Tibetan
ང་དུ་ཡང་རྩ་དུང་ཅན་མ་ལས་ཀྱང་ཨ་ ཝ་དྷཱུ་ཏི་གཙོ་ཆེ་བ་དང་། གཞན་བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཡང་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་ཞབས་ཀྱིས་འཇིགས་ བྱེད་ཆེན་པོ་མནན་པ་སོགས་དང་གནད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་ངོ་། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཨ་བྷ་ ཡའི་འཕྲེང་བ་གཉིས་དང་། སཱ་དྷུ་པུ་ཏྲ་ལ་དང་། བསྟོད་པ་རྒྱུན་ཆགས་སོགས་ལས་དཀྱིལ་ འཁོར་བཞི་བརྩེགས་སུ་བཤད་དོ་སྙམ་ན། སློབ་དཔོན་དེ་དག་གིས་རང་རང་གི་བླ་མའི་མན་ ངག་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྦྱར་བ་ཡིན་ན་མི་འགལ་ཏེ། མན་ངག་ལས་བྱུང་བ་དགག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འོན་ཀྱང་རྒྱུད་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་དངོས་མ་ཡིན་ཅིང་། འོ་སྐོལ་ཐམས་ཅད་སློབ་ དཔོན་དེ་དག་གི་སྲོལ་ཀ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཆོས་འདི་ལ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ པར་མཚུངས་པས། རང་ལུགས་ལ་དེ་མི་མཛད་པ་བཟང་ལ། སློབ་དཔོན་དེ་དག་གི་བྱིན་ རླབས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ལུགས་བཞིན་བྱེད་པ་ལེགས་མོད་ཀྱང་། རྒྱུད་ འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད། རྭ་འབྲོ་སོགས་ལ་བྱིན་རླབས་རེ་ཞིང་། སློབ་དཔོན་ གཞན་གྱི་ལུགས་འཛིན་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་སྲོལ་ཀ་ཞིག་གོ །འོན་ཀྱང་འཇིགས་མེད་ 3-159 འབྱུང་གནས་བཞེད་པ་དེ་ལ་ཁོང་རང་གི་བླ་མའི་མན་ངག་དང་། ལྷའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་ མཚོན་དོན་དག་སྦྱོར་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡོད་དེ། ཁྱེད་ཅག་ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ བཞི་རྩེག་ལ་ཞེན་འཐེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་རིག་གོ །འདི་ཡང་ཁོ་བོས་ གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པས་མི་སྤྲོའོ། །གོང་གི་ལུང་ཚིག་གིས་བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་འདིར་ གཙོ་བོའི་པདྨ་ཡང་ༀ་ལས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་གཙོ་ཆེ་ལ། ཡི་གེ་ལྔ་བརྩེགས་ལས་བསྐྱེད་པ་ མདུན་བསྐྱེད་རྡུལ་ཚོན་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁོ་ན་ལ་གལ་ཆེ་བ་དང་། ཡང་མོས་པའི་ཁྱད་ པར་གྱིས་བདག་མདུན་གང་ལ་ཡང་པཾ་ལས་བསྐྱེད་ཀྱང་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཁོར་གྱི་ གདན་བཤད་ན་ཐུགས་དཀྱིལ་རྩིག་པའི་ནང་གི་ལྷ་རྣམས་པདྨའི་གདན་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ ཅིང་། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། དེ་ཡི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེའི་ས་ལ་ནོར་བུའི་འོད་ཟེར་ཚོགས་ཀྱིས་དཀྱིལ་ འཁོར་རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་སྟེ། །ༀ་ཡིག་ཡེ་ཤེས་ལས་སྐྱེས་རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་པདྨ་ཟླ་བ་དང་ནི་ ཉི་མ་དག་གི་གདན། །ཕྱི་རོལ་ཏུ་ནི་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནོར་གྱི་པདྨ་འདི་ནི་ཟླ་བ་ཉི་མས་ རྣམ་པར་དམན། །ཕྱི་རོལ་ཕྱོགས་དང་ཟུར་གྱི་ཆར་ནི་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་པདྨ་སྒོ་ཡི་དབུས་སུ་ ཤིང་རྟ་རྣམས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང
Chinese
我認為即使是從顱骨鬘母（藏文：རྩ་དུང་ཅན་མ་）來說，阿瓦杜帝（藏文：ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏི་）也是最重要的。此外，在生起次第中，如同勝樂金剛以足壓伏大威德金剛等，具有相同的要點，因此這裡也是一樣。即使如此，如果有人認為阿巴亞的兩個花鬘，薩度布扎拉，以及持續不斷的讚頌等，都說到了四重壇城，那麼，那些論師是依據各自上師的口訣而結合的，這樣並不矛盾。因為口訣所生的，是不可否認的。然而，這並非經續釋的真正意旨。我們大家也不是依賴那些論師的傳統和加持的傳承，而進入這個法門的，這一點是相同的。因此，在自己的體系中不這樣做是好的。如果依賴那些論師的加持傳承，按照他們的方式做是好的，但是，只要不是經續釋的意旨，就一邊希望從饒、卓（藏文：རྭ་འབྲོ་）等人那裡得到加持，一邊又持有其他論師的體系，這是一種令人驚訝的傳統。然而，無畏生處（藏文：འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་）的觀點，有他自己上師的口訣，以及從天神的力量所生的象徵意義結合的特殊之處。你們這些執著於日月星時四重壇城的人，連一點邊都不知道。這我也已經在其他地方說過了，所以不再贅述。上面的引文說明，在自生次第的階段，主要本尊的蓮花也是從嗡（藏文：ༀ，梵文天城體：ओ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）字所生最為重要，而從五字重疊所生，只對前生、顏料等的壇城才重要。此外，由於意樂的差別，無論自生還是前生，從邦（藏文：པཾ，梵文天城體：वँ，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：邦）字所生也是可以的。現在如果解說眷屬的座墊，那麼心間壇城牆壁內的諸神都是坐在蓮花座墊上的。經續中說：「其中心是金剛地，珍寶光芒聚集，壇城完全照耀。嗡（藏文：ༀ，梵文天城體：ओ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）字從智慧所生，勝者至尊的蓮花是月亮和太陽的座墊。外圍是語的壇城，珍寶蓮花比日月更為低劣。外圍方向和角落的部分是太陽的蓮花，門的中央是車乘。」這樣說了。
English
I think that even from the perspective of the Skull Garland Mother, the Avadhuti is the most important. Furthermore, in the generation stage, just as Chakrasamvara subdues Mahabhairava with his feet, it has the same key points, so it is the same here. Even so, if someone thinks that the two garlands of Abhaya, Sadhuputra, and the continuous praises, etc., all speak of the fourfold mandala, then those teachers combined them based on their own gurus' oral instructions, and this is not contradictory. Because what arises from oral instructions cannot be denied. However, this is not the true intention of the tantric commentaries. We all do not rely on the traditions and blessings of those teachers to enter this Dharma, and this point is the same. Therefore, it is good not to do so in one's own system. If one relies on the blessing lineage of those teachers, it is good to act according to their way, but as long as it is not the intention of the tantric commentaries, it is a surprising tradition to hope for blessings from Ra, Dro, etc., while holding the system of other teachers. However, the view of Fearless Source has the special feature of combining his own guru's oral instructions and the symbolic meaning arising from the power of the deities. You who are attached to the fourfold mandala of sun, moon, stars, and time do not even know a little bit of the edge. I have already said this elsewhere, so I will not elaborate further. The above quotation explains that in the stage of self-generation, it is most important that the lotus of the main deity is also generated from the letter Om (藏文：ༀ，梵文天城體：ओ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡), and that generation from the five stacked letters is only important for the mandala of front generation, pigments, etc. Furthermore, due to the difference in intention, it is permissible to generate from the letter Bam (藏文：པཾ，梵文天城體：वँ，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：邦) in either self-generation or front generation. Now, if we explain the seats of the retinue, then the deities inside the walls of the heart mandala are seated on lotus seats. The tantra says: 'In its center is the vajra ground, a collection of jewel rays, the mandala completely shines. The lotus of the supreme Victorious One, born from the wisdom of the letter Om (藏文：ༀ，梵文天城體：ओ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡), is the seat of the moon and sun. The outer circle is the mandala of speech, this jewel lotus is inferior to the moon and sun. The outer directions and corners are the lotus of the sun, and in the center of the doors are chariots.' Thus it is said.