Tibetan
དོན་མ་གོ་བའམ་ཚིག་འཁྲི་ཙམ་མོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ལྷ་ཞི་ཁྲོ་ གཉིས་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཁྲོ་བོ་དང་། གཤེགས་ཁྲོ་སེམས་དཔའ་གསུམ་གྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཁྲོ་ བོའི་དབྱེ་བ་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་དགོས་པ་ལས། རྗེ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་པས་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ས་བཅུ་པའི་ ཕྱིར་སྒྲིབ་པའི་ཆ་ཙམ་ཡོད་གསུང་པ་ནི་གསུམ་གྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཁྲོ་བོ་ལས་དགོངས་པ་ལ། ཁྱེད་ཀྱིས་ཞི་ཁྲོ་གཉིས་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཁྲོ་བོ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྨྲས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ སྡོམ་ཆེན་དགྱེས་རྡོར་འཇིགས་བྱེད་ཐོད་པ་ཅན་སོགས་ཞི་ཁྲོ་གཉིས་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཁྲོ་བོ་ ཡིན་ཀྱང་། གཤེགས་ཁྲོ་སེམས་གསུམ་གྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་གཤེགས་པ་ཡིན་གྱི་ཁྲོ་བོ་མ་ཡིན་ ནོ། །གཞན་ཡང་དགྱེས་རྡོར་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཆ་ཙམ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཡང་གཙོ་ བོར་སྤྲུལ་སྐུ་མཚོན་བྱེད་དུ་འཇོག་དགོས་ཤིང་། ས་བཅུ་པ་མཚོན་བྱེད་དུ་བཞག་ཀྱང་སྤྱིར་ནི་ འགལ་བ་མེད་དེ། ས་བཅུ་པ་བ་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ན་དངོས་གནས་ལ་ས་བཅུ་པ་བ་ཡིན་མི་ དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུད་སྟོན་པ་པོ་ལ་ནི་འགལ་བ་མེད་དེ། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་ཚུལ་ སྟོན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཡང་བསྡུས་རྒྱུད་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྡོ་ 3-95 རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་གྱི་མཆོད་བརྗོད་དུ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་བསྡུས་དང་སྦྱར་བ་བྲང་འགྲོ་ཕྱག་རྒྱ་ སྟག་གི་པགས་པ་ཡིས། གང་ལ་བདུད་སོགས་སྒྲིབ་རྣམས་ཆ་ཙམ་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་དོན་དུ་ བརྒྱན་དེ་ལ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ནི། སེམས་ཅན་དོན་དུ་ཞེས་པས་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་དུ་སྟེ། སྤྲུལ་སྐུ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་གསལ་བས་གཞུང་ཚིག་འདིས་ཕྱིས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཅན་གྱི་བླུན་པོ་ རྣམས། ཀྱཻ་རྡོར་ལོངས་སྐུ། བདེ་མཆོག་སྤྲུལ་སྐུ་ཟེར་བའི་རང་འཚང་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ལ་འདིར་དུས་འཁོར་བ་སྔ་ཕྱི་ཕལ་ཆེར་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་དང་འཇིགས་བྱེད་གཅིག་པར་འདོད་ལ། དེ་ཡང་སྔ་རབས་པ་རྣམས་དཔྱད་པ་མ་བྱས་པར་ཁས་ལེན་ཅིང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་ ལྟར་བཞེད་ལ། ཕྱི་རབས་པ་རྣམས་དཔྱད་པ་ཆེ་ཞིང་དཔྱད་འབྲས་མ་དག་ལ། རིག་པ་ལྟར་ སྣང་གི་སྒོ་ནས་གཅིག་པར་ཁས་ལེན་ནོ། །ཆོས་རྒྱལ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་དང་། གཞན་ བདག་ཆེན་པ་སོགས་ཁ་ཅིག་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་དེ་གཉིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་མི་གཅིག་པར་བཞེད་དོ། །སྤྲུལ་གཞི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་དེ་དག་སྤྲུལ་པ་དང་། ཐུགས་ རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཅིག་པར་ནི་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་འདོ
Chinese
是不理解意义还是仅仅重复词句而已。其原因在于，必须区分寂静和忿怒二者划分的忿怒尊，以及佛、忿怒、菩萨三者划分的忿怒尊的差别而进行阐述。而嘉祥·乔列南嘉巴（藏文：རྗེ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་པ།）说忿怒尊们是十地菩萨，因此有少许遮障，这是从三者划分的忿怒尊的角度说的。而您是从寂静和忿怒二者划分的忿怒尊的角度开始说的。因此，总持大喜金刚、怖畏金刚颅鬘尊等虽然是寂静和忿怒二者划分的忿怒尊，但却是三者划分的佛，而不是忿怒尊。此外，说大喜金刚等有少许遮障，主要是作为化身的象征而安立的。即使安立为十地菩萨的象征，一般来说也没有矛盾。因为如果是十地菩萨的象征，不一定实际上就是十地菩萨。对于续部的宣说者来说，是没有矛盾的。比如，文殊名称法师虽然是菩萨，但却是摄略续部的宣说者。因此， 3-95 金刚上师心髓释的供赞中说：烦恼所知障与合，胸前行走手印虎皮饰。于彼魔等障仅如少许，为利有情而作庄严者。这里说，为了有情，是指对于所化众生显现为其他形象，清楚地表明是显现为化身。因此，这部经文的语句揭示了后来那些有名望的愚人的自我暴露，他们说：嘿日嘎是报身，胜乐金刚是化身。对此，这里时轮金刚新旧两派大多认为金刚力和怖畏金刚是一体的。而且，旧派人士未经考察就承认了这一点，全知大师也这样认为。新派人士考察很多，但考察结果不正确，以看似有理的方式承认是一体的。法王乔列南嘉（藏文：ཆོས་རྒྱལ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ།）和另一位大自在等一些人则认为，从修法和仪轨的角度来看，二者在任何方面都不是一体的。新旧两派都认为，从化身的基础时轮金刚化现出这些，以及从意续的角度来看，二者是一体的。
English
It is either not understanding the meaning or merely repeating the words. The reason for this is that one must distinguish and speak about the difference between the wrathful deities divided by the two, peaceful and wrathful deities, and the wrathful deities divided by the three, Buddhas, wrathful deities, and bodhisattvas. However, when Jue Qogley Namgyal (Tibetan: རྗེ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་པ།) said that the wrathful deities are at the tenth bhumi, and therefore have a slight obscuration, he was referring to the wrathful deities divided by the three. You, however, started speaking from the perspective of the wrathful deities divided by the two, peaceful and wrathful deities. Therefore, the great Samvara, Vajrabhairava with a skull cup, etc., although they are wrathful deities divided by the two, peaceful and wrathful deities, they are Buddhas divided by the three, not wrathful deities. Furthermore, when it is said that Samvara, etc., have a slight obscuration, it should be mainly established as symbolizing the nirmanakaya. Even if it is established as symbolizing the tenth bhumi, there is generally no contradiction. This is because if it is a symbol of the tenth bhumi, it does not necessarily mean that it is actually a tenth bhumi bodhisattva. For the expounder of the tantra, there is no contradiction. For example, Manjushri Kirtishri, although he is a bodhisattva, is the expounder of the condensed tantra. Therefore, 3-95 In the offering praise of the Vajra Master's Heart Commentary, it says: Afflictions and knowable obscurations combined, chest-walking hand mudra tiger skin adornment. To whom demons and other obscurations are like a slight part, for the benefit of sentient beings, adorned. Here, it says, "for the benefit of sentient beings," which means appearing as other forms to those to be tamed, clearly indicating that it is appearing as the nirmanakaya. Therefore, these words of the scripture reveal the self-exposure of the later famous fools who say: Heruka is the sambhogakaya, Chakrasamvara is the nirmanakaya. Regarding this, here, the earlier and later Kalachakra traditions mostly consider Vajravega and Bhairava to be the same. Moreover, the earlier scholars accepted this without investigation, and the omniscient master also thought so. The later scholars investigated a lot, but the results of the investigation were incorrect, and they accepted them as the same in a seemingly reasonable way. The Dharma King Choegyal Phagpa (Tibetan: ཆོས་རྒྱལ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ།) and others, such as the great Lord, believe that from the perspective of sadhana and rituals, the two are not the same in any way. Both the earlier and later traditions believe that these are emanated from the basis of emanation, Kalachakra, and that from the perspective of the mindstream, the two are the same.
Tibetan
ད་པས་གོང་དུ་སྨོས་པའི་རྣམ་བཤད་ མཁན་དེ་རྣམས་ཐུགས་རྒྱུད་མི་གཅིག་པའི་ཁས་བླངས་ལ་སྐྱོན་གཏོང་པ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མེད་ པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ལ། སྐབས་དེར་ཐུགས་རྒྱུད་གཅིག་ཀྱང་སྐུའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་འབྱུང་བའི་ སྒྲུབ་བྱེད་མང་པོ་འགོད་ཅིང་། དེ་འདྲ་མི་འབྱུང་བར་འདོད་མཁན་ཡོད་པ་ལྟར་བྱས་ནས་ དགག་པ་མང་པོ་གཏོང་བའང་དེ་དང་འདྲའོ། །སྐབས་འདིར་རང་ལུགས་ནི་རིགས་ལྡན་སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་ཀུན་མཁྱེན་དོལ་པོ་པ་གང་བཞེད་པ་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁས་ བླངས་དགོས་ཏེ་སྤྱིར་ཆོ་ག་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་དང་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཐ་ དད་དུ་བྱེད་དགོས་པའི་གནས་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང་ཆོ་གའི་གནས་སྐབས་ཕལ་ཆེར་དུ་ གཅིག་པར་བྱ་སྟེ། རྗེ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱིས་བཀུག་ 3-96 པའི་སྐབས་ༀ་བཛྲ་བྷཻ་ར་བ་ཨ་ཀཪྵ་ཡ་ཛཿ ཞེས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་མཚན་གྱིས་གསུངས་ པའི་ཕྱིར་དང་། འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྡོམ་ཆེན་དང་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་གཅིག་པར་གསུངས་པས་ཀྱང་ གྲུབ་བོ། །སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་མི་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་སྒྲུབ་པ་ལའང་འགལ་ བ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ནག་པོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ཕོ་ཉ་གཅིག་ཉིད་ལའང་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་བདུད་དང་ གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་དང་། འདས་པ་ ལྟར་སྒྲུབ་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སྒྲུབ་ཚུལ་ཐ་དད་པའི་ཚེ་ཐ་དད་པའི་ རྣམ་གཞག་དང་། གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་གཅིག་པའི་རྣམ་གཞག་བྱ་དགོས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ནི་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །སྒྲུབ་ཚུལ་ཐ་དད་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་ཐུན་མོང་གི་ཆོ་ག་རྣམས་གཅིག་ གིས་བསྒྲུབས་པས་ཆོག་པ་བཞིན། ཕྱག་རྒྱ་རྒྱན་བཀོད་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་ རྣམས་འདྲ་བར་སྦྱོར་དུ་རུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་དགུག་གཞུག་དང་། ཀླུ་དང་འབྱུང་པོ་སྒྲུབ་པ་ སོགས་དང་། ལས་ཚོགས་རྒྱས་པ་སོགས་ལ་སེམས་དཔའ་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ པས་འཇིགས་བྱེད་དང་སོ་སོ་ཡིན་ལ། སྲུང་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོའམ། རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཉིད་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། སྡོམ་ཆེན་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སངས་རྒྱས་ཁྲོ་བོ་ ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། འཇིགས་ཤུགས་དེ་གཉིས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ། །གནད་འདི་ ཤེས་ན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་དང་། རྗེ་ཕྱོགས་པ་གཉིས་དགོངས་པའི་གཏད་ མཚམས་ལ་འགལ
Chinese
因此，对上述论述者们所持的“心识非一”的观点进行驳斥，是无有前因的过失推论。当时，他们列举了许多证据来证明即使心识相同，身体的形态也会不同。而现在，如果有人认为这种情况不会发生，并对此进行诸多驳斥，那也是一样的。在此，我方的观点是，完全遵循具种姓的化身，即一切智者多罗那他（Dolpopa Sherab Gyaltsen，1292-1361）的观点，必须坚持这一承诺。一般来说，从仪轨和修法方面来说，金刚力和金刚怖畏金刚（大威德金刚）在某些情况下需要区分，但在大多数仪轨场合应保持一致。宗喀巴大师本人在以金刚力勾招智慧轮时，也念诵了“嗡 班杂 拜拉瓦 阿卡夏 雅 扎”（藏文：ༀ་བཛྲ་བྷཻ་ར་བ་ཨ་ཀཪྵ་ཡ་ཛཿ，梵文天城体：ॐ वज्रभैरव आकर्षय जः，梵文罗马拟音：oṃ vajrabhaīrava ākarṣaya jaḥ，汉语字面意思：嗡，金刚怖畏金刚，勾招，札），使用了金刚怖畏金刚的名号。此外，《释论》中也说胜乐金刚和金刚力是相同的，这也证明了这一点。在某些情况下，通过仪轨以不同的方式进行修持也没有矛盾。例如，对于大黑天来说，即使是同一个使者，也可以修持成天、龙、魔、夜叉等不同的形态，可以像世间人一样修持，也可以像已逝者一样修持，等等，有多种不同的修持方式。在修持方式不同时，就采用不同的安立；在统一修持时，就采用统一的安立，其中的道理是不可思议的。即使修持方式如此不同，就像共同的仪轨可以通过一种修持来完成一样，手印、装饰等仪轨的各个部分也可以相似地结合使用。其中，勾招迎请智慧尊，以及修持龙和鬼神等，还有事业增上的修法等，都是以忿怒本尊的方式进行修持，因此与怖畏金刚是不同的。而守护轮的主尊，或者金刚力本身作为坛城的主尊，以及在修持胜乐金刚等情况下，都是修持成忿怒佛，因此，怖畏金刚和金刚力这两者实际上是相同的。如果明白了这一点，就不会对法王一切智者大师和宗喀巴大师二者的意趣产生误解。
English
Therefore, to criticize the aforementioned commentators for holding the view that "minds are not one" is a fallacy of having no prior cause. At that time, they presented many proofs to demonstrate that even if the mind is the same, the form of the body can be different. And now, if someone thinks that this situation will not happen and makes many refutations against it, that is the same. Here, our view is to completely follow the incarnation with lineage, that is, the view of Omniscient Dolpopa Sherab Gyaltsen (1292-1361), and this commitment must be adhered to. Generally speaking, from the perspective of rituals and sadhanas, Vajra-vega and Vajrabhairava (Yamantaka) need to be distinguished in some cases, but in most ritual occasions they should be kept consistent. Je Tsongkhapa himself, when summoning the wheel of wisdom with Vajra-vega, also recited "Om Vajrabhairava Akarshaya Jah" (藏文：ༀ་བཛྲ་བྷཻ་ར་བ་ཨ་ཀཪྵ་ཡ་ཛཿ，梵文天城体：ॐ वज्रभैरव आकर्षय जः，梵文罗马拟音：oṃ vajrabhaīrava ākarṣaya jaḥ，汉语字面意思：Om, Vajrabhairava, summon, Jah), using the name of Vajrabhairava. Furthermore, the commentary also states that Chakrasamvara and Vajra-vega are the same, which also proves this point. In some cases, there is no contradiction in practicing in different ways through rituals. For example, for Mahakala, even for the same messenger, one can practice in different forms such as gods, nagas, demons, yakshas, etc., one can practice like worldly people, or one can practice like the deceased, and so on, there are many different ways of practice. When the methods of practice are different, different establishments are adopted; when practicing uniformly, uniform establishments are adopted, and the reasons for this are inconceivable. Even if the methods of practice are so different, just as common rituals can be accomplished through one practice, the various parts of the rituals such as mudras and decorations can be combined similarly. Among them, summoning and inviting the wisdom deity, as well as practicing nagas and spirits, etc., and the practice of increasing activities, etc., are all practiced in the form of wrathful deities, so they are different from Bhairava. While the main deity of the protection wheel, or Vajra-vega itself as the main deity of the mandala, and in the case of practicing Chakrasamvara, etc., one practices as the wrathful Buddha, therefore, these two, Bhairava and Vajra-vega, are actually the same. If one understands this point, there will be no misunderstanding of the intentions of both the Dharma King Omniscient Master and Je Tsongkhapa.