Tibetan
། སྐུ་དེས་མཚོན་ཆ་ཐོགས་ནས་གཡུལ་དུ་ཞུགས་ཏེ་ གདུག་པ་ཅན་གསོད་པར་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དངོས་ནི་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱོང་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ལ། སྨད་འཚོང་མར་སྤྲུལ་པ་དང་། ཆགས་བྲལ་ གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་གཉིས་ཀར་ཚུལ་སྟོན་ཡིན་པར་མཉམ་ཡང་གཞི་གཅིག་ལ་མི་འདུ་ཞིང་། དགྲ་བཅོམ་པ་དང་དམག་དཔོན་དུ་སྤྲུལ་པ་གཉིས་ཚུལ་ཙམ་བསྟན་པར་མཚུངས་ཀྱང་དངོས་ པོ་གཅིག་ལ་མི་འདུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཕུང་པོའི་ལྷག་སྤངས་པ་དང་། འཆི་བདག་ དང་ཉོན་མོངས་པའི་ལྷག་མ་མ་སྤངས་པ་གཉིས་ཚུལ་སྟོན་མཉམ་པོ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་བསྒོམ་ བྱ་ལྷའི་རྣམ་པ་གཅིག་གི་དག་པ་ལ་མི་འགྲིག་པ་གོ་བར་གྱིས་ཤིག །གཞན་ཡང་དུས་ཀྱི་ འཁོར་ལོའི་བསྐྱེད་རིམ་རྣམ་བཤད་བྱེད་པ་པོ་དུས་ཕྱིས་བྱུང་བ་ཕལ་ཆེར་འདི་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ མཁས་སོ་ཞེས་གྲགས་པ་དང་ལྡན་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གནས་པའི་སྐྱོན་ནི་དངོས་ གནས་དང་། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་མོས་སྒོམ་གཉིས་པོ་དབྱེ་བ་མ་ཕྱེད་པར་ཆོས་སྐད་དམུ་མ་གོ་བའི་ དགག་སྒྲུབ་ཅལ་ཅོལ་མང་པོ་ཞིག་འདུག་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ལྟར་གོ་ན་མུན་པ་ སངས་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཅི་ཞེ་ན། བསྐྱེད་རིམ་ལ་གསལ་སྣང་མ་ཐོབ་པའི་མོས་སྒོམ་ རབ་རིབ་ཙམ་ནི་རྣམ་པ་དང་དོན་སྤྱི་འདྲེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལ་དུས་སྐབས་ གཅིག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཤར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱུད་ཚོད་བཟང་ ངན་ནི་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པ་པོ་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་གི་ཡིད་ལ་ཤར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ཙམ་ཡིན་ པས། དངོས་གནས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་པའི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བརྙན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 3-87 འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རྒྱུད་སོ་སོ་བ་གཞན་གྱིས་བསྡུས་པ་མེད་ པས་རྣལ་འབྱོར་བ་དེའི་རང་གི་སེམས་སྣང་ཁོ་ན་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷའི་ཐ་སྙད་མི་འཇུག་ པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་གསུང་རབ་རྣམས་རྣམ་བྱང་གི་དམིགས་པར་བཤད་པ་དང་འདི་ འདྲ་བས་ཟག་བཅས་དངོས་དང་འཇིག་རྟེན་པ་དངོས་སུའང་མི་འཇོག་གོ །རེ་ཞིག་འཇིག་ རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་པ་ཆེན་པོའམ། མཆོག་མ་ཐོབ་ཀྱི་ བར་དུ་སྒྲུབ་པ་པོ་རང་ཉིད་ལྷ་ཡིན་པར་མི་འཇོག་ལ། ཡེ་ཤེས་
Chinese
以彼身持兵器而入战阵， 杀灭恶毒者之事决无可能。是故真实之佛陀智慧， 未曾成为众生之调伏境。化现为娼妓，以及离欲 者之示法，二者于示现方便虽同，然非同一本体。化现为阿罗汉与军官，二者虽于仅示方便相似，然非同一事物。如是此处亦同，舍弃蕴之残余，与未舍弃死主 及烦恼之残余二者，虽可容许示现方便相同，然须知与所修本尊之单一清净形象不符。此外，多数后来之《时轮金刚》生起次第释论作者，虽具此等极为 贤善之名声，然于一切者皆共通存在之过失为，未能区分真实义与生起次第之意念修习二者，存在诸多于不解佛法术语之情况下所作之无意义之辩驳，若能理解此处所说，则黑暗将得消除。何以故？于生起次第未获明相之意念修习，仅为形象与总义之混杂。于一补特伽罗，于一时间，显现明相之坛城诸尊，亦无根器优劣之分，以一切皆为修行者自心所摄持之故。彼等乃瑜伽士自心显现之禅定所缘之形象而已，故于真实义而言，非为佛陀亦非菩萨。亦非出世间，以其为轮回者之心之显现故。 3-87 亦不应称为世间神，以彼等无有为其他所摄持之各别相续，故瑜伽士彼者之自心显现，不应施加世间神之名号，又，经典皆说为清净之所缘，与此等相似者，亦不立为有漏之事物与真实之世间。暂且于世俗谛之范畴内，于未得共同大成就或胜成就之前，不立修行者自身为本尊，智慧
English
It is never possible for that body to take up weapons and enter the battlefield, to kill the wicked. Therefore, the actual wisdom of the Buddha has never become a field of training for sentient beings. Transforming into a prostitute and the dispassionate teaching of the Dharma are both the same in showing methods, but they are not the same entity. Transforming into an Arhat and a military officer are similar in only showing methods, but they are not the same thing. Similarly, here too, those who have abandoned the residue of the aggregates and those who have not abandoned the residue of the Lord of Death and afflictions, although it may be permissible for them to show the same method, you should understand that it does not conform to the single pure form of the deity to be meditated upon. Furthermore, most of the later commentators on the generation stage of the Kalachakra, although they have the reputation of being very wise, the common fault that exists in all of them is that they do not distinguish between the actual reality and the mental cultivation of the generation stage, and there are many meaningless debates made without understanding the Buddhist terminology. If you understand what is said here, the darkness will be dispelled. Why is that? The mental cultivation that does not obtain clarity in the generation stage is only a mixture of appearance and general meaning. For one individual, at one time, the deities of the mandala that appear clearly also have no distinction between good and bad dispositions, because everything is contained by the practitioner's own mind. These are only the forms of the objects of meditation that appear in the yogi's own mind through samadhi, so in terms of the actual reality, they are neither Buddhas nor Bodhisattvas. Nor are they transcendent, because they are reflections of the minds of those in samsara. 3-87 Nor should they be called worldly gods, because they do not have separate continuums that are held by others, so the yogi's own mind appearance should not be given the name of worldly gods, and also, the scriptures all say that they are the objects of purification, and those similar to these are not established as defiled things or actual worldly things. For the time being, within the scope of conventional truth, until the common great accomplishment or the supreme accomplishment is attained, the practitioner himself is not established as the deity, wisdom.
Tibetan
ཀྱི་ལྷ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ ཞེས་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པ་པོ་ཉིད་ལས་རྒྱུད་གཞན་པ་ལ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །ཐུན་ མོང་གི་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཐོབ་ན་ནི། སྒྲུབ་པ་པོ་རང་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་ལྷར་འགྱུར་ལ། དེ་རང་གི་ ངོ་བོ་འཁོར་བ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཡང་། སྔར་བཤད་པ་དང་རྒྱུ་ མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དོ། །མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ ཐོབ་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལའང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ གཉིས་ཡོད་མོད། སློབ་པས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་ཡས་པ་སྤྲོ་ནི་ནུས་ སོ། །ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་སེམས་པ་ སྲིད་དེ། ཕྱི་རོལ་དོན་འགོག་གི་རིག་པས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་གཅིག་པུ་ལས་མ་ འདས་པར་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷར་འགྱུར་བ་ལ་རང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ མ་ཡིན་པ་མི་དགོས་སྙམ་ན། འདིར་འཆད་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་ བསྟུན་དགོས་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་དོན་འགོག་གི་རིག་པ་སོགས་བརྟགས་དོན་འཚོལ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་ དང་བསྟུན་པ་མི་དགོས་སོ། །སྤྱིར་རིག་པ་དེ་དང་བསྟུན་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་དེར་འགྱུར་བ་ག་ལ་སྲིད། ཡང་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ ནམ་དུ་ཡང་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མོད། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲངས་དང་ཁ་ 3-88 དོག་ཚད་དང་ས་བོན་ངེས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་མི་ནུས་ལ། ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་སྐུའི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ནི། ཡེ་ཤེས་གཅིག་གི་རྣམ་འཕྲུལ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ཡང་ ཡོད། སྔོན་གྱི་ལུས་རྗེས་འབྲང་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ་ཡང་ ཡོད། གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ལ་འཁོར་སློབ་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཐ་དད་ པའི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱང་ཡོད་པས་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་སོ། །དེས་ན་ཁ་ཅིག་གསང་ སྔགས་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་གི་ལྷ་ཚོགས་ཡིན་ན། རྒྱུད་གཅིག་པ་ཁོ་ནས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་རྒྱུ་མཚན་དང་། རྣམ་དབྱེ་གང་ཡང་མི་ཤེས་ཤིང་མ་གོ་བཞིན་དུ་ཡུས་ཆེན་པོས་འོ་དོད་ འབོད་པ་ནི། བླུན་ཅིང་བློ་ཁུལ་དོག་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཁོ་ནའོ། །ཡང་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་ ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྔོན་སྟོན་པས་རྒྱུད་གསུངས་པའི་དུས་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་ རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་དབང་བསྐུར
Chinese
的天神和世间神 所有这些称谓，都是从修行者本身之外的传承而安立的。如果获得了共同的大成就，那么修行者自己就会变成咒语的神。虽然他自己的本性没有超出轮回，是世间之人，但因为与之前所说的情况和理由相同，所以也不被称为世间神。获得殊胜成就时，瑜伽士就是智慧之神。虽然其中也有有学和无学两种，但有学者也能从一个智慧中幻化出无量坛城。又说坛城只是心的显现，有些人可能会这样想：因为外境断灭的理论认为一切显现都不能超出自己的心，所以变成世间神不需要不是自心的显现。但这里所讲的都必须符合世间的世俗谛，不需要符合外境断灭的理论等寻求考察意义的理论。一般来说，如果符合那种理论，就不会成立世间神，又怎么可能变成那样呢？还有，虽然胜义智慧之神的坛城永远没有差别，但因为是遍一切相的缘故，所以不能绝对地确定数量、大小、尺寸和种子字。而世俗色身的坛城之轮，也显示了一个智慧的各种化现。也有通过追随以前的身体而安立不同传承的称谓。因为主尊佛陀也有眷属弟子和凡夫俗子，所以也有不同传承的本尊众，因此不一定都是一个传承。因此，有些人说，如果是密咒一个坛城的本尊众，就一定遍布一个传承，这种不了解理由和差别，又不明白，却大声叫喊，只是愚蠢和心胸狭窄的表现。又如果仅仅就无上瑜伽而言，以前导师宣说续部时，为了专门调伏的所化众生，在哪一个坛城中灌顶
English
the gods of and the worldly gods. All these designations are applied to lineages other than the practitioner himself. If one attains the great common accomplishment, then the practitioner himself becomes the deity of mantra. Although his own nature has not transcended samsara and is worldly, he is not called a worldly deity because the reasons are the same as previously stated. When the supreme accomplishment is attained, that yogi is the deity of wisdom. Although there are both trainees and non-trainees, even trainees can emanate infinite mandalas from one wisdom. Furthermore, when it is said that the mandala is merely a manifestation of the mind, some may think like this: because the theory of the negation of external objects asserts that all appearances do not go beyond one's own mind, it is not necessary to have something that is not a manifestation of one's own mind in order to become a worldly deity. However, what is explained here must conform to the worldly conventional truth, and it is not necessary to conform to the theory of the negation of external objects, etc., which seeks to investigate meaning. In general, if one conforms to that theory, the so-called worldly deity will not be established, so how could one become that? Furthermore, although there is never any difference in the mandala of the deity of ultimate wisdom, because it is all-encompassing, one cannot absolutely determine the number, size, dimensions, and seed syllables. However, in the wheel of the mandala of the conventional form body, various manifestations of one wisdom are also shown. It is also possible to designate different lineages by following previous bodies. Because the main Buddha also has retinue disciples and ordinary beings, there are also assemblies of deities from different lineages, so it is not necessarily all one lineage. Therefore, some say that if it is an assembly of deities from one secret mantra mandala, it must be pervaded by only one lineage. This is merely a manifestation of foolishness and narrow-mindedness, shouting loudly without knowing the reasons and distinctions, and without understanding. Furthermore, if one considers only the unsurpassable yoga, when the teacher previously taught the tantras, in which mandala were the disciples who were to be specifically tamed initiated?