Chenpo. The writing of the instruction manual also seems to be based on the instruction manual of Kunpang Chenpo. Dharma Lord Lama Dampa Sonam Gyaltsen also, first heard it from Drakkhawa Drakpa Senge, a direct disciple of Kunpang Chenpo. Also, from Sonam Kunyal, a direct disciple of Kunpang Chenpo, and his disciples Sonam Chopal Sangpo and Sonam Sonam Gyaltsen, he received practical instructions. Later, he also received it from Buton Rinpoche. The writing of the instruction manual is mainly in the Sonam tradition, which is the teaching of Kunpang Chenpo. Also, the so-called Orgyen Practice is said to have appeared at the same time as Kunpang Chenpo, but it is the Dharma personally seen by Pungtra Orgyen 4-142 Pa Rinchen Palwa himself, and was not translated from India by the Lotsawa translators. The tradition of the Indian Pandit Nag Rin appeared later. Apart from that, all the oral instructions of the Six Yogas that appeared at other times and later, are as if they were all transmitted from Kunpang Chenpo, and he is the sole master of this Dharma. Therefore, although it seems to rely on the teachings of Kunpang Chenpo, some other lineages do not distinguish between common and uncommon preliminaries, but abbreviate the preliminary instructions into three, and there seems to be such a tradition. However, it is very important for beginners to tame their minds with preliminaries, so the Jonang tradition elaborately performs the preliminaries, and the common preliminaries themselves also involve five contemplations. When placing the object of refuge, at the end of a Dharma session, if there is no need to explain the meaning of refuge, then that is the end of it. If necessary, it is necessary to explain various appropriate and suitable meanings. That also indirectly shows that it is like this: In general, the so-called taking refuge refers to seeking protection. Taking refuge, the past tense appears, which means that the request for protection has been completed. If one has no fear and has obtained autonomy, then there is no need to seek refuge from anyone. Therefore, the one who seeks refuge is the one who has fear, and seeks refuge in order to be liberated from it, so the cause of taking refuge is being threatened by fear.
Tibetan
ཡིན། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་ གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ལ་ཚེ་འདི་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། གཏན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོར་ རློམ་པ་གཉིས་ཡོད། དེའི་དང་པོ་ནི། འཇིགས་པས་སྐྲག་པའི་མི་རྣམས་ནི། །ཕལ་ཆེར་རི་ དང་ནགས་ཚལ་དང་། །ཀུན་དགའ་ར་བ་མཆོད་རྟེན་དང་། །ལྗོན་ཤིང་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་ 4-143 འགྲོ། །སྐྱབས་དེ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཞིང་། །སྐྱབས་དེ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རི་རྫོང་ལ་བློ་བརྟད་འཆའ་བ་ལྟ་བུ་སེམས་མེད་ལ་ ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། རི་དང་ལྷ་རྟེན་སོགས་ལ་གནས་པའི་མི་མ་ཡིན་དང་། གཞན་ཡང་ལྷ་ ཕྲན་ནམ་ཡི་དྭགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཡུལ་ལྷ་གཞི་བདག་སྡེ་བརྒྱད་ལྷ་མ་སྲིན་ལ་སོགས་པ་ལ་ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་མིའི་འགྲོ་བ་ཁ་དྲག་དབང་པོ་ཆེ་ལ་བློ་གཏོད་པ་ རྣམས་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་མཐས་བློ་ཁ་མ་བསྒྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་ པ་ཡིན། ཚེ་འདི་པ་སྐྱབས་ཁོ་ན་སྟེ་མིག་རྒྱང་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བ་ཡིན། གཉིས་པ་ནི། སྐྱབས་ཀྱི་ཡུལ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། དྲག་པོ་དང་། སེར་སྐྱ་དང་། ལྷ་རྒྱལ་ པ་དམ་པ་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་དམིགས་ ནས། དེ་དག་སྐྱོབ་པ་རྣམ་དག་མ་ཡིན་ཡང་། སྐྱོབ་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་སྙམ་ལོག་པར་གཟུང་ སྟེ། ཚེ་འདི་ཕྱི་གཉིས་དང་ཐར་པའི་རེ་ལྟོས་ཞུ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ གྱུར་པ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན། གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་བསམ་སྦྱོར་རྒྱ་ཆུང་བ་ཐེག་དམན་ཉན་རང་ གཉིས་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། འདིར་ ཐེག་ཆེན་ཡིན། དེ་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་བ་མདོ་ལུགས་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྔགས་ཀྱི་ ལུགས་ཞེས་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡོད་པ་ལས། འདིར་སྔགས་ལུགས་ལྟར་བྱ། ཡང་སྐྱབས་ ཡུལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡིན་ཡང་། བསམ་པ་ཚེ་འདིའམ་ཕྱི་ མ་འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་ལས་མེད་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་ལས་མ་འདས་ མོད། ཡུལ་མཆོག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཕུགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཁྱད་པར་ཅན་འཇོག་ཅིང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡང་གཞན་རྣམས་ལས་ཆེས་ལྷག་པར་ཆེའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ 4-144 པའི་སྐྱབས་འགྲོ་རྣམས་ནི། སྐྱབས་འགྲོའི་མིང་ཅན་ཙམ་ལས་མཚན་
Chinese
是。它有世间的皈依和出世间的皈依两种。第一种有只为今生的皈依和自认为是究竟的皈依两种。其中的第一种是：『被恐惧吓坏的人们，大多数都去山和森林，以及花园、佛塔和树木那里寻求庇护。那个庇护不是主要的，依靠那个庇护，不会获得寂灭。』正如所说的那样，像把希望寄托在山堡上一样，也向无情之物寻求庇护。也向居住在山和神像等处的非人，以及属于小神或饿鬼的土地神、地祗、八部神、天龙八部等寻求庇护，以及信任国王等人类中强大有权势的人，这些都是未被宗派改变观念的世俗愚人的想法。这是只顾今生的皈依，眼光非常短浅。 第二种是：以遍入天、大自在天、数论派、自在天等世间神，以及世间的大修行者们为对境，认为那些虽然不是清净的救护者，却是究竟的救护者，从而产生邪见，寻求今生来世二者和解脱的希望，这是成为佛教之外的，如外道等人的皈依。 第二种出世间的皈依也有，思维行为狭隘的小乘声闻缘觉二者的皈依，和思维行为广大的大乘的皈依两种。这里是大乘。其中也有共同的显宗和不共同的密宗之分，这里按照密宗来做。还有，皈依境虽然是出世间的三宝，但如果想法只是为了获得今生或来世轮回的安乐，那就没有超出世间皈依的范畴。但因为所缘是对境殊胜，所以会种下特殊的究竟习气，并且暂时的利益也比其他皈依要殊胜得多。那些世间的皈依者们，只是有名义上的皈依，而无实义。
English
Yes. There are two types of refuge: worldly refuge and transcendental refuge. The first has two types: refuge taken only for this life and refuge that is presumed to be ultimate. The first of these is: 'People frightened by fear mostly go to mountains and forests, as well as gardens, stupas, and trees for refuge. That refuge is not primary, and relying on that refuge, one will not attain nirvana.' As it is said, like placing hope in a mountain fortress, one also seeks refuge in inanimate objects. One also seeks refuge in non-humans residing in mountains and deities, as well as local deities, earth lords, the eight classes of gods and demons, etc., belonging to minor gods or pretas, and trusting powerful and influential humans such as kings. These are the thoughts of foolish ordinary people whose minds have not been changed by sectarian views. This is refuge only for this life, with a very short-sighted view. The second is: focusing on worldly gods such as Vishnu, Shiva, Samkhya, and the great king of gods, as well as great worldly ascetics, and wrongly believing that those who are not pure protectors are ultimate protectors, seeking hope for both this life and future lives and liberation. This is the refuge of those who have become external to the Buddha's teachings, such as non-Buddhists. The second, transcendental refuge, also has two types: the refuge of the Lesser Vehicle Hearers and Solitary Realizers, with narrow thoughts and actions, and the refuge of the Great Vehicle, with broad thoughts and actions. Here, it is the Great Vehicle. Within that, there is also the common Sutra system and the uncommon Tantric system. Here, it is done according to the Tantric system. Furthermore, although the object of refuge is the transcendental Three Jewels, if the thought is only to obtain happiness in this life or future lives in samsara, then it has not gone beyond worldly refuge. However, because the object of focus is supreme, it plants a special ultimate habit, and the temporary benefits are also far greater than those of others. Those worldly refuge takers only have the name of refuge, but no real meaning.