Tibetan
་སོ་སོའི་འཕྲེང་བའི་ གྲངས་ཀྱི་ཚད་ཀྱང་། དེ་ཉིད་ལས། དཀའ་ཐུབ་ཅན་གྱི་བགྲང་འཕྲེང་ནི། །འདི་ལྟར་རྣམ་པ་ བརྒྱད་དུ་བཤད། །ཤེལ་གྱི་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཅིག །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱི་ཞི་བར་བྱེད། ། མུ་ཏིག་སུམ་ཅུ་དྲུག་དབྱངས་སུ། །བརྗོད་པས་མི་རྣམས་རྒྱས་པའོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་རྒྱུ་སྐར་ གྱིས། །མི་སོས་བསོད་ལ་བཤད་པའོ། །དེ་ཡི་ཉིས་འགྱུར་བོང་བུའི་སོས། །སྡང་བར་བྱེད་ དང་སྐྲོད་པའང་འགྱུར། །གསལ་བྱེད་སུམ་ཅུ་དྲུག་དག་པས། །དབང་དུ་བྱས་སོགས་བོ་ཏེ་ ཙེས། །དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཡོངས་བསྲེས་པ། །བཞི་ལྷག་པ་ཡི་ལྔ་བཅུ་ཡིས། །པདྨ་ཞེས་ པའམ་ཡང་ན་ནི། །ཙནྡན་ས་བོན་གྱིས་དགུག་ལའོ། །རྒྱུ་སྐར་ཕྱེད་ཀྱི་རྐང་པ་ཡིས། །རྨོངས་ པར་བྱེད་ལ་ལུང་ཏང་བཤད། །དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་རྐང་པས་དག །རེངས་ལ་རུ་དྲཱ་ཀྵ་རུ་ བཤད། དེ་ལྟར་དག་པའི་ས་ལས་ནི། །དག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ དག་ཕལ་ཆེར་ཚིག་དོན་གོ་བླ་ཞིང་། འབྲུ་ཞིབ་མོར་བཤད་ན་ཧ་ཅང་ཡི་གེ་མང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་དག་གི་སྙིང་པོའི་དོན་དྲིལ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བཟླས་བྱ་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན། བཟླས་པའི་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ། ཇི་ལྟར་བཟླ་བའི་མན་ངག ཕན་གནོད་ཀྱི་ཡན་ལག་རྩི་ 3-378 བ། ལས་དང་མཐུན་པ་བགྲང་འཕྲེང་གི་དབྱེ་བ་སྟེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་ ལས། དངོས་སུ་གསུངས་པའི་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་བ་དང་། དངོས་སུ་མ་ གསུངས་ཀྱང་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལ་མིང་གི་ཡི་གེ་དང་པོ་ས་བོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། མིང་ ཉིད་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྤེལ་བས་ཀྱང་སྔགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་སོགས་འདྲེས་བརྩིས་པའི་ སྔགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་མང་དུ་བྱུང་ལ། རྒྱས་འགྲེལ་ལས་བཤད་པའི་ལུང་ཚིག་མང་པོ་ ཡོད་ཀྱང་། སྙིང་པོ་ནི། ལྷའི་མཚན་གྱི་ཐོག་མའི་ཡི་གེའམ་ཡང་ན་ས་བོན་ཧཱུཾ་ཡིག་ཁོ་ན་ཐུགས་ རྡོ་རྗེ་དང་། ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མཚན་ཙམ་སྨོས་པ་གསུང་རྡོ་རྗེ་དང་། དེ་ལ་ༀ་དང་སྭཱཧཱ་ ཐོག་མཐར་སྦྱར་བ་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་སྔགས་སུ་མཛད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བསྒོམ་ པར་བྱའོ། །གསུང་གི་དབྱེ་བས་མཆོད་པར་བྱའོ། །སྐུའི་དབྱེ་བས་བཟླས་པ་བྱའོ་ཞེས་དཔལ་ དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ཧཱུཾ་ངམ་ཀཱཾ་ཡིག་ལྟ་བུ་ལྷ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་སྒོམ་པ་དང་། ཐུགས་ཀར་ འགོད་རྒྱུའི་ས་བོན་ཡིད་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་དོན་དུ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་དཔེར་ན་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་ བཏབ་པ་ལས། མྱུ་གུ་དང
Chinese
各自的念珠的 数量的量，也是从那里说，苦行者的念珠是，像这样有八种。水晶的十八颗，是苦行者的寂静。珍珠三十六颗，发出声音，使人们增长。二十七颗星宿，说是为了不生病而获得福德。它的两倍，驴子的牙齿，会变成憎恨和驱逐。清净的三十六个辅音，自在等，说是波提切。元音和辅音全部混合，五十加上四，是莲花，或者说是用旃檀种子来勾招。星宿一半的脚，说是使人愚痴的隆当。元音和辅音用脚来计算，说是僵硬的如扎克夏。像这样从清净的地方，说是清净的八种。这样说。那些大部分词义容易理解，如果详细解释词语，会变得非常冗长。 那些的精华意义归纳起来是这样：应念诵的咒语的自性，念诵的数量的差别，如何念诵的诀窍，利益和损害的支分计算，与事业相符的念珠的差别，这五种。第一种是，从这部续部的国王中，实际所说的咒语的种类也非常多，即使没有实际说，一切有情无情的事物的名字的第一个字母也会变成种子字，名字本身加上咒语的字母也会变成咒语等，混合计算的咒语的分类也出现了很多。虽然有广释中所说的很多教证，但精华是：佛的名号的第一个字母，或者种子字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）仅仅是心金刚，以及像称作时轮金刚（藏文：ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་）那样的仅仅是说出名称是语金刚，在那之上首尾加上嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）和 娑婆诃（藏文：སྭཱཧཱ，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：梭哈），就成了身金刚的咒语。如所说：以心的差别来观修，以语的差别来供养，以身的差别来念诵。因此，在吉祥时轮金刚中，像吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）或者 康（藏文：ཀཱཾ，梵文天城体：కాం，梵文罗马拟音：kāṃ，汉语字面意思：康）字那样，观修作为生起本尊的原因，以及为了将要安置在心中的种子字用心来观修的意义是需要的。那也譬如，从播种稻子的种子中，发芽等
English
The quantity of each rosary's number is also from that very source. The rosary of an ascetic is said to be of eight kinds in this way. One with eighteen crystals pacifies the ascetic. Thirty-six pearls, when uttered in melody, cause people to flourish. Twenty-seven stars are said to bring merit to the sick. Twice that number, donkey's teeth, become hatred and expulsion. Thirty-six pure consonants, such as subjugation, are said to be from Botitze. When vowels and consonants are completely mixed, fifty with four added, it is called Padma, or attracting with sandalwood seeds. With half the foot of a star, it is said to be a Lumtang for bewildering. Vowels and consonants with a foot each are said to be Rudraksha for stiffness. Thus, from a pure place, eight kinds of purity are said to arise. So it is said. Most of those words are easy to understand, and if the words are explained in detail, they will become very lengthy. The essence of those meanings, summarized, is this: the nature of the mantra to be recited, the distinctions of the number of recitations, the instructions on how to recite, the calculation of the branches of benefit and harm, 3-378 the distinctions of the rosary that corresponds to the activity—these are the five. The first is that from this king of tantras, the categories of mantras that are actually spoken are also very numerous, and even if not actually spoken, the first letter of the name of all animate and inanimate things becomes a seed syllable, and the name itself, when combined with the letters of the mantra, also becomes a mantra, and so on. The classifications of mantras, calculated in a mixed way, have also appeared in great numbers. Although there are many scriptural statements explained in the extensive commentaries, the essence is: the first letter of the deity's name, or the seed syllable (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: Hum) alone is the Mind Vajra, and like that which is called Kalachakra (Tibetan: ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་), merely mentioning the name is Speech Vajra, and adding Om (Tibetan: ༀ, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal meaning: Om) and Svaha (Tibetan: སྭཱཧཱ, Devanagari: स्वाहा, Romanized Sanskrit: svāhā, literal meaning: Svaha) at the beginning and end makes it the Mantra of Body Vajra. As it is said: Meditate with the distinction of mind, make offerings with the distinction of speech, and recite with the distinction of body. Therefore, in the glorious Kalachakra, like the syllable Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: Hum) or Kam (Tibetan: ཀཱཾ, Devanagari: कां, Romanized Sanskrit: kāṃ, literal meaning: Kam), meditating as the cause for generating the deity, and the meaning of meditating with the mind on the seed syllable to be placed in the heart is necessary. That is also like, from planting the seed of rice, sprouts and so on.
Tibetan
་རྐང་བུ་དང་ཤུན་པ་དང་སྙེ་མའི་བར་དུ་འབྱུང་ཞིང་། སྔོན་ས་བོན་ བཏབ་པ་ཅི་འདྲ་བའི་འབྲུ་ཡང་དགོས་པ་བཞིན་དུ་ས་བོན་ལས་ལྷ་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ཅན་ གྲུབ་པར་མ་ཟད་ས་བོན་ཉིད་དང་འདྲ་བ་ཞིག་ཀྱང་འབྲས་བུར་གྲུབ་དགོས་ཏེ། སེམས་དཔའ་ སུམ་རྩེག་གམ་ས་བོན་གདན་བཅས་སམ། ཡིག་འབྲུ་མང་པོ་འགོད་དགོས་པའི་བར་དུ་ཡང་ འདིའི་རིགས་ཡིན་ནོ། །མཚན་གྱི་ཐོག་མར་ན་མཿའམ་སྭཱཧཱ་སྦྱར་བ་ན་མཿའི་མཆོད་སྔགས་ ལྟ་བུ་སྲེག་བླུགས་དང་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་དགོས་པའི་སྔགས་ཡིན་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཞེས་པ་གཅིག་པུས་ཀྱང་མཆོད་པའི་སྔགས་ཡིན་ནོ། །ཡང་བཟླས་པ་ བྱེད་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་ས་བོན་གཅིག་པུ་བཟླ་བ་དང་། ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཞེས་མཚན་གཅིག་པུ་ འདོགས་འབྲེལ་མེད་པར་བཟླ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་དུ་མི་བྱེད་དེ་བཟླས་ 3-379 པར་བྱེད་པའི་ཚེ། མགོ་བོར་ༀ་དང་མཐར་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྦྱིན་པའམ་སྭཱཧཱ་སྦྱར་བ་བཟླ་དགོས་ཏེ། སྐབས་འདིར་མིང་ལས་ལྷག་པ་ཞེས་པ་ཐོག་མར་མགོ་འདྲེན་དང་ཐ་མར་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་ བཅུག་པ་ཉིད་ལ་ངོས་བཟུང་སྟེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པའི་དབྱེ་བ་སོ་སོའི་ངོས་འཛིན་ དང་། དགོས་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇོག་ཚུལ་དང་དབྱེ་བའི་རྣམ་གཞག་གཅིག་ནི་ དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སོ་སོའི་ས་བོན་ཉིད་དང་། མིང་ཡིག་གི་ དང་པོ་གཉིས་ཀར་ཐུགས་སུ་གསུངས་པ་ལས་གཙོ་བོར་ས་བོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྐུ་གསུང་ ཐུགས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དེ་ཉིད་དང་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་ཚུལ་གཞན་ནི། སྒོམ་པ་དང་ མཆོད་པའི་དབང་དུ་མ་བྱས་པར་བཟླས་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྒྲུབ་བྱ་ལྷའི་མིང་ གི་ཡི་གེ་དང་པོ་ལ། མགོ་བོར་ༀ་དང་གཞུག་ཏུ་བསྐུལ་བའི་ཚིག་བཀོད་པ་ནི། ཐུགས་ཀྱི་ བཟླས་པ་སྟེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲུག་པོ་ཡང་འདིའི་མན་ངག་ཡིན་ནོ། ། ༀ་ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཡ་སྭཱཧཱ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མཚན་དངོས་ལ་ཐོག་མཐའི་སྔགས་སྦྱར་བ་ནི་གསུང་གི་ བཟླས་པའི་སྔགས་སོ། མཚན་དངོས་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་ལྷག་པོའི་སྔགས་བསྣན་པ་ནི། སྐུའི་ བཟླས་པའི་སྔགས་ཡིན་ལ། དེ་དག་རྩ་བའི་སྔགས་ཡིན་ཅིང་། འཕྲེང་བའི་སྔགས་ནི་གཉིས་ ཏེ་གཙོ་བོ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའི་འཕྲེང་སྔགས་དང་། འཁོར་ཁོ་ནའི་སྔགས་སོ། །འཕྲེང་སྔགས་ དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་མཚུངས་པར་བཤད་ཅིང་། འཁོར་རྐྱང་གི་སྔགས་རྣམས་ཡན་ ལག་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཡན་ལག་གི་སྔ
Chinese
在茎、皮和穗之间产生。先前播种的种子，无论是什么样的谷物，也必须如所需的那样，从种子中不仅产生具有神像手相之形，而且果实也必须与种子本身相似。或者三层的心识勇识，或者带有种子的座垫，或者直到需要书写许多字母，也属于此类。在名称的开头加上那嘛（藏文，梵文天城体：नमः，梵文罗马拟音：namah，汉语字面意思：敬礼）或 梭哈（藏文，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：善说），如那嘛的供养咒语，是在烧施和供养等场合需要的咒语。不仅如此，单单“时轮”（藏文：ཀཱ་ལ་ཙཀྲ，梵文天城体：कालचक्र，梵文罗马拟音：kālacakra，汉语字面意思：时轮）也同样是供养的咒语。还有，如果念诵，念诵“吽 吽”（藏文，梵文天城体：हुं हुं，梵文罗马拟音：hūṃ hūṃ，汉语字面意思：吽 吽）这样的种子字，以及念诵“时轮 时轮”（藏文：ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཀཱ་ལ་ཙཀྲ，梵文天城体：कालचक्र कालचक्र，梵文罗马拟音：kālacakra kālacakra，汉语字面意思：时轮 时轮）这样的名字，不加任何关联地念诵，虽然在一些情况下存在，但大多数情况下不这样做，因为在念诵时，需要在开头加上 嗡（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），结尾加上 吽 啪特（藏文，梵文天城体：हुं फट्，梵文罗马拟音：hūṃ phaṭ，汉语字面意思：吽 啪特）或者 梭哈（藏文，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：善说）。在此处，所谓“超过名字”，指的是将引导的咒语放在开头，将转变的咒语放在结尾。对身语意念诵的区分进行识别，以及通过三种必要的方式进行安立的方式和区分的体系是相同的。对于此，坛城中各个本尊的种子字本身，以及名字的第一个字母，两者都已在心中说过，但主要还是种子字本身。还有，身语意的咒语体系与此稍有不同，另一种方式是，不做观修和供养，只做念诵的情况下，在所要成就的本尊名字的第一个字母前，开头加上 嗡（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），结尾加上祈使句，这是意的念诵。即将讲述的六种事业支分也是此处的口诀。如“嗡 时轮 呀 梭哈”（藏文：ༀ་ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཡ་སྭཱཧཱ，梵文天城体：ॐ कालचक्रय स्वाहा，梵文罗马拟音：oṃ kālacakraya svāhā，汉语字面意思：嗡 时轮 呀 梭哈）这样，在真实的名字上加上开头和结尾的咒语，是语的念诵咒语。在真实的名字之上，加上额外的咒语，是身的念诵咒语。这些是根本咒语，而鬘咒有两种，即与主尊相关的鬘咒，以及仅仅是眷属的咒语。鬘咒被说成与身体的肢体相同，而仅仅是眷属的咒语只是肢体，因此是肢体的咒
English
It arises between the stem, bark, and ear. The seeds that were sown earlier, whatever kind of grain they may be, must also, as required, produce from the seed not only the form of the deity's face and hands but also the fruit must be similar to the seed itself. Or the three-tiered mind hero, or the seed-bearing cushion, or even until many letters need to be written, this also belongs to this category. Adding namaḥ (Tibetan, Devanagari: नमः, Romanized Sanskrit: namah, literal Chinese meaning: salutation) or svāhā (Tibetan, Devanagari: स्वाहा, Romanized Sanskrit: svāhā, literal Chinese meaning: well said) at the beginning of the name, like the offering mantra of namaḥ, is the mantra needed during burning offerings and offering sacrifices, etc. Moreover, just the term "Kālacakra" (Tibetan: ཀཱ་ལ་ཙཀྲ, Devanagari: कालचक्र, Romanized Sanskrit: kālacakra, literal Chinese meaning: Wheel of Time) alone is also an offering mantra. Also, if reciting, reciting the single seed syllable "hūṃ hūṃ" (Tibetan, Devanagari: हुं हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ hūṃ, literal Chinese meaning: hūṃ hūṃ), and reciting the single name "Kālacakra Kālacakra" (Tibetan: ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཀཱ་ལ་ཙཀྲ, Devanagari: कालचक्र कालचक्र, Romanized Sanskrit: kālacakra kālacakra, literal Chinese meaning: Wheel of Time Wheel of Time) without any connection, although it exists in some cases, it is mostly not done because when reciting, it is necessary to recite with oṃ (Tibetan, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal Chinese meaning: oṃ) at the beginning and hūṃ phaṭ (Tibetan, Devanagari: हुं फट्, Romanized Sanskrit: hūṃ phaṭ, literal Chinese meaning: hūṃ phaṭ) or svāhā (Tibetan, Devanagari: स्वाहा, Romanized Sanskrit: svāhā, literal Chinese meaning: well said) at the end. Here, the so-called "more than the name" is understood as including the guiding mantra at the beginning and the transforming mantra at the end. Identifying the distinctions of body, speech, and mind recitations, and the system of establishing and distinguishing through the three necessary ways is the same. For this, the seed syllables themselves of the various deities of the mandala, and the first letter of the name, both have been spoken in the mind, but mainly it is the seed syllable itself. Also, the system of body, speech, and mind mantras is slightly different from this, another way is, without making it dependent on meditation and offering, but only making it dependent on recitation, on the first letter of the name of the deity to be accomplished, adding oṃ (Tibetan, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal Chinese meaning: oṃ) at the beginning and an imperative word at the end, this is the mind recitation. The six limbs of the activity that will be explained are also the oral instructions for this. Like "oṃ kālacakraya svāhā" (Tibetan: ༀ་ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཡ་སྭཱཧཱ, Devanagari: ॐ कालचक्रय स्वाहा, Romanized Sanskrit: oṃ kālacakraya svāhā, literal Chinese meaning: oṃ kālacakraya svāhā), adding the beginning and ending mantras to the actual name is the speech recitation mantra. Adding an additional mantra on top of the actual name is the body recitation mantra. These are the root mantras, and the garland mantras are of two types, namely the garland mantra related to the main deity and the mantra of only the retinue. The garland mantra is said to be the same as the limbs of the body, and the mantras of only the retinue are only limbs, therefore they are the mantras of the limbs.