Tibetan
སློང་ སྡེ་པ་ནི་མང་པོས་བཀུར་བ། བི་ཀྲ་མ་ཤྲཱི་ལ་སོགས་མ་ག་དྷ་དང་། ཨོ་ཊི་བི་ཤ་སོགས་སུ་ཡང་ བསླབ་སྦྱངས་ཅི་རིགས་པ་མཛད། གཙོ་བོར་ཤར་ཕྱོགས་བྷཾ་ག་ལའི་ཡུལ་ན་ཆོས་འཁོར་ཛ་ གད་ད་ལ་བྱ་བའི་ཆོས་གྲྭ་བཟང་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡོད་པ་དེར་བསླབ་སྦྱངས་མཛད་པས་སྡེ་སྣོད་ གསུམ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་པའི་གནས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར། ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་ རྒྱ་གར་དུ་ལོ་གསུམ་དང་། བོད་ཡུལ་དུ་ལོ་བཅུ་གཅིག་བསྟེན། ས་སྡེ་ལྔ་དང་། གསང་སྔགས་ ཀྱི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་མང་བ་སོགས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གསན་པ་མཐའ་ཡས་པ་མཛད། ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ རྩ་བའི་བླ་མར་འཛིན། དྲང་སྲོང་སྲིན་པོ་རིར་བདེ་མཆོག་གི་ལྷ་ཁང་བཞེངས། འཇིམ་བཟོ་ བི་བྷུ་ཏི་རང་གིས་མཛད། རབ་གནས་ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ལ་ཞུས། དེ་ནས་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏེ། བུདྡྷཱ་ཤྲཱི་སོགས་མཁས་གྲུབ་གཞན་ལའང་སྔར་མ་གསན་པའི་གཞུང་གདམས་པ་ཅི་རིགས་ པ་གསན། ཁྱད་པར་པཎ་ཆེན་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་ལ་དུས་འཁོར་བདེ་མཆོག་སོགས་མང་པོ་ཞིག་ མཁས་ཉན་དུ་མཛད། ལྷག་པར་དུས་འཁོར་གྱི་རྒྱུད་བཤད་ལ་ནན་ཏན་ཆེན་པོ་མཛད་ཅིང་། ཆེས་མཁས་པའི་པཎ་ཆེན་དུ་གྱུར། སྦྱོར་དྲུག་གི་ཉམས་ཁྲིད་བསྐྱར་མ་ལ་རྩོལ་བ་ཆེན་པོ་དང་ 4-130 ངོ་སྤྲོད་མཛད་པས། རྩ་རླུང་དབང་དུ་འདུས། ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས། ཕྱིས་སྠཾ་ བྷི་ཧ་རའི་མཁན་པོར་ཕེབས། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་གསུངས། ཕྲེང་བ་སྐོར་གསུམ། ཐུབ་པ་དགོངས་རྒྱན། མན་ངག་སྙེ་མ་སོགས་ལའང་རྐང་ཚུགས་ཀྱི་གྲྭ་བཙུགས་ཤིང་། ལྷག་ པར་དུས་འཁོར་ལ་བཤད་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་རྩལ་འདོན་དུ་མཛད། ཡི་དམ་འཕགས་པ་འཇམ་ དཔལ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོས་སྔ་མོ་ནས་ཞལ་གཟིགས། ཕྱིས་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་དང་དུས་ འཁོར་ཡང་གཟིགས། བདེ་མཆོག་གི་དབང་མཛད་པས། ཡེ་ཤེས་དབབ་པའི་དུས་བལ་པོ་ ཀིརྟི་ཤྲཱི་བྱ་བ་ཞིག་དང་། རྒྱ་གར་ཐ་རུ་བའི་བཙུན་པ་མ་ནོ་ར་ཏ་བྱ་བ་སྐལ་ལྡན་གཉིས་ལ་ནམ་ མཁའི་ཡེ་ཤེས་ཕེབས་ཏེ། དབང་གྲལ་ནས་མི་སྣང་བར་གར་སོང་ཆ་མེད་དུ་ཡལ། དེ་སོགས་ ཡ་མཚན་པའི་ལྟས་དུ་མ་མངའ། ཡང་བོད་དུ་ཕེབས་ཏེ་འགྲོ་དོན་ཆེར་བྱུང་། མདོ་སྔགས་ཀྱི་ བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ལ་རང་འགྱུར་ཡང་མཛད། ཡང་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏེ། དགུང་ལོའང་ མང་རབ་སོང་སྐབས། རྣལ་འབྱོར་བ་གཞོན་ནུ་སྙན་ལ་རྭ་དུང་བཅུག་པ་གཅིག་བྱུང་ནས། སྣ་ལེན་ཅུང་ཟད་ཅིག་མཛད་ནས་གྲང་ཁང་ཞིག་ཏུ་བསྐྱལ། དེར་སྒྲ་སློབ་པའི་པཎ་ཆུང་ཞིག་ གིས་བལྟས་པས། རླུང་མི་རྒྱུ་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་མདོག་དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་སོགས་ ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་འགའ་རེ་འདུག་ནས། བླ་མ་པཎྜི་ཏ་ལ་ཞུས་པས་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་དེ་སྤྱན་ དྲངས་ཏེ་ཡིད་ཀྱིས་དྲི་བ་བྱས་ཚད་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་ལན་ཤར་ཤར་བྱུང་། ཉིད་སུ་ཡིན་ཞུས་ པས། གྲུབ་ཐོབ་ཤཱ་བཱ་རི་པ་ཡིན་གསུངས། མཆོག་ཏུ་དགྱེས་ཤིང་གུས་ནས་རྗེས་སུ་གཟུང་ བར་ཞུས་པས་སྦྱོར་དྲུག་གསུངས། ཡི་གེར་བཀོད་པ་ད་ལྟའི་གཞུང་ཆུང་འདི་ཡིན། སྤྱིར་ཟབ་ མོའི་གདམས་པ་མཐའ་ཡས་པས་ཚིམས་པར་མཛད་ཅིང་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ཞག་ཉི་ཤུ་ རྩ་གཅིག་ཙམ་དངོས་སུ་བཞུགས་པར་ཡང་གྲགས། དེ་ནས་གང་དུ་བཞུད་ཞུས་པས། འདི་ ནས་ཨོ་རྒྱན་དུ་འགྲོ། སྐལ་ལྡན་འགའི་དོན་བྱེད། དེ་ནས་དཔལ་གྱི་རི་ལ་ཀ་འགྲོ་གསུང་སྟེ་ 4-131 མི་སྣང་བར་གྱུར། དེར་སློབ་དཔོན་བི་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲ་ནི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་རྟོགས་ མཐར་ཕྱིན་པ་སྐད་ཅིག་ལ་བརྙེས། འཛིན་པའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པའི་རྟགས་ཐོབ། མི་ རིང་བ་ཞིག་ན་ཐུགས་དགོངས་ལ་བོད་ན་སྐལ་ལྡན་མང་པོ་ཡང་ཡོད། ཉེ་བརྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་ མོ་འདི་དར་ན་ཅི་མ་རུང་དགོངས། དུས་དེ་ཙ་ན་བོད་སྒོམ་ལ་གྲུབ་ཐོབ་ཀོ་བྲག་པ་ལས་བཟང་ བ་དང་མཚན་གྲགས་ཆེ་བ་མེད། སྔར་ནས་སློབ་མའང་ཡིན་པས་རྡོ་སྐུ་མཛད་བརྒྱད་བརྐོས་ མ་གཅིག ཀ་རའི་གླང་པོ་ཆེ་གཅིག་སོགས་བསྐུར་ནས། ང་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་ཁྱད་པར་ཅན་ གསར་པ་ཡོད་པས་ཉན་པར་ཤོག་གསུང་པའི་འཕྲིན་བཏང་། དེར་ཀོ་བྲག་པས་བདག་གཅིག་ པུ་དེར་ཡོངས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཐོགས་ཆེ་རྒྱུ་མ་མཆིས། བླ་མ་ཉིད་བོད་དུ་ཕེབས་ན་ སྐལ་ལྡན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འགྲོ་དོན་ཡོང་བས། བོད་དུ་ཅིས་ཀྱང་ཕེབས་པར་ཞུ་ཞེས་སྤྱན་ འདྲེན་བཏང་བས་ཞུ་བ་དེ་ལ་པཎ་ཆེན་ཐུགས་དགྱེས་ཏེ། ཀྱི་རོང་ཚུན་ཆད་ལ་ཕེབས་བསུའི་ མཐུན་རྐྱེན་མང་པོ་དང་བཅས་ཕེབས། འདི་སྐབས་ཀྱང་བོད་དུ་ལོ་གསུམ་སོང་། དྲང་སྲོང་ སྲིན་པོ་རིར་ཡང་ཕེབས། དིང་རི་གླ་འཁོར་དུ་ལོ་ངོ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས། སྤྱིར་ཆོས་ཞུ་བ་ ཤིན་ཏུ་མང་། སྒོས་སུ་སྦྱོར་དྲུག་ཞུ་བ་མང་ཞིང་། ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་མང་དུ་ བྱུང་། ཉེ་བརྒྱུད་ལ་ཕྱིས་བརྒྱུད་པ་ཟིན་ཞིང་འགྲོ་དོན་ཅན་གྱི་སློབ་མ་དགུ་བྱུང་བར་གྲགས། དེ་སྐབས་སྒོམ་ཆེན་མཚན་གྲགས་ཆེ་བ་རྒོད་ཚང་བས་ཀྱང་འདིའི་ཞབས་ལ་གཏུགས་པ་ཡིན་ ཏེ། ཁོང་རང་གི་བཀའ་འབུམ་དུ་བལྟས་པས་གསལ། བླ་སྒྲུབ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གྱི་གཞུང་ ཆུང་བི་བྷུ་ཏི་ལ་ཞུས། གཞུང་ཆུང་དེ་དག་ལ་
Chinese
乞求 僧团受到许多人的尊敬。在摩揭陀和奥提毗舍等地，也进行了各种学习。主要在东方孟加拉地区，有一座名为扎嘎达达的优秀而广阔的寺院，在那里学习，精通三藏和外道的知识。克什米尔班智达释迦师利在印度住了三年，在西藏住了十一年。听受了五部律和许多密宗的教法等，显密教法听受无边。克什米尔班智达被认为是根本上师。在正雄罗山建造了胜乐金刚的寺庙。泥塑由毗布底亲自制作。开光仪式请克什米尔班智达主持。之后前往尼泊尔，向布达室利等其他智者和成就者请教了以前未听过的经文和诀窍。特别是，向班智达拉特纳拉克希塔精通地听受了时轮金刚、胜乐金刚等许多教法。尤其是在时轮金刚的续部讲解上非常努力，成为了最精通的班智达。对六支瑜伽的实修指导反复努力和介绍，使脉气自在。生起了特殊的证悟。后来成为斯丹比哈尔的住持。宣讲了许多种类的佛法之门。还在《念珠三匝》、《能仁意庄严》、《诀窍穗》等处建立了稳固的僧院。尤其是在时轮金刚上，讲修并重。本尊圣妙吉祥和金刚亥母很早以前就显现过。后来也见到了胜乐轮金刚和时轮金刚。在做胜乐金刚的灌顶时，降下智慧，尼泊尔人吉提室利和印度塔鲁巴的僧人玛诺拉塔这两个有缘者，得到了虚空的智慧，从灌顶的行列中消失得无影无踪。拥有诸如此类的许多神奇的征兆。又到西藏，做了许多利益众生的事业。对许多显密论典也做了自译。又到尼泊尔，当年龄非常大的时候，来了一个耳朵里插着号角的年轻瑜伽士，稍微引导了一下，送到了一个冷房里。在那里，一个学习声音的小班智达看到，气息不流通，
English
Begging The monastic community was respected by many. He also engaged in various studies in Magadha, Oṭibisha, and other places. Primarily in the eastern region of Bengal, there was an excellent and vast monastery called Chökhor Jagaddala, where he studied and became highly proficient in the three baskets (Tripitaka) and external fields of knowledge. The Kashmiri Paṇḍita Śākyaśrī stayed in India for three years and in Tibet for eleven years. He received limitless teachings of both sutra and tantra, including the five sections of the Vinaya and many secret mantra teachings. He regarded the Kashmiri Paṇḍita as his root guru. He built a temple of Hevajra on the mountain of the sage Rakshasa. The clay sculpture was made by Vibhuti himself. He requested the Kashmiri Paṇḍita to consecrate it. Then he went to Nepal and received various teachings and instructions from other learned and accomplished masters such as Buddhāśrī, which he had not heard before. In particular, he expertly listened to many teachings such as the Kālacakra and Hevajra from Paṇḍita Ratnarakṣita. He especially put great effort into explaining the Kālacakra Tantra and became the most proficient Paṇḍita. He put great effort and introduction into the repeated practice instructions of the Six Yogas, which brought the channels and winds under control. Special realizations arose. Later, he became the abbot of Sthāmbhihāra. He taught many kinds of Dharma doors. He also established stable monasteries for works such as "Three Rounds of Rosaries," "Ornament of the Sage's Intent," and "Sheaf of Instructions." In particular, he emphasized both teaching and practice of the Kālacakra. His tutelary deity, the noble Mañjuśrī, and Vajravārāhī had shown their faces to him before. Later, he also saw Cakrasaṃvara and Kālacakra. When he performed the Hevajra empowerment, at the time of bestowing wisdom, a Nepalese man named Kīrtiśrī and an Indian Taru monk named Manorata, two fortunate ones, received the wisdom of the sky and disappeared invisibly from the empowerment line. He possessed many such miraculous signs. Again, he went to Tibet and did much to benefit beings. He also made his own translations of many sutra and tantra treatises. Again, he went to Nepal, and when he was very old, a young yogi with a horn inserted into his ear came and, after guiding him slightly, took him to a cold room. There, a young Paṇḍita who was studying phonetics saw that the breath was not flowing, and...
Chinese
出现了时节的颜色形状变化等一些奇特的征兆。请问上师班智达，班智达也把他请来，用意识提问，都能毫不迟疑地立刻回答。问他是谁，他说：“我是成就者夏瓦日巴。”非常高兴和恭敬，请求摄受，说了六法。记录下来的就是现在这部小册子。总的来说，用无边的甚深诀窍使他心满意足，加持了他的相续。据说实际住了二十一天左右。后来问他要去哪里，他说：“从这里去邬金（乌仗那）。做一些有缘者的利益。然后说要去吉祥山（斯里帕尔瓦塔），” 4-131 就消失不见了。在那里，导师比布底旃陀罗凭借加持的力量，瞬间获得了圆满的证悟。获得了持有功德达到极致的征兆。不久之后，他心想西藏也有很多有缘者。如果弘扬这个近传承的甚深法，该有多好啊。那时，在西藏的修行者中，没有比成就者郭扎巴更好、名声更大的了。因为以前就是弟子，所以送去了一个用石头雕刻的八种姿势的佛像，一头用卡拉做的象等等，并送信说：“我有一种特别的新甚深法，来听吧。”于是，郭扎巴回复说：“我一个人去那里，对众生也没有很大的利益。上师您如果去西藏，会对无数的有缘者带来利益，所以请您务必去西藏。”这样迎请，班禅对这个请求非常高兴，带着直到吉隆（吉隆县）的很多迎接的便利条件来了。这个时候也在西藏待了三年。也去了正士食肉魔山。在定日（定日县）拉郭住了两年左右。一般来说，求法的人非常多。特别是求六法的人很多，生起特别证悟的人也很多。近传承后来被后代传承，据说出现了九个能利益众生的弟子。那时，名声很大的修行者郭仓巴也依止了他。看他自己的文集就很清楚了。比布底请说了上师修法外内密三种的小册子。那些小册子……
English
There appeared some amazing signs, such as changes in the color and shape of the seasons. When asked the Lama Pandit, the Pandit also invited him and asked questions with his mind, and he answered immediately without hesitation. When asked who he was, he said, "I am the Siddha Shavaripa." He was very happy and respectful, and asked to be accepted, and he spoke of the Six Yogas. What was written down is this small book now. In general, he was satisfied with the endless profound instructions, and blessed his lineage. It is said that he actually stayed for about twenty-one days. Later, when asked where he was going, he said, "I am going to Oddiyana (U仗那) from here. I will benefit some fortunate ones. Then he said he was going to Mount Shri (Sri Parvata)," 4-131 and disappeared. There, the master Vibhuticandra, through the power of blessing, instantly attained perfect realization. He obtained the sign of possessing the ultimate qualities. Not long after, he thought that there were also many fortunate ones in Tibet. He thought, "How wonderful it would be if this profound Dharma of the near lineage were propagated." At that time, among the practitioners in Tibet, there was no one better or more famous than the Siddha Kobrakpa. Because he was a disciple from before, he sent a stone statue carved in eight poses, an elephant made of Kara, etc., and sent a message saying, "I have a special new profound Dharma, come and listen." Then, Kobrakpa replied, "If I go there alone, it will not be of great benefit to sentient beings. If the Lama himself goes to Tibet, it will bring immeasurable benefits to countless fortunate ones, so please be sure to go to Tibet." With this invitation, Panchen was very pleased with this request, and came with many welcoming facilities up to Kyirong (Gyirong County). At this time, he also stayed in Tibet for three years. He also went to the mountain of the righteous man Rakshasa. He stayed in Dingri (Dingri County) Lakor for about two years. In general, there were very many people seeking Dharma. In particular, many people sought the Six Yogas, and many people developed special realizations. The near lineage was later transmitted to later generations, and it is said that nine disciples who could benefit beings appeared. At that time, the famous practitioner Gotshangpa also relied on him. It is clear when looking at his own collected works. Vibhuti asked for the small book of the outer, inner, and secret three types of Guru Sadhana. Those small books...