Tibetan
གྱི་ཁ་དོག་དཀར་དམར་མཐིང་གསུམ་ མམ། ཐབས་ཤེས་སོ་སོའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་སྦྱར་བ་སོགས་ཁ་དོག་གི་ཆ་ནས་མི་འགྲིག་ པས་སྒྲ་གཅན་མཐིང་ཁ་ཉིད་བྱའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་ས་བོན་ཨ་ཐུང་གསུངས་པ་ ནི། སྒྲའི་གཞུང་ལས་ཨ་ཐུང་ངུས་ཨ་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀར་མཚོན་པ་བཤད་ཅིང་། ཁམས་ ལེའི་ཟུང་བདུན་གྱི་སྐབས། ཨ་རིང་ཐུང་གཉིས་སྒྲ་གཅན་དུས་མེའི་ས་བོན་དུ་བཤད་པས་ཨཾ་ ཨཿཨ་ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་བཞི་ཅར་བསྟན་པ་འཐད་ལ། དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ བཞི་བརྩེགས་དགོས་སོ་ཞེས་དང་། རིག་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་རྩ་དབུ་མ་དང་དུང་ཅན་མ་ ཡང་འབྲེལ་བ་དང་། སྒྲ་གཅན་དུས་མེ་ཡང་ལྷ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་མགོ་གཞུག་ཡིན་ན། སྒྲ་གཅན་ ནམ་མེ་ཞེས་གཅིག་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་ཀར་གོ་སྟེ། ལུས་མ་མོ་མེད་པའི་མགོ་རེ་ གཞུག་རེ་གདན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་ལ། ལུང་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རོ་མཉམ་གྱི་ སྐབས་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་མེའི་སྟེང་དུ་སྟེ། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་སྒྲ་གཅན་དང་དུས་མེའི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཡེ་ལེའི་ཉིས་བརྒྱ་སོ་ལྔ་པར། སྒྲ་གཅན་མེ་ དང་ཟླ་བ་ཉི་མ་བཞི་པོར་བརྗོད་དེ་ས་ཆུ་སྲེག་གཟའ་རླུང་དང་སྟོང་བ་གང་། །ཞེས་པ་རྩ་ འགྲེལ་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གདན་ ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་བཞི་བརྩེགས་དགོས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་དག་ནི་ལྟར་སྣང་སྟེ། ཡེ་ལེའི་ལུང་དེ་ནི་ རིགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དང་མཐུན་པར་མཛད་དེ་ཕྱིའི་བྱེད་པོར་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ རང་གི་ལུས་ལ་ཚང་ཚུལ་བཤད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་མ་འབྲེལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་ བཞི་འབྱུང་བ་ལྔ། གཟའ་བཅུ་ལས་ལྷག་མ་དྲུག གླིང་བཞི་འདོད་ཡོན་ལྔ། ཡོན་ཏན་གསུམ་ རྣམས་ནང་ལུས་ལ་ཚང་ཚུལ་བརྩི་བ་ཙམ་སྟེ། འདི་དག་གི་སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས་པའི་ཉམས་ 3-157 ལེན་གྱི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི་གཞན་ཡོད་དོ། །འོ་ན་སྐབས་དེར་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ བཞི་པོ་སྟེ་གདན་བཞིའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རིགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་ རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་གདན་དུ་བྱེད་རྒྱུ་ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་བཞི་པོ་དེ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བཞུགས་གདན་སྟོན་པའང་མིན་ལ་བརྩེགས་པའི་དོན་ཡང་མིན་ནོ། །རོ་ མཉམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ལུང་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་བརླིང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། རྭ་དང་ཤོང་གིས་འགྱུར་ལས་ དེ་བཞིན་དུ་
Chinese
的颜色是白、红、蓝三种，或者，与各自的方便智慧的身语意相结合等，从颜色的角度来说不合适，所以罗睺就应该是蓝色的。又有些人这样说，种子字说是短阿（藏文：ཨ་ཐུང་）。从声明的角度来说，短阿代表长阿和短阿两种。在康熙的七对（藏文：ཁམས་ལེའི་ཟུང་བདུན་）的场合，长阿和短阿两种被说是罗睺时轮的种子字，所以唵（藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：唵），阿（藏文：ཨཿ，梵文天城体：अः，梵文罗马拟音：aḥ，汉语字面意思：阿），阿（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）这三个字本身就恰当地表示了日、月、罗睺、时轮这四者。因此，需要四重轮坛。其他的智慧分类，如中脉和海螺脉也与此相关。罗睺时轮也是同一个神的首尾，说罗睺或火，说一个就代表两个，因为没有母体的头和尾不能作为坐垫。也有人这样说。作为论证的依据，在等味（藏文：རོ་མཉམ་）的场合中说：在巨大的快乐中，在火之上，在月亮、太阳、罗睺和时轮的轮坛之上。叶氏（藏文：ཡེ་ལེ）的二百三十五页中说：罗睺被称为火、月亮和太阳四者，即地、水、火、风和空。根本释也指出了这一点。他们这样说。像这样说，一定要将日月罗睺时轮四者重叠作为坐垫的论证，看起来似乎是这样，但叶氏的教证与种姓续部相符，将外在的作者所依附的事物，说成是自身圆满的方式，所以是不相关的。也就是说，日月罗睺时轮四者、五大、超过十曜的剩余六者、四大洲、五种欲妙、三种功德，仅仅是计算内在身体圆满的方式。这些的精要意义在修习的时候，有其他的结合方式。那么，有人会想，那时这些的结合就是四者，即四个坐垫。但那是种姓续部的神各自的坐垫，就是日月罗睺时轮四者。这是那个意思，并不是在展示时轮金刚的坐垫，也不是重叠的意思。等味的场合的教证，虽然看起来像是可靠的论证，但拉瓦（藏文：རྭ་）和香（藏文：ཤོང་）的翻译中也是如此。
English
The colors should be white, red, and blue, or it is inappropriate in terms of color to combine with the body, speech, and mind of each method and wisdom, so Rahu should be blue. Some say that the seed syllable is short A (Tibetan: ཨ་ཐུང་). According to the science of sound, short A represents both long and short A. In the case of the seven pairs of Khampa (Tibetan: ཁམས་ལེའི་ཟུང་བདུན་), long and short A are said to be the seed syllables of Rahu and Kalachakra, so Om (Tibetan: ཨཾ་, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Romanization: aṃ, Literal Chinese meaning: Om), Ah (Tibetan: ཨཿ, Sanskrit Devanagari: अः, Sanskrit Romanization: aḥ, Literal Chinese meaning: Ah), and A (Tibetan: ཨ་, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Chinese meaning: A) themselves appropriately represent the four: sun, moon, Rahu, and Kalachakra. Therefore, a four-layered mandala is necessary. Other categories of wisdom, such as the central channel and the conch channel, are also related. Rahu and Kalachakra are also the beginning and end of the same deity. Saying Rahu or fire, saying one means both, because a head and tail without a mother's body cannot be used as a seat. Some also say this. As proof from scripture, in the case of equal taste (Tibetan: རོ་མཉམ་), it says: In great bliss, on top of fire, on top of the mandalas of the moon, sun, Rahu, and Kalachakra. In the two hundred and thirty-fifth page of Yele (Tibetan: ཡེ་ལེ), it says: Rahu is called the four: fire, moon, and sun, which are earth, water, fire, wind, and emptiness. The root commentary also points this out. They say this. Saying this, the proof that the four, sun, moon, Rahu, and Kalachakra, must be stacked as a seat seems to be so, but the scripture of Yele agrees with the lineage tantra, saying that the things attached to external agents are the way to complete oneself, so it is irrelevant. That is, the four, sun, moon, Rahu, and Kalachakra, the five elements, the remaining six of the ten planets, the four continents, the five desires, and the three qualities are merely ways of calculating the completion of the inner body. The essential meaning of these, in the practice, has other ways of combining. Then, one might think that the combination of these at that time is the four, that is, the four seats. But those are the seats of the deities of the lineage tantra, which are the four, sun, moon, Rahu, and Kalachakra. That is the meaning, it is not showing the seat of the Kalachakra, nor is it the meaning of stacking. The scripture in the case of equal taste, although it seems to be a reliable proof, is also the same in the translations of Rawa (Tibetan: རྭ་) and Shong (Tibetan: ཤོང་).
Tibetan
བྱུང་མོད། རང་ལུགས་ཀྱི་འགྱུར་དང་། འ་ཞ་སོགས་འགྱུར་རྙིང་འགའ་ལས། སྒྲ་ གཅན་ནམ་དུས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་འབྱུང་ལ། དེའི་ནམ་གྱི་སྒྲ་ཡང་དོན་གཅིག་མིང་གི་ རྣམ་གྲངས་སུ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཡིན་པས་བཞི་རྩེག་བཀག་པ་ཡིན་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་ འདམ་ཁའི་ཚིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ར་ཧུ་ཀཱ་ལཱགྣི་ཞེས་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པའང་ཡིན་ ཏེ་སངས་རྒྱས་ཐུབ་པ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩ་དབུ་མ་དང་དུང་ཅན་མ་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་ ཀྱང་མདུད་པ་ཤིན་ཏུ་དམ་པས་བཀག་པ་དང་། ཁམས་དང་བྱེད་ལས་ཤིན་ཏུ་མི་མཚུངས་ པས། རྒྱུད་འདིའི་ལུགས་ལ་རྩའི་གཙོ་མོ་དྲུག་ཅེས་སོ་སོར་མཛད་པ་ཉིད་གཙོ་ཆེ་ལ། སྒྲ་ གཅན་དང་དུས་མེ་ཡང་ཕྱི་ན་ཡོད་པའི་ལྷ་དེ་རྒྱུད་གཅིག་ཀྱང་སྔོན་སྟོད་སྨད་ཆད་དེ་སྲོག་ གཉིས་སུ་གྱུར་ནས་སྟོད་སྨད་སོ་སོར་གནས་ནས་བྱ་བ་བྱེད་པར་གྲགས་ཤིང་། གཟའ་བཅུའི་ སྐབས་ལྷ་སོ་སོ་རེ་རེ་རྐང་ཐུབ་ཏུ་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་དང་མཐུན་པར་རྒྱུད་སྡེ་ གཞན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་མང་པོར་ཡང་སྒྲ་གཅན་ཁོག་སྟོད་ལས་མེད་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། ལུས་དང་བྲལ་བའི་མགོ་གཞུག་གཅིག་ཁོ་ན་འགོད་པ་མི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་ཁྱེད་རང་ལ་ཡང་ མཚུངས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་སྒྲ་གཅན་ནི་མགོ་བོ་དང་། དུས་མེ་ནི་མཇུག་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། ལུས་མ་མོ་མེད་པའི་མགོ་གཞུག་ཁོ་ན་མནན་པར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་གཞུང་གི་སྒྲུབ་ བྱེད་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མི་འབྲེལ་ཏེ། དེ་ནི་གཞུང་རྩོམ་པ་ལ་ཚིག་ཉུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཨུཏ་ཀྱིས་སྡེ་ 3-158 དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུར་སྒྲ་གཞུང་གི་བརྡ་ཆད་དང་ཡི་གེའི་བསྡུ་བ་རྣམས་ནི། དོན་ མང་པོ་ཚིག་ཉུང་ངུ་ལ་འདུ་བའི་ཕྱིར་སྒྲ་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་གསར་དུ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན། ཀུ་ཡིག་གིས་ཀ་སྡེ་མཚོན་ནའང་ཀུ་ཡིག་དེ་ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་ནི་ཡིག་ཚོགས་ཆུང་བའི་ཕྱིར། བློས་བཅོས་ཏེ་སྦྱར་བ་ཡིན་ལ་འདིར་ ནི་ཨཱ་ཡིག་རིང་པོ་གཅིག་ལྷག་པོར་འབྲི་བ་ལ་དཀའ་ཚེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྙན་བརྒྱུད་ དུ་སྦས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོའི་གནས་ཐབས་ ལ་ཨ་ཐུང་དེ་ཨ་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ནམ་དུ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་རང་ ལུགས་ནི། རྒྱུད་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་དུས་མེ་ལོགས་སུ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཡང་ དུས་མེ་ལས་སྒྲ་གཅན་ཉིད་ལྷག་པར་གྲགས་ཤིང་། ན
Chinese
虽说如此，但从自宗的译本和阿夏等一些旧译本中，有出现“罗睺或时火之坛城”的说法。其中的“南”字也是表示意义相同、名称不同的词语，所以禁止四重叠加。两个坛城也不是泥潭的词语。还有，将罗睺迦罗睺火（梵文：Rāhu-Kālagnī）作为一个来表示，就像称呼释迦牟尼佛一样。虽然根本中脉和具鬟母续部相互关联，但由于结扣非常紧密而被禁止，并且界和作用非常不同。因此，此续部的宗派认为分别设立六个主要脉更为重要。罗睺和时火也是存在于外部的神祇，即使是同一个续部，也因为先前上下断裂而变成了两个生命，据说上下分别存在并发挥作用。并且，为了在十曜的场合中，使每个神祇都能各自独立，并且为了与这些相符，在其他续部的许多修法中，也有出现“罗睺只有上半身”的说法。说“安置与身体分离的头尾是不合理的”，这对您来说也是一样的。按照您的宗派，罗睺是头，时火是尾巴，那么就变成了压制没有母体的头尾了。声论的论证也极不相关，那是因为著书时为了文字简略，比如“乌特（梵文：ut）与组3-158一起”之类，声论的术语和文字的缩略等，是为了用少量文字包含多种意义，所以是声论师们新造的，并非涉及事物本身。即使“古”字代表“嘎”组，但“古”字也不是嘎卡嘎嘎阿。因此，那些是因为文字集合小，所以是经过思考后创造的，而在这里，写一个长长的阿字没有困难，并且也没有必要说成是隐藏在口耳相传中，而且从事物存在的角度来看，短阿永远不可能既是长阿又是短阿。因此，自宗是不将续部注释的观点与时火分开的，而且在外界，罗睺比时火更为出名。
English
Although so, from the translations of our own tradition and some old translations such as A-zha, there are statements such as "Rāhu or the mandala of Kālagnī." The word "nam" in it is also a word that shows the same meaning and different names, so the quadruple stacking is prohibited. The two mandalas are also not words for a mud pit. Also, it is also shown as one, Rāhu-Kālagnī, just like calling the Buddha Shakyamuni. Although the root central channel and the Vajravarahi Tantra are connected as one, they are prohibited because the knots are very tight, and the elements and functions are very different. Therefore, in the tradition of this tantra, it is more important to separately establish the six main channels. Rāhu and Kālagnī are also deities that exist externally, and even though they are the same tantra, they are said to have become two lives because they were previously cut off at the top and bottom, and they exist and function separately at the top and bottom. Also, in the case of the ten planets, it is necessary to make each deity independent, and in order to be consistent with these, in many sadhanas of other tantras, there is also the statement that "Rāhu only has the upper body." Saying that "it is unreasonable to place the head and tail separated from the body" is the same for you. According to your tradition, Rāhu is the head and Kālagnī is the tail, then it becomes suppressing the head and tail without a mother's body. The arguments of phonetics are also very irrelevant, because it is for the brevity of words when writing books, such as "ut with group 3-158," etc. The terms and abbreviations of letters in phonetics are for containing many meanings in few words, so they are newly created by phoneticians and do not involve the things themselves. Even if the letter "ku" represents the "ka" group, the letter "ku" is not ka kha ga gha nga. Therefore, those are created after thinking because the letter collection is small, but here, there is no difficulty in writing a long ā, and there is no need to say that it is hidden in oral transmission, and from the perspective of the existence of things, a short a can never be both a long a and a short a. Therefore, our own tradition is not to separate the views of the tantra commentary from Kālagnī, and in the outside world, Rāhu is more famous than Kālagnī.