Chinese
或者说给予允许，称为布施，以及说示者被赋予权力。下面又说，为了成为主人，想要获得大坛城阿阇梨的地位。因此，两者都相同，都是大坛城阿阇梨、灌顶者和续部宣说者。这也是非常错误的，之前在主人灌顶的时候，所有的根本和注释中，从未说过是大坛城阿阇梨。后面说得很清楚，所以差别很大。仅仅是之前的灌顶者和续部宣说者，并不是大坛城阿阇梨的意思。所谓的大坛城阿阇梨，是指自己智慧稳固，获得大成就，能够给予他人成就，或者即使没有达到那种程度，也成为伟大的修行者，接近成就，微细的障碍也能毫无阻碍地成就，能够以咒语的仪轨真实地利益众生的人。你们这些人，仅仅是能够念诵修法坛城的词句，能够随意讲解续部的词句，仅仅是完成了一些数量的念诵和加上了名字，就希望和自认为是大阿阇梨，这是受到这种想法的支配，结合自己的修行体验而做出的判断。如果针对现在那些维持生计的，名为密咒师的人来说，最多也就是能够流利地进行词语上的灌顶和续部讲解，除此之外，最多也就是能够胜任修法供养的负责人，这样的人是不能被视为大坛城阿阇梨的，你们的想法似乎就是这样。对此，也只能一笑置之。又有人这样说：注释下面说，为了成为主人，因此，注释下面的教义也不是除了主人灌顶之外的其他大主人灌顶。这是断章取义，理解错误。这段注释的词句是为了强调和解释“大主人”这个词，因为说了“为了成为主人，成为大坛城阿阇梨”，按照通常的翻译，是为了成为众多明咒师的首领，成为主人的原因，是为了
English
Or giving permission is called giving, and the speaker is said to be empowered. Below it is also said that in order to become the master, one wants to attain the position of the great mandala acharya. Therefore, both are the same, being the great mandala acharya, the empowerer, and the tantra expounder. This is also very wrong. Previously, during the master empowerment, in all the root texts and commentaries, it was never said to be the great mandala acharya. It is clearly stated later, so the difference is very big. Merely being the previous empowerer and tantra expounder is not the meaning of the great mandala acharya. The so-called great mandala acharya refers to someone whose wisdom is stable, who has attained great accomplishment, and who can bestow accomplishments on others, or even if they have not reached that level, they have become great practitioners, approaching accomplishment, and even subtle obstacles can be accomplished without hindrance, and who can truly benefit sentient beings with the rituals of mantras. You people, merely being able to recite the words of the practice mandala, being able to explain the words of the tantra at will, merely completing some amount of recitation and adding a name, hope and consider yourselves to be great acharyas. This is being dominated by this idea, and making judgments based on your own practice experience. If it is aimed at those who make a living nowadays, who are called mantra practitioners, at most they can fluently perform verbal empowerments and tantra explanations. Apart from that, at most they can be competent as the person in charge of practice offerings. Such people cannot be regarded as great mandala acharyas. Your thinking seems to be like this. To this, one can only laugh it off. Also, some people say this: The commentary below says, in order to become the master, therefore, the teachings below the commentary are not other great master empowerments other than the master empowerment. This is taking things out of context and misunderstanding. This commentary is to emphasize and explain the word "great master", because it says "in order to become the master, to become the great mandala acharya", according to the usual translation, it is to become the leader of many mantra practitioners, the reason for becoming the master is to
Tibetan
ཁོར་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་ཏེ་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་ཡིན་ཡང་ རུང་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྟག་པར་ མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་ལ། གོ་འཕང་དེ་ཐོབ་ཟིན་ 3-727 པ་བརྟན་པའམ་འཕེལ་བའི་དོན་དང་། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་ཏུ་ཉེ་བ་ལ་དུས་དེ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པའི་ ཕྱིར་བསྐུར་དགོས་པས་ན། བདག་པོ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་གཞི་མཐུན་ པའི་དབང་ཡིན་པས་བདག་པོ་ཆེན་པོའི་དབང་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ གྱི་བདག་པོ་ཆེན་པོ་ཉིད་བྱེད་པའི་སླད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་མངོན་པར་འདོད་པས་ཞེས། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནས་འགྱུར་བཅོས་མཛད་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། བདག་པོ་ཆེན་པོའི་དོན་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་མཚན་དོན་དུ་སྦྱར་བས་ཆོག་ལ། སྤྱིར་ནི་བདག་པོ་ཡིན་ན། བདག་པོ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་ཀྱང་། བདག་པོ་ཆེན་པོ་ལ་བདག་པོས་ཁྱབ་པས་དཀྱིལ་ འཁོར་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱི་ཚིག་དང་མ་སྦྱར་ཡང་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཞེས་པས་བདག་པོ་ ཆེན་པོ་དང་མི་འགལ་ཞིང་། བདག་པོ་ཉིད་ཅེས་པ་ཙམ་གྱིས་བདག་པོ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པར་མི་ འགྲོའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དེར་འགྲོ་བར་འདོད་ན། ཁྱེད་རང་འདོད་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་ དཔོན་དེ་བདག་པོ་ཆུང་ངུའི་དབང་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་། ཆུང་ངུའི་དོན་དང་ཐ་སྙད་འཐད་ ན་ཆེན་པོ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དགོས་པས། བདག་པོ་དང་བདག་པོ་ཆེན་པོའི་དབང་གྲུབ་པར་ ཐལ་ལ། བདག་པོ་ཉིད་ཅེས་པས་བདག་པོ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པར་མི་འགྲོ་ན། བདག་པོ་ཆེན་པོ་ ཡིན་པར་འདོད་པ་ལ་ཚིག་དེ་གནོད་བྱེད་དུ་འདྲེན་པ་ནི་རིག་པ་རྣལ་དུ་མ་ཕེབས་པའོ། །དེས་ ན་སྐབས་འདིའི་རྒྱུད་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་ བ་འདི། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་དོལ་པོ་པ་ཁོ་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ ལེགས་བཤད་དུ་སྩལ་བ་སྟེ། འདི་མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་སྐབས་འདིའི་རྒྱུད་འགྲེལ་གྱི་དོན་ལ་ཕྱོགས་བསླད་པར་མཐོང་ངོ་།། །། བཞི་པ་གང་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཡུལ་སློབ་མའི་ཁྱད་པར་ནི། སྤྱིར་སློབ་མའི་ཡོན་ཏན་ སྤྱི་ཁྱབ་དང་ལྡན། སྒོས་སུ་བླ་མ་དམ་པ་དགེས་པས་མཆོག་དབང་བརྡལ་པོའི་ཚུལ་དུ་གནང་ 3-728 བར་བཞེད་པའི་ཡུལ་སེམས་མཆོག་ཏུ་དག་པ་སྟེ། འདིར་དཔལ་དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས། ཇི་ ལྟར་བུ་བཟང་དག་གིས་བག་མ་བླང་བའི་རྒྱུར
Chinese
大坛城之阿阇黎，无论是生起次第还是圆满次第，皆于各自之三摩地中，坛城之轮恒常显现而不间断者，是为大坛城之阿阇黎。获得此果位，乃为稳固或增长之义。未得者，因接近获得，故需于彼时赐予灌顶。因此，本尊与大坛城阿阇黎之灌顶，因其基础相同，故称为大本尊之灌顶。又，为成办坛城之大主尊，而欲显现阿阇黎之位，如一切智智所作之改变。大本尊之义，可仅以坛城之大主尊之名义相连即可。一般而言，若为本尊，未必是大本尊。然大本尊必为本尊所摄，故纵不与大坛城等词相连，仅以“为本尊之故”亦不与大本尊相违。仅称“本尊”亦非指小本尊。若依汝之宗派，欲作如是解，则汝所欲之金刚阿阇黎，势必成为小本尊之灌顶。若小之意义与词语成立，则必有其他大者存在，则本尊与大本尊之灌顶成立。若仅称“本尊”并非指小本尊，则以彼词作为欲成大本尊之障碍，实乃理智未臻成熟之举。因此，此时之续部意义，未颠倒者，此金刚阿阇黎之二种灌顶之差别，乃三世诸佛一切智智多波巴所赐予之不共妙说。不解此理者，一切被称为智者之人，于此时之续部注释之意义上，皆见其有所偏颇。第四，所灌顶之对境，即弟子之差别。一般而言，弟子应具普遍之功德。特殊而言，因上师欢喜，故以殊胜灌顶广博之方式赐予，其对境之心应极为清净。此处，于《吉祥真实义亲近法》中云：如贤善之子迎娶新娘之缘起。
English
The great mandala's acharya, whether it is the generation stage or the completion stage, in their respective samadhi, the wheel of the mandala constantly appears without interruption, is called the great mandala's acharya. Obtaining this position means stability or growth. For those who have not obtained it, because they are close to obtaining it, it is necessary to give the initiation at that time. Therefore, the initiation of the deity and the great mandala's acharya, because their basis is the same, is called the initiation of the great deity. Also, in order to accomplish the great lord of the mandala, one wants to manifest the position of the acharya, as the Omniscient One has made changes. The meaning of the great deity can be connected only with the name of the great lord of the mandala. Generally speaking, if it is a deity, it is not necessarily a great deity. However, the great deity must be included in the deity, so even if it is not connected with words such as the great mandala, it is not contradictory to the great deity by saying "for the sake of the deity." Just calling it "deity" does not mean it is a small deity. If you want to interpret it in this way according to your sect, then the Vajra Acharya you want will inevitably become the initiation of the small deity. If the meaning and words of smallness are established, then there must be another great one, then the initiation of the deity and the great deity is established. If just calling it "deity" does not mean it is a small deity, then using that word as an obstacle to becoming a great deity is an act of immature intellect. Therefore, the meaning of the tantra at this time, without being reversed, this difference between the two initiations of the Vajra Acharya, is the uncommon excellent explanation given by the Buddhas of the three times, the Omniscient One, Dolpopa. Those who do not understand this principle, all those who are called wise, in the meaning of the commentary on the tantra at this time, all see that there is some bias. Fourth, the object of initiation, that is, the difference of the disciple. Generally speaking, the disciple should have general merits. In particular, because the guru is pleased, the object of giving in a broad way with the supreme initiation should be extremely pure in mind. Here, in the "Auspicious Meaning of True Reality Proximity Dharma" it says: Like a virtuous son marrying a bride.
Tibetan
། །རང་གི་ཕ་ལ་ནམ་ཡང་གསོལ་བ་འདེབས་ མིན་ཏེ། །ཡོན་ཏན་དང་བཅས་དུས་ལ་བབ་པའི་བུ་ལ་ནི། །ཕ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བག་མའི་བྱ་བ་ ཤེས་པར་བྱེད། །དེ་བཞིན་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མེད་དབང་གི་ཕྱིར། །བླ་མ་ལ་ནི་ནན་གྱིས་ གསོལ་བ་མི་འདེབས་སོ། །བདག་གིས་སློབ་མ་སྐལ་བར་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་པ། །རྣམ་པར་ དག་པའི་དེ་ཉིད་ལ་ནི་དེ་ཡིས་ཤེས། །ཞེས་སློབ་མ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་བླ་མས་འོས་ པར་མཁྱེན་ནས་དབང་གོང་མ་རྣམས་བསྐུར་དགོས་ཀྱི། ཡོན་ཏན་མ་རྫོགས་པའི་སློབ་མས་ ནན་ཏན་གྱིས་འཆུ་བ་མི་རུང་བ་དང་། གོང་མའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་ན་ནན་གྱིས་ གསོལ་བ་འདེབས་པའང་ཉེས་པ་ཆུང་མོད། སྤྱིར་ཡོན་ཏན་མ་ཚང་བ་དང་། ཁྱད་པར་རིག་ མ་ལ་བརྟེན་ནས། སློབ་དཔོན་ལ་ཕྲག་དོག་མིག་སེར་གྱི་རྣམ་རྟོག་དྲི་ཙམ་ཡང་མེད་པ་དགོས་ ཀྱི། གཞན་དུ་ན་དེ་འདྲའི་རྣམ་རྟོག་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དམྱལ་བར་འགྲོ་བས་རྣམ་རྟོག་ དེ་ཡོང་དུ་རུང་ན། བླ་མས་དབང་གོང་མ་མི་སྟེར་ཞིང་སློབ་མས་མི་ཞུའོ། །རྒྱུད་ལས། འདི་ སྐད་ཅེས། གང་ཞིག་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ནི་རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་སྤྱོད་པ་ཐོས་ཤིང་དབང་ནི་ བླངས་ནས་ཀྱང་། །སླར་ཡང་ཕྲག་དོག་བྱེད་ན་འདི་ནི་དམྱལ་བ་བརྒྱད་པ་ཇི་སྲིད་ཉིད་དུ་རབ་ ཏུ་འཇུག་འགྱུར་ཏེ། །གང་ན་ཁབ་རྩེའི་ས་ལ་མི་དགེའི་འབྲས་བུ་དབང་གིས་དམྱལ་བ་རྣམས་ ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་མི་རྣམས་སེམས་ལ་ཕྲག་དོག་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་དབང་ནི་བླང་ བ་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས། དངོས་བསྟན་ལྟར་ནན་གྱིས་གསོལ་བ་མི་འདེབས་ པ་དང་། ཕྲག་དོག་སྤངས་པ་དགོས་པ་འདི་སྤྱིར་དབང་གོང་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་ལ། གཙོ་ བོར་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ལ་ཡིན་ཞེས་བླ་མ་དག་གི་གསུང་བགྲོས་ལས་འབྱུང་བ་ལས། འདི་ ནི་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་དབང་ལ་དགག་བྱ་དང་དགོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་ཆེར་མི་ 3-729 ཕྱེད་པར་སྣང་ཡང་། རེ་ཤིག་གསུང་བགྲོས་དབང་བཙན་པར་བྱ་བ་ལ། མཚན་ཉིད་དེ་དག་ ཐམས་ཅད་ཚང་པའི་སྟེང་དུ་སློབ་དཔོན་རྣམ་པ་གཉིས་པོར་རུང་བ་མཚན་ཉིད་གོང་དུ་བཤད་ པ་ཚང་བ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཡུལ་གྱི་ངེས་པའོ།། །། ལྔ་པ་ཆོ་ག་དངོས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་ལ། བདག་པོའི་དབང་བཤད་པ་དང་། བདག་པོ་ ཆེན་པོའི་དབང་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྩ་བའི་གཞུང་དགོངས་འགྲེལ་པའི་དོན་གྱིས་གོ་ རིམ་བསྟན། ཆོ་གའི་ངོ་བོ་ལ་ལོག་རྟོག་བསལ། བྱ་བའི་རིམ་པ་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། ། དང
Chinese
不應當向自己的父親祈請，對於具備功德且時機成熟的兒子，父親自己會知道婚禮之事。同樣，弟子們為了無上灌頂，不應當強烈地向上師祈請。我所教導的弟子是否具備資格，完全清淨的本性自會知曉。因此，上師應當了解弟子是否具備功德，並給予更高的灌頂。不具備功德的弟子不應當強求，如果具備成為更高法器的功德，稍微強烈地祈請也沒有太大過失。總之，對於不具備功德，特別是依賴明妃的弟子，上師不應當有絲毫的嫉妒和眼紅。否則，即使是瞬間的嫉妒念頭也會墮入地獄。如果可能產生這種念頭，上師不應給予更高的灌頂，弟子也不應請求。《續》中說：「如果從續部的國王那裡聽聞了勝者的行為，並且接受了灌頂之後，又產生嫉妒，那麼此人將會墮入第八地獄，直到窮盡。在那裡，針尖般的土地上，不善的果報會讓灌頂的地獄眾生四處遊蕩。因此，在人們心中有嫉妒之前，不應當接受灌頂。」如經中所說，不應當強烈祈請，並且必須捨棄嫉妒，這對於所有更高的灌頂都是如此，特別是對於上師的灌頂。這是上師們的教言。雖然這似乎沒有明確區分上師和弟子在灌頂方面的禁忌和需求，但暫時應以教言為重。在具備所有這些條件的基礎上，能夠勝任兩種上師（指事師和金剛上師）的，並且具備上述所有條件的，才是上師灌頂對象的確定標準。 第五，解釋實際儀軌的意義，包括解釋主尊的灌頂和偉大主尊的灌頂。首先，通過根本正文和注釋的意義來展示次第，消除對儀軌本質的錯誤觀念，並清晰地展示行為的次第。
English
One should never pray to one's own father; the father himself knows about the wedding affairs for a son who is endowed with qualities and whose time has come. Likewise, disciples should not strongly pray to the guru for the sake of the unsurpassed empowerment. Whether or not the disciple I am teaching is qualified, the perfectly pure nature itself knows. Therefore, the guru should know whether the disciple possesses qualities and bestow the higher empowerments. A disciple who does not possess qualities should not demand it, and if one possesses the qualities to become a vessel for the higher [empowerments], it is not a great fault to pray slightly strongly. In general, for those who do not possess qualities, especially those who rely on a vidyā, the guru should not have even a trace of jealousy or envy. Otherwise, even a momentary thought of jealousy will lead to hell. If such a thought is possible, the guru should not give the higher empowerment, and the disciple should not request it. The Tantra says: "If one hears the conduct of the Victorious One from the king of tantras, and even after receiving the empowerment, one becomes jealous again, then this one will enter the eighth hell until the end. There, on land like the tip of a needle, the fruits of non-virtue cause the hell beings of empowerment to wander everywhere. Therefore, empowerment should not be taken as long as people have jealousy in their minds." As stated, one should not pray strongly, and it is necessary to abandon jealousy. This is true for all higher empowerments in general, and especially for the guru's empowerment. This comes from the teachings of the gurus. Although this does not seem to clearly distinguish the differences between what is forbidden and what is needed for the guru's and disciple's empowerment, for the time being, the teachings should be given priority. On top of possessing all those qualities, being able to serve as both types of guru (referring to the karma guru and vajra guru), and possessing all the qualities mentioned above, is the definite criterion for the object of the guru's empowerment. Fifth, explaining the meaning of the actual ritual, including explaining the empowerment of the lord and the empowerment of the great lord. First, the order is shown through the meaning of the root text and the commentary, eliminating misconceptions about the nature of the ritual, and clearly showing the order of actions.