Tibetan
ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་ རྒྱས་བཏབ་བྱས། ཡུམ་རྡོར་དབྱིངས་དབང་ཕྱུག་མའི་ངོ་བོས་འཁྱུད་པ། ཡང་རྡོར་སེམས་ལ་ མི་བསྐྱོད་པའི་རྒྱས་བཏབ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་རྣམ་ཤེས་འཁྱུད་པར་འགྲོ་བས། དུས་འཁོར་རང་ ལུགས་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ་དང་ཐབས་ཤེས་སྦྱོར་ཚུལ་ཡིན་གྱི། འདི་ལས་ཟློག་ན་འགངས་ཆེ་ས་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་རང་ལ་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་གྱིས་རྒྱས་བཀབ་མ་གཏོགས། དུས་འཁོར་ རང་ལུགས་མ་བྱུང་བས་གནད་འཆུག་ཅེས་ཟེར་བ་ནི། དུས་འཁོར་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ཕལ་པ་ཉེ་ཚེ་ བས་མགོ་འཁོར་ནས་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མ་ཤེས་པས། དུས་འཁོར་རང་ལུགས་ཀྱི་ ཟབ་ཤོས་གནད་དམ་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་ངོས་མ་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུད་ལས། རྣམ་ཤེས་དང་ནམ་མཁའ་ཐབས་ཤེས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་གནས་སྐབས་གང་དུ་དགོས་མ་ ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ལྟར་ནའང་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། མངལ་དཀྱིལ་གྱི་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་སྤྲོས་ནས་གཙོ་བོ་ལ་བསྟིམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལས། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་མི་བསྐྱོད་པས་རྒྱས་བཏབ་ཏུ་སོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ན་རེ། དེ་འདྲ་ཁོ་བོ་ཅག་རྒྱས་ བཏབ་ཏུ་མི་འདོད་དོ་ཞེ་ན། ངེད་ཀྱང་དབུ་རྒྱན་རང་བཅས་རྒྱས་བཏབ་ཏུ་མི་འདོད་དེ། དབང་ རྟགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་རྒྱན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱས་བཏབ་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་སོ་ སྙམ་ན། དབྱེར་མེད་དུ་བསྟིམ་པ་ཡང་རྒྱས་བཏབ་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་ ལས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྒྱས་གདབ་གསུངས་པ་ཡང་དབྱེར་མེད་དུ་བསྲེ་བའི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ 3-292 དང་། འདིར་ཡང་དབྱེར་མེད་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱལ་མཆོག་གོང་མར་མི་ བསྐྱོད་པ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་དང་། མི་བསྐྱོད་པ་ལྷག་པའི་བདག་པོར་བསྒོམ་ཞེས་ གསུངས་པས་གཙོ་བོ་ཉིད་མི་བསྐྱོད་པ་ཡིན་ན་ནི་དམ་ཡེ་བསྲེ་བའི་གོ་མི་ཆོད་ཕྱིན། རང་ཉིད་ རང་ལ་ཞུགས་པ་དགོས་པ་མེད་པ་དང་། མཁའ་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཡང་རང་ ཉིད་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་བདག་པོ་ཞེས་ལྷག་པའི་མིང་འདོགས་གསུང་བ་མི་ འཐད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷག་པ་ནི་ལྷག་པོ་སྟེ་མཐེབ་འཁྲོལ་གྱི་དོན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ ན་རྒྱལ་མཆོག་དང་པོར་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་དེ་ཤེས་ཕྱིན་མས་འཁྱུད་པའི་རྡོར་སེམས་སུ་གྲུབ་ པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་མཆོག་ཕྱི་མའི་གཙོ་བོ་འདི་རྡོར་དབྱིངས་དབང་ཕྱུག་མས་འཁྱུད་པའི་མི་ བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་བོ། །ནུས་མ་རྣམས་སྔར་ཡབ་ཡུམ་ཞུ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཞུ་བར་གྱུར་ ན། སྐབས་འདིར་ཡང་ཧཱུཾ་ཡིག་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པ་གཅིག་པུ་ལས་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་ནུས་མ་ དང་བཅས་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་ལ། སྔར་མ་ཞུ་ན་ནུས་མ་རྡོ་རྗེ་བཞི་དང་བཅས་པ་སྔར་ཡོད་ གསལ་བཏབ་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་གོ །ཡང་ན་ཞུ་བའི་སྐབས་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་ཞུ་བ་ན། ནུས་ མ་གཞན་རྣམས་ནི་ཞུ་བ་རང་ཁོ་ནའི་ངེས་གཟུང་མེད་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་ནུབ་པ་ན་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་ གཟུགས་ཡང་མི་སྣང་བ་ལྟར་སོང་ནས། སྐབས་འདིར་སྔོན་བཞིན་ས་བོན་དང་ཕྱག་མཚན་ ལས་བསྐྱེད་ཀྱང་རུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་ལག་ལེན་སྔ་མ་ལ་མཛད་པར་སྣང་ལ། རྡོ་རྗེ་བཞི་ཡང་ གྲུབ་པར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་ཡུལ་དུ་གྲུབ་[པ་ཡིན་པས་སྔར་]ཡོད་གསལ་འདེབས་ཁོ་ན་ སྟེ། དེ་ཡང་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མེད་པས་རྗེས་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཞུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ པར་མངོན་ནོ། །ཡང་ནུས་མ་བཅུ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྣང་བར་བྱས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། རྡོ་ རྗེ་བཞི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་བྱས་ཤིང་། སྐབས་འདིར་ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་ཀྱང་འགལ་བ་ མེད་པ་འདྲའོ། ། 3-293 གཉིས་པ་འཁོར་ཚོགས་སྤྲོ་བ་ནི། འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཁའ་ནང་ནས་སྤྲོ་བ་ལ། སྐབས་འདིར་སྦྱང་བྱ་རླུང་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལས་ཁམས་དཀར་དམར་ཕན་ཚུན་དུ་ཕན་འདོགས་ པའི་དབྱེ་བ་མེད་པས། གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་ཕན་ཚུན་གྱི་སྐུ་ལ་ལྷ་རྣམས་ཞུགས་པ་ནི་མི་དགོས་ ལ། ནམ་མཁར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞལ་དུ་གཞུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རིགས་ ལྔ་ཡབ་ཡུམ་ནས་བརྩམས་ཏེ་འདོད་ཕྱིར་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་ལྷ་སྔར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་གཙོ་ བོའི་ཞལ་དུ་ཞུགས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཞུ་བ་མན་ཆད་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་བཞིན་ ལས། མངལ་དཀྱིལ་གྱི་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མས་ འཁྱུད་པ་སྤྲོས་ནས། འགྲོ་དོན་མཛད་དེ་གཙོ་བོ་ཉིད་ལ་ཐིམ་པ་ན། སྔར་མི་བསྐྱོད་པ་དུས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་གཞི་མཐུན་པར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། དེས་ན་རྒྱལ་མཆོག་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀར་ལ་རྒྱལ་བ་རིགས་དྲུག་ཚང་བའི་ཆེད་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ གོ་དགོས་སོ། །སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་རྒྱལ་མཆོག་སྔ་མའི་སྐབས། སྦྱང་བྱ་མངལ་གྱི་གནས་ སྐབས་དང་བསྟུན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྔོན་དུ་ཁྲོ་བོ་སྤྲོ་དགོས་ཀྱང་། འདིར་དེ་ལྟར་ མ་ཡིན་པས་སེམས་དཔའི་རྗེས་ལ་ཁྲོ་བོ་སྤྲོའོ་ཞེས་གསུང་ཡང་། འདིར་སྦྱང་བྱའི་སྐབས་སྡེ་ ཚན་སོ་སོ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་སྲིད་ཀྱང་།
Chinese
以不动佛作灌顶。与金刚界自在母的体性相拥抱。又因为金刚萨埵以不动佛作灌顶，智慧与明觉相拥抱，这是时轮自宗的灌顶和方便智慧结合的方式。如果与此相悖，重要之处在于，除了其他续部以本尊自身来作坛城主尊的灌顶之外，没有出现时轮自宗，所以说是要点错误。这是因为被时轮的次要特征所迷惑，不了解能遍和所遍的差别。您没有认识到时轮自宗最深奥的关键要点。经中说，明觉和虚空是方便智慧，也是因为不了解在何种情况下需要。按照您的说法，坛城胜者的主尊不是不动佛，因为胎藏坛城的主尊不动佛展开后需要融入主尊，而不是不动佛以不动佛作灌顶。如果有人说：我们不想要那样的灌顶。我们也不想要包括头饰在内的灌顶，因为那不是授权的标志。如果认为因为是头饰，所以与灌顶的方向相同，那么无二融入也与灌顶的方向相同。其他续部中所说的四印灌顶，也仅仅是无二混合的意思。这里也是因为做了无二的缘故。因此，经中说：胜者在上融入不动佛，以及观想不动佛为殊胜的主尊。如果主尊本身是不动佛，那么就无法理解誓言和智慧的融合。自己融入自己没有必要。而且，因为空中的坛城主尊也与自己本体相同，所以说殊胜的主尊，附加殊胜的名称是不合理的，因为殊胜是更殊胜，是解脱的意思。因此，首先要知道胜者的主尊是父母双尊，之后成为与明妃相拥的金刚萨埵，因此后胜者的主尊是与金刚界自在母相拥的不动佛的体性。能力母们之前是父母双尊。
English
The empowerment was done with Akshobhya. Embraced by the nature of Vajradhatvishvari. Again, because Vajrasattva is empowered by Akshobhya, and wisdom embraces consciousness, this is the empowerment of the Kalachakra self-tradition and the way of combining skillful means and wisdom. If it is contrary to this, the important point is that, apart from other tantras empowering the main deity of the mandala with itself, the Kalachakra self-tradition has not appeared, so it is said to be a mistake in the key point. This is because one is confused by the minor characteristics of Kalachakra and does not understand the difference between the pervader and the pervaded. You have not recognized the deepest key point of the Kalachakra self-tradition. It is also because you do not understand in what situation it is needed when the tantra says that consciousness and space are skillful means and wisdom. According to you, the main deity of the mandala victor is not Akshobhya, because the main deity Akshobhya of the womb mandala needs to be expanded and merged into the main deity, rather than Akshobhya being empowered by Akshobhya. If someone says: We do not want such empowerment. We also do not want empowerment including the headdress, because that is not a sign of authorization. If you think that because it is a headdress, it is in the same direction as the empowerment, then non-dual integration is also in the same direction as the empowerment. The four mudra empowerments mentioned in other tantras also only mean non-dual mixing. Here, too, it is because of doing non-duality. Therefore, the sutra says: The victor above merges into Akshobhya, and meditate on Akshobhya as the supreme lord. If the main deity itself is Akshobhya, then the fusion of vows and wisdom cannot be understood. It is not necessary for oneself to merge into oneself. Moreover, since the main deity of the mandala in the sky is also the same as one's own essence, it is unreasonable to say that the supreme lord, adding the name of supreme, because supreme is more supreme, which means liberation. Therefore, first of all, one must know that the main deity of the victor is the father and mother, and then become Vajrasattva embraced by the consort, so the main deity of the later victor is the nature of Akshobhya embraced by Vajradhatvishvari. The power mothers were previously the father and mother.
Chinese
融化和合而為一。 那麼，此時也僅僅是吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）字與金剛合一，就能夠成就主尊父母和能母，如果沒有融化，那麼僅僅是將原有的四能母和金剛顯現出來也可以。或者，在融化的時候，融化各種各樣的明妃，其他的能母就沒有融化本身的確定把握，就像月亮西沉時，水中的月影也消失了一樣，此時像以前一樣從種子字和手印中生起也可以。然而，似乎是在之前的實踐中這樣做的，所謂四金剛也成就，是指在意識中成就（是已經存在）的，僅僅是顯現而已，而且因為沒有面容和手勢，所以顯然不是因為後續的因緣而融化。還有，對於將十能母自然而然地隱藏起來的方面，四金剛也像那樣做，此時從種子字中生起似乎也沒有矛盾。 3-293 第二，生起眷眾，從虛空中生起眷屬的壇城。 此時，僅僅是生起所淨化的風，沒有紅、白二界互相助益的區別，所以不需要諸佛融入主尊父母的身體中，與將安住在虛空中的諸佛迎請到口中同時，從五部父母開始，直到欲界頂，所有之前生起的諸佛都融入主尊的口中，從融入菩提心以下，就像壇城勝王一樣，從子宮壇城的主尊金剛薩埵與般若波羅蜜多佛母相擁開始生起，行利他事業後融入主尊時，之前的不動佛就是時輪金剛，此後觀想與金剛薩埵成為一體。因此，勝王壇城前後兩者都是為了具足六部佛陀，所以必須如此理解。有些前輩認為，在之前的勝王壇城中，應該配合所淨化的子宮狀態，在菩薩之前生起忿怒尊，但這裡不是這樣，所以即使說在菩薩之後生起忿怒尊，在這裡，在淨化的時候，各個部分可能有先後的瞬間。
English
Becoming one through melting together. Then, at this time, only the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) together with the vajra can accomplish the main deity, the father and mother, and the consorts. If there is no melting, then it is enough to simply reveal the original four consorts and vajras. Or, when melting, melting various consorts, the other consorts do not have a definite grasp of melting itself. Just as when the moon sets, the moon's reflection in the water also disappears, at this time, it is also possible to generate from the seed syllables and hand gestures as before. However, it seems that this is done in the previous practice. The so-called accomplishment of the four vajras means that they are accomplished in the mind (they already exist), it is only a manifestation. Moreover, since there are no faces and gestures, it is obvious that it is not melting due to subsequent causes. Also, regarding the aspect of naturally concealing the ten consorts, the four vajras are also done in the same way. At this time, it seems that there is no contradiction in generating from the seed syllables. 3-293 Second, generating the retinue, generating the mandala of the retinue from the sky. At this time, there is only the generation of the wind to be purified, and there is no distinction between the red and white elements benefiting each other. Therefore, it is not necessary for the deities to enter the bodies of the main father and mother. Simultaneously with inviting the Buddhas residing in the sky into the mouth, starting from the five Buddha-family fathers and mothers, up to the peak of the desire realm, all the deities generated before enter the mouth of the main deity. From melting into the bodhicitta downwards, like the supreme king of mandalas, starting from the main deity Vajrasattva in the womb mandala embracing Prajñāpāramitā, after performing the benefit of beings, when they dissolve into the main deity, the previous Akshobhya is Kalachakra. After that, contemplate becoming one with Vajrasattva. Therefore, both the former and latter supreme king mandalas are for the purpose of having the six Buddha families complete, so it must be understood in this way. Some former scholars believe that in the previous supreme king mandala, one should generate the wrathful deities before the bodhisattvas in accordance with the state of the womb to be purified. But this is not the case here, so even if it is said that the wrathful deities are generated after the bodhisattvas, here, during purification, each section may have moments that are earlier or later.