Tibetan
ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ་ལ་ཡབ་ཀྱང་པདྨའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་འཁྱུད་པར་ བྱེད་པ་ནི་རང་ལུགས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཡུམ་གཙོ་མོར་གྱུར་པ་ལ་ཡབ་ཀྱིས་འཁྱུད་པའི་ སྐབས་ཡབ་རྡོར་སྐྱིལ་གྱི་པང་དུ་ཡུམ་བཞུགས་ཤིང་། ཡབ་ཀྱི་ཞལ་རས་ལས་ཡུམ་གྱི་ཞལ་ རས་དཔངས་མཐོ་བར་བྱས་པས་བཞུགས་ཚུལ་འགལ་བའི་རྣམ་པས་སྐུ་གཟུགས་བཞེངས་ 3-215 པའི་ཚེ་མདུན་རྒྱབ་གང་ཡིན་ངོས་མི་ཟིན་པ་འདྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མི་མཛེས་པ་དག་བྱུང་ངོ་། །སྐུའི་ རྒྱན་དང་རྣམ་འགྱུར་ལ་སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔ་པོ་རྣམ་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན་དུ་བཤད་ པས་སྐུ་ལ་ཡང་རུས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་འགོད་པ་དང་། སེམས་དཔའ་སེམས་མ་རྣམས་རིན་པོ་ ཆེའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན་ཡིན་པས་དར་དང་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པ་བྱེད་ཅེས་འོད་ཟེར་འཕྲེང་བ་ ལས་བཤད་པ་ཡང་མི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་མོད། ཕྱག་རྒྱུན་ལ་ནི་ཐོར་ཚུགས་ཀྱི་ཁྱད་ཙམ་མ་ གཏོགས། གཞན་འདྲ་བར་དང་སྲབ་མོའི་ན་བཟའ་ཅུང་ཟད་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཉིད་ མཛད་དོ། །དེ་དག་ལས་རིགས་ལྔའི་ཐོག་མ་མི་བསྐྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་ནི། ཐོག་མ་བསྐྱེད་པའི་ དུས་རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁའ་སྦྱོར་བྱེད་རིགས་བྱེ་བྲག་པ་ཡིན་ཡང་ནམ་མཁར་སྤྲོས་སེམས་ཅན་ གྱི་དོན་མཛད་དེ། སླར་ཡང་གཙོ་བོ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིད་ལ་བདག་པོའི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་ ནས་གཟུང་སྟེ། གཙོ་བོ་དང་གཉིས་མེད་དུ་བྱེད་དམ། གཙུག་ཏོར་རམ་ཐུགས་ཀར་གཟུགས་ བརྙན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་འགོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། རིགས་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུན་གཅིག་པོའི་བར་ སྐབས་དེར་སྐུའི་རྣམ་པ་འགྱུར་བའང་མི་འཐད་པས་གནས་སྐབས་ཕྱི་མ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། རང་འདྲའི་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མས་འཁྱུད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔར་ གཙོ་བོ་ཀུན་ཁྱབ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ཞུགས་པས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཤེས་རོ་མཉམ་ པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ཁྱབ་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོར་ཡང་གསལ་བར་མངོན་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐུའི་ ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་ལས་ཀྱང་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ཉིད་བཟང་ངོ་། ། དེའི་ཚེ་སྤྱིར་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་ཡང་རིགས་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། གཙོ་བོ་ཉིད་རིགས་གཉིས་ འདུས་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་འགྲེལ་ཉིད་ལས་དེ་ཙམ་ཁོ་ན་ གསུངས་ཤིང་། སྤྲོས་པ་གཞན་མ་མཛད་པ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་རྒྱུ་རྡོར་ འཛིན་མི་བསྐྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་དང་། འབྲས་བུ་རྡོར་འཛིན་རྡོར་སེམས་ཡབ་ཡུམ་ཡིན་ཅིང་། 3-216 རྒྱལ་མཆོག་གཉིས་ཀར་
Chinese
至于（佛）母安住的方式，（佛）父也以莲花跏趺坐拥抱，这是自宗的规矩。有些（人）认为，当（佛）父拥抱以（佛）母为主尊时，（佛）母安住在（佛）父金刚跏趺坐的腿上，（佛）母的脸庞比（佛）父的脸庞更高，以这种安住方式不协调的姿态塑造身像时，会出现分不清前后，极其不美观的情况。 至于身像的装饰和姿态，因为说五部佛都是发髻散乱的形象，所以在身上也要安放六种骨饰手印，而本尊佛母都是珍宝发髻的形象，所以要用绸缎和珍宝来装饰，虽然《光芒之鬘》中这样说也不错。但在实际传统中，除了发髻的差别之外，其他都一样，只有轻薄的衣服和珍宝的装饰。 在这些之中，五部佛之首的不动佛父母，最初生起时，虽然是能将阿赖耶识与虚空结合的特殊部族，但在虚空中做饶益有情之事。之后又以主尊的身份进入时轮金刚，从那时起，要么与主尊无二无别，要么在顶髻或心间以影像的方式安放，都可以，因为是所有部族。在唯一的传承中，在那段时间里，身像的形象发生改变也是不合理的，因为后来的状态就是主尊本身。因此，（不动佛）被自己的佛母金刚界自在母所拥抱。 这样一来，以前主尊是普贤金刚萨埵，因为他进入（不动佛），以智慧识与阿赖耶识融为一体的方式，也清楚地显现为普贤不动佛的体性。对此，与其说这是身像中以影像的方式安住，不如说融为一体更好。那时，虽然总的来说是普贤，但如果从六部的角度来说，要知道主尊本身就是两种部族融合而成，最为重要。因此，经续的注释中只说了这么多，没有做其他的阐述，这就是原因，所以有些智者认为，因位的金刚持是不动佛父母，果位的金刚持是金刚萨埵父母。 3-216 在两位至尊（金刚持和金刚萨埵）中。
English
As for the way the (Buddha) Mother resides, the (Buddha) Father also embraces in the lotus posture, which is the rule of our own tradition. Some (people) think that when the (Buddha) Father embraces with the (Buddha) Mother as the main deity, the (Buddha) Mother resides on the lap of the (Buddha) Father's vajra posture, and the (Buddha) Mother's face is higher than the (Buddha) Father's face. When the body is shaped in this uncoordinated posture, it is difficult to distinguish the front from the back, and it is extremely unsightly. As for the decoration and posture of the body, because it is said that the five Buddha families are all in the image of disheveled hair, so six kinds of bone ornaments should also be placed on the body, and the main deity Buddha Mothers are all in the image of precious jewel hair buns, so they should be decorated with silk and jewels. Although it is good to say this in the Garland of Light. But in the actual tradition, except for the difference in hair buns, everything else is the same, only thin clothes and jewel decorations. Among these, the first of the five Buddha families, the Akshobhya Buddha parents, when they first arise, although they are a special clan that can combine the Alaya consciousness with the void, they do the benefit of sentient beings in the void. Then, as the main deity, they enter the Kalachakra, and from that time on, either they are inseparable from the main deity, or they can be placed in the crown of the head or in the heart in the form of an image, because they are all clans. In the only lineage, it is unreasonable for the image of the body to change during that period, because the later state is the main deity itself. Therefore, (Akshobhya Buddha) is embraced by his own Buddha Mother Vajradhatvishvari. In this way, the main deity was previously Samantabhadra Vajrasattva, because he entered (Akshobhya Buddha), in the way that wisdom consciousness and Alaya consciousness are integrated, it is also clearly manifested as the nature of Samantabhadra Akshobhya. In this regard, it is better to say that they are integrated into one rather than residing in the body in the form of an image. At that time, although it is generally Samantabhadra, if viewed from the perspective of the six families, it should be known that the main deity itself is the fusion of two families, which is the most important. Therefore, the commentary on the tantras only says this much, and does not make other elaborations, which is the reason, so some wise people think that the Vajradhara of the cause is the Akshobhya Buddha parents, and the Vajradhara of the result is the Vajrasattva parents. 3-216 In the two supreme (Vajradhara and Vajrasattva).
Tibetan
ལ་མཁའ་སྤྲོའི་གཙོ་བོ་ཡབ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། གཙོ་མོ་ཡུམ་རྡོར་ དབྱིངས་དབང་ཕྱུག་མ་སོ་སོར་བྱས་ནས། རྗེས་འབྲང་གི་ལྷ་ཡུམ་ཤེས་ཕྱིན་མ་དང་ཡབ་རྡོར་ སེམས་ཀྱིས་འཁྱུད་པ་ཙམ་ཞིག་སྤྲོས་ནས། མི་བསྐྱོད་པ་ཡུམ་བཅས་ཡབ་དང་། རྡོར་དབྱིངས་ མ་ཡབ་བཅས་ཡུམ་ལ་ཐིམ་པར་བཞེད་པ་དང་། རྒྱ་གཞུང་འགའ་ཞིག་ལས་ཀྱང་གཞན་དེ་ དང་མཐུན་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་ཁ་སྦྱོར་ཞིག་སྤྲོས་ནས་ཚུར་བསྡུས་ནས་ཁ་ཕྲལ་ཏེ་ གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་སོ་སོ་ལ་བསྟིམ་པར་འདོད་པ་ནི། རྒྱལ་མཆོག་དང་པོའི་སྐབས། གཙོ་བོ་མི་ བསྐྱོད་པ་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟིམ་པས་མི་བསྐྱོད་པ་ཉིས་ལྡབ་ལྷག རྡོར་སེམས་ཆད། གཉིས་ པའི་སྐབས་གཙོ་མོ་རྡོར་དབྱིངས་དབང་ཕྱུག་མའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་རྡོར་དབྱིངས་མ་བསྟིམ་པས་ དབྱིངས་ཕྱུག་མ་ཉིས་ལྡབ་ཏུ་ལྷག ཤེས་ཕྱིན་མ་རྩ་བ་ནས་ཆད་པས་ལུགས་དེ་གཉིས་ནི་མི་ ལེགས་ལ། ཡང་ཕྱིས་ཀྱི་ཁ་ཅིག་རྒྱལ་མཆོག་གཉིས་ཀ་ལ་རྡོར་སེམས་དང་མི་བསྐྱོད་པ་ གཉིས་ཀར་དུས་མཉམ་དུ་བསྐྱེད་ནས། རྡོར་དབྱིངས་མ་དང་ཤེས་ཕྱིན་མ་ཡང་ལོགས་སུ་ བསྐྱེད། སོ་སོ་ལ་ཡབ་ཡུམ་ཕན་ཚུན་གྱིས་འཁྱུད་པར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ། རྡོར་ སེམས་དང་མི་བསྐྱོད་པ་ཡུམ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ལྷ་བཞི་ཡབ་ལ་གཞུག་ཅིང་། རྡོར་དབྱིངས་མ་ དང་ཤེས་ཕྱིན་མ་ལ་ཡབ་ཀྱིས་འཁྱུད་པ་སྟེ། ལྷ་བཞི་ཡུམ་ལ་སྟིམ་པར་བྱེད་ན། འདི་ནི་རང་ གིས་པདྨ་གདན་ཅན་ནི། ལྷ་བགྲོང་ཚུལ་ནོར་བའི་ཁ་གྲངས་སྒྲིག་པའི་ཆེད་ཁོ་ནར་བྱས་མོད་ ཀྱང་། རང་བཟོའི་རྣམ་འགྱུར་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཕལ་གྱིས་གོ་བླ་བ་འདུག་ཅིང་། མཁའ་ ནང་དུ་འཁོར་རྣམས་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་གཙོ་བོ་ཕོ་མོ་མི་འདྲ་བ་བཞི་བྱུང་པ་དང་། ཡུམ་ལ་ལྷ་ ཕོ་བསྟིམ་པ་སོགས་ལུང་རིག་མན་ངག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་མ་ཟད། འཇིག་རྟེན་པའི་ ལུགས་དང་ཡང་འགལ་ཞིང་། འདི་འདྲ་སྒོམ་པ་པོ་མང་པོ་མ་བྱུང་བས་ལེགས་སྣང་། མང་དུ་ བྱུང་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུར་དང་སྐལ་ངན་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་པར་ 3-217 བྱའོ། །པདྨ་གདན་ཅན་གྱི་ལྷ་གྲངས་བགྲོང་བ་ལ་ཡང་འདིས་མི་ཕན་ཏེ། དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ དངོས་སུ་ཡོད་པ་དགོས་ཀྱི། བསྟིམ་ནས་ཁོང་དུ་བཞུགས་པས་གོ་མི་ཆོད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ཡེ་ ཤེས་པ་བསྟིམ་པས་ལྷ་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རིག་པའི་གནོད་ བྱེད་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། གསང་འདུས་ལུགས་གཉིས་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་ལྟར་ མངལ་དཀྱིལ་གྱི་གཙོ་བོ་དེ་ཕྱི་
Chinese
关于空行母仪轨的主尊，父尊为不动明王，主母为金刚界自在母，各自安立。后随的佛母般若佛母和父尊金刚萨埵仅仅以拥抱来开展。不动明王与佛母一同融入父尊，金刚界母与父尊一同融入母尊，这样认为。有些汉地的典籍中也与此相同，但也有不动明王父尊与佛母交合后收回，然后分开，融入各自的主尊父尊和母尊中。第一世嘉瓦仁波切时，主尊不动明王融入不动明王，导致不动明王增加一倍多，金刚萨埵消失。第二世时，主母金刚界自在母的本体也融入金刚界母，导致金刚界母增加一倍，般若佛母完全消失，这两种方式都不好。还有后来的某些人，在两位嘉瓦仁波切那里，同时生起金刚萨埵和不动明王，金刚界母和般若佛母也单独生起。各自与父尊母尊互相拥抱后开展，然后金刚萨埵和不动明王与佛母一同，即四尊神融入父尊，金刚界母和般若佛母被父尊拥抱，即四尊神融入母尊。这仅仅是为了自己莲花座仪轨中，清算错误的神灵数量，但自创的形态非常明显，大多数人都容易理解。虚空中出现了四位不同的男女主尊来控制眷属，以及母尊融入男神等，不仅与经文、理证和口诀完全相悖，而且也与世俗的道理相违背。幸好没有出现太多这样修习的人，如果多了，世间的灾难和厄运会增加，这些要从言语中得知。对于莲花座仪轨中清算神灵数量也没有帮助，因为那需要外在真实存在的神灵，融入后住在里面是没用的。另外，融入智慧尊会使神灵数量变得非常多。这还有其他的理证损害，比如密集金刚两种仪轨一样的坛城，像嘉瓦仁波切一样，胎藏界的中心主尊在外面。
English
Regarding the main deity of the Dakini practice, the father deity is Akshobhya, and the main mother is Vajradhatvishvari, each established separately. The subsequent goddess Prajnaparamita and the father deity Vajrasattva are only manifested by embracing. Akshobhya and the mother together merge into the father deity, and Vajradhatvishvari and the father deity together merge into the mother deity, which is the view. Some Chinese texts also agree with this, but there are also those who manifest Akshobhya father deity and mother deity in union, then retract them, separate them, and merge them into their respective main father and mother deities. In the time of the First Gyalwa Rinpoche, the main deity Akshobhya merges into Akshobhya, causing Akshobhya to more than double, and Vajrasattva disappears. In the time of the Second, the essence of the main mother Vajradhatvishvari also merges into Vajradhatvishvari, causing Vajradhatvishvari to more than double, and Prajnaparamita completely disappears, so these two methods are not good. Also, some later people, in both Gyalwa Rinpoches, simultaneously generate both Vajrasattva and Akshobhya, and also separately generate Vajradhatvishvari and Prajnaparamita. After each embraces the father and mother deities, they are manifested, and then Vajrasattva and Akshobhya together with the mother deity, i.e., four deities, are placed in the father deity, and Vajradhatvishvari and Prajnaparamita are embraced by the father deity, i.e., four deities merge into the mother deity. This is only for the purpose of correcting the number of deities in the Lotus Seat practice, but the self-created form is very obvious, and most people can easily understand it. Four different male and female main deities appear in the sky to control the retinue, and the mother deity merges into the male deity, etc., which not only completely contradicts the scriptures, reasoning, and oral instructions, but also contradicts worldly logic. Fortunately, not many people practice in this way. If there were more, disasters and misfortunes in the world would increase, which should be understood from speech. It is also not helpful for correcting the number of deities in the Lotus Seat practice, because that requires externally existing deities, and merging them and residing inside is useless. In addition, merging wisdom deities would make the number of deities very large. There are also other logical harms to this, such as the mandala of the Guhyasamaja two practices, like the Gyalwa Rinpoche, the central main deity of the Garbhadhatu is outside.