Tibetan
་ལ་ཞུགས་པར་རློམ་ པའི་རྟོག་གེ་ཐ་ཤལ་བ་འགའ་དང་། གསང་སྔགས་པའི་མིང་ཅན་གཞུང་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ལས་ མ་མཐོང་བ་འགའ་དང་། སྒོམ་ཆེན་གྱི་མིང་ཅན་མང་པོ་ཞིག་གིས་སྨད་ར་གཏོང་བར་འགྱུར་ རོ། །དང་པོ་སྔགས་ལ་ཞུགས་པར་རློམ་པའི་དབུ་ཚད་རྟོག་གེ་པ་ཐ་ཤལ་དག་ནི། སྟོང་ གཟུགས་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན། དེ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མིན་གྱི་བློ་ཡིན། སེམས་མི་རྟོག་པར་ བཞག་ན་གཏི་མུག་སྐྱེ། རིག་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ན་མུན་སྒོམ་དུ་འགྲོ། སྟོང་ གཟུགས་ལ་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་ཧར་སྒོམ་ཡིན། ཧར་སྒོམ་དབང་ཤེས་ཡིན། དབང་ཤེས་ ལྔ་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མན་ལམ་མི་སྐྱེ། ཞེས་སོགས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དོན་ལ་ ནི། དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། སྟོང་གཟུགས་མ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་དང་། དེ་མཐོང་བའི་ཤེས་ པ་ཚད་མ་ཡིན་ཚུལ་བཤད་ཟིན། མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། 4-331 གྲུབ་ཐོབ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པས། མགལ་མེ་སྐྱོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན། །སེམས་ནི་ཡུལ་ལ་རབ་ཏུ་ རྒྱུག །དོན་དེ་ལས་ནི་རྣམ་བཟློག་ནས། །མཚོན་དུ་མེད་པ་མཚོན་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། སྟོང་ དང་སྟོང་མིན་ལ་སོགས་པ། །ཀུན་རྟོག་རབ་སྤངས་མཁའ་མཉམ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། རིག་ཤེས་བསྒོམས་པས་གནས་ལུགས་མི་རྟོགས། ལྕམ་དཔལ་མོས། དབུ་མའི་འདོད་ལུགས་ གཞུང་གི་ཚུལ། །དེ་ནི་རྩོད་པ་ཀུན་ལ་མོས། །བསྐལ་པ་ཡལ་ག་ངལ་བས་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་དང་། ས་ར་ཧས། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱུར་ན་བསམ་གཏན་ཅི། ། གལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་མུན་པ་འཇལ། །ཞེས་སོ། །ཧར་སྒོམ་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ལ་དོན་ངོས་ བཟུང་རྒྱུ་རང་མེད། ཧར་སྒོམ་ཡིན་ཡང་ཅི་ཏོ། སྟོང་གཟུགས་ནི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ ཡང་མིན། དབང་ཤེས་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་དག་མི་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དྲི་མ་མེད་པའི་བློ་སྐྱེའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཅི་ཡིན་ ཞེས་ལོག་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་སུན་དབྱུང་བར་བྱ། ལར་རང་སྔགས་དཔེ་འདྲ་ཀློག་དར་བྱས་ པའི་མཚན་ཉིད་པ་སྐམ་པོ་ལ་སྒོམ་གྱི་བཅོལ་གཏོགས་རང་མེད་ལགས་སོ། །ཕྱོགས་རེའི་ མིག་ཅན་སྔགས་པར་རློམ་པ་ནི། ཕྱིས་བྱུང་གི་ལམ་འབྲས་པའམ། རིམ་ལྔ་པ་སོགས་ཐབས་ གཙོ་བོར་འདོད་པ་རྣམས་ཡིན། དེ་དག་ནི་བསྐྱེད་རིམ་དང་། དབང་ཆོག་བཤར་སྒོམ་དང་། ངག་བཟླས་དང་། དམིགས་བཅས་ཀྱི་གཏུམ་མོ་ཕྲ་ཐིག་དང་། ལས་རྒྱ་སོགས་ཀྱིས་གྲོལ་བར་ འགྱུར་གྱི
Chinese
自诩进入密咒之门的一些庸俗的诡辩家，以及一些只见过片面之词的密咒师，还有许多自称是修行者的人会加以诽谤。首先，那些自诩进入密咒之门的庸俗的诡辩家们会说：空色是虚幻的显现，见到它的意识是不可靠的。如果心不作分别地安住，就会产生愚痴。如果用理智去分析却不理解其含义，就会变成盲修瞎炼。对空色不作分别地安住是硬修，硬修是感官意识，五种感官意识向外看，因此不会产生三摩地的窍诀。诸如此类的话。但事实上，这些都是颠倒的，空色是不虚幻的显现，见到它的意识是可靠的，这些道理已经讲过了。修不作分别对于初学者来说会产生智慧。 4-331 成就者金刚铃说：如同旋转的火把，心在对境上奔驰，从那个意义上反过来，能表示不可表示之物。又说：空与非空等等，完全断绝分别念，变得与虚空相等。如果修习理智，就不能理解实相。拉姆巴莫说：中观的宗义，是喜欢一切争论的，即使耗尽无数劫，也无法获得菩提。萨ra哈说：如果显而易见，那还禅修什么？如果隐而不显，那就像在黑暗中摸索。所谓硬修这个词，本身就没有确定的含义。即使是硬修又如何呢？空色也不是感官意识所能见到的。也不是说从感官意识中不能产生清净的三摩地，龙树菩萨说：依靠眼睛和颜色，能产生无垢的智慧。这些话是什么意思呢？应该驳斥那些邪说。总的来说，那些只是读诵密咒范本的干燥的经院学者，本身就没有修行的寄托。那些自诩为片面之见的密咒师，是后来的道果派，或者五次第等认为方便是主要的人。他们认为通过生起次第，灌顶仪轨的念诵，口头念诵，以及有相的拙火细点，以及事业手印等就能获得解脱。
English
Some vulgar sophists who claim to have entered the door of mantra, and some mantra practitioners who have only seen one-sided words, and many who call themselves practitioners will slander them. First of all, those vulgar sophists who claim to have entered the door of mantra will say: emptiness-form is an illusory appearance, and the consciousness that sees it is unreliable. If the mind abides without discrimination, it will produce ignorance. If you analyze with reason but do not understand its meaning, it will become blind practice. Abiding without discrimination on emptiness-form is hard practice, and hard practice is sensory consciousness. The five sensory consciousnesses look outward, so the key points of samadhi will not arise. Words like these. But in fact, these are all reversed. Emptiness-form is a non-illusory appearance, and the consciousness that sees it is reliable. These principles have already been explained. Cultivating non-discrimination will generate wisdom for beginners. 4-331 The accomplished Vajra Bell said: Like a spinning torch, the mind gallops on the object, and from that meaning, it can express the inexpressible. It also said: emptiness and non-emptiness, etc., completely cut off discrimination and become equal to the sky. If you practice reason, you will not be able to understand reality. Lamba Mo said: The doctrine of Madhyamaka likes all disputes, and even if you spend countless kalpas, you will not be able to obtain Bodhi. Saraha said: If it is obvious, then what is meditation? If it is hidden, it is like groping in the dark. The term hard practice itself has no definite meaning. Even if it is hard practice, so what? Emptiness-form is not seen by sensory consciousness. It is not that pure samadhi cannot arise from sensory consciousness. Nagarjuna said: Relying on the eyes and colors, one can generate immaculate wisdom. What do these words mean? Those heresies should be refuted. In general, those dry scholastic scholars who only read mantra templates do not have the sustenance of practice. Those mantra practitioners who claim to have one-sided views are the later Lamdre school, or those who consider the five stages and other methods to be the main ones. They believe that liberation can be achieved through the generation stage, the recitation of the empowerment ritual, oral recitation, and the fiery heat subtle points with signs, as well as action mudras, etc.
Tibetan
། དེ་དག་མ་སྒོམ་ན་སྟོང་གཟུགས་བསྒོམས་པས་མི་གྲོལ་ལོ། །ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་ནི་ དྲང་དོན་སད་སུད་ལ་ཞེན་ཅིང་ངེས་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱི་གཏུམ་ མོ་ལས་རྒྱ་སོགས་ནི་ཁ་བཤད་ཙམ་དུ་ཟད་གདའ། ཁ་བཏོན་དང་བཟླས་པ་བཟང་སྟེ་སྒོམ་ འཁྲིད་རང་མི་ཟེར་ལགས། སྤྱིར་རྟོགས་བཅས་ངེས་དོན་གྱི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བ་སོགས་གོང་ དུ་བཤད་ཟིན་པས་དགག་པར་བྱའོ། །སྒོམ་ཆེན་གྱི་མིང་ཅན་ནི་རང་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་གནད་མ་ 4-332 གོ་བའི་ཕྱག་རྫོགས་པ་མང་པོ་ཞིག་སྟེ་དེ་དག་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ། སེམས་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱ་བ་ ཡིན་གྱི། སྟོང་གཟུགས་སོགས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྟོང་གཟུགས་དང་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་ལ་ སོགས་པ་འདི་དག་ཉམས་ཙམ་ཡིན་པས་གནས་ལུགས་ལ་སླེབ་རྒྱུ་མེད། རྟོགས་པ་ཞིག་རང་ དགོས་པ་ཡིན་ཟེར་མ་མྱོང་ཡང་མྱོང་སྐད་མང་པོ་བྱེད་དུ་འོང་། ཡང་བྱེད་བཅིངས་ངེས་ཅན་ དང་། མུན་འཁྲིད་སོགས་གུ་དོག་པོ་དེས་ཅི་བྱེད། ངེད་ཀྱི་ཆོས་འདི་གུ་ཡངས་ཆམ་མེ་ཡོད་ ཟེར། ཡང་ལས་འབྲས་ཀྱི་སྤང་བླང་དང་། དམ་ཚིག་སྡོམ་པའི་ཁྲིམས་དང་། དགེ་སྦྱོར་གྱི་ཐུན་ དང་། གཙང་སྦྲ། ཐོས་བསམ། ཁྲིགས་བཀོད་བྱེད་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ལྷ་སྒོམ། སྔགས་ བཟླས་ཆོ་ག་དབང་བསྐུར། ལུས་ངག་གི་དགེ་སྦྱོར། གཏུམ་མོ་ཕྲ་ཐིག་ལ་སོགས་པ་འདི་ ཐམས་ཅད་ཐེག་དམན་ཡིན་ཟེར་ཞིང་། གང་ཤར་ལ་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་འདི་ཐེག་ ཆེན་ཡིན། མཐར་ཐུག་ཡིན། ཁྱེད་ལུས་གནད་བྱེད་བཅིངས་དང་། སྟོང་གཟུགས་སྒོམ་པའི་ འདི་ཉམས་ཙམ་ཡིན། ཐེག་དམན་དེ་འདྲས་ཅིར་ཡང་མི་བཏུབ། ད་རང་ངོ་ལ་ལྟོས། ལྷོད་དེ་ སྐྱུར་ལ་ཞོག་སྤྱོད་པ་མནོ་ཚད་ཁ་ཐལ་བྱས་པས་ཆོག དེ་ཀ་ཆོས་ཡིན་ཟེར་དུ་འོང་། དེ་ཙ་ན་སྐྱ་ སེར་ཕོ་མོ་གླེན་བླུན་ཀྲོག་མོ་ཀྲོག་ཕོ་རྣམས་ཚིག་དེ་རྣ་བར་སྙན་གྲགས་ནས། ཆོས་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་འདི་ཚོ་བོར། ཆོས་ལོག་ཟོས་བདེ་ལ་ཁ་ལྷན་གྱིས་འགྲོ། དེ་ཡིན་ནི་ བསོད་ནམས་ཟད་པ་ཡིན། ཁྱི་ཕག་མི་གཙང་བ་ལ་རྒྱུག་པ་དང་འདྲ། ཇི་སྐད་དུ། དུད་འགྲོ་ ཕག་ལ་ཁ་ཟས་གཙང་མས་ཅི། །བོང་བུ་ཕྱུགས་ལ་མུ་ཏིག་ནོར་བུས་ཅི། །ལོང་བ་རི་མོ་འོན་པ་ པི་ཝང་དང་། །བླུན་པོ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཅེས་པ་དེར་གདའ་འོ། །དེ་སྐད་སྨྲ་བ་དེ་ ལུང་རིགས་ཀྱིས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཐབས་མེད་དེ་ཤིན་ཏུ་བླུན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ལུང་རིགས་ ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཁ་འཇམ་མང་པོ་འདོན། ཡང་ན་འཐབ་མོར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཚིག
Chinese
他们会说：“如果不是修习这些，修习空色也不会解脱！”。这实际上是 执着于不了义的肤浅之处，甚至连了义的一点点方面都没有见到。你们的拙火和乐空等只是说说而已。念诵和持咒很好，但根本不说禅修引导。总的来说，由于不转为了义的道等等已经在上面说过了，所以应该驳斥。名为“大禅修者”的很多人，不理解各自宗派的要点，他们会这样说：如果证悟了心，就是成佛了，空色等有什么用？空色和梦光明等等这些只是体验而已，无法到达实相。一定要有证悟才行，虽然没听过，但会说很多体验之语。还有，做禁行和一定之行，以及黑关等等狭隘之行有什么用？我们的法非常广大开阔。他们还会说，因果的取舍，以及誓言戒律的戒条，以及善行的座次，以及洁净、闻思、按部就班地做等等，更不用说修本尊、念咒、仪轨灌顶、身语的善行、拙火细点等等这些全部都是小乘。对于任何显现都没有取舍、破立的这个是大乘，是究竟。你们做身要禁行，以及修空色，这些只是体验而已。那样的小乘什么也做不了。现在看看自己的面目吧。放松，放下，随心所欲地做，说多少都没关系，那个就是法。到了那时，无论男女老少、聪明愚笨、好人坏人，听到这些话都觉得悦耳，于是抛弃了佛陀所说的法，去吃邪法，享受安乐，随心所欲。那就是福德耗尽。就像狗猪奔向不净之物一样。如是说：家畜猪吃干净的食物有什么用？给驴子牲畜珍珠宝石有什么用？盲人看图画，聋子听琵琶，愚笨的人对佛法有什么用？就是这样。说这些话的人，无法用教理和理证进行辩驳，因为他们非常愚蠢。或者说很多轻视教理和理证的花言巧语，或者会变成争吵。但是话语
English
They will say, "If you don't practice these, practicing emptiness and form will not liberate you!" This is actually clinging to the superficial aspects of provisional meaning, and not even seeing a little bit of the definitive meaning. Your tummo and bliss-emptiness, etc., are just talk. Recitation and mantra repetition are good, but they don't even talk about meditation instructions. In general, since it has already been said above that it does not turn into the path of definitive meaning, etc., it should be refuted. Many who are called "great meditators" do not understand the key points of their respective traditions, and they say things like this: If you realize the mind, you will become a Buddha, what is the use of emptiness and form, etc.? Emptiness and form and dream luminosity, etc., these are just experiences, and you cannot reach reality. You must have realization, although you have not heard of it, you will say many words of experience. Also, what is the use of doing fixed conduct and certain conduct, and narrow practices such as dark retreats? Our Dharma is very vast and open. They will also say that taking and abandoning of cause and effect, and the precepts of vows and commitments, and the order of virtuous deeds, and cleanliness, listening, thinking, and doing things step by step, not to mention practicing deities, reciting mantras, ritual empowerments, virtuous deeds of body and speech, tummo subtle points, etc., all of these are Hinayana. This, which has no taking and abandoning, rejection and establishment for any appearance, is Mahayana, it is ultimate. You do body posture fixed conduct, and meditate on emptiness and form, these are just experiences. Such Hinayana cannot do anything. Now look at your own face. Relax, let go, do whatever you want, it doesn't matter how much you say, that is the Dharma. At that time, whether men, women, old, young, smart, stupid, good, or bad, when they hear these words, they find them pleasing to the ear, so they abandon the Dharma spoken by the Buddha, and go to eat false Dharma, enjoy happiness, and do whatever they want. That is the exhaustion of merit. It's like dogs and pigs running to impure things. As it is said: What is the use of clean food for domestic pigs? What is the use of pearls and jewels for donkeys and livestock? Blind people look at pictures, deaf people listen to lutes, what is the use of Dharma for foolish people? That's how it is. Those who say these things cannot be refuted by scripture and reason, because they are very foolish. Or they say many flattering words that despise scripture and reason, or they will turn into quarrels. But words