Tibetan
་ཤིག དེ་ཁས་འཚེང་ བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བརྗོད། བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ སྐབས་སུ། རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་ལ། ཐོག་མར་བློ་སྣ་ གཤིན་དུ་འགྲོ་བའི་སྐབས་དང་། བར་དུ་དམིགས་པ་གསལ་ཞིང་རྟགས་སྣང་རྒྱས་པའི་ སྐབས་དང་། མཐར་ཉམས་རྟོགས་གོང་འཕེལ་གྱི་སྐབས་རྣམས་སུ་འདིའི་སྒོམ་ལ་བར་ཆད་ བྱེད་པ་བྱུང་ན། དགེ་བ་རླབས་ཆེན་གཞན་འགྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་ཁོ་ན་ ཡིན། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལུང་མ་བསྟན་དང་མི་དགེ་བ་ཡིན་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱལ་ཁམས་མི་ཆེན་གྱིས་གང་བའི་སློབ་མ་སྐྱངས་པ་དང་། དགེ་སློང་འབུམ་ ཕྲག་བྱེ་བ་ལ་ཆོས་སྟོན་གསོལ་བ་ལས་ཀྱང་། རྒྱུད་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་ངེས་ རང་ཞིག་བྱུང་ན་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་སོ་སོར་སྡུད་པ་ཐུན་གཅིག་བསྒོམ་པ་ཡང་། ཚོགས་ གསུམ་གར་གྱི་སྒོ་ནས་ལམ་ཆོད་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་དགེ་བ་ལ་བར་གཅོད་ཐམས་ཅད་ བདུད་ཡིན། དགེ་བ་ལ་བསྐུལ་བ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་མོད་ཀྱི། ནང་སེལ་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་བོར་ནས་རླབས་ཆེན་ལ་འཕྲལ་དུ་འཇུག་ན། ཆུང་ངུ་བཀག་པ་ཙམ་ 4-336 བདུད་མ་ཡིན། ངེས་དོན་ལས་བཟློག་ནས་དྲང་དོན་ལ་འཇུག་པ་སོགས། དགེ་བ་ཆེན་པོ་ བཀག་ནས་ཆུང་ངུ་ལ་འཇུག་ན། ཆུང་ངུ་ལ་འཁྱོགས་པ་དེ་དགེ་བ་ཙམ་ཡིན་མོད་ཀྱང་བདུད་ ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་རང་གཞན་གྱི་ཆོས་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུད་རྣམས་ ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་དང་། ཕ་ དང་། མ་དང་། བུ་མོ་དང་། སྲིང་མོ་དང་། བུ་དང་། སྤྲུན་ཟླ་དང་། འདོད་ཅིང་ཆགས་པའི་ཡུལ་ ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ། ངེས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་རྣམས་སུ་གྱུར་ནས། ཡང་དག་པའི་ལམ་ སྒོམ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་དེ། དངོས་སུ་སྤྲུལ་པ་ཡང་སྲིད་མོད་ཕལ་ཆེར་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བླ་མ་དམ་པས་གནང་བའི་ལམ་བཟང་རིན་པོ་ཆེ་ འདི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱས་ནས། གཉེན་ཉེ་བ་རྩ་ལག་ཏུ་བརྫུས་པའི་ཆོམ་ རྐུན་ལྟ་བུ། རང་ཁྱིམ་དང་། ཉེ་དུ་དང་། ཉོན་མོངས་དང་། འདུ་འཛི་དང་། སློབ་དཔོན་ངན་པ་ དང་། སྡིག་ལས་དང་། བདུད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ངོ་ཤེས་ནས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་དྲན་ཤེས་ བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་འབད་པས་བསྒྲིམས་ཏེ། སྒོམ་ཉམས་མྱོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་
Chinese
ཤིག 像说“那就满足了”这样的话，应该怎样说呢？在辨认魔障的时候，对于一心修持这个金刚瑜伽，最初心意变得迟钝的时候，中间观想清晰、验相增长的时候，最后证悟增长的时候，如果在这个修法上出现障碍，虽然看起来像是成就了其他伟大的善事，但那只是魔的障碍。如果是世间的未授记和不善之事，那就更不用说了。那为什么呢？因为即使是教养了充满整个国土的大人物的弟子，以及为成千上万的比丘说法，如果出现一个必定会走上如续部所说的道路的人，那么各自收摄金刚瑜伽，修持一座，也因为从三聚的角度来说，是斩断道路的捷径。一般来说，所有对善事的阻碍都是魔。所有对善事的鼓励都是佛的力量，也可以这样说。但是，如果舍弃内在细小的善事，立即投入到伟大的善事中，那么仅仅是阻止细小的善事，并不是魔。如果是从究竟的意义上来说，转而投入到表面的意义上等等，阻止了伟大的善事，而投入到细小的善事中，那么即使对细小的善事有所偏颇，那也仅仅是善事，但应该认识到那是魔的事业。因此，那些阻碍自己和他人之法的魔，会变成圆满正等觉佛的形象，菩萨的形象，父亲，母亲，女儿，姐妹，儿子，兄弟，以及贪恋执着的对境，妻子等等，变成各种不确定的形象，从而阻碍修持正确的道路。实际上也可能会显现，但大多数是依靠魔加持的力量。因此，弟子们应该珍惜上师赐予的这个珍贵的善道，就像伪装成亲近亲戚的强盗一样，要认识到自己的家，亲戚，烦恼，喧嚣，恶知识，罪业，以及魔的一切事业，并彻底抛弃，通过忆念正知的门，努力谨慎地修持，使禅修体验的智慧非常……
English
Shig. How should one speak appropriately, like saying, "Then it is satisfied"? When identifying demonic obstacles, for those who practice this Vajra Yoga with single-pointed concentration, initially when the mind becomes dull, in the middle when the visualization is clear and signs and appearances increase, and finally when experience and realization increase, if obstacles arise in this meditation, even though it may seem like accomplishing other great virtues, it is only a demonic obstacle. If it is a worldly matter that is unpredicted and unwholesome, then what need is there to mention it? Why is that? Because even if one raises disciples who fill the entire kingdom with great people, and teaches the Dharma to hundreds of thousands of monks, if someone who is certain to walk the path as described in the tantras appears, then even gathering the Vajra Yoga individually and meditating for one session is a quicker way to cut through the path because of the three accumulations. Generally, all obstacles to virtue are demons. All encouragement to virtue is the power of the Buddha, it can also be said. However, if one abandons small inner virtues and immediately engages in great virtues, then merely preventing the small virtues is not a demon. If one turns from the definitive meaning and engages in the provisional meaning, etc., preventing great virtues and engaging in small virtues, then even if there is a deviation towards small virtues, it is only a virtue, but it should be recognized as the work of a demon. Therefore, the demons who obstruct the Dharma of oneself and others can transform into the form of a fully enlightened Buddha, the form of a Bodhisattva, father, mother, daughter, sister, son, brother, and objects of desire and attachment, such as wives, etc., transforming into various uncertain forms, thereby hindering the practice of the correct path. It is also possible for them to actually manifest, but mostly it is through the power blessed by demons. Therefore, students should cherish this precious good path given by the noble lama, like robbers disguised as close relatives, and recognize their own home, relatives, afflictions, distractions, bad teachers, sinful deeds, and all the works of demons, and completely abandon them, striving diligently through the gate of mindfulness and awareness, making the wisdom of meditation experience extremely...
Tibetan
ལེགས་པར་ སྦ་ཞིང་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །ཞེས་པའོ། །དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་ཡན་ལག་གི་སྐབས་སུ། གསང་སྔགས་རང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དོན་གཅིག་མིང་གི་ རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱེད་པ་དང་། སྤང་བྱ་བཟློག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་དམ་ཚིག ཉམས་སུ་ བླང་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སྡོམ་པ། ཞེས་ཟེར་བ་དང་། དེ་གཉིས་གོ་བཟློག་པའང་ཡོད་ མོད་ཀྱི། མིང་འདོགས་ཐ་དད་བྱས་ཀྱང་དོན་སྟེང་ནས་འགལ་བ་མེད། མདོ་ཕྱོགས་སུ་ཚུལ་ ཁྲིམས་ལ་དམ་ཚིག་གི་ཐ་སྙད་མ་གྲགས་ཀྱང་། དམ་ཚིག་གི་དོན་འདའ་བར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་དམ་ཚིག་གི་དོན་ཚང་ངོ་འདིར་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་ནི། གལ་ཏེ་གཡོ་སྒྱུའི་ དབང་གིས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་དམྱལ་བར་འགྲོ་སྟེ་འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་ 4-337 སོགས་རྒྱུད་ཚིག་གིས་གསལ་བར་བསྟན། རྩ་ལྟུང་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཐུགས་མི་མཉེས་ པར་བྱས་པ་སྟེ། དམིགས་བསལ་ལ་རང་གིས་དགེ་བ་བྱས་པ་ལ་མ་དགྱེས་ན། རྩ་ལྟུང་དུ་ནི་ མི་འགྱུར། སློབ་དཔོན་མ་དགྱེས་པའི་ཉེས་པ་ནི་ཡོད་དགེ་བ་དེ་རང་ལ་ཕན་ཡོན་ཡང་ཡོད་ པས། དཀར་ནག་འདྲེས་མ་ཡིན། འདི་ལའང་དམིགས་བསལ་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། སྔར་དགེ་བ་རླབས་ཆེན་ལ་འཇུག་པར་ཆད་པ་ལས། དགེ་བ་དམན་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཞུགས་པས། ཐུགས་དཀྲུགས་ན་རྩ་ལྟུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་བླ་མའི་བཀའ་ལས་འགོངས་པ་ནི། སྡིག་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚིག་མ་ཡིན་པའི་ བླ་མའི་བཀའ་གཅོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་མ་བསྟན་བཅག་ན་རྩ་ལྟུང་ཡང་བའི་རིགས་དང་། དགེ་བའི་གསུང་བཅག་ན་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བའོ། །མི་དགེ་བ་ཅན་གྱི་གསུང་བཅག་ན་རྩ་ལྟུང་ནི་ མེད། ཤད་ཀྱིས་སྦྱང་བའི་མི་དགྱེས་པ་མེད་པར་མ་བྱས་ན། བཀའ་འདས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཙམ་ ཡོད་དོ། །འདི་གཉིས་ཡུལ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པས། སྡིག་པ་ཆེ་ལ་ སྦྱང་དཀའ་བའི་རིགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པའི་བླ་མ་གཅིག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ཏེ། དེ་ ལ་སྡིག་གསོག་པ་ནི། ནང་དམེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཡང་ཉེས་པ་ལྕི་ཞིང་སྦྱོང་དཀའ་བའི་ རིགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། བྱམས་པ་སྤོང་བ་ཞེས་སྨོས་ཀྱང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ སྤོང་བ་སྟེ། གཏན་དུ་བྱམས་པ་སྤངས་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་བྱམས་པ་སྤངས་ཀྱང་འདིར་ འགྱུར་ཏེ། རྩ་ལྟུང་གི་གཞུང་གཞན་གྱི་འཆད་ལུགས་ལྟར་གྱི། ལྔ་པ་བཞི་པ་གཉིས་ཀ་ལུགས་ འདིའི་བཞི་པར་འདུས་སོ། །འདིར་ལྔ་པ་ནི་མི
Chinese
应妥善 隐匿并守护。如是说。关于誓言和律仪支分方面， 就密咒本身的术语而言，誓言和律仪是意义相同名称不同的说法，舍弃应断除的戒律是誓言，修习应受持的戒律是律仪，如是说。虽然这二者也有颠倒的情况，但名称的安立不同，意义上没有矛盾。显宗方面，虽然没有戒律是誓言的说法，但誓言的意义是不可违越，因此，戒律具有誓言的意义。此处十四条根本堕是：如果因狡诈的原因而发生根本堕，则会堕入地狱，这些是痛苦啊！ 4-337 等等，经文中已明确阐述。第一条根本堕是令金刚上师不悦。特殊情况是，自己行善却不高兴，则不会成为根本堕。上师不悦的过失是有的，但善行本身也有利益，因此，不是黑白混杂。对此也有特殊情况会成为根本堕，之前被禁止进入广大的善行，却进入了低劣微小的善行，若因此不悦，则是根本堕。 第二条是超越上师的教言，即并非与罪恶相关的上师教言不听从。其中，不听从预言则属于较轻的根本堕，不听从善言则非常严重。不听从不善之言则没有根本堕。若未通过遮止来消除不悦，则只有违背教言的过失。这二者是依赖于金刚上师的堕罪，因此，罪业深重且难以忏悔。 第三条是：依靠密咒之法的同一上师是金刚兄弟，对其造罪，是因为是内讧。这也是罪业深重且难以忏悔的。 第四条是：虽然说是舍弃慈爱，但实际是舍弃慈悲菩提心。若断绝慈爱，即使对一个众生断绝慈爱，也会成为根本堕。按照其他根本堕论典的解释，第五条和第四条都包含在此论的第四条中。此处第五条是
English
Should be properly concealed and protected. Thus it is said. Regarding the aspects of samaya and vows, in terms of the terminology of tantra itself, samaya and vows are considered to be the same in meaning but different in name, with samaya being the discipline of rejecting what should be abandoned, and vows being the discipline of practicing what should be adopted. Although there are cases where these two are reversed, there is no contradiction in meaning even if the names are different. In the Sutra tradition, although the term samaya is not used for discipline, the meaning of samaya is that it should not be transgressed. Therefore, discipline possesses the meaning of samaya. Here, the fourteen root downfalls are: If a root downfall occurs due to deceit, one will go to hell, these are suffering! 4-337 Etc., as clearly stated in the tantric texts. The first root downfall is displeasing the Vajra Master. In special cases, if one is not pleased with one's own virtuous deeds, it will not become a root downfall. There is the fault of displeasing the master, but the virtuous deed itself also has benefits, so it is not a mixture of black and white. There are also special cases where it becomes a root downfall, such as when one is prohibited from engaging in great virtuous deeds, but engages in inferior and small virtuous deeds, and if one is displeased by this, it is a root downfall. The second is transgressing the words of the guru, which means disobeying the guru's words that are not related to sin. Among them, disobeying prophecies is a lighter type of root downfall, and disobeying virtuous words is very serious. Disobeying non-virtuous words is not a root downfall. If displeasure is not eliminated through expiation, there is only the fault of transgressing the command. These two are downfalls that depend on the Vajra Master, so they are serious sins and difficult to purify. The third is: the same guru who relies on the Dharma of Secret Mantra is the Vajra brother, and accumulating sins against him is because it is internal strife. This is also a serious sin and difficult to purify. The fourth is: although it is said to abandon love, it is actually abandoning loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment. If one abandons love completely, even abandoning love for one sentient being will become a root downfall. According to the explanations of other root downfall treatises, both the fifth and fourth are included in the fourth of this treatise. Here, the fifth is