Tibetan
དེ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད་ན་ནི། སོ་སྐྱེའི་རྫོགས་རིམ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དམིགས་པའི་ཡུལ་མ་ནོར་བའི་སྒོ་ནས་བྱེད་ན་ནི། བསྐྱེད་རིམ་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་ དུ་མི་འགྱུར་རམ། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཡོད་པས་སོ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་འདིར་ རེ་ཞིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཉག་གཅིག་ལ་འཇོག་མི་དགོས་ཏེ། འདུས་ བྱས་མི་རྟག་པར་སྒོམ་པ་སོགས་དེ་ཡིན་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གནས་ 3-32 ལུགས་ནི་སྣང་བཅས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ལ། དེ་དང་མཐུན་པའི་གསལ་སྣང་ཤར་བ་གནས་ ཚུལ་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ལ། སྣང་ཆ་དེ་མ་བརྟགས་ པར་དངོས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱའོ། །བསྐྱེད་རིམ་ ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ དང་རྣམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པ་ཞེས་གསུངས་ལ། གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར་རྟོག་སྒོམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མཆོག་ཏུ་བཟང་ཡང་རྗེས་དཔག་ལས་མ་འདས་ སོ། །འོ་ན་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གནས་པར་ཁྱེད་འདོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་ རིམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་མ་ཡིན། འཛིན་སྟངས་དང་གནས་ཚུལ་མཐུན་པས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་ཙམ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་མི་ནུས་ལ། སྒྲུབ་པ་པོ་དེས་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མ་ མཐོང་། གསལ་སྣང་ཡང་མ་སྐྱེས་པས་ཆོས་ཉིད་ལྷ་སྐུར་སྒོམ་པ་སོགས་སུ་རློམ་ཀྱང་། ཆོས་ ཉིད་ལ་བསྒོམས་པར་མ་སོང་དེའི་དོན་སྤྱི་ལ་བསྒོམས་པར་སོང་བས། དོན་སྤྱི་ནི་ལྷའི་སྐུར་ མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་མིང་རྐྱང་ གཅིག་ལ་དམིགས་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཡང་། ལུས་འདི་ཉིད་ལྷར་སྒོམ་པའམ། འདི་སྟོང་པར་ སྦྱངས་པའི་ཤུལ་དུ་ལྷ་བསྒོམས་པས་གནས་ལུགས་ལ་རེག་པར་འགྱུར་སྙམ་ནའང་། མ་དག་ པའི་ལུས་འདི་ཡང་ལྷ་སྐུ་མ་ཡིན་ལ། འདི་སྦྱངས་པའི་ཤུལ་ཡིད་ངོའི་སྟོང་པ་དེ་ཡང་ལྷ་སྐུ་མ་ ཡིན་པས། དེ་འདྲ་དེ་ལྷ་སྐུར་སྒོམ་པ་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྫོགས་རིམ་མ་ བརྟགས་པར་རང་ཤར་བའི་ལྷ་སྐུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་ལྷ་སྐུའི་ ཆ་ཤས་ཙམ་དངོས་སུ་ཤར་བའང་ཡིན་ལ། འགའ་ཞིག་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བ་
Chinese
再者，如果以现量证悟来做的话，那么凡夫的圆满次第就会变得没有了；如果以不错谬的所缘境来做的话，那么生起次第难道不会变成仅仅是如是的作意吗？如果认为因为有了知自性空性的缘故，就不是这样，那是不对的，因为在这里暂时不必将“如是”仅仅安立为胜义谛的真理，就像观修有为法无常等是那样。世俗轮回的自性安住方式是具有显现的智慧，与此相符的明相生起，是与实情极其相符的如是瑜伽。因为没有观察显现分，而是真实显现的缘故，所以称为圆满次第为现量。生起次第仅仅是缘取事物自性安住于坛城之中，然而因为那与形相和体性非常不符的缘故，所以说不是如是。如前所说，仅仅是分别念的修习的缘故，即使再好也超不过比量。那么，如果你们认为身体的法性安住于本尊的形相之中，为什么生起次第不是如是的作意呢？如果认为因为执持的方式和安住的方式相符的缘故，即使仅仅是如是的作意，因为具有分别念的迷雾，所以不能成为如是瑜伽。而且修行者也没有现量见到身体的法性，明相也没有生起，所以即使自认为是将法性观修成本尊等，也没有观修到法性，而是观修到了它的总义，因为总义不是本尊的形相的缘故，所以不是所缘境和形相相符。再者，如果仅仅缘取名为“法性”的单一名词，就会变成那样，如果认为将这个身体观修成本尊，或者在修习这个为空性之后观修本尊，就会触及到实相，那也是不对的，因为不净的这个身体也不是本尊，修习这个为空性之后，意念中的空性也不是本尊，所以像那样观修本尊与实情不相符。未经观察而自生的本尊，一切也都是实相胜义谛本尊的部分稍微真实显现，有些是因缘所生。
English
Furthermore, if it is done through direct realization, then the completion stage of ordinary beings will become non-existent. If it is done through an unmistaken object of focus, then wouldn't the generation stage also become merely the same as suchness-oriented attention? If one thinks that it is not so because there is knowledge of emptiness of self-nature, that is not correct, because here, for the time being, it is not necessary to establish "suchness" as solely the ultimate truth, just as contemplating impermanence of conditioned phenomena is such. The natural abiding mode of samsara, which is the nature of conventional reality, is wisdom with appearances. The arising of clear appearances that are in accordance with this is a yoga of suchness that is extremely in accordance with the actual state. Because the appearance aspect is not examined, but appears directly, the completion stage is called direct perception. The generation stage is merely focusing on the fact that the nature of phenomena abides in the mandala, but because it is very dissimilar in form and characteristics, it is said to be not suchness. As mentioned above, because it is merely conceptual meditation, even if it is excellent, it does not go beyond inference. So, if you believe that the nature of the body abides in the form of a deity, why is the generation stage not suchness-oriented attention? If one thinks that it is because the manner of grasping and the manner of abiding are in accordance, even if it is merely suchness-oriented attention, it cannot become suchness yoga because it is obscured by the haze of conceptual thought. Moreover, the practitioner has not directly seen the nature of the body, and clear appearances have not arisen, so even if one pretends to meditate on the nature of the body as a deity, one has not meditated on the nature of the body, but has meditated on its general meaning. Because the general meaning is not the form of a deity, the object and the form are not in accordance. Furthermore, if one focuses on a single name called "nature of phenomena," it will become like that. If one thinks that meditating on this body as a deity, or meditating on a deity after training this in emptiness, will touch the reality, that is also not correct, because this impure body is not a deity, and the emptiness in the mind after training this is also not a deity. Therefore, meditating on such a thing as a deity is not in accordance with the actual state. All the deities that arise spontaneously without examination in the completion stage are also a slight actual manifestation of a part of the deity of the ultimate truth of reality, and some arise from causes and conditions.